Το συγκρότημα It's a Beautiful Day δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1960 στο Σαν Φρανσίσκο και αποτέλεσε έναν από τους πιο ξεχωριστούς εκπροσώπους του "San Francisco ήχου", δίπλα σε μεγαθήρια όπως οι Jefferson Airplane και οι Grateful Dead.Το συγκρότημα ξεχώρισε αμέσως γιατί αντικατέστησε την παραδοσιακή ηλεκτρική κιθάρα με το ηλεκτρικό βιολί του David LaFlamme, δημιουργώντας έναν μοναδικό συνδυασμό ψυχεδελικής ροκ και φολκ.
Οι στίχοι του κομματιού αποτυπώνουν τη νωχελική και ονειρική αίσθηση μιας ζεστής καλοκαιρινής ημέρας:
"Hot summer day, carry me along Oh, hot summer day, please carry me along To its end, where I begin...
Ο μάνατζέρ τους, Matthew Katz, τους έστειλε στο Σιάτλ τέλος καλοκαιριού αρχές φθινοπώρου του 1967 για να παίξουν σε ένα κλαμπ που είχε αγοράσει (το Encore Ballroom, το οποίο μετονόμασε σε San Francisco Sound). Η μπάντα έμεινε εκεί για πολλούς μήνες. Η περίοδος που γράφτηκαν τα περισσότερα τραγούδια —και που έχει μείνει στην ιστορία της ροκ για τις άθλιες συνθήκες— ήταν ο Δεκέμβριος του 1967 και ο Ιανουάριος του 1968. Τότε ήταν που ζούσαν απομονωμένοι στη σοφίτα μιας παλιάς βικτοριανής έπαυλης (στην οδό 1429 E Prospect St.), χωρίς θέρμανση, μέσα στο μόνιμο κρύο, τη βροχή και την ομίχλη του Σιάτλ.
Κατά τη διάρκεια εκείνων των δύσκολων μηνών, ο David και η Linda LaFlamme έγραψαν το "Hot Summer Day" και το πασίγνωστο "White Bird", προσπαθώντας να εκφράσουν τη μελαγχολία τους αλλά και την ελπίδα τους να ξεφύγουν από εκείνη την κατάσταση. Το κομμάτι βασίζεται στην τρομερή φωνητική χημεία της Pattie Santos και του David LaFlamme, οι οποίοι τραγουδούν μαζί σε όλη τη διάρκεια, δημιουργώντας μια σχεδόν υπνωτική ατμόσφαιρα.
Επομένως, το "Hot Summer Day" γράφτηκε ως μια νοσταλγική ανάμνηση του καλοκαιριού που είχε περάσει (ή ως μια ελπίδα για το καλοκαίρι που θα ερχόταν), ενώ οι ίδιοι ξεπαγιάζαν μέσα στον χειμώνα! Αυτή η αντίθεση μάλιστα γέννησε και το έτερο μεγάλο τους κομμάτι, το "White Bird", όπου ένιωθαν σαν «φυλακισμένα πουλιά» σε εκείνη την παγωμένη σοφίτα.
Παρά την τεράστια επιτυχία του πρώτου τους δίσκου, η μπάντα δεν κατάφερε να φτάσει στο ίδιο επίπεδο στα επόμενα χρόνια. Ο κύριος λόγος ήταν μια εξαντλητική δικαστική διαμάχη δεκαετιών με τον μάνατζέρ τους, Matthew Katz, για τα πνευματικά δικαιώματα των τραγουδιών και το όνομα του συγκροτήματος. Οι συνεχείς αλλαγές μελών και τα νομικά προβλήματα οδήγησαν στη διάλυσή τους το 1974, αν και ο David LaFlamme συνέχισε αργότερα να παίζει τα τραγούδια τους με νέο σχήμα μέχρι τον θάνατό του το 2023.
David LaFlamme: Ο ιδρυτής, frontman και η "ψυχή" του γκρουπ με το πεντάχορδο ηλεκτρικό βιολί του.
Pattie Santos: Η βασική τραγουδίστρια, της οποίας τα καθαρά και δυναμικά φωνητικά καθόρισαν τον ήχο τους.
Linda LaFlamme: Σύζυγος του David (εκείνη την περίοδο), η οποία έπαιζε πλήκτρα και συνέβαλε καθοριστικά στη σύνθεση των κομματιών του πρώτου άλμπουμ.
Hal Wagenet (Κιθάρα), Mitchell Holman (Μπάσο) και Val Fuentes (Ντραμς).
