Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Travellers Stories. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Travellers Stories. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων



Το δεύτερο και τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος, με τίτλο Blue Jug Band, κυκλοφόρησε το 1978 από την εταιρεία Ariola Records America
Ο δίσκος κινείται στα κλασικά μονοπάτια του Southern Rock της δεκαετίας του '70, με έντονες επιρροές από country και blues, θυμίζοντας τον ήχο συγκροτημάτων όπως οι The Marshall Tucker Band και οι Charlie Daniels Band. Οι στίχοι του άλμπουμ εστιάζουν κυρίως σε καθημερινές, γήινες ιστορίες απλών ανθρώπων.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει συνολικά 11 κομμάτια:
  1. Memories Are Hard To Come By (δυναμικό ξεκίνημα με ακουστική εισαγωγή που εξελίσσεται σε country-rock)
  2. Like A Fool (μια mid-tempo μπαλάντα με πιάνο και διπλές κιθάρες)
  3. Lodi (διασκευή στο πασίγνωστο κομμάτι των Creedence Clearwater Revival)
  4. Kentucky Man
  5. Cajun Lady
  6. Shotgun Rider
  7. Tequila Waltz (μια μελαγχολική country μπαλάντα)
  8. Conchita
  9. Taste Of The Country
  10. Child Abuse
  11. The Sun Is Gonna Shine 

    Στην ηχογράφηση αυτού του δίσκου υπήρξαν ορισμένες αλλαγές στη σύνθεση (όπως στα τύμπανα), ενώ συμμετείχαν και σπουδαίοι session μουσικοί της country σκηνής

    Clint Delong & Ed Raetzloff – Κιθάρες, βασικά φωνητικά Bill Little – Πλήκτρα, φωνητικά Bill Burnett – Μπάσο Lanny Boles – Τύμπανα (αντικατέστησε τον Mac Paul Wakley του πρώτου δίσκου) Randy Scruggs – Guest συμμετοχή στην κιθάρα (γιος του θρυλικού Earl Scruggs) Rufus Thibodeaux – Guest συμμετοχή στο βιολί (fiddle), ιδιαίτερα αισθητό στο κομμάτι "Cajun Lady" John Slate & Larry Henley – Παραγωγή 
Μετά από αυτή την κυκλοφορία, το συγκρότημα ουσιαστικά διαλύθηκε, με τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Ed Raetzloff να στρέφεται στις αρχές της δεκαετίας του '80 προς τη χριστιανική rock (Contemporary Christian Music).

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 


To PRISM - Live at Yokohama FM (1981) είναι μια ιστορική, ζωντανή ραδιοφωνική ηχογράφηση του θρυλικού ιαπωνικού jazz-rock/fusion συγκροτήματος PRISM. Πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια μιας από τις πιο ενδιαφέρουσες μεταβατικές περιόδους του σχήματος, αμέσως μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ τους Community Illusion (1981). 

Το 1981, οι PRISM είχαν ανανεώσει ριζικά τον ήχο τους. Δίπλα στα ιδρυτικά μέλη Akira Wada

(κιθάρα) και Ken Watanabe (μπάσο), προστέθηκαν δύο σπουδαίοι μουσικοί. Ο Jun Aoyama στα τύμπανα (διάσημος για τη μετέπειτα συνεργασία του με τον Tatsuro Yamashita) και ο Tetsuya Nakamura στα πλήκτρα (πρώην μέλος των Spectrum)

Η συγκεκριμένη live εμφάνιση, η οποία μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο του NHK-FM (Session '81), χαρακτηρίζεται από έναν εκρηκτικό, spacey-synth fusion ήχο. Συνδυάζει τις heavy rock κιθαριστικές γραμμές του Wada με τα πρωτοποριακά synths του Nakamura. Η ενέργεια αυτής της περιόδου αποτυπώθηκε επίσημα λίγο αργότερα στο live άλμπουμ Live Alive (Absolutely).

Οι PRISM θεωρούνται ευρέως η πρώτη αμιγώς fusion μπάντα στην ιστορία της Ιαπωνίας, ενώ ο ηγέτης και κιθαρίστας τους, Akira Wada, υπήρξε ένας από τους πιο επιδραστικούς βιρτουόζους της γενιάς του. Ο Akira Wada  ήταν ο βασικός πυλώνας, συνθέτης και το μοναδικό μέλος που παρέμεινε σταθερό σε όλη την πορεία των PRISM. 
Διακρινόταν για τις rock/heavy μεταλλικές επιρροές που έφερνε μέσα στα jazz-fusion κομμάτια. Ο ήχος του ισορροπούσε ανάμεσα στον Allan Holdsworth και τον Al Di Meola.

 Εκτός από τους PRISM, ο Wada είχε μια πλούσια σόλο καριέρα (με άλμπουμ όπως το Out & About του 1983), ενώ συμμετείχε σε θρυλικά fusion supergroups της Ιαπωνίας όπως οι Keep (μαζί με τον Jun Fukamachi) και οι W.I.N.S. Συνεργάστηκε επίσης με κορυφαία ονόματα της ιαπωνικής σκηνής, όπως ο Naoya Matsuoka. Δυστυχώς, μετά από προβλήματα υγείας που τον ανάγκασαν να σταματήσει τις εμφανίσεις στα τέλη του 2018, ο Akira Wada έφυγε από τη ζωή στις 28 Μαρτίου 2021, σε ηλικία 64 ετών.

#PRISM #AkiraWada #YokohamaFM #JapaneseFusion #JazzFusion #Rockanizontas #TravellersRadio


1977 και σαν σήμερα ο
 mainstream Τύπος ανακοινώνει ότι ο κιθαρίστας Jimmy McCulloch παραιτήθηκε από τους Paul McCartney And Wings για να ενταχθεί σε ένα αναμορφωμένο line-up των Small Faces. Οι εντάσεις σιγόβραζαν λόγω της ολοένα και πιο αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς του McCulloch και της απογοήτευσής του με την απαιτητική, πειθαρχημένη ηγεσία του Paul McCartney. Ο McCartney φέρεται να έδωσε την ευλογία του για την έξοδο, λέγοντας ουσιαστικά στον frontman των Small Faces Steve Marriott, "You can have him!" Δυστυχώς, ο McCulloch βρέθηκε νεκρός από τον αδερφό του, Jack, στο διαμέρισμά του στο Maida Vale, North West London στις 27 Σεπτεμβρίου 1979.

Ο Jimmy McCulloch υπήρξε ένας απίστευτα ταλαντούχος κιθαρίστας (είχε παίξει και στο περίφημο "Something in the Air" των Thunderclap Newman σε ηλικία μόλις 15 ετών), αλλά η συνεργασία του με τον Paul McCartney ήταν καταδικασμένη λόγω της σύγκρουσης των χαρακτήρων τους.  Ο Paul McCartney διοικούσε τους Wings με απόλυτο επαγγελματισμό, αυστηρά χρονικά διαγράμματα και απαιτούσε πλήρη συγκέντρωση. Ο νεαρός κιθαρίστας ζούσε το κλασικό rock 'n' roll lifestyle της εποχής, με βαριά χρήση ουσιών και αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά, κάτι που δημιουργούσε συνεχείς τριβές, ειδικά κατά την περίοδο των ηχογραφήσεων του άλμπουμ London Town. Η μετακίνησή του στους αναγεννημένους Small Faces του Steve Marriott φαινόταν ως η ιδανική διέξοδος και για τις δύο πλευρές, με την ατάκα του McCartney "You can have him!" να δείχνει την ανακούφιση του

Η πορεία του McCulloch με τους Small Faces δεν κράτησε πολύ, καθώς το συγκρότημα διαλύθηκε σύντομα. Στη συνέχεια σχημάτισε μια μπάντα με το όνομα The Dukes.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1979, σε ηλικία μόλις 26 ετών, ο Jimmy βρέθηκε νεκρός από τον αδελφό του στο διαμέρισμά του στο Maida Vale. Η νεκροψία έδειξε καρδιακή ανακοπή λόγω υπερβολικής δόσης ηρωίνης, προσθέτοντας το όνομά του στη μακρά λίστα των πρόωρα χαμένων ταλέντων εκείνης της δεκαετίας.

