Το “Moscow Bunker Blues” παρουσιάζει τους Sendelica σε μια σύνθεση που συνδυάζει ψυχεδελικό rock, space‑jams και experimental blues
Οι Sendelica, το ψυχεδελικό συγκρότημα από τη Δυτική Ουαλία, έχουν καθιερωθεί στη σύγχρονη space‑rock και experimental psych σκηνή με έναν ήχο που βασίζεται σε εκτεταμένα jams, αυτοσχεδιασμό και ατμοσφαιρικές υφές. Το “Moscow Bunker Blues”, κυκλοφορίας 2016, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της προσέγγισής τους εκείνης της περιόδου, όπου η μπάντα εστίαζε σε μακρόσυρτες συνθέσεις και ζωντανή ηχητική ροή.
Η σύνθεση στηρίζεται σε επαναληπτικά κιθαριστικά μοτίβα, βαριά rhythm section και σαξόφωνο που λειτουργεί ως κεντρικό ηχητικό στοιχείο. Η κιθάρα του Pete Bingham διαμορφώνει τον βασικό κορμό του κομματιού, ενώ το σαξόφωνο του Lee Relfe προσθέτει free‑jazz υφή, δημιουργώντας ένα ηχητικό περιβάλλον που κινείται ανάμεσα στο space‑rock, το psych‑blues και το experimental fusion.
Οι Sendelica αποτελούνται από τους Pete Bingham (κιθάρα), Glenda Pescado (μπάσο), Lee Relfe (σαξόφωνο) και Jack Jackson (ντραμς) . Το “Moscow Bunker Blues” κυκλοφόρησε το 2016, χρονιά κατά την οποία η μπάντα παρήγαγε υλικό με έντονη space‑psych και experimental κατεύθυνση. Η αισθητική τους αντλεί επιρροές από Hawkwind, early Pink Floyd και την ευρύτερη βρετανική ψυχεδελική παράδοση. Το κομμάτι έχει παρουσιαστεί σε ζωντανά sessions και σε συλλεκτικές εκδόσεις, συμβάλλοντας στη σταθερή παρουσία των Sendelica στη σύγχρονη ευρωπαϊκή psych σκηνή.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το τραγούδι "The Seasons Turn" του Lee Abraham είναι ένα επικό κομμάτι διάρκειας 24 λεπτών, το οποίο αποτελεί τον τίτλο του άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2016. Το κομμάτι έχει έντονα progressive rock στοιχεία και πραγματεύεται τη θεματική της διαδοχής των εποχών και της ροής του χρόνου
Το τραγούδι "The Seasons Turn" του Lee Abraham είναι μια μουσική εξερεύνηση της διαδοχής των εποχών ως μεταφορά για τη ροή του χρόνου και τις αλλαγές στη ζωή. Μέσα από τη progressive rock σύνθεση του, το κομμάτι δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που αντικατοπτρίζει τη νοσταλγία, την προσμονή και την αποδοχή της φυσικής εξέλιξης των πραγμάτων.
Οι στίχοι του τραγουδιού εκφράζουν την αναπόφευκτη αλλαγή που φέρνει ο χρόνος, με φράσεις όπως: "Watch the Seasons Turn as another year goes by, Feel the winter chill as we long for summer’s high"
Η μουσική δομή του κομματιού ακολουθεί αυτήν την ιδέα, με μεταβαλλόμενους ρυθμούς και μελωδίες που αντικατοπτρίζουν την κυκλικότητα των εποχών. Οι πιο ήρεμες και μελαγχολικές στιγμές του τραγουδιού θυμίζουν τον χειμώνα, ενώ οι δυναμικές και ανυψωτικές μελωδίες φέρνουν την ζεστασιά του καλοκαιριού
Στη σύνθεση συμμετέχουν πολλοί μουσικοί, όπως:
Marc Atkinson στα κύρια φωνητικά
Lee Abraham στην κιθάρα, πλήκτρα και δεύτερα φωνητικά
Alistair Begg στο μπάσο
Gerald Mulligan στα ντραμς
Martin Orford στο φλάουτο
Rob Arnold στο πιάνο και πλήκτρα
It's getting close to that rinse of year again
You never know how the day will make you feel
The clouds above seem to go from white to black
Blocking out the sun who knows when it comes back
Watch the seasons turn as another year goes by
Feel the winter chill as we long for summer's high
The autumn chill has you reaching for the sun
As winter spreads the cold I light the fire that burns
The warming heat and the mesmerizing flame
Has you looking for the summer rain again
Watch the seasons turn as another year goes by
Feel the winter chill as we long for summer's high
