Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Eric Burdon. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Eric Burdon. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η τελευταία νύχτα του χρόνου έχει πάντα κάτι μαγικό. Μια στιγμή ανάμεσα σε όσα αφήνουμε πίσω και σε όσα έρχονται. Κι εμείς, στο Travellers Web Radio, συνεχίζουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε: να ντύνουμε αυτές τις στιγμές με μουσική που ενώνει, που ταξιδεύει, που μένει.

Σας ευχόμαστε μια Καλή Πρωτοχρονιά, γεμάτη υγεία, φως, δύναμη και ανθρώπους που κάνουν τη ζωή πιο όμορφη. Να είναι μια χρονιά με νέες ιστορίες, νέες αρχές και μελωδίες που θα σας συνοδεύουν σε κάθε βήμα.

Και για απόψε…η μουσική πρόταση για την αλλαγή του χρόνου: Eric Burdon and The Animals - As the Years Go Passing By

Η εκδοχή των Eric Burdon & The Animals στο “As the Years Go Passing By” κυκλοφόρησε το 1968 μέσα από το διπλό άλμπουμ Love Is

Το “As the Years Go Passing By” αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές blues στιγμές της δεύτερης περιόδου των Eric Burdon & The Animals. Η εκδοχή τους κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1968 μέσα από το διπλό άλμπουμ Love Is, που εκδόθηκε από την UMG Recordings.

Το τραγούδι δεν είναι πρωτότυπη σύνθεση των Animals· γράφτηκε από τον Don Robey και η πρώτη του ηχογράφηση έγινε από τον Albert King το 1961.

Η εκδοχή των Animals, όμως, διαφοροποιείται αισθητά: είναι πιο εκτεταμένη, πιο ψυχεδελική και βασίζεται στη χαρακτηριστική, βαθιά ερμηνεία του Eric Burdon, ο οποίος εκείνη την περίοδο εξερευνούσε πιο soul‑blues κατευθύνσεις.

Το Love Is ηχογραφήθηκε το 1968, σε μια εποχή όπου το συγκρότημα είχε ήδη αλλάξει σύνθεση και κατεύθυνση. Η lineup της περιόδου περιλάμβανε τους:

Eric Burdon – φωνητικά Zoot Money – keyboards Andy Summers – κιθάρα (μετέπειτα μέλος των The Police) John Weider – κιθάρα, βιολί Barry Jenkins – ντραμς

Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε από τους ίδιους τους Animals, με την εταιρεία να το κυκλοφορεί ως διπλό LP, στο οποίο κυριαρχούν διασκευές και εκτεταμένες ψυχεδελικές ενορχηστρώσεις.

Στο “As the Years Go Passing By”, η μπάντα επιλέγει μια πιο αργή, βαριά blues προσέγγιση. Το τραγούδι, αν και δεν κυκλοφόρησε ως single, θεωρείται σήμερα μία από τις κορυφαίες στιγμές του Love Is, ενός άλμπουμ που σηματοδότησε το τέλος της δεύτερης περιόδου των Animals πριν τη διάλυσή τους το 1969.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα. Καλή Χρονιά σε όλους! Με αγάπη,

 
#EricBurdon #TheAnimals #AsTheYearsGoPassingBy #LoveIs #BluesRock #PsychedelicRock #1968 #TravellersWebRadio #Rockanizontas #HappyNewYear #NewYear2026

 

Nights in white satin
Never reaching the end
Letters I've written
Never meaning to send

Beauty I'd always missed
With these blind eyes before
Just what the truth is, baby
I can't say anymore

I love you
Yes, I love you
Oh, I love
Yes, I love
Oh, I love you

I'm gazing at people
I watch [?] hand in hand
Just what I'm going through, baby
I know they will never never never never understand

Some try to tell me
Thoughts they cannot defend
Just what you want to be people
You will be in the end

I love you
Yes, I love you
Well, I love
Yes, I love
Oh, I love you

Το Nights in White Satin" είναι τραγούδι των Moody Blues σε στίχους Τζάστιν Χέιγουορντ που κυκλοφόρησε στο άλμπουμ τους Days of Future Passed.
Εμείς θα το ακούσουμε φυσικά από τους Moody Blues τον Eric Burdon και τους War και την Bettye LaVette.
Nights in white satin, never reaching the end,
Letters I've written, never meaning to send.
Beauty I'd always missed with these eyes before.
Just what the truth is, I can't say anymore.

Cause I love you, yes I love you, oh how I love you.

 Gazing at people, some hand in hand,
Just what I'm going through they can't understand.
Some try to tell me, thoughts they cannot defend,
Just what you want to be, you will be in the end.

And I love you, yes I love you,
Oh how I love you, oh how I love you.

 Nights in white satin, never reaching the end,
Letters I've written, never meaning to send.
Beauty I've always missed, with these eyes before.
Just what the truth is, I can't say anymore.

Cause I love you, yes I love you,
Oh how I love you, oh how I love you.
Cause I love you, yes I love you,
Oh how I love you, oh how I love you.

 Breath deep
The gathering gloom
Watch lights fade
From every room
Bedsitter people
Look back and lament
Another day's useless
Energy spent

 Impassioned lovers
Wrestle as one
Lonely man cries for love
And has none
New mother picks up
And suckles her son
Senior citizens
Wish they were young

 Cold hearted orb
That rules the night
Removes the colours
From our sight
Red is gray and
Yellow white
But we decide
Which is right
And

Which is an Illusion

 The Story Behind The Song
Eric Burdon - vocals
Mike Carr - keyboards
Robert Ahwai - guitar 
Bobby Gien - drums

 A live performance of 'One More Cup Of Coffee', Germany, April 21, 1976

 Your breath is sweet Your eyes are like two jewels in the sky Your back is straight your hair is smooth On the pillow where you lie But I don't sense affection No gratitude or love Your loyalty is not to me But to the stars above One more cup of coffee for the road One more cup of coffee 'fore I go. To the valley below. Your daddy he's an outlaw And a wanderer by trade He'll teach you how to pick and choose And how to throw the blade He oversees his kingdom So no stranger does intrude His voice it trembles as he calls out For another plate of food. One more cup of coffee for the road One more cup of coffee 'fore I go. To the valley below. Your sister sees the future Like your mama and yourself You've never learned to read or write There's no books upon your shelf And your pleasure knows no limits Your voice is like a meadowlark But your heart is like an ocean Mysterious and dark. One more cup of coffee for the road One more cup of coffee 'fore I go. To the valley below.

The rooms were so much colder then
My father was a soldier then
And times were very hard
When I was young

I smoked my first cigarette at ten 
And for girls, I had a bad yen
And I had quite a ball
When I was young
When I was young, it was more important
Pain more painful
Laughter much louder
Yeah, when I was young
When I was young

I met my first love at thirteen
She was brown and I was pretty green
And I learned quite a lot when I was young
When I was young

When I was young
It was more important
Pain more painful
Laughter much louder
Yeah, when I was young
When I was young

My faith was so much stronger then
I believed in fellow men
And I was so much older then
When I was young
Μια ποιητική εκδοχή σε μουσικό περιτύλιγμα, ενός από τους πιο ευαίσθητους στα κοινωνικά δρώμενα καλλιτέχνες... Eric Burdon... λάτρεψε την Ελλάδα, ερωτεύτηκε και ζει με Ελληνίδα... έρχεται και ξανάρχεται συχνά... έπαιξε σε ταινία Έλληνα δημιουργού... τραγούδησε με τον Χαρούλη... σαν συμπατριώτης μας ένα πράγμα...
Απαγγέλλει για τη Μαύρη Πανούκλα που αποδεκάτισε κάποτε την Ευρώπη... [κάθε ομοιότητα με αντίστοιχες καταστάσεις, αν θέλετε, πείτε την τυχαία... emoticon smile ]... σκοτεινό το ντεκόρ... θρίλερ θα το ΄λεγες... συμβολική η περιγραφή... για τους θανάτους των εκτός τειχών και την ολοένα και βαθύτερη οχύρωση των εντός... η Ζωή όμως υπερισχύει, το χαμόγελο ξανανθίζει... αλλά μέσα από τα περίκλειστα τείχη των "εξασφαλισμένων" σιγά σιγά οι φωνές αραιώνουν... στο τέλος χάνονται...
αφιερωμένο σ' αυτούς που νόμισαν ότι τα "τείχη" με κομματάκια lego στη μορφή κάποιας Μέρκελ κι ενός Σόιμπλε θα τους εξασφάλιζαν την μακροημέρευση...
Γιάννης Ρήγας
Ο Eric Burdon μιλάει στην δημοσιογράφο Έφη Παπαζαχαρίου για την Ελλάδα, το νέο του βιβλίο και την σχέση του με το ίντερνετ. Βίντεο: Δημήτρης Κουλελής
http://popaganda.gr/

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.