Ο Jimmy McCulloch (1953–1979) υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά φαινόμενα  της βρετανικής rock σκηνής. Παρά το γεγονός ότι έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 26 ετών, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του ως ένας από τους πιο τεχνικούς, μελωδικούς και δυναμικούς κιθαρίστες της δεκαετίας του '70.

Thunderclap Newman (1969): Σε ηλικία μόλις 15 ετών, ο McCulloch έγινε ο νεότερος μουσικός που έφτασε στο No. 1 των charts του Ηνωμένου Βασιλείου με το θρυλικό single "Something in the Air", σε παραγωγή του Pete Townshend των The Who.

Stone the Crows (1972–1973): Εντάχθηκε στο κορυφαίο σκωτσέζικο blues-rock συγκρότημα για να αντικαταστήσει τον κιθαρίστα Les Harvey, ο οποίος είχε πεθάνει από ηλεκτροπληξία πάνω στη σκηνή.

Paul McCartney & Wings (1974–1977): Η πιο διάσημη περίοδος της καριέρας του. Ο McCartney εντυπωσιάστηκε από το ταλέντο του και τον έχρισε βασικό κιθαρίστα της μπάντας. Μαζί τους έζησε την απόλυτη παγκόσμια αποθέωση, παίζοντας σε εμβληματικά άλμπουμ όπως το Venus and Mars και το At the Speed of Sound, καθώς και στην τεράστια περιοδεία Wings Over America.

Small Faces & The Dukes (1977–1979): Μετά την αποχώρησή του από τους Wings, συμμετείχε για λίγο στο reunion των Small Faces και αργότερα σχημάτισε το δικό του hard rock σχήμα, τους The Dukes, με τους οποίους κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ λίγο πριν τον θάνατό του.


Αν και ήταν κυρίως γνωστός για τα εκρηκτικά του σόλο κιθάρας (όπως στο "Listen to What the Man Said"), ο McCulloch ήταν και ένας πολύ ικανός συνθέτης με ξεκάθαρη hard rock και blues κατεύθυνση.

Με τους Paul McCartney & Wings:

"Medicine Jar" (από το άλμπουμ Venus and Mars, 1975) Το έγραψε μαζί με τον Colin Allen (πρώην ντράμερ των Stone the Crows). Είναι το πιο διάσημο τραγούδι του, στο οποίο μάλιστα αναλαμβάνει και τα κύρια φωνητικά αντί του McCartney. Το τραγούδι έχει μια τραγική ειρωνεία, καθώς οι στίχοι του προειδοποιούν ενάντια στους κινδύνους της εξάρτησης από τα ναρκωτικά.
"Wino Junko" (από το άλμπουμ Wings at the Speed of Sound, 1976) – Συνθετική & Φωνητική συμβολή: Ακόμα μια εξαιρετική hard rock σύνθεση σε συνεργασία με τον Colin Allen. Ο McCulloch τραγουδά ξανά ως lead vocalist, σε ένα κομμάτι που κινείται σε παρόμοια θεματολογία με το "Medicine Jar".

Με τους The Dukes:
"Heartbreaker" (1979) – Συνθετική συμβολή: Ένα δυναμικό rock κομμάτι από το μοναδικό άλμπουμ του συγκροτήματος, το οποίο συνέγραψε με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας.

"Londonderry" (1972) – Solo Single: Ένα ορχηστρικό, γεμάτο συναίσθημα κομμάτι που κυκλοφόρησε με το όνομα "Jimmy McCulloch and White Line", δείχνοντας τις ικανότητές του στη σύνθεση πέρα από τα πλαίσια μιας μεγάλης μπάντας.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#JimmyMcCulloch #Wings #SmallFaces #ThunderclapNewman #RockHistory #70sRock #TravellersRadio #Rockanizontas


 Το "Valkyrie" είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα progressive rock κομμάτια των Asia από τη νεότερη δισκογραφική τους περίοδο. Κυκλοφόρησε το 2014 ως το lead single του 13ου στούντιο άλμπουμ τους, "Gravitas".

