Το νέο single των Ιταλών prog θρύλων προαναγγέλλει το άλμπουμ Storie Invisibili, ολοκληρώνοντας μια τριλογία για την ύπαρξη με λυρική δύναμη και μουσική ωριμότητα.
Το τραγούδι “Il mietitore” κυκλοφόρησε στις 21 Φεβρουαρίου 2025 από τους Banco del Mutuo Soccorso, ως το πρώτο single από το άλμπουμ Storie Invisibili, που ακολούθησε στις 28 Φεβρουαρίου 2025. Το κομμάτι υπογράφεται από τους Vittorio Nocenzi, Michelangelo Nocenzi και Paolo Logli, και κυκλοφόρησε από την The Saifam Group
Το άλμπουμ Storie Invisibili αποτελεί το τελικό μέρος μιας τριλογίας που ξεκίνησε με το Transiberiana (2019) και συνεχίστηκε με το Orlando: Le Forme dell’Amore (2022). Η νέα δουλειά περιλαμβάνει 12 ιστορίες που εξετάζουν την ανθρώπινη ύπαρξη μέσα από προσωπικές αφηγήσεις, μετατρέποντας το ιδιωτικό σε καθολικό
Το Il mietitore είναι μια λυρική μεταφορά για τη δημιουργία και την καλλιέργεια του κόσμου. Με στίχους όπως “Mieterò il grano con la mia mano, sì / Per coltivare il mondo”, το τραγούδι παρουσιάζει τον θερισμό ως πράξη αγάπης και σύνδεσης με τη γη
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το τέταρτο άλμπουμ των Nemrud είναι ένα σκοτεινό prog ταξίδι γεμάτο υπαρξιακά ερωτήματα, doom ατμόσφαιρα και συναισθηματική ένταση.
Το At The End of the Day των Nemrud, που κυκλοφόρησε στις 24 Οκτωβρίου 2025, είναι ένα διπλό LP και σηματοδοτεί την επιστροφή του συγκροτήματος μετά από χρόνια σιωπής. Αποτελεί ένα σκοτεινό, αφηγηματικό concept album που εξερευνά: Εσωτερική σύγκρουση Ηθική παρακμή Απώλεια της δικαιοσύνης Η πορεία της ανθρωπότητας προς το τέλος της
Μουσικό Ύφος Progressive rock με έντονες επιρροές από Pink Floyd, Eloy, και space rock
Το άλμπουμ λειτουργεί σαν μουσικό ημερολόγιο της ανθρωπότητας, με κάθε κομμάτι να αντιπροσωπεύει ένα στάδιο στην ψυχολογική και κοινωνική παρακμή. Από το “The Fate” μέχρι το “The Gate”, η αφήγηση είναι σπειροειδής, με κορυφώσεις και εσωτερικές παύσεις.
“From Hell to Eternity” και “Return to Void” είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα της μεταφυσικής διάστασης του άλμπουμ.
Mert Göçay – φωνητικά, κιθάρες, πλήκτρα Levent Candaş – μπάσο Mert Alkaya – ντραμς
Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το νέο κομμάτι του δημιουργού των Ayreon είναι μια prog metal σύνθεση γεμάτη αφηγηματική ένταση, επιστημονική φαντασία και συναισθηματική κορύφωση.
Το τραγούδι “The Clock Ticks Down” κυκλοφόρησε στις 13 Σεπτεμβρίου 2025 ως επίσημο βίντεο από τον Arjen Anthony Lucassen, τον Ολλανδό μουσικό και παραγωγό που βρίσκεται πίσω από τα φιλόδοξα prog metal projects Ayreon, Star One και Guilt Machine. Το κομμάτι αποτελεί μέρος του νέου του δίσκου, ο οποίος κινείται στη γνώριμη θεματική του επιστημονικού αφηγήματος, με έντονα στοιχεία συμφωνικής ενορχήστρωσης, κιθαριστικής τεχνικής και πολυφωνικής δραματουργίας.
Η σύνθεση ξεκινά με ατμοσφαιρικά πλήκτρα, εξελίσσεται σε κιθαριστική κορύφωση και καταλήγει σε συναισθηματική έκρηξη, με στίχους που μιλούν για την αντίστροφη μέτρηση, την απώλεια του χρόνου και την πνευματική αφύπνιση. Η φράση “The clock ticks down” λειτουργεί ως μεταφορά για την επερχόμενη αλλαγή, είτε προσωπική είτε κοσμική.
Στο τραγούδι “The Clock Ticks Down” του Arjen Anthony Lucassen, συμμετέχει στα φωνητικά η Simone Simons, η εμβληματική τραγουδίστρια των Epica Η παραγωγή είναι υποδειγματική, με την υπογραφή του Lucassen σε κάθε λεπτομέρεια.
Το κομμάτι έχει ήδη αγαπηθεί από τους fans του είδους, που το χαρακτηρίζουν ως “μικρό έπος”, “μουσική αφήγηση” και “πνευματική εμπειρία”. Ο Lucassen συνεχίζει να αποδεικνύει πως το progressive metal μπορεί να είναι συναρπαστικό, βαθύ και κινηματογραφικό.
Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το “Lady of the Birds” είναι το τελευταίο κομμάτι του άλμπουμ “The Alchemist” των Home, ενός βρετανικού progressive rock συγκροτήματος που δραστηριοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1972 και θεωρείται concept album, με θεματική που περιστρέφεται γύρω από την μεταφυσική αναζήτηση
Το “Lady of the Birds” ξεχωρίζει για την ατμοσφαιρική του ενορχήστρωση, την ποιητική του δομή και την συναισθηματική κορύφωση που προσφέρει ως φινάλε
Το “The Alchemist” δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία, αλλά έχει αποκτήσει καλλιτεχνική αναγνώριση από συλλέκτες και λάτρεις του progressive rock. Το “Lady of the Birds” παραμένει ένα από τα πιο σπάνια και αγαπημένα κομμάτια της εποχής
Λίγα λόγια για τους Home
Οι Home ήταν ένα σχετικά άγνωστο βρετανικό συγκρότημα, στενά συνδεδεμένο με το progressive rock κίνημα των αρχών της δεκαετίας του 1970. Ωστόσο, η διαχρονική τους κληρονομιά σχετίζεται λιγότερο με τη μουσική τους και περισσότερο με το γεγονός ότι αποτέλεσαν πλατφόρμα ανάδειξης για μουσικούς που αργότερα γνώρισαν μεγαλύτερη επιτυχία σε άλλα συγκροτήματα.
Οι Home ιδρύθηκαν στο Λονδίνο το 1970 από τον τραγουδιστή/κιθαρίστα Mick Stubbs, τον κιθαρίστα Laurie Wisefield, τον μπασίστα Cliff Williams και τον ντράμερ Mick Cook. Υπέγραψαν συμβόλαιο με την CBS Records και κυκλοφόρησαν τρία άλμπουμ μέσα σε τρία χρόνια.
Το πρώτο άλμπουμ, Pause for a Hoarse Horse (1971), με τον Clive John στα πλήκτρα, παρουσίασε έναν ήπιο progressive ήχο με επιρροές από την California rock της εποχής, βασισμένο κυρίως στην κιθάρα του Wisefield. Αν και δεν είχε singles, οδήγησε σε σημαντικές συναυλίες ως support σε Led Zeppelin, Argent και Jeff Beck Group.
Το δεύτερο άλμπουμ, Home (1972), έλαβε εξαιρετικές κριτικές (το Melody Maker το κατέταξε στα καλύτερα της χρονιάς) και περιλάμβανε το single “Dreamer”, που έφτασε στο νούμερο 41 των βρετανικών charts. Ακολούθησε περιοδεία με τους Mott the Hoople, κερδίζοντας νέους fans και την υποστήριξη του NME.
Το τρίτο άλμπουμ, The Alchemist (1973), ήταν ένα φιλόδοξο concept album εμπνευσμένο από το βιβλίο Dawn of Magic του Louis Pauwels, με συμμετοχή του Jimmy Anderson στα πλήκτρα. Αν και εντυπωσίασε τους φανατικούς του prog, δεν βρήκε απήχηση στο ευρύ κοινό.
Μέχρι το 1974, οι συναυλίες είχαν μειωθεί και ο Stubbs αποχώρησε. Οι υπόλοιποι περιόδευσαν στις ΗΠΑ ως συνοδευτική μπάντα του Al Stewart, αλλά μετά τη λήξη της συνεργασίας, η CBS διέκοψε τη σχέση με το συγκρότημα.
Από εκεί και πέρα, τα μέλη ακολούθησαν σημαντικές πορείες:
Ο Laurie Wisefield εντάχθηκε στους Wishbone Ash.
Ο Mick Cook συνεργάστηκε με τους Groundhogs.
Ο Cliff Williams έγινε μπασίστας των AC/DC το 1977
Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Fire ήταν ένα βρετανικό ψυχεδελικό σχήμα από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 έως τις αρχές των 1970s, αποτελούμενο από τους Dave Lambert, Bob Voice και Dick Dufall.Το μοναδικό τους studio album, The Magic Shoemaker, κυκλοφόρησε το 1970 μέσω της Pye Records. Πρόκειται για ένα concept album που αφηγείται μια παραμυθένια ιστορία για έναν τσαγκάρη που δημιουργεί μαγικά παπούτσια, επιτρέποντας στον χρήστη να πετάξει — στόχος ήταν να μεταφέρει ειρήνη με τη βοήθεια ενός βασιλιά, αλλά η αποδοχή του κόσμου δεν ήρθε ποτέ
Παρά την υποστήριξη από την Apple Publishing και την αρχική επιμέλεια του Paul McCartney πάνω στο single "Father's Name Is Dad", το συγκρότημα δεν κατάφερε εμπορική επιτυχία και διαλύθηκε μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ. Ωστόσο, μερικές δεκαετίες αργότερα επανενώθηκαν για ζωντανή εκτέλεση του άλμπουμ, η οποία πήρε έκδοση κάτω από τον τίτλο The Magic Shoemaker Live! (2008)
Το album έχει αποσπάσει αναγνώριση ως συλλεκτική ψυχεδελική rarity και εξακολουθεί να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των fans του είδους, χάρη στον ξεχωριστό συνδυασμό παιδικής αφήγησης και prog-folk ήχου
Το The Magic Shoemaker είναι μια φανταστική διήγηση σε δίσκο, όπου ψυχεδελικός ήχος και παραμυθένιες εικόνες συναντώνται. Αν και αρχικά καταδικάστηκε στη λήθη, το έργο αυτό επιβίωσε ως ένα cult στολίδι, εξαργυρώνοντας την πίστη των λίγων και την αφοσίωση στη μουσική περιέργεια.
Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το ντεμπούτο άλμπουμ του Rutherford (1980) μετατρέπει ένα βιομηχανικό παραμύθι σε ένα από τα πιο ιδιαίτερα concept της progressive σκηνής.
Αυτό ήταν το ντεμπούτο άλμπουμ που κυκλοφόρησε ο τραγουδιστής τραγουδοποιός και συνιδρυτής του progressive rock συγκροτήματος Genesis Mike Rutherford στις 15 Φεβρουαρίου 1980 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Charisma.
Το άλμπουμ βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Peter Currell Brown (1965), μια σκοτεινή αλληγορία για την αποξένωση της βιομηχανικής εργασίας. Ο ήρωας, Smallcreep, περνάει όλη του τη ζωή σε ένα εργοστάσιο ανοίγοντας τρύπες στο ίδιο κομμάτι μετάλλου. Κάποια στιγμή αποφασίζει να ανακαλύψει τι ακριβώς φτιάχνει. Η περιπλάνησή του μέσα στο τεράστιο εργοστάσιο γίνεται ταξίδι αυτογνωσίας — μια ιστορία που ο Rutherford μετέτρεψε σε μουσικό κύκλο διάρκειας 24 λεπτών, χωρισμένο σε επτά ενότητες.
Η ερμηνεία του Noel McCalla δίνει στο άλμπουμ μια soul‑prog διάσταση, ενώ η συμμετοχή των Anthony Phillips (keyboards), Simon Phillips (drums) και Morris Pert (percussion) προσφέρει τεχνική ακρίβεια και ηχητική πολυτέλεια. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο που δεν προσπαθεί να μιμηθεί τους Genesis, αλλά να αποκαλύψει τον Rutherford ως αυτόνομο δημιουργό με δική του φωνή.
Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Polar Studios της Στοκχόλμης, σε μια περίοδο όπου οι Genesis βρίσκονταν ανάμεσα στο Duke και το Abacab. Ο Rutherford αξιοποίησε την ευκαιρία για να εξερευνήσει πιο προσωπικές ιδέες, μακριά από τις συλλογικές ισορροπίες του συγκροτήματος. Το βιβλίο Smallcreep’s Day είχε απαγορευτεί για χρόνια λόγω της αντι‑βιομηχανικής του θεματολογίας, κάτι που ενίσχυσε τον μυθικό χαρακτήρα του concept. Παρά την περιορισμένη εμπορική απήχηση, το άλμπουμ απέκτησε cult status και παραμένει σημείο αναφοράς για τους φίλους του progressive rock.
1. Smallcreep's Day (total time 24:38)
I. Between The Tick & The Tock
II. Working In Line
III. After Hours
IV. Cats And Rats (In This Neighbourhood)
V. Smallcreep Alone
VI. Out Into The Daylight
VII. At The End Of The Day
2. Moonshine ★☆★☆★
3. Time And Time Again
4. Romani
5. Every Road
6. Overnight Job
All tracks Written by Mike Rutherford.
Ant Phillips -- Keyboards, Piano, Yamaha CS-80, Arp 2600 synthesizer, etc.
Noel McCalla -- Vocals
Simon Phillips -- Drums
Morris Pert -- Percussion
Mike Rutherford -- Guitars & Basses, Moog Taurus bass pedals
SMALLCREEP'S DAY
Smallcreep had worked for over forty years in the factory. Till
one day, tired of drilling holes in the same piece of steel and
amazed at his fellow workers' lack of interest as to what they
were making, he decided to find out for himself.
The plant was so large that he roamed for days glimpsing other
worlds that were completely different to his; and not one
knew of another's existence. At last he came to the end of the
line and there before him lay the gleaming new machine.
Satisfied by this sight and with the knowledge that in all the
places he had been nothing was really changed Smallcreep
returned home.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική.
Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα.
Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.
Ξεκινάμε με νέες κυκλοφορίες, καθώς η 31η Ιουλίου φέρνει αρκετές ενδιαφέρουσες rock και metal αφίξεις. Οι Collective Soul επιστρέφουν ...
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
.jpg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpg)
.jpg)