Το "Traveler on the Wrong Road Home" είναι το δεύτερο single των Αμερικανών prog rockers Pattern-Seeking Animals, το οποίο κυκλοφόρησε στις 6 Ιουλίου 2026.

Το κομμάτι περιλαμβάνεται στον επερχόμενο έκτο δίσκο του συγκροτήματος με τίτλο "Grimalkin", ο οποίος αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 21 Αυγούστου 2026 από την G.E.P. Records. 

Το “Traveler on the Wrong Road Home” είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια των Pattern‑Seeking Animals, του project που δημιούργησε ο John Boegehold ως δημιουργική πλατφόρμα για τα μέλη των Spock’s Beard. 

Το κουαρτέτο από το Λος Άντζελες αποτελείται από έμπειρα μέλη που συνδέονται στενά με τους θρυλικούς Spock's Beard:

• Ted Leonard – Κύρια φωνητικά, κιθάρες
• John Boegehold – Πλήκτρα, συνθεσάιζερ, παραγωγή
• Dave Meros – Μπάσο
• Jimmy Keegan – Ντραμς, φωνητικά 

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#PatternSeekingAnimals #TravelerOnTheWrongRoadHome #ProgRock #TravellersWebRadio #Rockanizontas

 Το “The Drowning Desert” είναι το πέμπτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του ελληνικού ψυχεδελικού rock συγκροτήματος No Man's Land, το οποίο κυκλοφόρησε το 2010. Αποτελεί την τρίτη κυκλοφορία της μπάντας μέσω της εξειδικευμένης δισκογραφικής εταιρείας ANAZITISI Records. 

Η παραγωγή και η ηχογράφηση έγιναν στα Matrix Studios στην Αθήνα, με μηχανικό ήχου τον Δημήτρη Μισιρλή. 

Η βασική σύνθεση περιλαμβάνει τον Βασίλη Αθανασιάδη (φωνή, κιθάρα, synthesizer), τον Νίκο Πεταβρίδη (μπάσο) και τον Χρήστο Τριανταφυλλόπουλο (τύμπανα), πλαισιωμένους από guest μουσικούς σε τσέλο, τρομπέτα και πιάνο.

Το σχέδιο του εξωφύλλου ανήκει στον Πάρη Ιερεμιάδη

Οι No Man’s Land δραστηριοποιούνται στην ελληνική σκηνή από τα μέσα των 2010s, με εμφανίσεις σε venues και φεστιβάλ που στηρίζουν το heavy‑psych και desert rock. Το The Drowning Desert έχει λάβει θετικές κριτικές για την παραγωγή του και την ωριμότητα της μπάντας, ενώ η παρουσία τους στο Bandcamp έχει βοηθήσει στη διεθνή διάδοση του υλικού τους. Το άλμπουμ εντάσσεται σε μια περίοδο όπου η ελληνική stoner/psych σκηνή έχει αποκτήσει διεθνή αναγνωρισιμότητα, με συγκροτήματα που κινούνται ανάμεσα στο desert rock, το fuzz και το progressive.

#NoMansLand #TheDrowningDesert #HeavyPsych #DesertRock #Rockanizontas #TravellersWebRadio #GreekRock

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 
Το "Transience" είναι το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ (καθώς και το ομώνυμο lead single) της ελληνικής progressive rock/metal μπάντας Wormhog. Κυκλοφόρησε επίσημα στις 10 Δεκεμβρίου 2025
 Οι Wormhog δημιουργήθηκαν τον Αύγουστο του 2014 στην Τρίπολη Αρκαδίας και πλέον έχουν ως βάση την Αθήνα. : Μετά το ντεμπούτο τους Yellow Sea (2020), το Transience σηματοδοτεί μια στροφή. Η μπάντα αφήνει πίσω της τα stoner/desert riff. Πλέον κινείται σε πιο heavy progressive, grunge και ψυχεδελικά μονοπάτια.