 Το τραγούδι συνέθεσαν ο εμβληματικός τραγουδιστής και μπασίστας John Wetton μαζί με τον κιμπορντίστα Geoff Downes. Οι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από τη σκανδιναβική μυθολογία (τις Βαλκυρίες που οδηγούν τους πεσόντες πολεμιστές στη Βαλχάλα) και λειτουργούν ως ένας λυρικός ύμνος για τη λύτρωση και το τέλος των προσωπικών «μαχών» της ζωής.

Ήταν το πρώτο single της μπάντας στο οποίο δεν συμμετείχε ο αυθεντικός κιθαρίστας Steve Howe, καθώς είχε αποχωρήσει φιλικά λίγο καιρό πριν. Τη θέση του πήρε ο νεαρός βιρτουόζος Sam Coulson, δίνοντας έναν ελαφρώς πιο σύγχρονο, hard rock αέρα στον ήχο τους.

Το επίσημο κλιπ γυρίστηκε σε Λονδίνο και Λος Άντζελες. Στις αρχές Σεπτεμβρίου 2026, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά η επίσημα ψηφιακά αναβαθμισμένη HD έκδοσή του

Το Gravitas είναι το τελευταίο άλμπουμ των Asia με τον John Wetton. Κυκλοφόρησε στις 4 Μαρτίου 2014 και περιλαμβάνει κομμάτια όπως “Nyctophobia”, “Gravitas” και “Russian Dolls”. Ο Sam Coulson, που εμφανίζεται στο video, είχε αντικαταστήσει τον Steve Howe το 2013 και συμμετείχε στην περιοδεία του άλμπουμ. Το “Valkyrie” αποτέλεσε το βασικό single της κυκλοφορίας και συνοδεύτηκε από περιορισμένες live εμφανίσεις.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Asia #Valkyrie #Gravitas #JohnWetton #GeoffDownes #ProgRock #FrontiersMusic #TravellersRadio #Rockanizontas

 
Το "Departure in the Dark -Again-" είναι το κομμάτι που κλείνει το εμβληματικό άλμπουμ "On The Move" (1978) του Ιάπωνα synth/fusion πρωτοπόρου Jun Fukamachi.

Στον αρχικό δίσκο βινυλίου της Alfa Records, η σύνθεση είχε χωριστεί στα δύο λόγω περιορισμού χωρητικότητας:

Το "Departure in the Dark" βρισκόταν στο τέλος της A-side και το "Departure in the Dark -Again-" βρισκόταν στο τέλος της B-side ως το μεγάλο φινάλε του άλμπουμ . 


Στην πραγματικότητα, το "-Again-" λειτουργεί ως η δυναμική μουσική κορύφωση και reprise του πρώτου μέρους, επαναφέροντας το βασικό μελαγχολικό αλλά γεμάτο ενέργεια fusion θέμα.
 
Το άλμπουμ "On The Move" (1978) ηχογραφήθηκε στη Νέα Υόρκη (στα θρυλικά Power Station studios) και ο Jun Fukamachi επιστράτευσε την "αφρόκρεμα" των Αμερικανών session μουσικών της jazz-fusion σκηνής.
 
Jun Fukamachi: Keyboards, Synthesizers, πιάνο, Mellotron (καθώς και συνθέτης/ενορχηστρωτής).Steve Gadd: Drums (ένας από τους πιο επιδραστικούς ντράμερ όλων των εποχών).Anthony Jackson: Bass (ο εφευρέτης του 6-χορδου μπάσου).Randy Brecker: Trumpet (μέλος των θρυλικών The Brecker Brothers).