Watch the seasons turn as another year goes by
Feel the winter chill as we long for summer's high
Watch the seasons turn as another year goes by
Feel the winter chill as we long for summer's high
Watch the seasons turn as another year goes by
Feel the winter chill as we long for summer's high
We made it through the cold we turned the page
The snow and the frost are gone we await the coming stage
I'm watching you I'm watching how the sun begins
I wait for you to take all the winter chill away
Watch the seasons turn as another year goes by
Feel the winter chill as we long for summer's high
The days they get so long more rinse to adjust
But still we just always say that there's no time for us
I'm watching you I'm watching how our lives go on
I wait for you to say everything will he OK
Watch the seasons turn as another year goes by
Feel the winter chill as we long for summer's high
It's like four seasons in a day it's like it never ends
As soon as it starts for us you know you can depend
Watch the seasons turn as another year goes by
Feel the winter chill as we long for summer's high
There's never such certainty in life but that's the game
Just watch the seasons turn never with a sense of shame
Watch the seasons turn as another year goes by
Feel the winter chill as we long for summer's high
Ο David Cross (γεννημένος στις 23 Απριλίου 1949 στο Turnchapel κοντά στο Πλύμουθ ) είναι Άγγλος ηλεκτρικός βιολονίστας και πληκτράς, γνωστός για τη συμμετοχή του με το progressive rock συγκρότημα King Crimson από το 1972 έως το 1974. Εμφανίζεται στα στούντιο άλμπουμ τους Larks' Tongues in Aspic. , Starless και Bible Black , και ένα μόνο κομμάτι στο Red .
Το 1987 σχημάτισε ένα σύνολο με το όνομα Low Flying Aircraft με τον Keith Tippett στο πιάνο. Το 1988, προσκλήθηκε από τον keyboardist Geoff Serle να συμμετάσχει στους Radius, με τους οποίους έχει ηχογραφήσει πέντε στούντιο άλμπουμ.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, έχει περιοδεύσει και ηχογραφήσει με το δικό του ομώνυμο συγκρότημα David Cross Band. Για μια περίοδο 30 ετών, το συγκρότημα περιλαμβάνει τον σαξοφωνίστα Pete McPhail, τους κιθαρίστες Paul Clark και Peter Claridge, τους μπασίστες Simon Murrell, John Dillon (ο οποίος τραγούδησε επίσης τα βασικά φωνητικά) και Mick Paul, τους ντράμερ Dan Maurer, Lloyd, Craig Blundell , Steve Roberts και Pat Garvey, στα πλήκτρα Sheila Maloney και Alex Hall και οι βασικοί τραγουδιστές Arch Stanton και Jinian Wilde. Οι πρώην (και νυν) μουσικοί των King Crimson, John Wetton , Robert Fripp και Pat Mastelotto , καθώς και οι πρώην στιχουργοί των Crimson, Peter Sinfield και Richard Palmer-James , έχουν συμβάλει στα άλμπουμ του David.
Οι David Cross Band ιδρύθηκε το 1988/89. Η πρώτη έκδοση του γκρουπ αποτελούταν στα πλήκτρα Sheila Maloney, τον μπασίστα Simon Murrell (σύντομα αντικαταστάθηκε από τον μπασίστα και τραγουδιστή John Dillon), τον σαξοφωνίστα Pete McPhail και τον ντράμερ Dan Maurer. Τα μακροβιότερα μέλη του γκρουπ είναι ο κιθαρίστας Paul Clark (από το 1994) και ο μπασίστας Mick Paul (από το 1995). Οι David Cross Band έχουν κυκλοφορήσει επτά άλμπουμ που συνδυάζουν στοιχεία progressive rock , heavy metal , κλασικής , ambient , jazz και πειραματικής μουσικής .
Αυτό είναι ένα μίνι άλμπουμ που κυκλοφόρησε από τον Steven Wilson στις 22 Ιανουαρίου 2016. Ήταν μια συλλογή τραγουδιών που γράφτηκαν κατά τη διάρκεια ηχογραφήσεων από τα δύο προηγούμενα άλμπουμ. Το κομμάτι που κλείνει είναι μια νέα έκδοση του "Don't Hate Me" από το άλμπουμ "Stupid Dream" των Porcupine Tree.