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το “The Heart of Summer” είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές μελωδικές στιγμές των Fair Warning, προερχόμενο από το άλμπουμ Rainmaker (1995). Το κομμάτι αναδεικνύει την ιδιαίτερη ικανότητα του γερμανικού συγκροτήματος να συνδυάζει το melodic hard rock με λυρικότητα και έντονα συναισθηματικά φωνητικά του Tommy Heart. Οι κιθάρες του Helge Engelke ξεχωρίζουν με καθαρά riff και μελωδικά σόλο, δίνοντας στον ήχο μια χαρακτηριστική ισορροπία ανάμεσα στη δύναμη και την ατμόσφαιρα.
Αν και δεν αποτέλεσε μεγάλο single της εποχής, το τραγούδι θεωρείται σήμερα μια “κρυφή” μπαλάντα των ’90s, αγαπημένη στους φίλους του ευρωπαϊκού hard rock. Το Rainmakerσυνολικά άφησε το αποτύπωμά του στο χώρο, με το The Heart of Summer να ξεχωρίζει ως καλοκαιρινό αλλά και νοσταλγικό soundtrack.
Το The Heart of Summer παραμένει μια από τις πιο τρυφερές και μελωδικές στιγμές των Fair Warning – ένα τραγούδι που καταφέρνει να ζεστάνει τις καρδιές των ακροατών ακόμα και τρεις δεκαετίες μετά την κυκλοφορία του.
Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το Summer Song είναι ένα από τα πιο εμβληματικά ορχηστρικά κομμάτια του Joe Satriani, κυκλοφόρησε το 1992 ως μέρος του άλμπουμ The Extremist. Με έντονο ρυθμό, μελωδικά riffs και καλοκαιρινή ενέργεια, το κομμάτι αποπνέει την αίσθηση της ελευθερίας και της χαράς που συνοδεύει τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.
Χωρίς στίχους, το τραγούδι βασίζεται αποκλειστικά στην εκφραστικότητα της ηλεκτρικής κιθάρας, με τον Satriani να αποδεικνύει για άλλη μια φορά την τεχνική του δεξιοτεχνία και την ικανότητά του να μεταδίδει συναισθήματα μέσα από τη μουσική. Το Summer Song έγινε γρήγορα αγαπημένο στους φίλους της ροκ και της κιθαριστικής μουσικής, ενώ χρησιμοποιήθηκε σε βιντεοπαιχνίδια όπως το Formula 1 και το Gran Turismo 4, καθώς και σε τηλεοπτικές εκπομπές.
Το μουσικό βίντεο του κομματιού είναι εξίσου εντυπωσιακό, με τον Satriani και την μπάντα του να παίζουν σε μια σκηνή μέσα σε χώρο όπου διεξάγεται demolition derby, με αυτοκίνητα να συγκρούονται γύρω τους, προσθέτοντας μια δόση αδρεναλίνης και θεάματος.
Το Summer Song δεν είναι απλώς ένα καλοκαιρινό κομμάτι. Είναι ένας ύμνος στην ανεμελιά, στην ενέργεια και στην αγάπη για τη μουσική. Παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα του στυλ του Satriani και ένα must για κάθε φαν της κιθάρας.
Ο Joe Satriani (Τζόζεφ Σατριάνι), γεννημένος στις 15 Ιουλίου 1956 στο Γουέστμπερι της Νέας Υόρκης, είναι ένας από τους πιο επιδραστικούς και τεχνικά άρτιους κιθαρίστες της ροκ μουσικής. Με καταγωγή από οικογένεια Ιταλών μεταναστών, ξεκίνησε να παίζει κιθάρα στην εφηβεία του και γρήγορα εξελίχθηκε σε δάσκαλο του οργάνου, διδάσκοντας μελλοντικούς θρύλους όπως ο Steve Vai και ο Kirk Hammett των Metallica.
Η καριέρα του εκτοξεύτηκε τη δεκαετία του ’80, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ Not of This Earth (1986), ακολουθούμενο από το θρυλικό Surfing with the Alien (1987), που τον καθιέρωσε ως κορυφαίο κιθαρίστα. Το 1992, με το άλμπουμ The Extremist, πέτυχε την υψηλότερη θέση στα charts για καθαρά ορχηστρικό άλμπουμ, φτάνοντας στο #22 στις ΗΠΑ.
Ο Satriani έχει συνεργαστεί με μεγάλους καλλιτέχνες όπως ο Mick Jagger, οι Deep Purple (τους οποίους αντικατέστησε προσωρινά το 1993), και είναι ιδρυτής του G3, ενός κιθαριστικού supergroup με τον Steve Vai και τον Eric Johnson. Από το 2008 είναι μέλος του συγκροτήματος Chickenfoot, μαζί με τον Sammy Hagar και τον Michael Anthony.
Έχει προταθεί 15 φορές για Grammy, έχει πουλήσει πάνω από 10 εκατομμύρια άλμπουμ, και θεωρείται ο πιο επιτυχημένος ορχηστρικός κιθαρίστας όλων των εποχών. Παρά την τεράστια εμπορική επιτυχία, ο ίδιος δηλώνει πως η καλλιτεχνική αξία δεν μετριέται με πωλήσεις ή βραβεία, αλλά με την αυθεντικότητα και την πρόκληση που προσφέρει η μουσική.
Σήμερα, στα 70 του χρόνια, συνεχίζει να περιοδεύει, να δημιουργεί και να εμπνέει νέους μουσικούς, παραμένοντας πιστός στην τέχνη του και στην αγάπη του για την κιθάρα.
Κλείνοντας, το Summer Song δεν είναι απλώς ένα κομμάτι για τις ζεστές μέρες του χρόνου. Είναι μια μουσική εμπειρία που συνδυάζει τεχνική, συναίσθημα και ανεμελιά, όπως μόνο ο Joe Satriani μπορεί να προσφέρει. Αν αγαπάς την κιθάρα, τη ροκ και την ελευθερία που φέρνει το καλοκαίρι, αυτό το τραγούδι αξίζει να βρίσκεται στη λίστα σου.
Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
"Summer" είναι ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του αμερικανικού rock συγκροτήματος Nuclear Valdez, που κυκλοφόρησε το 1989 στο ντεμπούτο άλμπουμ τουςI Am I
Λίγα λόγια για το τραγούδι:
Ανήκει στο είδος Heavy Metal / Rock
Οι στίχοι του είναι σκοτεινοί και ποιητικοί, με αναφορές σε πόλεμο, απώλεια και κοινωνική αδικία. Επαναλαμβανόμενη φράση: “It rained, and it rained, and it rained all summer”
Το τραγούδι έγινε ραδιοφωνική επιτυχία και μπήκε σε ενεργή ροή στο MTV, ενώ το συγκρότημα εμφανίστηκε στο MTV Unplugged, ως το πρώτο λατινοαμερικανικό συγκρότημα που συμμετείχε στην εκπομπή
Ποιοι είναι οι Nuclear Valdez:
Ιδρύθηκαν στο Miami το 1983 από μέλη λατινοαμερικανικής καταγωγής.
Το όνομα τους προέρχεται από έναν πρώην συνεργάτη με “εκρηκτικό ταμπεραμέντο”
Έχουν συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι Benmont Tench (Tom Petty) και Meredith Brooks.
“Here Comes the Summer” είναι ένα σύντομο αλλά εμβληματικό τραγούδι των The Undertones, που κυκλοφόρησε στις 13 Ιουλίου 1979. Γραμμένο από τον John O’Neill και εμπνευσμένο από τους Ramones, το κομμάτι διαρκεί μόλις 1 λεπτό και 45 δευτερόλεπτα, αλλά καταφέρνει να αποτυπώσει όλη την εφηβική ανυπομονησία για το καλοκαίρι.
Οι στίχοι του είναι απλοί και γεμάτοι ενέργεια, με εικόνες από παραλίες, ηλιοκαμένες κοπέλες και την ανεμελιά της εποχής:
> “Here comes the summer / Look out for the girls with their faces all tanned...”
Το τραγούδι αρχικά εμφανίστηκε στο ντεμπούτο άλμπουμ τους The Undertones (Μάιος 1979), αλλά η πιο γρήγορη εκδοχή του που έγινε single κυκλοφόρησε τον Ιούλιο και έφτασε στο νούμερο 34 των UK Singles Chart
Το "Summer Rain" είναι ένα τραγούδι του Johnny Rivers, που κυκλοφόρησε το 1967 και συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ Realization. Το τραγούδι γράφτηκε από τον James Hendricks και είναι εμπνευσμένο από τη "Summer of Love" του 1967, αποτυπώνοντας τη νοσταλγία και τον ρομαντισμό εκείνης της εποχής.
Το "Summer Rain" αναφέρεται στο άλμπουμ των Beatles, Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1967. Μουσικά, το τραγούδι συνδυάζει baroque pop, psychedelic pop και pop rock, με τη φωνή του Rivers να συνοδεύεται από έγχορδα και πνευστά σε ενορχήστρωση του Marty Paich.