Ήχος επηρεασμένος από συγκροτήματα όπως οι Mastodon, Blue Öyster Cult, Black Sabbath και Alice in Chains. Το ομώνυμο κομμάτι και ο δίσκος στοχάζονται πάνω στην παροδικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, την εσωτερική πάλη για την εύρεση νοήματος, τη θνητότητα και την αποξένωση.
Η παραγωγή του άλμπουμ "Transience" έγινε με συλλογική προσπάθεια από την ίδια την μπάντα και τον Μιχάλη Καρπαθίου. Η ηχογράφηση και η μίξη έλαβαν χώρα στην Αθήνα, ενώ το mastering ολοκληρώθηκε στις ΗΠΑ.
Ο Αχιλλέας Χαρμπίλας (γνωστός από τους No Clear Mind) έπαιξε συνθεσάιζερ στο τρίτο κομμάτι του δίσκου, με τίτλο "Aurora"
Τα βασικά, σταθερά μέλη της μπάντας που γράφουν τη μουσική και αποτελούν τον πυρήνα των Wormhog είναι:

• Panos – Φωνητικά & Κιθάρα

• Chulee – Κιθάρα

Η μπάντα, που ξεκίνησε το 2014 από την Τρίπολη, συμπληρώνεται παραδοσιακά από μπάσο και ντραμς στις ζωντανές της εμφανίσεις και τις ηχογραφήσεις. Όπως αναφέρθηκε, αυτή την περίοδο η θέση του drummer είναι ανοιχτή, καθώς αναζητούν μόνιμο μέλος για τον επόμενο δίσκο τους. 

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Wormhog #Transience #HeavyPsych #StonerRock #ProgRock #GreekRock #Rockanizontas #TravellersWebRadio

 
Το Brumas είναι το τρίτο και ένα από τα πιο αναγνωρισμένα στούντιο άλμπουμ του θρυλικού Aργεντίνικου συγκροτήματος προοδευτικού ροκ Aquelarre, το οποίο κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1974. 

Το άλμπουμ θεωρείται ορόσημο για το ροκ της Λατινικής Αμερικής. Σηματοδοτεί την πλήρη καλλιτεχνική ωριμότητα της μπάντας, καθώς καταφέρνει να συνδυάσει με μοναδικό τρόπο: 

• Προοδευτικό και Ψυχεδελικό Ροκ 
• Στοιχεία Jazz-Rock και Folk
• Ποιητικούς και μεταφυσικούς στίχους 

Το σχήμα αποτελούνταν από σπουδαίες μορφές της Αργεντίνικης μουσικής σκηνής, όπως ο Emilio del Güercio και ο Rodolfo García (και οι δύο πρώην μέλη της ιστορικής μπάντας Almendra), μαζί με τους Hugo González Neira και Héctor Starc. 

Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε σε μια περίοδο έντονης δημιουργικότητας για την αργεντίνικη σκηνή, λίγο πριν την πολιτική αστάθεια που θα επηρεάσει τη μουσική παραγωγή της χώρας.

Οι Aquelarre σχηματίστηκαν στο Μπουένος Άιρες το 1971, μετά τη διάλυση της ιστορικής μπάντας Almendra. Ξεχώρισαν για τον εξεζητημένο ήχο τους, τις ξαφνικές αλλαγές στο ρυθμό και τα όργανα, καθώς και για τους βαθιά ποιητικούς τους στίχους. 

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Aquelarre #Brumas #ArgentineRock #ProgRock #PsychedelicRock #TravellersWebRadio #Rockanizontas

 
Το "The Traveller (Into The Light)" είναι το ολοκαίνουριο single του θρυλικού progressive rock συγκροτήματος Asia, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2026. Το κομμάτι αποτελεί τον προπομπό του επερχόμενου στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο Indigo, το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 6 Νοεμβρίου 2026 από τη Frontiers Music Srl. Είναι η πρώτη δουλειά της μπάντας μετά από 12 χρόνια δισκογραφικής απουσίας.

 Το τραγούδι σηματοδοτεί μια νέα εποχή για τους Asia. Δίπλα στον εμβληματικό κιμπορντίστα και ιδρυτικό μέλος Geoff Downes βρίσκονται πλέον οι Harry Whitley (μπάσο, φωνητικά), John Mitchell (κιθάρα) και ο κορυφαίος Virgil Donati στα ντραμς.

Το άλμπουμ Indigo θα περιλαμβάνει επίσης δύο από τις τελευταίες συνθέσεις του αείμνηστου John Wetton (φόρος τιμής στην κληρονομιά του), ενώ θα υπάρχουν guest συμμετοχές από τους Steve Howe και Mike Portnoy

Το Indigo αποτελεί το 14ο στούντιο άλμπουμ των Asia και το πρώτο μετά το 2014. Η δημιουργία του ξεκίνησε το 2015, όταν ο Downes και ο Wetton άρχισαν να γράφουν νέο υλικό, αλλά η διαδικασία σταμάτησε λόγω της ασθένειας και του θανάτου του Wetton. Η αναβίωση του project ήρθε το 2023, μετά από tribute concert για τον Wetton, που ενέπνευσε τον Downes να ολοκληρώσει το άλμπουμ με νέο lineup. Το single “The Traveller (Into The Light)” λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στην κλασική Asia‑ταυτότητα και τη σύγχρονη prog αισθητική.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Asia #TheTraveller #Indigo #ProgRock #GeoffDownes #JohnMitchell #VirgilDonati #HarryWhitley #Rockanizontas #TravellersWebRadio

 
Η είδηση για την κυκλοφορία του “Bargain Classics” σηματοδοτεί την επίσημη αντίστροφη μέτρηση για την 51η επετειακή Deluxe έκδοση του ιστορικού άλμπουμ Mainstream (1975). Η ολοκληρωμένη επανακυκλοφορία έχει προγραμματιστεί για τις 11 Σεπτεμβρίου 2026 μέσω της Expression Records και της BFD/The Orchard.

 Οι Quiet Sun σχηματίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’60 στο Dulwich College, με μέλη τους Phil Manzanera (μετέπειτα κιθαρίστα των Roxy Music), Bill MacCormick, Dave Jarrett και Charles Hayward .

 Το Mainstream ηχογραφήθηκε το 1975, παράλληλα με το προσωπικό άλμπουμ του Manzanera Diamond Head, και περιλαμβάνει συμμετοχές των Brian Eno και Ian MacCormick (Ian MacDonald) .

Ένα χρόνο αργότερα, το υλικό των Quiet Sun παρουσιάστηκε ζωντανά από το project 801 (Manzanera, Eno, MacCormick, Simon Phillips, Francis Monkman, Lloyd Watson) στο άλμπουμ 801 Live . Ο Manzanera δηλώνει ότι, ακούγοντας ξανά τις αναλογικές ταινίες 51 χρόνια μετά, εντυπωσιάστηκε από την ποιότητα του ήχου και τη δύναμη των πρώτων ηχογραφήσεων

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 
Στις 7 Ιουνίου 2026 στο LA, οι Rush ανέβηκαν ξανά στη σκηνή με την Anika Nilles, σε μια εμφάνιση που ήδη θεωρείται ορόσημο για την ιστορία της μπάντας και της prog μουσικής.

Στις 7 Ιουνίου 2026, στο Kia Forum του Los Angeles, οι Rush πραγματοποίησαν την πρώτη τους πλήρη συναυλία μετά τον θάνατο του Neil Peart το 2020. Στο drum‑seat βρέθηκε η Anika Nilles, μία από τις πιο τεχνικά άρτιες και αναγνωρισμένες σύγχρονες drummer της prog/fusion σκηνής.

Η συναυλία αποτέλεσε μέρος της περιοδείας “50 Something Tour”, με τους Geddy Lee και Alex Lifeson να επιστρέφουν στη σκηνή μετά από χρόνια απουσίας. Η επιλογή της Nilles δεν ήταν τυχαία: η τεχνική της, η ακρίβεια, η μουσικότητα και η ικανότητά της να αποδίδει σύνθετα πολυρυθμικά patterns την καθιστούν μία από τις λίγες drummer παγκοσμίως που μπορούν να προσεγγίσουν το έργο του Peart με σεβασμό και προσωπική ταυτότητα.

