Το "Three Long Years"είναι ένα δυναμικό blues-rock κομμάτι από τον καταξιωμένο Βρετανό κιθαρίστα Snowy White και το σχήμα του, The White Flames.
Κυκλοφόρησε στις 26 Ιουνίου 2026 ως το τέταρτο κομμάτι του άλμπουμ τους με τίτλο The Finishing Touch.
Οι στίχοι του κομματιού έχουν έντονα βιωματικό και σκοτεινό χαρακτήρα, ξεφεύγοντας από τα κλασικά ερωτικά μοτίβα των blues. Η ιστορία περιγράφει έναν άνθρωπο που ακολουθεί μια "σταυροφορία" (crusade), αντιμετωπίζει τη φρίκη της μάχης, χάνει τον καλύτερό του φίλο και καταλήγει να κρύβεται έντρομος
Η μπάντα The White Flames αποτελείται από σταθερούς συνεργάτες:
Richard Bailey – drums Ruan O’Lochlainn – keyboards, sax Thomas White – bass
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το "A Tribute to Gary Moore - Live at Time to Rock Festival 2026" ήταν μια μοναδική, αποκλειστική συναυλία-αφιέρωμα που πραγματοποιήθηκε στις 6 Ιουλίου 2026 στο Knislinge της Σουηδίας. Η ιστορική αυτή εμφάνιση διοργανώθηκε για να τιμήσει τη ζωή και τη μουσική κληρονομιά του κορυφαίου Ιρλανδού κιθαρίστα Gary Moore, με αφορμή τη συμπλήρωση 15 χρόνων από τον θάνατό του.
Το line-up της βραδιάς ήταν ιδιαίτερα φορτισμένο συναισθηματικά, καθώς ένωσε την οικογένεια του Gary Moore με παλιούς του συνεργάτες και σπουδαίους σύγχρονους μουσικούς:
Jack Moore: Ο γιος του Gary Moore, ο οποίος ανέλαβε τα lead κιθαριστικά μέρη, συνεχίζοντας το εκρηκτικό στυλ του πατέρα του.
Gus Moore: Ο έτερος γιος του Gary Moore, ο οποίος συμμετείχε ως γκεστ στα φωνητικά.
Tommy Johansson: Ο Σουηδός βιρτουόζος της κιθάρας (γνωστός από τους Majestica και πρώην μέλος των Sabaton) που ανέλαβε τη δεύτερη κιθάρα και το μεγαλύτερο μέρος των βασικών φωνητικών.
Vic Martin: Ο επί σειρά ετών πληκτράς του ίδιου του Gary Moore, προσφέροντας τον αυθεντικό ήχο στα πλήκτρα.
Marcus Johansson & Soufian Ma'Aoui: Το ρυθμικό τμήμα (τύμπανα και μπάσο αντίστοιχα) από το σουηδικό hard rock συγκρότημα Reach.
Η μπάντα παρουσίασε ένα εκτενές setlist που κάλυψε όλο το φάσμα της καριέρας του Gary Moore, από την κλασική hard rock εποχή του της δεκαετίας του '80 μέχρι τις μεγάλες blues επιτυχίες του.
Ακούστηκαν εμβληματικοί ροκ ύμνοι όπως το "Over the Hills and Far Away", αλλά και βαθιά συναισθηματικά κομμάτια όπως το "Empty Rooms" και το "Walking by Myself"
Jack Moore – Μουσικός και Κιθαρίστας
Είναι ο γιος του θρυλικού Ιρλανδού κιθαρίστα της ροκ και των μπλουζ, Gary Moore. Γεννημένος το 1987, ο Τζακ είναι ένας ιδιαίτερα ταλαντούχος ηλεκτρικός κιθαρίστας και συνθέτης που συνεχίζει τη μουσική κληρονομιά του πατέρα του.
Έχει δημιουργήσει το συγκρότημα Smith, Lyle & Mooreκαι κυκλοφορεί δικά του κομμάτια.
Έχει παίξει ζωντανά στη σκηνή με κορυφαίους καλλιτέχνες, όπως ο Joe Bonamassa στην περίφημη αίθουσα Royal Albert Hall.
Ο Gus Moore είναι ο ένας από τους δύο γιους του θρυλικού Ιρλανδού κιθαρίστα Gary Moore και ασχολείται με τη μουσική ως τραγουδιστής. Σε αντίθεση με τον αδελφό του, Jack Moore, ο οποίος ακολούθησε τα βήματα του πατέρα τους στην κιθάρα, ο Gus έχει επικεντρωθεί κυρίως στα φωνητικά.
Ο Gus Moore κρατά γενικά χαμηλό προφίλ στη μουσική βιομηχανία, αλλά συμμετέχει ενεργά σε εκδηλώσεις και παραγωγές που τιμούν τη μνήμη και το έργο του πατέρα του. Το 2018 συμμετείχε στον επίσημο tribute δίσκο Moore Blues for Gary που διοργάνωσε ο Bob Daisley (πρώην μπασίστας του Gary Moore). Εκεί, ο Gus ανέλαβε τα κύρια φωνητικά και ο αδελφός του ο Jack την κιθάρα στο συγκινητικό κομμάτι "This One's For You"
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το "Live at the Marquee" είναι το ιστορικό ντεμπούτο άλμπουμ των Nine Below Zero, που κυκλοφόρησε το 1980 από τη δισκογραφική εταιρεία A&M Records. Ο δίσκος θεωρείται ένα από τα κορυφαία άλμπουμ rhythm 'n' blues που έχουν ηχογραφηθεί ζωντανά στη Μεγάλη Βρετανία και αποτυπώνει την εκρηκτική ενέργεια του συγκροτήματος σε ένα από τα πιο θρυλικά κλαμπ του Λονδίνου.
Λεπτομέρειες της Ηχογράφησης
Ημερομηνίες Ηχογράφησης: 16 & 17 Ιουλίου 1980.
Τοποθεσία: Marquee Club, Wardour Street, Λονδίνο.
Παραγωγοί: Mickey Modern, Nine Below Zero.
Μέλη του Συγκροτήματος: Dennis Greaves (κιθάρα/φωνητικά), Mark Feltham (φυσαρμόνικα/φωνητικά), Peter Clark (μπάσο), Stix Burkey (ντραμς).
Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε με ελάχιστες παρεμβάσεις στην παραγωγή, κάτι που διατηρεί την αμεσότητα και την ωμή ενέργεια της μπάντας. Η παραγωγή πιστώνεται στον Vic Coppersmith‑Heaven, γνωστό για τη δουλειά του με τους The Jam.
Το AllMusic το χαρακτηρίζει «ένα από τα πιο δυναμικά live British blues albums της εποχής», ενώ το Classic Rock Magazine το έχει συμπεριλάβει σε λίστες με τα καλύτερα live debuts της δεκαετίας του ’80.
Η κυκλοφορία βοήθησε τους Nine Below Zero να μπουν στο mainstream: εμφανίστηκαν στο The Old Grey Whistle Test, άνοιξαν συναυλίες για τους The Who, και έγιναν βασικό όνομα της mod/blues σκηνής του Λονδίνου.
Οι Nine Below Zero σχηματίστηκαν το 1977 στο South London. Το όνομά τους προέρχεται από το κλασικό blues κομμάτι του Sonny Boy Williamson II. Το Live at the Marquee επανεκδόθηκε αρκετές φορές, συμπεριλαμβανομένης μιας expanded έκδοσης με bonus tracks. Το Marquee Club, όπου ηχογραφήθηκε το άλμπουμ, υπήρξε κεντρικό σημείο της βρετανικής rock σκηνής, με ιστορικές εμφανίσεις από Rolling Stones, The Who, Hendrix και Iron Maiden. Το άλμπουμ θεωρείται σήμερα ένα από τα καλύτερα live ντεμπούτα της βρετανικής blues‑rock σκηνής.
Το δεύτερο άλμπουμ των Free, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1969 και παρουσιάζει μια μπάντα που ωριμάζει γρήγορα και διαμορφώνει τον ήχο που θα την οδηγήσει στο “All Right Now”.
Το Free (1969) είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ των Free, από την Island Records τον Οκτώβριο του 1969. Παρά το νεαρό της ηλικίας των μελών — ο Andy Fraser ήταν μόλις 17 ετών — το άλμπουμ παρουσιάζει μια εντυπωσιακή ωριμότητα στη σύνθεση και στην ερμηνεία. Το συγκρότημα, που είχε ήδη κάνει αισθητή την παρουσία του με το ντεμπούτο Tons of Sobs (1968), εδώ εγκαταλείπει τον πιο ακατέργαστο, heavy blues ήχο και στρέφεται σε μια πιο δομημένη, μελωδική προσέγγιση.
Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν στα Morgan Studios και Trident Studios στο Λονδίνο, με παραγωγό τον Chris Blackwell και τον Guy Stevens. Το άλμπουμ χαρακτηρίζεται από την έντονη χημεία ανάμεσα στον Paul Rodgers και τον Andy Fraser, οι οποίοι ανέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος της σύνθεσης. Η κιθάρα του Paul Kossoff παραμένει το κεντρικό στοιχείο του ήχου που θα τον καθιερώσουν ως έναν από τους σημαντικότερους κιθαρίστες της εποχής.
Το Free δεν σημείωσε άμεση εμπορική επιτυχία, αλλά αποτέλεσε το θεμέλιο για την εκρηκτική άνοδο της μπάντας το 1970. Η πιο ώριμη γραφή, η καθαρή παραγωγή και η εστίαση στη μελωδία προετοίμασαν το έδαφος για το Fire and Water(1970) και το παγκόσμιο hit “All Right Now”.
Οι Free σχηματίστηκαν το 1968 στο Λονδίνο και γρήγορα έγιναν γνωστοί για τον συνδυασμό blues, rock και soul στοιχείων. Το Free ηχογραφήθηκε σε μια περίοδο έντονης δημιουργικότητας, με τον Andy Fraser να αναλαμβάνει σημαντικό ρόλο στη σύνθεση παρά την ηλικία του. Το άλμπουμ περιλαμβάνει μερικές από τις πιο ώριμες στιγμές της πρώιμης περιόδου της μπάντας, όπως τα “I’ll Be Creepin’” και “Songs of Yesterday”.
Το "Lost In The Blues" είναι το πιο πρόσφατο μουσικό άλμπουμ και ομώνυμο κομμάτι από τον σπουδαίο Βρετανό κιθαρίστα Snowy White και το συγκρότημά του, The White Flames. Κυκλοφόρησε επίσημα στα τέλη Μαΐου του 2026Το τραγούδι περιγράφει μια σκοτεινή, βροχερή νύχτα στη Νέα Υόρκη. Ο ήρωας μπαίνει σε ένα underground μπαρ για να πιει ένα ποτό και να ακούσει μια μπάντα. Καθώς τους ακούει, «χάνεται στα μπλουζ». Στη συνέχεια, ο κιθαρίστας του μαγαζιού τον αναγνωρίζει, του δίνει την κιθάρα του και τον καλεί να παίξει μαζί τους στη σκηνή.
Ο Snowy White ξεκίνησε την καριέρα του στα ’70s και έγινε γνωστός ως touring κιθαρίστας των Pink Floyd και μέλος των Thin Lizzy. Από τα ’90s και μετά, η προσωπική του μπάντα, The White Flames, αποτελεί το βασικό όχημα της δημιουργίας του, με δίσκους που κινούνται ανάμεσα στο blues, στο soft rock και στο κιθαριστικό storytelling. Το “Lost In The Blues” συνεχίζει αυτή τη διαδρομή, δείχνοντας έναν καλλιτέχνη που παραμένει πιστός στην αισθητική του
Το “I Love You More Than You’ll Ever Know” στην εκτέλεση των Joe Perry, Les Paul και Mick Hucknall αποτελεί μία από τις πιο ιδιαίτερες συνεργασίες που καταγράφηκαν στο πλαίσιο των tribute sessions προς τιμήν του θρυλικού κιθαρίστα Les Paul. Το τραγούδι, αρχικά γραμμένο από τον Al Kooper και κυκλοφορημένο το 1968 είναι στο ντεμπούτο των Blood, Sweat & Tears
Η συμμετοχή του Joe Perry (Aerosmith) δίνει στο κομμάτι μια πιο βαριά, ηλεκτρική διάσταση, με κιθαριστικές γραμμές που ισορροπούν ανάμεσα στο classic rock και στο Chicago blues. Ο Les Paul, σε μια από τις ύστερες ηχογραφήσεις του, προσθέτει το χαρακτηριστικό του smooth, ήχο του, υπενθυμίζοντας την τεράστια επιρροή του στη σύγχρονη ηλεκτρική κιθάρα.
Στα φωνητικά, ο Mick Hucknall (Simply Red) προσφέρει μια soul ερμηνεία, αξιοποιώντας τη βαθιά, εκφραστική χροιά του.
Το “I Love You More Than You’ll Ever Know” έχει διασκευαστεί από πολλούς καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων οι Donny Hathaway, Gary Moore και Joe Bonamassa. Η εκδοχή Perry–Paul–Hucknall ξεχωρίζει επειδή συνδυάζει τρεις μουσικούς με εντελώς διαφορετικές διαδρομές: ο Les Paul ως θεμελιωτής της ηλεκτρικής κιθάρας και της πολυκάναλης ηχογράφησης, ο Joe Perry ως εκπρόσωπος του αμερικανικού hard‑rock και ο Mick Hucknall ως μία από τις πιο χαρακτηριστικές soul φωνές της Βρετανίας. Η συνεργασία αυτή λειτουργεί ως φόρος τιμής στην ιστορία της κιθάρας και στην επιρροή του Les Paul σε κάθε σύγχρονο κιθαρίστα.
#JoePerry #LesPaul #MickHucknall #BluesRock #Soul #GuitarLegends #TravellersWebRadio #Rockanizontas
Το εναρκτήριο κομμάτι του One Live Badger παρουσιάζει το συγκρότημα του Tony Kaye σε πλήρη δημιουργική φόρμα, συνδυάζοντας heavy prog και blues‑rock
Το “Wheel of Fortune” είναι το εναρκτήριο κομμάτι του άλμπουμOne Live Badger, που κυκλοφόρησε το 1973 από τη Warner Music Group . Το τραγούδι αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές των Badger, του progressive‑rock συγκροτήματος που σχημάτισε ο Tony Kaye μετά την αποχώρησή του από τους Yes.
Η ηχογράφηση προέρχεται από ζωντανή εμφάνιση, κάτι που δίνει στο κομμάτι την ενέργεια που το χαρακτηρίζει.
Το κομμάτι υπογράφεται από τους:
Brian Parrish, Tony Kaye, Dave Foster (UK) και Roy Dyke .
Την παραγωγή συνυπογράφουν οι Badger, ο Geoffrey Haslam και ο Jon Anderson των Yes
Το 1973 ήταν χρονιά έκρηξης για το βρετανικό progressive rock. Συγκροτήματα όπως οι Yes, Genesis και ELP κυκλοφορούσαν τα πιο φιλόδοξα έργα τους. Οι Badger, αν και λιγότερο εμπορικοί, κινήθηκαν στο ίδιο περιβάλλον, παρουσιάζοντας έναν πιο blues ήχο.
Ιστορική σημασία
Το “Wheel of Fortune” παραμένει το πιο αναγνωρίσιμο κομμάτι των Badger και συχνά αναφέρεται ως highlight του άλμπουμ. Η ζωντανή ηχογράφηση, το lineup με τον Tony Kaye και η παραγωγή του Jon Anderson το καθιστούν σημαντικό τεκμήριο της πορείας του Kaye.
Το One Live Badger περιλαμβάνει συνολικά έξι κομμάτια, με το “Wheel of Fortune” να ανοίγει το άλμπουμ και να θέτει τον τόνο για το υπόλοιπο setlist. Το εξώφυλλο σχεδιάστηκε από τον Roger Dean, γνωστό για τα εμβληματικά εξώφυλλα των Yes και Uriah Heep.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Ένα ξεχασμένο τραγούδι του Paul Rodgers μετατρέπεται σε συνεργασία με τους Hillbilly Vegas, προετοιμάζοντας το έδαφος για το νέο άλμπουμ A La Mode.
Το “Mr. Midnight” αποτελεί το νέο single των Hillbilly Vegas, γραμμένο από τον Paul Rodgers και παρουσιασμένο ως το δεύτερο single από το επερχόμενο άλμπουμ A La Mode, το οποίο κυκλοφορεί στις 8 Μαΐου 2026 μέσω Quarto Valley Records .
Το τραγούδι έχει ιδιαίτερη ιστορία: ο Rodgers το είχε γράψει πριν από το προσωπικό του άλμπουμ Midnight Rose (2023), αλλά το είχε… ξεχάσει. Το riff υπήρχε χρόνια στο μυαλό του, ενώ οι στίχοι εμπνεύστηκαν από έναν μαύρο γάτο, τον Jasper, τον οποίο είχε υιοθετήσει η σύζυγός του Cynthia .
Οι Hillbilly Vegas μοιράζονται μάνατζερ με τον Rodgers και έχουν κοινούς μουσικούς — όπως τον μπασίστα Todd Ronning, μέλος των Bad Company στις νεότερες συνθέσεις τους . Όταν άκουσαν το demo, ζήτησαν άδεια να το ηχογραφήσουν. Ο Rodgers όχι μόνο συμφώνησε, αλλά πρόσθεσε και μερικές φωνητικές γραμμές
Το “Mr. Midnight” λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο κλασικό rock των 70s και στο σύγχρονο southern/blues rock.
Για τους Hillbilly Vegas, είναι η πιο high‑profile συνεργασία της καριέρας τους.
Για τον Rodgers, είναι η “αναβίωση” ενός ξεχασμένου τραγουδιού που βρήκε νέα ζωή μέσα από μια νεότερη μπάντα.
Το single ακολουθεί το “I Hope You Know”, το οποίο βρίσκεται στο #20 των Rock Radio charts και συνεχίζει ανοδικά .
Το A La Mode είναι το τέταρτο άλμπουμ των Hillbilly Vegas και το πιο φιλόδοξο μέχρι σήμερα.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το κομμάτι από το Ma Kelly’s Greasy Spoon (1970) σηματοδότησε τη μετάβαση των Status Quo από το pop‑psych ύφος των ’60s στον κιθαριστικό ήχο που θα καθόριζε την πορεία τους
Το “(April) Spring, Summer and Wednesdays” κυκλοφόρησε το 1970 ως το πέμπτο κομμάτι του άλμπουμ Ma Kelly’s Greasy Spoon, της δουλειάς που άλλαξε ριζικά την ταυτότητα των Status Quo. Η μπάντα, που μέχρι τότε ήταν συνδεδεμένη με το ψυχεδελικό pop‑rock των Pictures of Matchstick Men, στράφηκε σε έναν πιο blues‑rock ήχο, ο οποίος θα εξελισσόταν στο χαρακτηριστικό boogie rock των επόμενων δεκαετιών.
Το κομμάτι γράφτηκε από τους Francis Rossi και Bob Young, δύο δημιουργούς που θα γίνονταν ο βασικός πυρήνας της συνθετικής ταυτότητας των Status Quo. Η παραγωγή έγινε από τον John Schroeder
Το 1970 ήταν χρονιά καμπής για τους Status Quo. Μετά από αλλαγές στη σύνθεση και με την προσθήκη του Rick Parfitt λίγα χρόνια νωρίτερα, η μπάντα εγκατέλειψε την pop‑psych αισθητική και στράφηκε σε έναν πιο blues ήχο. Το Ma Kelly’s Greasy Spoon δεν ήταν εμπορική επιτυχία, αλλά αποτέλεσε το θεμέλιο για την περίοδο που θα ακολουθούσε — μια περίοδο που θα τους οδηγούσε σε πάνω από 60 UK chart hits, περισσότερα από κάθε άλλο βρετανικό rock συγκρότημα.
Το Ma Kelly’s Greasy Spoon θεωρείται σήμερα cult album, παρά την αρχική του αποτυχία. Η περίοδος 1969–1971 ήταν καθοριστική για τη μπάντα, καθώς διαμόρφωσε το ύφος που θα τους οδηγήσει σε επιτυχίες όπως Paper Plane, Caroline και Down Down. Το “(April) Spring, Summer and Wednesdays” έχει επανεκδοθεί σε remastered μορφές και περιλαμβάνεται σε αρκετές συλλογές early‑era Status Quo.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το The Last Thing I Remember αποτελεί το πρώτο επίσημο single από το επερχόμενο άλμπουμ Roots & Wings του Amani Burnham, όπως επιβεβαιώνεται από την ανακοίνωση του Bluestown Music στις 13 Μαρτίου 2026 . Η κυκλοφορία σηματοδοτεί την έναρξη της συνεργασίας του Burnham με την ιστορική blues εταιρεία Blind Pig Records, η οποία παρουσιάζει τον νεαρό κιθαρίστα ως μία από τις πιο υποσχόμενες νέες φωνές της αμερικανικής blues‑rock σκηνής.
Το τραγούδι λειτουργεί ως εισαγωγή στο ύφος του άλμπουμ: σύγχρονο blues‑rock, με καθαρή παραγωγή, έντονη κιθαριστική παρουσία και στιβαρή rhythm section. Η Blind Pig Records, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, τοποθετεί το Roots & Wings ως δίσκο που συνδυάζει παραδοσιακές blues φόρμες με μοντέρνα αισθητική, ενώ το The Last Thing I Remember αποτελεί το πρώτο κομμάτι που δίνει σαφή εικόνα της κατεύθυνσης αυτής.
Το Roots & Wings ανακοινώθηκε επίσημα στις 13 Μαρτίου 2026 ως νέα κυκλοφορία της Blind Pig Records, χωρίς ακόμη να έχει δημοσιοποιηθεί ημερομηνία κυκλοφορίας ή tracklist. Το The Last Thing I Remember είναι το πρώτο single του άλμπουμ και κυκλοφόρησε λίγες ημέρες πριν την ανακοίνωση. Ο Amani Burnham παρουσιάζεται ως ανερχόμενος blues‑rock κιθαρίστας, με έμφαση στη σύγχρονη παραγωγή και στη δυναμική power‑trio αισθητική. Το single αποτελεί την πρώτη επίσημη δισκογραφική κίνηση της νέας εποχής του καλλιτέχνη υπό την Blind Pig Records.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το νέο single του κιθαρίστα από το Baton Rouge επιβεβαιώνει τη θέση του στη σύγχρονη αμερικανική blues‑rock σκηνή, με ήχο που συνδυάζει παράδοση και σύγχρονη παραγωγή.
Το “Hell Or High Water” αποτελεί το νέο single του Jonathon “Boogie” Long, ενός από τους πιο δραστήριους κιθαρίστες της σύγχρονης blues‑rock σκηνής της Louisiana. Με καταγωγή από το Baton Rouge, ο Long έχει χτίσει τη φήμη του μέσα από συνεχείς περιοδείες στις ΗΠΑ, συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως ο B.B. King, ο Warren Haynes και ο Kenny Wayne Shepherd, καθώς και μέσα από την παρουσία του στο roster της Wild Heart Records, της εταιρείας της Samantha Fish.
Το “Hell Or High Water” εντάσσεται στη νέα δημιουργική περίοδο του Long, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει ενισχύσει την παρουσία του στη σύγχρονη blues‑rock σκηνή μέσα από εμφανίσεις σε φεστιβάλ όπως το New Orleans Jazz & Heritage Festival, το King Biscuit Blues Festival και το Telluride Blues & Brews. Η κυκλοφορία του single επιβεβαιώνει ότι ο Long συνεχίζει να εξελίσσει τον ήχο του, συνδυάζοντας παραδοσιακές blues φόρμες με σύγχρονη παραγωγή και southern rock επιρροές.
Ο Jonathon “Boogie” Long γεννήθηκε το 1989 στο Baton Rouge και ξεκίνησε να παίζει κιθάρα σε ηλικία 6 ετών. Έχει κερδίσει το Guitar Center’s King of the Blues (2011) και έχει εμφανιστεί σε τηλεοπτικές παραγωγές όπως το Music City Roots. Η δισκογραφία του περιλαμβάνει άλμπουμ όπως τα “Jonathon Long” (2018) και “Parables of a Southern Man” (2021), τα οποία κυκλοφόρησαν από τη Wild Heart Records. Έχει περιοδεύσει εκτενώς στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, ενώ το “Hell Or High Water” αποτελεί μέρος της νέας του δισκογραφικής φάσης, με προγραμματισμένες κυκλοφορίες singles και επερχόμενο άλμπουμ. Η μουσική του συνδυάζει στοιχεία από Louisiana blues, southern rock και Americana
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική.
Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα.
Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.
Ξεκινάμε με νέες κυκλοφορίες, καθώς η 31η Ιουλίου φέρνει αρκετές ενδιαφέρουσες rock και metal αφίξεις. Οι Collective Soul επιστρέφουν ...
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpg)
.jpg)