Το τραγούδι σημείωσε επιτυχία στα charts:
Νο. 14 στο US Billboard Hot 100
Νο. 6 στο US Cash Box Top 100
Νο. 10 στον Καναδά
Ο Johnny Rivers (πραγματικό όνομα: John Henry Ramistella) γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1942 στη Νέα Υόρκη, αλλά μεγάλωσε στο Baton Rouge, Louisiana. Είναι ένας Αμερικανός τραγουδιστής, κιθαρίστας και παραγωγός, γνωστός για την επιτυχία του στη rock and roll, blues rock και country rock σκηνή
Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα σε ηλικία 8 ετών, επηρεασμένος από τη μουσική της Λουιζιάνα.
Το 1958, ο Alan Freed τον συμβούλεψε να αλλάξει το όνομά του σε Johnny Rivers, εμπνευσμένο από τον ποταμό Μισισιπή.
Το 1963, έγινε γνωστός με τις ζωντανές ηχογραφήσεις του στο Whisky a Go Go στο Λος Άντζελες.
Μεταξύ 1964-1968, είχε μια σειρά από επιτυχίες, όπως:
Παντρεύτηκε δύο φορές: Vicki Ellison (1968-1969) και Christi Marie Zabel (μέχρι το 1988), με την οποία απέκτησε τρία παιδιά.
Ο Johnny Rivers ήταν σεβαστός στην εποχή του και είχε 17 top-40 hits στις ΗΠΑ. Παρόλο που πολλά από τα τραγούδια του ήταν διασκευές, κατάφερε να δώσει το δικό του μοναδικό στίγμα στη μουσική σκηνή
Ο Johnny Rivers παραμένει μια εμβληματική φιγούρα της αμερικανικής μουσικής σκηνής, με επιρροή που εκτείνεται σε πολλές δεκαετίες
Το τραγούδι "Summer Is Over" της Dusty Springfield κυκλοφόρησε ως single στις 16 Οκτωβρίου 1964 από την Philips Records.Ήταν η B-side του επιτυχημένου τραγουδιού της "Losing You" και περιλαμβάνεται στο δεύτερο άλμπουμ της, Dusty, που κυκλοφόρησε επίσης το 1964
Το "Summer Is Over" γράφτηκε από τον Tom Springfield (αδελφό της Dusty) και τον Clive Westlake.Η εκδοχή της Dusty χαρακτηρίζεται από την έντονη συναισθηματική της φόρτιση, με μια μελαγχολική μελωδία και δυναμική ερμηνεία, που αποτυπώνει την αίσθηση του τέλους του καλοκαιριού και της μετάβασης στη μελαγχολία του φθινοπώρου
The night runs away with the day
The grass that was green is now hay
The world goes around without even a sound
And it looks like the summer is over
Ωραίο τραγούδι από τη δεκαετία του εξήντα που μεταφέρει υπέροχα τη μελαγχολική διάθεση στο τέλος της ζεστής περιόδου. Θα μπορούσε να ήταν μια μελωδία από ταινία του James Bond ή του Quentin Tarantino.
Σε αυτό το απλό τραγούδι, ο πρώην Modern Lover κάνει ένα αφιέρωμα στις καλοκαιρινές στιγμές που σας στοιχειώνουν καθώς μεγαλώνετε. Ξέρεις ότι έχεις μπελάδες, λέει ο Richman, “When even fourth grade starts looking good (which you hated).” Σχεδόν κάθε indie rock τραγούδι για το καλοκαίρι βασίζεται σε αυτό.
Ο Don Henley ήταν 37 όταν κυκλοφόρησε το "The Boys of Summer"Το σινγκλ κυκλοφόρησε στα τέλη Οκτωβρίου, κάπως κατάλληλο για το θέμα του τραγουδιού για το τέλος του καλοκαιριού. Ο πρώην σταρ των Eagles δεν έχει τίποτα άλλο παρά να περιφρονεί τις αποτυχίες της γενιάς του, το οποίο θα χειροτέρευε όσο μεγάλωναν και εγκατέλειπαν τις αξίες τους.
Συνέχεια με μερικά από τα καλοκαιρινά τραγούδια που έχω διαλέξει.
Η Νο. 1 επιτυχία των Lovin' Spoonful από το καλοκαίρι του 1966 "Summer in the City". (Ηχογράφησαν αυτό το τραγούδι στην κρύα πόλη της Νέας Υόρκης τον Μάρτιο.)
Με το "School's Out", ο Alice Cooper αποτυπώνει μια από τις μεγαλύτερες ετήσιες παραδόσεις της ζωής κάθε παιδιού: το τέλος της τελευταίας μέρας του σχολείου και η αρχή του καλοκαιριού. Το "School's Out" είναι μια τέλεια απόσταξη εφηβικής αγωνίας, εξέγερσης. και ελευθερίας.