Η εμφάνιση περιλάμβανε κλασικά κομμάτια όπως “2112 Overture / Temples of Syrinx”, “YYZ”, “Tom Sawyer”, “La Villa Strangiato”, με την Nilles να αποδίδει με ακρίβεια, αλλά και με δικές της λεπτές πινελιές που δεν αλλοίωσαν τον χαρακτήρα των κομματιών.

#Rush #AnikaNilles #NeilPeart #ProgRock #Drumming #Rockanizontas #Rush2026 #TravellersWebRadio

 
Ο Ike Willis, ο τραγουδιστής και κιθαρίστας που συνδέθηκε όσο λίγοι με την ύστερη περίοδο του Frank Zappa, πέθανε, αφήνοντας πίσω του μια σημαντική κληρονομιά στο art‑rock, στο progressive και στη σύγχρονη κιθαριστική σκηνή. Ο Willis υπήρξε βασικό μέλος της μπάντας του Zappa από το 1978 έως το 1988, συμμετέχοντας σε περιοδείες, ηχογραφήσεις και σε μερικά από τα πιο εμβληματικά έργα της εποχής.

Γεννημένος στο St. Louis, ο Willis γνώρισε τον Zappa ως φοιτητής, όταν ο Zappa επισκέφθηκε το πανεπιστήμιό του για διάλεξη. Η συνάντηση αυτή αποδείχθηκε καθοριστική: ο Zappa εντυπωσιάστηκε από τη φωνή και το παίξιμό του και τον κάλεσε να συμμετάσχει στην μπάντα του. Από εκείνη τη στιγμή, ο Willis έγινε αναπόσπαστο κομμάτι του Zappa‑sound.

Η φωνή του Willis — ζεστή, εκφραστική, με soul και rock χροιά — αποτέλεσε κεντρικό στοιχείο σε έργα όπως το “Joe’s Garage” (όπου ερμήνευσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του “Joe”), το “Tinsel Town Rebellion”, το “You Are What You Is”, το “Ship Arriving Too Late to Save a Drowning Witch” και πολλά ακόμη. Η κιθαριστική του συμβολή, αν και συχνά στη σκιά της δεξιοτεχνίας του Zappa, υπήρξε κρίσιμη για τον ζωντανό ήχο της μπάντας.

Μετά τον θάνατο του Zappa το 1993, ο Willis συνέχισε να περιοδεύει με tribute projects, να διδάσκει μουσική και να συμμετέχει σε ανεξάρτητες παραγωγές. Παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του ένας από τους πιο πιστούς “Zappa alumni”, μεταφέροντας το πνεύμα και την τεχνική του Zappa σε νεότερες γενιές μουσικών.

Ο θάνατός του αφήνει ένα κενό στη διεθνή κοινότητα των Zappa‑fans, καθώς ο Willis ήταν ένας από τους τελευταίους αυθεντικούς φορείς της μουσικής φιλοσοφίας του Frank Zappa: τεχνική ακρίβεια, χιούμορ, κοινωνική σάτιρα και απόλυτη αφοσίωση στη μουσική.

Ο Willis συμμετείχε σε περισσότερα από δέκα επίσημα άλμπουμ του Zappa και σε δεκάδες live ηχογραφήσεις. Ήταν γνωστός για την ικανότητά του να αποδίδει δύσκολες φωνητικές γραμμές, συχνά σε πολυρυθμικά ή παράξενα μέτρα, χαρακτηριστικό της μουσικής του Zappa. Παράλληλα, υπήρξε ενεργός ακτιβιστής υπέρ της μουσικής εκπαίδευσης και της πρόσβασης νέων μουσικών σε επαγγελματικό εξοπλισμό. Η απώλειά του ανακοινώθηκε από την οικογένεια και τους συνεργάτες του, προκαλώντας κύμα συγκίνησης στη διεθνή prog και fusion κοινότητα.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#IkeWillis #FrankZappa #ZappaBand #Progmusic #ArtRock #JoesGarage #TravellersWebRadio #Rockanizontas

 Οι IO Earth, το βρετανικό prog σχήμα των Dave Cureton και Adam Gough, εμφανίστηκαν στη σκηνή το 2009 με το ομώνυμο διπλό άλμπουμ IO Earth, ένα έργο που χωρίζεται σε τρία movements: Water, Earth, Air. Το “Waterfall” ανήκει στο πρώτο movement και αποτελεί μέρος της ενιαίας μουσικής αφήγησης που χαρακτηρίζει το άλμπουμ. Η μπάντα, σύμφωνα με το ProgArchives, ιδρύθηκε στο Μπέρμιγχαμ το 2007 και βασίζεται στη μίξη prog rock, symphonic rock, jazz, ambient και κινηματογραφικών στοιχείων .

Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε με τη συμμετοχή πολλών μουσικών, μεταξύ των οποίων οι Louise Brabbins, Claire Malin και Steve Balsamo στα φωνητικά, ο Richard Cureton στα drums και ο Steve Trigg σε τρομπέτα/flugelhorn

     Εξαιρετική προσθήκη σε οποιοδήποτε συλλογή μουσικής prog rock.

Το IO Earth (2009) είναι διπλό άλμπουμ διάρκειας 94 λεπτών, χωρισμένο σε τρία movements με θεματική γύρω από τα στοιχεία της φύσης. Η μπάντα ιδρύθηκε από τους Dave Cureton και Adam Gough, οι οποίοι γνωρίζονται από την ηλικία των 12 ετών και συνθέτουν μαζί από τα 15 τους. Το άλμπουμ περιλαμβάνει συμμετοχές από πολλούς μουσικούς, με ιδιαίτερη μνεία στον Steve Balsamo (γνωστό από το Jesus Christ Superstar). Το Background Magazine το χαρακτήρισε ως ένα από τα πιο εντυπωσιακά prog ντεμπούτα του 2009, ενώ η χρήση πνευστών (τρομπέτα, flugelhorn) δίνει στο έργο jazz‑fusion χροιά.  

Dave Cureton / guitars, vocals

- Rosanna Lefevre / vocals

- Adam Gough / keyboards, vocals

- Luke Shingler / soprano saxophone, flute

- Jez King / violin

- Christian Nokes / bass

- Tim Wilson / drums, percussion

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 
Μέσα από το μοναδικό τους άλμπουμ στη Vertigo, οι Affinity παραδίδουν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της πρώιμης βρετανικής jazz‑rock σκηνής.

Το “Night Flight” αποτελεί το δεύτερο κομμάτι του μοναδικού στούντιο άλμπουμ των Affinity, που κυκλοφόρησε το 1970 από την Vertigo Records, την εταιρεία που εκείνη την εποχή διαμόρφωνε τον ήχο του βρετανικού progressive rock. Η μπάντα, προερχόμενη από το University of Sussex, είχε ήδη αποκτήσει φήμη για τον συνδυασμό jazz‑rock, ψυχεδέλειας και πρώιμου prog, στοιχεία που αποτυπώνονται καθαρά στο συγκεκριμένο κομμάτι.

Το “Night Flight”, διάρκειας 7:15, γράφτηκε από τους Mike Jopp και Linda Hoyle και ηχογραφήθηκε στα Trident Studios και Island Studios του Λονδίνου, με παραγωγό τον John Anthony — γνωστό για τη δουλειά του με τους Genesis και Van der Graaf Generator.

Η φωνή της Linda Hoyle βρίσκεται στο επίκεντρο: μια ερμηνεία που συνδυάζει jazz , blues χροιά και δυναμική παρουσία, σε μια εποχή όπου οι γυναικείες φωνές στο prog ήταν σπάνιες. Η Hoyle θεωρείται σήμερα μία από τις πιο υποτιμημένες φωνές της περιόδου, με το “Night Flight” να αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της εκφραστικής της δύναμης.

Το “Night Flight” δεν έγινε εμπορική επιτυχία στην εποχή του, αλλά η αξία του αναγνωρίστηκε αργότερα, μέσα από επανεκδόσεις της Vertigo και συλλογές της Universal. Σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια της βρετανικής jazz‑prog σκηνής των αρχών των ’70s

Οι Affinity σχηματίστηκαν το 1968 και διαλύθηκαν το 1971, αφήνοντας πίσω τους μόνο ένα στούντιο άλμπουμ, αρκετές BBC ηχογραφήσεις και μεταγενέστερες συλλογές με ακυκλοφόρητο υλικό. Η Linda Hoyle ακολούθησε solo πορεία με το άλμπουμ Pieces of Me (1971), ενώ ο Mo Foster έγινε ένας από τους πιο αναγνωρισμένους session μπασίστες της Βρετανίας. Το άλμπουμ Affinity κυκλοφόρησε αρχικά στη Vertigo με το χαρακτηριστικό “swirl” label και θεωρείται σήμερα συλλεκτικό αντικείμενο υψηλής αξίας. Το “Night Flight” παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια της μπάντας, συχνά αναφερόμενο σε ιστορικές αναδρομές για την εξέλιξη της jazz‑rock σκηνής.

#Affinity #NightFlight #JazzRock #ProgRock #VertigoRecords #LindaHoyle #ClassicRock #Rockanizontas #BritishProg #TravellersWebRadio

 
Το “MacArthur Park” των Beggars Opera κυκλοφόρησε το 1971 στο άλμπουμ Pathfinder, το τρίτο LP της σκωτσέζικης prog‑rock μπάντας για τη Vertigo Records. Το κομμάτι αποτελεί διασκευή του κλασικού έργου του Jimmy Webb (1968), γνωστού από την ερμηνεία του Richard Harris, αλλά εδώ παρουσιάζεται σε μια εντελώς διαφορετική, πιο δραματική και συμφωνική εκδοχή.

Το Pathfinder ηχογραφήθηκε στο De Lane Lea Studios στο Λονδίνο, με παραγωγούς τους Bill Martin και Phil Coulter. Σε αντίθεση με το Waters of Change (1971), το οποίο είχε πιο ατμοσφαιρικό ύφος, το Pathfinder κινείται σε πιο symphonic prog ατμόσφαιρα

Το 1972, η Vertigo Records βρισκόταν στο peak της prog περιόδου της, με κυκλοφορίες από Gentle Giant, Colosseum και Black Sabbath. Οι Beggars Opera εντάσσονταν σε αυτό το roster ως ένα από τα πιο μελωδικά και συμφωνικά σχήματα της σκωτσέζικης σκηνής. Το Pathfinder θεωρείται από πολλούς κριτικούς το πιο “προσβάσιμο” αλλά και τεχνικά ώριμο άλμπουμ τους.

Το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε CD από την Repertoire Records και αργότερα σε remastered εκδόσεις με bonus tracks. Η διασκευή του “MacArthur Park” έχει συμπεριληφθεί σε αρκετές συλλογές prog‑rock της Vertigo. Ο κιθαρίστας Ricky Gardiner συνέχισε αργότερα συνεργασίες με David Bowie και Iggy Pop, ενώ η Virginia Scott θεωρείται από τις πρώτες γυναίκες Mellotron players στη βρετανική σκηνή.

Martin Griffiths – Vocals  Ricky Gardiner – Guitars

Alan Park – Keyboards (Hammond, Mellotron, piano)

Gordon Sellar – Bass, Acoustic Guitar  Raymond Wilson – Drums, Percussion

Virginia Scott – Mellotron

#BeggarsOpera #MacArthurPark #Pathfinder #ProgRock #VertigoRecords #JimmyWebb #Rockanizontas #TravellersWebRadio