Το ½ στον τίτλο του άλμπουμ έδειχνε ότι αυτό ήταν ένα EP, που χρησίμευε ως ενδιάμεση κυκλοφορία μεταξύ του "Hand. Cannot. Erase" και του "To The Bone".
Αυτό το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 22 Ιανουαρίου 2016 από το progressive rock συγκρότημα The Mute Gods, ένα συγκρότημα με τους Nick Beggs, Roger King και Marco Minneman. Η παραγωγή του έγινε από τον Roger King και έγινε διαθέσιμο μέσω της Inside Out Records.
Το “The Traveler” αποτελεί κεντρική σύνθεση του ομώνυμου άλμπουμ του 2016
Ο Larry Mitchell είναι ένας από τους πιο συνεπείς κιθαρίστες της αμερικανικής instrumental σκηνής, με πορεία που ξεκινά στα τέλη των ’80s και εκτείνεται σε συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως οι Tracy Chapman, Billy Squier και Ric Ocasek. Η προσωπική του δισκογραφία χαρακτηρίζεται από καθαρή παραγωγή, μελωδικό προσανατολισμό και συνδυασμό rock, fusion και ambient στοιχείων.
Το The Traveler, που κυκλοφόρησε το 2016 , αποτελεί μία από τις πιο ώριμες δουλειές του.
Ο Mitchell υπογράφει κιθάρες, programming και παραγωγή, διαμορφώνοντας ένα ηχητικό περιβάλλον που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη περίοδό του.
Το άλμπουμ The Traveler κυκλοφόρησε το 2016 και περιλαμβάνει instrumental συνθέσεις που κινούνται ανάμεσα στο rock, το fusion και τις ambient κιθαριστικές υφές. Ο Larry Mitchell υπογράφει την παραγωγή και τις ενορχηστρώσεις, συνεχίζοντας την εξερεύνηση ενός προσωπικού ήχου που αναπτύσσει από τις αρχές της καριέρας του.
Μια συνεργασία με τη Marie Munroe που αποκαλύπτει την πιο μινιμαλιστική και συναισθηματικά φορτισμένη πλευρά του Νορβηγού τραγουδοποιού.
Το “My Thieving Heart” είναι το πέμπτο κομμάτι του Lioness (2016), σε μια φάση όπου ο Sivert Høyem διαμόρφωνε τη δική του σόλο ταυτότητα, μακριά από το ηχητικό αποτύπωμα των Madrugada. Η κυκλοφορία έγινε μέσω της Hektor Grammofon, του ανεξάρτητου label που του επιτρέπει πλήρη δημιουργικό έλεγχο.Το τραγούδι εντάσσεται στο ύφος του σκοτεινού alternative rock με έντονα folk και minimal στοιχεία, που χαρακτηρίζουν τη σόλο δισκογραφία του.
Η συμμετοχή της Marie Munroe (Hilde Marie Kjersem) προσθέτει μια δεύτερη φωνητική διάσταση, λειτουργώντας ως αντίβαρο στη βαθιά, χαρακτηριστική χροιά του Høyem.
Η ηχογράφηση έγινε σε στούντιο της Νορβηγίας, με παραγωγή που ακολουθεί τη φιλοσοφία του Høyem
Ο Sivert Høyem ξεκίνησε τη σόλο πορεία του μετά την προσωρινή διάλυση των Madrugada το 2008, εξερευνώντας έναν πιο προσωπικό, ατμοσφαιρικό ήχο. Η Marie Munroe είναι Νορβηγίδα τραγουδίστρια και συνθέτρια με έντονη παρουσία στη σύγχρονη σκανδιναβική σκηνή. Το τραγούδι έχει παρουσιαστεί σε αρκετές ζωντανές εμφανίσεις, όπου η δυναμική των δύο φωνών αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο. Παρότι δεν αποτέλεσε εμπορικό hit, έχει αποκτήσει cult status μεταξύ των ακροατών του Høyem, λειτουργώντας ως σημείο αναφοράς για τη σόλο αισθητική του.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική.
Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα.
Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.
Οι Eagles ήταν ένα από τα βασικά γκρουπ που καθόρισαν τον ήχο της δεκαετίας του '70. Οι αρμονίες και ο ήχος της country rock αιχμαλώτισ...
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence