🎙️ Travellers Radio Feed
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Lady of the Birds. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Lady of the Birds. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2025

Home – Lady of the Birds: Η μυσταγωγία του progressive


Το “Lady of the Birds” είναι το τελευταίο  κομμάτι του άλμπουμ “The Alchemist” των Home, ενός βρετανικού progressive rock συγκροτήματος που δραστηριοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1972 και θεωρείται concept album, με θεματική που περιστρέφεται γύρω από την μεταφυσική αναζήτηση
Το “Lady of the Birds” ξεχωρίζει για την ατμοσφαιρική του ενορχήστρωση, την ποιητική του δομή και την συναισθηματική κορύφωση που προσφέρει ως φινάλε
Το “The Alchemist” δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία, αλλά έχει αποκτήσει καλλιτεχνική αναγνώριση από συλλέκτες και λάτρεις του progressive rock. Το “Lady of the Birds” παραμένει ένα από τα πιο σπάνια και αγαπημένα κομμάτια της εποχής

                                                     Λίγα λόγια για τους Home

Οι Home ήταν ένα σχετικά άγνωστο βρετανικό συγκρότημα, στενά συνδεδεμένο με το progressive rock κίνημα των αρχών της δεκαετίας του 1970. Ωστόσο, η διαχρονική τους κληρονομιά σχετίζεται λιγότερο με τη μουσική τους και περισσότερο με το γεγονός ότι αποτέλεσαν πλατφόρμα ανάδειξης για μουσικούς που αργότερα γνώρισαν μεγαλύτερη επιτυχία σε άλλα συγκροτήματα.

Οι Home ιδρύθηκαν στο Λονδίνο το 1970 από τον τραγουδιστή/κιθαρίστα Mick Stubbs, τον κιθαρίστα Laurie Wisefield, τον μπασίστα Cliff Williams και τον ντράμερ Mick Cook. Υπέγραψαν συμβόλαιο με την CBS Records και κυκλοφόρησαν τρία άλμπουμ μέσα σε τρία χρόνια.

Το πρώτο άλμπουμ, Pause for a Hoarse Horse (1971), με τον Clive John στα πλήκτρα, παρουσίασε έναν ήπιο progressive ήχο με επιρροές από την California rock της εποχής, βασισμένο κυρίως στην κιθάρα του Wisefield. Αν και δεν είχε singles, οδήγησε σε σημαντικές συναυλίες ως support σε Led Zeppelin, Argent και Jeff Beck Group.

Το δεύτερο άλμπουμ, Home (1972), έλαβε εξαιρετικές κριτικές (το Melody Maker το κατέταξε στα καλύτερα της χρονιάς) και περιλάμβανε το single “Dreamer”, που έφτασε στο νούμερο 41 των βρετανικών charts. Ακολούθησε περιοδεία με τους Mott the Hoople, κερδίζοντας νέους fans και την υποστήριξη του NME.

Το τρίτο άλμπουμ, The Alchemist (1973), ήταν ένα φιλόδοξο concept album εμπνευσμένο από το βιβλίο Dawn of Magic του Louis Pauwels, με συμμετοχή του Jimmy Anderson στα πλήκτρα. Αν και εντυπωσίασε τους φανατικούς του prog, δεν βρήκε απήχηση στο ευρύ κοινό.

Μέχρι το 1974, οι συναυλίες είχαν μειωθεί και ο Stubbs αποχώρησε. Οι υπόλοιποι περιόδευσαν στις ΗΠΑ ως συνοδευτική μπάντα του Al Stewart, αλλά μετά τη λήξη της συνεργασίας, η CBS διέκοψε τη σχέση με το συγκρότημα.

Από εκεί και πέρα, τα μέλη ακολούθησαν σημαντικές πορείες:

Ο Laurie Wisefield εντάχθηκε στους Wishbone Ash.

Ο Mick Cook συνεργάστηκε με τους Groundhogs.

Ο Cliff Williams έγινε μπασίστας των AC/DC το 1977

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Share:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence