Η νέα music director του σταθμού Dj Cat ψάχνοντας το επόμενο τραγούδι για το playlist.Δύσκολη απόφαση.
Travellers Tribute Player
«Τελικά το βρήκαμε… approved by the cat!»
Γνώρισε τη DJ Cat, τη νέα μας music director.Μυρίζει βινύλια, CD και κασέτες εδώ και ώρες.Ακόμα αναποφάσιστη.Να βάλει Bowie, Stones ή κάτι από την ξεχασμένη στοίβα με τις κασέτες; Μία πατούσα πάνω στον δίσκο.Αυτό το playlist θα γίνει θρυλικό.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το πρώτο μεγάλο single του Jesse Kinch μετά την περιπέτεια υγείας του, ένα τραγούδι που σηματοδότησε την επιστροφή του με ωριμότητα, δύναμη και βαθιά συναισθηματική φόρτιση.
Το “How Do I Reach You (The Last Veil)” αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια του Jesse Kinch, του Αμερικανού τραγουδοποιού που έγινε γνωστός από τη νίκη του στο Rising Star και ξεχώρισε για τη βαθιά, ώριμη φωνή του και το έντονα συναισθηματικό του ύφος. Το κομμάτι κυκλοφόρησε ως μέρος του άλμπουμ I’m Not Like Everybody Else (2018), της πρώτης ολοκληρωμένης δισκογραφικής δουλειάς του, η οποία ανέδειξε έναν καλλιτέχνη με ξεκάθαρη ταυτότητα και στιβαρή καλλιτεχνική κατεύθυνση.
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη, με παραγωγή που συνδυάζει rock, alternative και singer‑songwriter στοιχεία. Το “How Do I Reach You” ξεχωρίζει για την ένταση της ερμηνείας του Kinch, ο οποίος χρησιμοποιεί τη φωνή του σαν όργανο που μεταφέρει απόγνωση, ανάγκη και εσωτερική πάλη. Η κιθάρα οδηγεί το κομμάτι με καθαρή μελωδική γραμμή, ενώ η ενορχήστρωση χτίζει σταδιακά μια ατμόσφαιρα που κορυφώνεται στο ρεφρέν.
Το τραγούδι γράφτηκε σε μια περίοδο όπου ο Kinch προσπαθούσε να βρει τη θέση του στη μουσική βιομηχανία, αντιμετωπίζοντας παράλληλα προσωπικές δυσκολίες και την ανάγκη να εκφράσει την αλήθεια του χωρίς συμβιβασμούς. Η θεματική του κομματιού περιστρέφεται γύρω από την προσπάθεια επικοινωνίας με έναν άνθρωπο που απομακρύνεται, αλλά και με τον ίδιο τον εαυτό — μια αναζήτηση νοήματος πίσω από το “τελευταίο πέπλο” που χωρίζει την ψυχή από την πραγματική της φωνή.
Μουσικά, το κομμάτι ισορροπεί ανάμεσα σε alternative rock και σύγχρονο singer‑songwriter ύφος. Η φωνή του Kinch βρίσκεται στο επίκεντρο, με δυναμικές κορυφώσεις και χαρακτηριστικό vibrato που θυμίζει κλασικούς rock ερμηνευτές. Η παραγωγή είναι καθαρή, με έμφαση στη συναισθηματική ένταση και όχι στην υπερβολή.
Το “How Do I Reach You (The Last Veil)” αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τους ακροατές του Kinch, ειδικά μετά την περιπέτεια υγείας που τον κράτησε μακριά από τη σκηνή για μεγάλο διάστημα. Το τραγούδι απέκτησε νέα σημασία ως σύμβολο επιμονής, επιστροφής και καλλιτεχνικής ακεραιότητας.
Ο Jesse Kinch γεννήθηκε το 1994 στη Νέα Υόρκη και ξεκίνησε να παίζει κιθάρα από πολύ μικρή ηλικία, επηρεασμένος από κλασικούς rock καλλιτέχνες. Το 2014 κέρδισε το τηλεοπτικό talent show Rising Star, γεγονός που τον έφερε στο προσκήνιο και του άνοιξε τον δρόμο για την πρώτη του δισκογραφική δουλειά. Το άλμπουμ I’m Not Like Everybody Else κυκλοφόρησε το 2018 και περιλαμβάνει τόσο πρωτότυπες συνθέσεις όσο και επιλεγμένες διασκευές. Λίγο μετά την κυκλοφορία του, ο Kinch αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα υγείας, γεγονός που τον απομάκρυνε προσωρινά από τη μουσική. Το “How Do I Reach You (The Last Veil)” απέκτησε ιδιαίτερη συναισθηματική βαρύτητα για τους θαυμαστές του, καθώς συνδέθηκε με την προσωπική του μάχη και την επιστροφή του στη δημιουργία. Το τραγούδι παραμένει ένα από τα πιο δημοφιλή του
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Από τους KISS ως τα προσωπικά του άλμπουμ, ο Ace Frehley υπήρξε ένας κιθαρίστας-σύμβολο που έδωσε μορφή, ήχο και attitude στο αμερικανικό hard rock.
Ο Ace Frehley, γεννημένος το 1951 στη Νέα Υόρκη, υπήρξε ο κιθαρίστας και συνιδρυτής των KISS, με την περσόνα του Spaceman να γίνεται ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της rock σκηνής των ’70s. Η συμβολή του στο συγκρότημα ήταν καθοριστική: από το “Shock Me” (το πρώτο κομμάτι που τραγούδησε ο ίδιος) μέχρι τα εκρηκτικά σόλο σε “Cold Gin”, “Rocket Ride” και “Parasite”, ο Frehley έφερε τεχνική απλότητα, ηχητική φλόγα και αντισυμβατικό ύφος.
Μετά την αποχώρησή του από τους KISS το 1982, δημιούργησε τους Frehley’s Comet, και ακολούθησε μια προσωπική πορεία με άλμπουμ όπως το “Trouble Walkin’” και το “Anomaly”, που συνέχισαν να εκφράζουν το glam και heavy rock DNA του
□ TRAVELLERS TV - Tribute Stream
Αφιέρωμα στον Ace Frehley – τον Spaceman της rock, με βίντεο που ταξιδεύουν στη μνήμη και τον ήχο του θρύλου.
□ Πατήστε ▶️ για να ξεκινήσει η ακρόαση ή ενεργοποιήστε τον ήχο.
Ο Ace Frehley πέθανε στις 16 Οκτωβρίου 2025, σε ηλικία 74 ετών, έπειτα από εγκεφαλική αιμορραγία που προκλήθηκε από πτώση στο στούντιο του στα τέλη Σεπτεμβρίου.
Μετά το ατύχημα, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και παρέμεινε σε μηχανική υποστήριξη για αρκετές ημέρες, χωρίς σημάδια βελτίωσης. Η οικογένειά του επιβεβαίωσε τον θάνατό του, αναφέροντας πως “έφυγε περιτριγυρισμένος από αγάπη”, ενώ οι Paul Stanley και Gene Simmons τον χαρακτήρισαν “αντικατάστατο στρατιώτη του rock”
Η είδηση συγκλόνισε τον κόσμο του rock, καθώς ο Frehley δεν είχε γνωστά προβλήματα υγείας και ετοιμαζόταν για νέες εμφανίσεις, τις οποίες ακύρωσε λίγες μέρες πριν λόγω “ιατρικών θεμάτων”
Η περσόνα “Spaceman” δεν ήταν απλώς σκηνική — ήταν μουσική ταυτότητα
Τα σόλο του επηρέασαν γενιές κιθαριστών
Η αισθητική του συνδύασε το φουτουριστικό με το street rock
Η στάση του ήταν πάντα “χωρίς φίλτρα” — αυθεντική, απρόβλεπτη, ειλικρινής
Ο Frehley δεν ήταν ο πιο τεχνικός κιθαρίστας — ήταν ο πιο χαρακτηριστικός. Και αυτό τον έκανε θρύλο.
Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική.
Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα.
Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.
Οι Eagles ήταν ένα από τα βασικά γκρουπ που καθόρισαν τον ήχο της δεκαετίας του '70. Οι αρμονίες και ο ήχος της country rock αιχμαλώτισ...
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
%20by%20Jesse%20Kinch.jpg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpg)