Οι Seals and Crofts κυκλοφόρησαν ένα κομμάτι τόσο υποβλητικό για το καλοκαίρι που σχεδόν ακουγόταν η μυρωδιά του γιασεμιού. Οι Seals and Crofts προσπαθούσαν να ολοκληρώσουν το "Summer Breeze" πολύ καιρό. Τέλος, έφεραν τον μπασίστα Harvey Brooks, που είχε την απαραίτητη πινελιά για να ολοκληρώσει ένα riff που έπαιζε ο Dash Crofts στο μαντολίνο. Στη συνέχεια, οι Isley Brothers βοήθησαν τους Seals and Crofts με τη δική τους funky-soulful πινελιά.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Αφού συγκέντρωσαν μια σειρά από απλούς, ηλιόλουστους ύμνους για το σέρφινγκ, οι Beach Boys άρχισαν να βγαίνουν σε νέα ηχητική περιοχή με το "California Girls". Οι Beach Boys μεγάλωναν και το όραμά τους για το καλοκαίρι εξελισσόταν ανάλογα. Το "California Girls" εξακολουθεί να είναι ως επί το πλείστον ένα διασκεδαστικό παιχνίδι στον ήλιο.
Και το τελευταίο για σήμερα καθώς υπάρχει συνέχεια με τα καλοκαιρινά τραγoύδια.
Το τραγούδι για να απεικονίσουν με μαεστρία πώς είναι η τέλεια καλοκαιρινή μέρα είναι το "Saturday in the Park"των Chicago. Ένα τραγούδι που μετουσιώνει την αίσθηση του να βλέπεις διαφορετικές κουλτούρες να συγκλίνουν γύρω σου, απολαμβάνοντας ο καθένας τη στιγμή με τον δικό του τρόπο.
Οι Sly & the Family Stone κυκλοφόρησαν ένα από τα καλύτερα καλοκαιρινά τραγούδια όλων των εποχών τον Ιούλιο του 1969, μόλις ένα μήνα πριν την εμφάνιση και την έκρηξη της καριέρας τους στο Woodstock .Δεν υπάρχει κρυφή ατζέντα ή κάποιο βαθύ νόημα πίσω από το "Hot Fun in the Summertime". Είναι μια γιορτή του καλοκαιριού και των αναμνήσεων που δημιουργεί.
Μια από τις πολλές ωδές του Brian Wilson για τον τρόπο ζωής του σερφερ, αυτό το συναρπαστικό σινγκλ δανείζεται σε μεγάλο βαθμό,την επιτυχία του Chuck Berry το 1958 "Sweet Little Sixteen".
Το "(Sittin' On) the Dock of the Bay", το κλασικό κομμάτι του Otis Redding από το 1968, μια ωδή στις ζεστές καλοκαιρινές νύχτες και στο ήπιο πέρασμα του χρόνου, η μελωδία έγινε επιτυχία μόλις κυκλοφόρησε, φτάνοντας στο Νο. 1 στο Billboard chart. Τραγικά, ο Redding δεν ήταν εκεί για να απολαύσει την επιτυχία του τραγουδιού. πέθανε σε αεροπορικό δυστύχημα στις 10 Δεκεμβρίου 1967. Το σινγκλ κυκλοφόρησε μετά θάνατον μήνες αργότερα. Το "(Sittin' On) the Dock of the Bay" έχει συνδεθεί για πάντα με την κληρονομιά του Redding και συνεχίζει να κατατάσσεται ανάμεσα στα καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών.
Ο Eddie Cochran πιθανότατα δεν είχε ιδέα για τους πολλούς διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους θα ερμηνευόταν το "Summertime Blues" αφού ηχογράφησε την αρχική έκδοση στις αρχές του 1958.
Παρόλο που οι Ramones κατάγονταν από την πόλη της Νέας Υόρκης, η πλειοψηφία των τραγουδιών τους ακούγονται καλοκαιρινά. Το σινγκλ τους με την υψηλότερη θέση στα charts "Rockaway Beach" από το τρίτο άλμπουμ του συγκροτήματος, Rocket to Russia , ως αφιέρωμα στους Beach Boys και το surf-rock.
Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική.
Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα.
Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.
Οι Eagles ήταν ένα από τα βασικά γκρουπ που καθόρισαν τον ήχο της δεκαετίας του '70. Οι αρμονίες και ο ήχος της country rock αιχμαλώτισ...
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence