Κυριακή πρωί, μέσα της δεκαετίας του '60 (γύρω στο 1965-1966) και ξυπνάς σε ένα διαμέρισμα στο Λονδίνο. Ο καιρός έξω είναι ο κλασικός συννεφιασμένος αγγλικός καιρός, αλλά η πόλη «βράζει» από τη νεανική επανάσταση του Swinging London.
Απλώνεις το χέρι και ανάβεις το τρανζίστορ σου
Αν είσαι νέος στο Λονδίνο των '60s, γυρνάς αμέσως τη βελόνα στα μεσαία κύματα ψάχνοντας τους «πειρατές». Επειδή η ποπ μουσική είναι ουσιαστικά αποκλεισμένη από το BBC, πλοία αγκυροβολημένα στα διεθνή ύδατα έξω από τις ακτές της Αγγλίας εκπέμπουν παράνομα 24 ώρες το 24ωρο.
Sunshine Pop και Soft/Baroque Pop των late '60s. Μιλάμε για ονειρικές, «κρεμώδεις» φωνητικές αρμονίες, εξεζητημένες ενορχηστρώσεις με έγχορδα, φλάουτα ή τσέμπαλο, και μια γλυκιά, Κυριακάτικη νωχελικότητα που σε κάνει να νιώθεις ότι αιωρείσαι.
Παρόλο που μερικά από αυτά τα κομμάτια γράφτηκαν και κυκλοφόρησαν λίγο αργότερα (από το 1966 έως το 1969), ταιριάζουν γάντι στην ατμόσφαιρα.
Φτιάξε τσάι, κάτσε αναπαυτικά και άκου τραγούδια-διαμάντια που θα έπαιζαν οι πειρατικοί σταθμοί του Λονδίνου για να σου φτιάξουν το ιδανικό κυριακάτικο πρωινό:
(Βέβαια το ραδιόφωνο μπορεί να έπαιζε και το “Satisfaction” των Stones ή το “Help!” των Beatles αλλά, είπα να κρατήσω μια συγκεκριμένη ατμόσφαιρα)
Ετοιμάζεις ένα ζεστό τσάι με γάλα και ένα English breakfast (αυγά, μπέικον, φασόλια). Στο πάτωμα σε περιμένει η κυριακάτικη The Sunday Times.
Λίγο αργότερα, θα φορέσεις το στενό σου κοστούμι (αν είσαι Mod) ή τη μίνι φούστα σου και θα βγεις για μια βόλτα στην Carnaby Street ή στο King's Road, με τον ήχο των πειρατικών σταθμών να αντηχεί από τα τρανζίστορ όλων των περαστικών.
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpg)