Επίσης συμμετέχουν στο άλμπουμ οι Richard Tee (Fender Rhodes / Πιάνο — από το συγκρότημα Stuff).Eric Gale & Barry Finnerty (Κιθάρες).Michael Brecker (Τενόρο Σαξόφωνο).David Sanborn (Άλτο Σαξόφωνο).Mike Mainieri (Βιμπράφωνο)

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#JunFukamachi #DepartureInTheDark #OnTheMove #JapaneseFusion #SteveGadd #AnthonyJackson #TravellersRadio

Το "Starka tillsammans" είναι ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια του σουηδικού hard rock και heavy psych συγκροτήματος November. Κυκλοφόρησε το 1972 ως single και συμπεριλήφθηκε στον τρίτο και τελευταίο τους δίσκο με τίτλο 6:e november
Το συγκρότημα θεωρείται πρωτοπόρο, καθώς ήταν από τα πρώτα στη Σουηδία που συνδύασαν τον σκληρό, blues-based rock ήχο (επηρεασμένο από μπάντες όπως οι Cream και οι Led Zeppelin) με σουηδικό στίχο.
Όλα ξεκίνησαν το 1968 στη Στοκχόλμη. Ο μπασίστας και τραγουδιστής Christer Stålbrandt μαζί με τον ντράμερ Björn Inge σχημάτισαν μια μπάντα με το όνομα The Imps. Μετά από κάποιες αλλαγές, έφτιαξαν ένα νέο σχήμα, τους Train, όπου στην κιθάρα βρισκόταν ο Snowy White — ο οποίος αργότερα έγινε διάσημος παίζοντας με τους Pink Floyd και τους Thin Lizzy
Όταν ο White επέστρεψε στην Αγγλία το 1969, τη θέση του πήρε ο νεαρός Σουηδός κιθαρίστας Richard Rolf
Το νέο power trio έδωσε μια ιστορική συναυλία την 1η Νοεμβρίου 1969 στο Γκέτεμποργκ, ανοίγοντας τη συναυλία των θρυλικών Fleetwood Mac. Εμπνευσμένοι από την ημερομηνία εκείνης της επιτυχημένης εμφάνισης, αποφάσισαν να μετονομάσουν το συγκρότημα σε November.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#NovemberBand #StarkaTillsammans #SwedishRock #HardRock #HeavyPsych #6eNovember #TravellersRadio #Rockanizontas
Την καληνύχτα μας σήμερα θα την πούμε rOCK..ανίζοντας με τους Siddhartha και το τραγούδι τους "A Trip To Innerself '". Ευχαριστούμε όσους πέρασαν και σήμερα από εδώ.

Το "A Trip to Innerself" είναι το κορυφαίο, 10λεπτο εναρκτήριο κομμάτι του ομώνυμου ψυχεδελικού και space rock άλμπουμ από το τουρκικό συγκρότημα Siddhartha. Κυκλοφόρησε αρχικά το 1998 στην Τουρκία και επανακυκλοφόρησε διεθνώς το 2009 από την αμερικανική εταιρεία Trail Records.


Η ιστορική σημασία του “A Trip To Innerself” βρίσκεται στο ότι αποτελεί ένα από τα πρώτα παραδείγματα τουρκικού neo‑psychedelic rock που κατάφερε να ξεφύγει από τα στενά όρια της τοπικής σκηνής και να ακουστεί διεθνώς. Το κομμάτι συνδυάζει παράδοση, σύγχρονη παραγωγή και prog φιλοσοφία, δημιουργώντας ένα υβρίδιο που παραμένει αναγνωρίσιμο και επιδραστικό.

Τα Μέλη του ΣυγκροτήματοςÖzgür Kurcan – Φωνητικά, Κιθάρες Ege Madra – Κιθάρες
Volkan Yıldırım – Πλήκτρα Orkun Öker – Πλήκτρα Ulaş Akın – Μπάσο 
Kaan Sezgin – Τύμπανα

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Siddhartha #ATripToInnerself #NeoPsych #AnatolianRock #ProgRock #TravellersWebRadio #Rockanizontas