Rock...ανίζοντας με τον  Ryan McGarvey   και το τραγούδι του Mystic Dream

Το "Mystic Dream" είναι ένα από τα πιο εμβληματικά, ατμοσφαιρικά και αγαπημένα κομμάτια του Αμερικανού blues-rock κιθαρίστα και τραγουδιστή Ryan McGarvey. 

Κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου 2007 ως το 17ο κομμάτι του εξαιρετικού ντεμπούτο άλμπουμ του με τίτλο Forward in Reverse. Το τραγούδι αποτελεί σταθερό highlight των ζωντανών του εμφανίσεων και αναδεικνύει πλήρως τη λυρικότητα και τη μοναδική του δεξιοτεχνία στην ηλεκτρική κιθάρα. 

Μετά από μια παρατεταμένη δισκογραφική απουσία, ο Ryan McGarvey επέστρεψε δυναμικά τον Απρίλιο του 2026 με το ολοκαίνουριο στούντιο άλμπουμ του με τίτλο Up From The Ashes

το οποίο συνοδεύτηκε από το single "Back To Life"

.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#RyanMcGarvey #MysticDream #ForwardInReverse #BluesRock #Rockanizontas #TravellersRadio

Την καληνύχτα μας σήμερα θα την πούμε rOCK..ανίζοντας με τους Siddhartha και το τραγούδι τους "A Trip To Innerself '". Ευχαριστούμε όσους πέρασαν και σήμερα από εδώ.

Το "A Trip to Innerself" είναι το κορυφαίο, 10λεπτο εναρκτήριο κομμάτι του ομώνυμου ψυχεδελικού και space rock άλμπουμ από το τουρκικό συγκρότημα Siddhartha. Κυκλοφόρησε αρχικά το 1998 στην Τουρκία και επανακυκλοφόρησε διεθνώς το 2009 από την αμερικανική εταιρεία Trail Records.

Η ιστορική σημασία του “A Trip To Innerself” βρίσκεται στο ότι αποτελεί ένα από τα πρώτα παραδείγματα τουρκικού neo‑psychedelic rock που κατάφερε να ξεφύγει από τα στενά όρια της τοπικής σκηνής και να ακουστεί διεθνώς. Το κομμάτι συνδυάζει παράδοση, σύγχρονη παραγωγή και prog φιλοσοφία, δημιουργώντας ένα υβρίδιο που παραμένει αναγνωρίσιμο και επιδραστικό.

Τα Μέλη του ΣυγκροτήματοςÖzgür Kurcan – Φωνητικά, Κιθάρες Ege Madra – Κιθάρες

Volkan Yıldırım – Πλήκτρα Orkun Öker – Πλήκτρα Ulaş Akın – Μπάσο 

Kaan Sezgin – Τύμπανα

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Siddhartha #ATripToInnerself #NeoPsych #AnatolianRock #ProgRock #TravellersWebRadio #Rockanizontas

To "Chain of Fools" είναι ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια της Aretha Franklin, το οποίο κυκλοφόρησε ως single στα τέλη του 1967 και συμπεριλήφθηκε στο θρυλικό άλμπουμ της Lady Soul το 1968.  

Γράφτηκε από τον σπουδαίο μουσικό Don Covay. Αρχικά, ο Covay είχε σκοπό να το δώσει στον Otis Redding, αλλά ο παραγωγός Jerry Wexler έπεισε τον δημιουργό να το παραχωρήσει στην Aretha Franklin.

Παραγωγή: Jerry Wexler για την Atlantic Records

 Η χαρακτηριστική εισαγωγή με την κιθάρα ανήκει στον Joe South, ενώ το θρυλικό rhythm section αποτελείται από τους ξακουστούς μουσικούς του Muscle Shoals (Spooner Oldham, Tommy Cogbill, Roger Hawkins).

 Στα back vocals συμμετέχει το συγκρότημα The Sweet Inspirations (μαζί με την Cissy Houston, μητέρα της Whitney Houston), καθώς και οι αδελφές της Aretha, Carolyn και Erma Franklin. 

Εμπορική Επιτυχία και Διακρίσεις#1 στα Billboard R&B charts των ΗΠΑ, όπου παρέμεινε στην κορυφή για πέντε εβδομάδες.#2 στο γενικό Billboard Hot 100 chart.Βραβείο Grammy στην κατηγορία Best Female R&B Vocal Performance.Κατάταξη ανάμεσα στα 500 σπουδαιότερα τραγούδια όλων των εποχών σύμφωνα με το περιοδικό Rolling Stone.

#ArethaFranklin #ChainOfFools #LadySoul #SoulMusic #Rockanizontas #AtlanticRecords #TravellersWebRadio

Το “Arctic Cascades” αποτελεί το εναρκτήριο κομμάτι του άλμπουμ Mozaic (2015), του μοναδικού full‑length των Sunset In The 12th House, ενός project που δημιουργήθηκε από μέλη των Dordeduh και πρώην βασικά στελέχη των Negură Bunget. Η μπάντα σχηματίστηκε στη Ρουμανία από τους Edmond Karban (Hupogrammos) και Sol Faur, με στόχο να εξερευνήσουν έναν ήχο που συνδυάζει post‑metal, atmospheric rock και ψυχεδελικό Rock.

Το Mozaic ηχογραφήθηκε με τη συμμετοχή των:

Hupogrammos – κιθάρες, φωνητικά, σύνθεση Sol Faur – κιθάρες, σύνθεση

Sorin “Putrid” – μπάσο  Sergiu “Arioch” – ντραμς

Η κυκλοφορία έγινε μέσω της Prophecy Productions, εταιρείας γνωστής για atmospheric, avant‑garde και post‑metal κυκλοφορίες.

Οι Sunset In The 12th House δημιουργήθηκαν ως παράλληλο project των μελών των Dordeduh, με στόχο να εξερευνήσουν μουσικές ιδέες που δεν χωρούσαν στο black‑folk ύφος των κύριων σχημάτων τους. Το Mozaic (2015) παραμένει η μοναδική τους ολοκληρωμένη κυκλοφορία, αλλά θεωρείται cult άλμπουμ της ευρωπαϊκής post‑metal σκηνής. 

#SunsetInThe12thHouse #ArcticCascades #Mozaic #PostMetal #AtmosphericRock #RomanianMetal #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Την καληνύχτα μας σήμερα θα την πούμε με τους Status Quo  και το "For You". Ευχαριστούμε όσους πέρασαν και σήμερα από εδώ.

Ένα από τα πιο ήρεμα και συναισθηματικά κομμάτια των Status Quo, μακριά από το κλασικό boogie‑rock ύφος που τους καθιέρωσε.

Το “For You” αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές μπαλάντες των Status Quo, ενός συγκροτήματος που από τα τέλη των ’60s έως και σήμερα παραμένει συνώνυμο του βρετανικού boogie‑rock. Παρότι η μπάντα έγινε γνωστή για τον ηλεκτρισμένο, επαναλαμβανόμενο ρυθμό και τα κιθαριστικά riffs που καθόρισαν άλμπουμ όπως τα “Piledriver” (1972) και “Hello!” (1973), το “For You” παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική πλευρά τους.

Το κομμάτι βασίζεται σε καθαρή μελωδική γραφή, με έμφαση στη φωνή του Francis Rossi, ο οποίος παραδίδει μια από τις πιο ήρεμες και συναισθηματικές ερμηνείες του.

Το “For You” κυκλοφόρησε το 1977 μέσα στο άλμπουμ Rockin’ All Over the World, αποτελώντας μία από τις πιο μελωδικές στιγμές των Status Quo.

Το “For You” δεν ανήκει στα εμπορικά “μεγάλα” singles των Status Quo, ωστόσο αποτελεί αγαπημένο κομμάτι για τους ακροατές που αναζητούν τη μελωδική πλευρά της μπάντας.

Στο κομμάτι συμμετέχουν τα βασικά μέλη της εποχής:

Francis Rossi – φωνή, κιθάρα Rick Parfitt – κιθάρα, φωνητικά

Alan Lancaster – μπάσο  John Coghlan – τύμπανα

Οι Status Quo σχηματίστηκαν το 1962 και εξελίχθηκαν σε ένα από τα πιο σταθερά και εμπορικά επιτυχημένα βρετανικά rock συγκροτήματα, με πάνω από 60 charting singles στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το “For You” ανήκει στην περίοδο όπου η μπάντα είχε ήδη καθιερωθεί διεθνώς, έχοντας εμφανιστεί σε μεγάλα φεστιβάλ και έχοντας χτίσει φήμη για τις ζωντανές τους εμφανίσεις.

 

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 

#StatusQuo #ForYou #ClassicRock #SoftRock #BritishRock #FrancisRossi #RickParfitt #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Το “Moscow Bunker Blues” παρουσιάζει τους Sendelica σε μια σύνθεση που συνδυάζει ψυχεδελικό rock, space‑jams και experimental blues

Οι Sendelica, το ψυχεδελικό συγκρότημα από τη Δυτική Ουαλία, έχουν καθιερωθεί στη σύγχρονη space‑rock και experimental psych σκηνή με έναν ήχο που βασίζεται σε εκτεταμένα jams, αυτοσχεδιασμό και ατμοσφαιρικές υφές. Το “Moscow Bunker Blues”, κυκλοφορίας 2016, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της προσέγγισής τους εκείνης της περιόδου, όπου η μπάντα εστίαζε σε μακρόσυρτες συνθέσεις και ζωντανή ηχητική ροή.

Η σύνθεση στηρίζεται σε επαναληπτικά κιθαριστικά μοτίβα, βαριά rhythm section και σαξόφωνο που λειτουργεί ως κεντρικό ηχητικό στοιχείο. Η κιθάρα του Pete Bingham διαμορφώνει τον βασικό κορμό του κομματιού, ενώ το σαξόφωνο του Lee Relfe προσθέτει free‑jazz υφή, δημιουργώντας ένα ηχητικό περιβάλλον που κινείται ανάμεσα στο space‑rock, το psych‑blues και το experimental fusion.

Οι Sendelica αποτελούνται από τους Pete Bingham (κιθάρα), Glenda Pescado (μπάσο), Lee Relfe (σαξόφωνο) και Jack Jackson (ντραμς) . Το “Moscow Bunker Blues” κυκλοφόρησε το 2016, χρονιά κατά την οποία η μπάντα παρήγαγε υλικό με έντονη space‑psych και experimental κατεύθυνση. Η αισθητική τους αντλεί επιρροές από Hawkwind, early Pink Floyd και την ευρύτερη βρετανική ψυχεδελική παράδοση. Το κομμάτι έχει παρουσιαστεί σε ζωντανά sessions και σε συλλεκτικές εκδόσεις, συμβάλλοντας στη σταθερή παρουσία των Sendelica στη σύγχρονη ευρωπαϊκή psych σκηνή.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Sendelica #MoscowBunkerBlues #SpaceRock #PsychedelicRock #ExperimentalRock #WelshPsych #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Το “The Prophet” είναι ένα από τα πιο όμορφα instrumental κομμάτια του Gary Moore, κυκλοφόρησε το 2001 στο άλμπουμ Back to the Blues — μια δισκογραφική επιστροφή στις ρίζες του, μετά από χρόνια πειραματισμών με hard rock και fusion.

Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Sarm West Studios στο Λονδίνο, με παραγωγό τον Chris Tsangarides (Thin Lizzy, Judas Priest). Το “The Prophet” είναι το τελευταίο κομμάτι του δίσκου, λειτουργώντας σαν επίλογος — όχι μόνο του άλμπουμ, αλλά και μιας προσωπικής διαδρομής του Moore μέσα από το blues.
Στο κομμάτι συμμετέχουν: Gary Moore – κιθάρα Darrin Mooney – ντραμς 

  Pete Rees – μπάσο   Vic Martin – πλήκτρα

Ο Gary Moore γεννήθηκε στο Belfast το 1952 και ξεκίνησε την καριέρα του με τους Skid Row και αργότερα με τους Thin Lizzy. Αν και έγινε γνωστός για το hard rock παίξιμό του, η αγάπη του για το blues ήταν πάντα παρούσα. Το Back to the Blues σηματοδότησε την επιστροφή του σε αυτό το ύφος, με κομμάτια που θυμίζουν B.B. King, Peter Green και Albert King.

Το κομμάτι δεν μπήκε ποτέ σε charts, αλλά έχει αγαπηθεί από  τους fans του Moore και του blues γενικότερα. Θεωρείται από πολλούς ως μία από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας του.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#GaryMoore #TheProphet #BluesGuitar #BackToTheBlues #ThinLizzy #Instrumental #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Την καληνύχτα μας σήμερα θα την πούμε rOCK..ανίζοντας με τον Willy deVille  και το "Heaven Stood Still"

Το “Heaven Stood Still” αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές της καριέρας του Willy DeVille. Κυκλοφόρησε το 1980 μέσα από το άλμπουμ Le Chat Bleu, την περίοδο που ο DeVille επιχειρούσε να απομακρυνθεί από το punk‑influenced New York ήχο και να διαμορφώσει ένα πιο ώριμο, διεθνές ύφος.

Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε κυρίως στα Pathé Marconi Studios στο Παρίσι, με πρόσθετες ηχογραφήσεις και μίξη στο Record Plant της Νέας Υόρκης. Παραγωγοί ήταν ο Willy DeVille και ο Steve Verroca, οι οποίοι διαμόρφωσαν έναν ήχο που συνδύαζε rock, latin, soul στοιχεία, δημιουργώντας μια αισθητική που ξεχώρισε από οτιδήποτε άλλο κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή.

Μουσικά, το “Heaven Stood Still” είναι μια rock μπαλάντα με έντονη συναισθηματική φόρτιση. Η φωνή του DeVille βρίσκεται στο επίκεντρο, με χαρακτηριστική θεατρικότητα και έλεγχο, ενώ η ενορχήστρωση παραμένει λιτή αλλά αποτελεσματική, στηριγμένη σε κιθάρα, μπάσο, ντραμς και διακριτικές ορχηστρικές πινελιές. Το τραγούδι ξεχώρισε για την αμεσότητα και την καθαρότητα της μελωδίας του, στοιχεία που το έκαναν ιδιαίτερα αγαπητό στο ευρωπαϊκό κοινό — ειδικά στην Ελλάδα, όπου παραμένει σταθερή ραδιοφωνική αξία.

Το “Heaven Stood Still” απέκτησε νέα δυναμική μέσα από τις ζωντανές εκτελέσεις του DeVille, με πιο γνωστή εκείνη της περιόδου Berlin Unplugged, η οποία ανέδειξε ακόμη περισσότερο τη δραματική πλευρά του τραγουδιού. Η διαχρονικότητά του οφείλεται τόσο στη στιχουργική του απλότητα όσο και στην ικανότητα του DeVille να μετατρέπει μια προσωπική στιγμή σε καθολικό συναίσθημα.

One dream of my life
One night in eternity
The wind whispers soft to me
And heaven stood still

One Side of the dawn
Knows that all this belongs to me
One celestial rhapsody
And heaven stood still

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 

#WillyDeVille #HeavenStoodStill #LeChatBleu #RockBallads #Americana #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Μια AOR ερωτική εξομολόγηση με φωνητική κορύφωση και συναισθηματική παράδοση, από έναν τραγουδιστή που δεν φοβήθηκε να νιώσει.

Το “The Last Time” κυκλοφόρησε το 1993, ως μέρος του solo άλμπουμ “Long Way From Love”, από την Now & Then Records. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο Manchester, με παραγωγό τον Steve Newman, και αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα έργα του ευρωπαϊκού AOR.

Ο Mark Free, με φωνή που συνδυάζει τεχνική ακρίβεια και συναισθηματική ευαλωτότητα, ερμηνεύει εδώ μια προσευχή για επανασύνδεση. Το κομμάτι είναι mid-tempo, με πλούσια πλήκτρα, κιθαριστική ευαισθησία, και μελωδική κορύφωση που θυμίζει Steve Perry και Freddy Curci.

“Let me wrap my love around you / Make it feel like paradise…” 

Η θεματική του τραγουδιού περιστρέφεται γύρω από την τελευταία ευκαιρία, την παράκληση να μην τελειώσει κάτι αληθινό, και την αποδοχή της ευθύνης. Ο Free δεν τραγουδά απλώς — παρακαλεί με αξιοπρέπεια.

“The Last Time” είναι ένα κομμάτι που — ψιθυρίζει με πόνο. Και αυτή η ψιθυριστή δύναμη είναι που το κάνει διαχρονικό

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 
Την μυστηριακή εκείνη μέρα που το rock των 60s συνάντησε το νεοψυχεδελικό ρεύμα, φτάνοντας στο σημείο να χάσει τη συνείδηση της ίδιας του της ουσίας, γεννήθηκε το acid psychedelic rock των Giöbia — ένα συνεχές και ακατάπαυστο ηχητικό παραλήρημα με την αδιαμφισβήτητη ιταλική σφραγίδα.

Σε μια δίνη χωρίς έξοδο, οι μοναδικές μελωδίες του κουαρτέτου οδηγούν τον ακροατή σε έναν κόσμο όπου τα όρια της πραγματικότητας παύουν να υπάρχουν και όλα μπορούν να συμβούν.

Μετά το ντεμπούτο τους το 2009 με το Hard Stories, οι Giöbia καθιερώθηκαν το 2013 με το Introducing Night Sounds, που τους έφερε ξαφνικά στις σημαντικότερες σκηνές της Ευρώπης. Το 2016, το άλμπουμ The Magnifier αποτέλεσε ορόσημο, χαρίζοντάς τους θέση ανάμεσα στις πιο επιδραστικές μπάντες του είδους.

Συνεχίζοντας να εκπλήσσουν το κοινό τους, κυκλοφόρησαν το Plasmatic Idol το 2020 μέσω της Heavy Psych Sounds, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο τους ως πρωτοπόροι ενός είδους που μαγνητίζει και συναρπάζει όσους τολμούν να αφεθούν χωρίς φόβο για το αν θα επιστρέψουν.

Το 2021, οι Giöbia συνεργάστηκαν με τους The Cosmic Dead στο split άλμπουμ The Intergalactic Connection – Exploring The Sideral Remote Hyperspace, ένα απαραίτητο άκουσμα για κάθε διαστημικό ταξιδιώτη.

Ανυποχώρητοι μπροστά σε κάθε πρόκληση, κυκλοφόρησαν το Acid Disorder το 2023, ένα άλμπουμ που τελειοποιεί την ψυχεδελική τους ταυτότητα, ενσωματώνοντας ποικιλία ήχων και υφών.

Και τώρα, μετά από δύο χρόνια, ετοιμάζονται για ένα εντελώς νέο άλμπουμ, που θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο μέσω της Heavy Psych Sounds.

Το νέο άλμπουμ των Giöbia, με τίτλο X-ÆON, κυκλοφορεί στις 17 Οκτωβρίου 2025 από την Heavy Psych Sounds. Η προπώληση ξεκίνησε στις 16 Ιουλίου, και το άλμπουμ διατίθεται σε LP, Digipak CD και ψηφιακή μορφή. Το X-ÆON αποτελεί τη συνέχεια του Acid Disorder (2023) και ενισχύει την ταυτότητα της μπάντας ως πρωτοπόροι του acid psychedelic rock με ιταλική υπογραφή.

Το X-ÆON εξελίσσει τον ήχο των Giöbia σε ακόμη πιο διαστημικά και υπνωτικά μονοπάτια, με συνθεσάιζερ, οργανικά layers και ψυχεδελικές δίνες που καταργούν τα όρια της πραγματικότητας. Το άλμπουμ λειτουργεί ως ηχητική πύλη προς έναν κόσμο όπου η συνείδηση διαλύεται και η μουσική γίνεται εμπειρία.

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Giöbia #XÆON #AcidRock #NeoPsychedelia #HeavyPsychSounds #ItalianPsych #TravellersWebRadio Rockanizontas

Το "Paint It Black" των Rolling Stones είναι ένα από τα πιο εμβληματικά ροκ τραγούδια όλων των εποχών. Κυκλοφόρησε στις 7 Μαΐου 1966 στις ΗΠΑ και στις 13 Μαΐου 1966 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν το πρώτο τραγούδι που έφτασε στην κορυφή των charts και περιείχε σιτάρ, ένα στοιχείο που επηρέασε την ψυχεδελική μουσική.

Το τραγούδι γράφτηκε από τους Mick Jagger και Keith Richards.

Ο Brian Jones ήταν αυτός που εισήγαγε το σιτάρ στη σύνθεση, δίνοντας στο κομμάτι τον μοναδικό του ήχο. Ο Bill Wyman, μπασίστας των Stones, βοήθησε στη ρυθμική δομή του τραγουδιού, παίζοντας ένα δεύτερο μπάσο στα πεντάλ του οργάνου.

 Παρόλο που ο Mick Jagger δήλωσε ότι το τραγούδι δεν έχει συγκεκριμένο νόημα, πολλοί το ερμηνεύουν ως μια ιστορία για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου. Το τραγούδι παρέμεινε 11 εβδομάδες στα charts των ΗΠΑ, εκ των οποίων 2 εβδομάδες στην κορυφή. Έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές ταινίες και σειρές, όπως το Westworld. Θεωρείται ένα από τα πιο επιδραστικά τραγούδια της δεκαετίας του '60 και βοήθησε στη διάδοση της ψυχεδελικής μουσικής.

Ο Pete Townshend το έγραψε αυτό για ένα ματαιωμένο concept άλμπουμ και ταινία που ονομάζεται Lifehouse. Αλλά πολλά από τα τραγούδια αυτού του έργου αναβιώθηκαν για το Who's Next .

Won't Get Fooled Again από το αγγλικό ροκ συγκρότημα the Who, σύνθεση Pete Townshend. Κυκλοφόρησε ως σινγκλ τον Ιούνιο του 1971, φτάνοντας στο Νο 9 των UK Singles, ενώ η πλήρης έκδοση των οκτώμισι λεπτών εμφανίζεται ως το τελευταίο κομμάτι στο άλμπουμ του συγκροτήματος (1971) Who's Next, που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο. Πήγε στο Νο 7 στον Καναδά και έφτασε στο Νο 15 στο Hot 100 του Billboard και στο Νο 14 στην Αυστραλία. Εκτός από επιτυχία, το τραγούδι έχει κερδίσει επαίνους, εμφανιζόμενο στη λίστα των 500 μεγαλύτερων τραγουδιών όλων των εποχών του περιοδικού Rolling Stone.

Η μουσική μας πρόταση για σήμερα μας έρχεται από το 1972 και την Joni Mitchell μέσα από το άλμπουμ με το τίτλο For the Roses ακούμε το You Turn Me on I'm a Radio σήμερα  που είναι η παγκόσμια μέρα ραδιοφώνου.

Η Joni Mitchell έγραψε αρχικά το τραγούδι ως απάντηση στην επιθυμία της δισκογραφικής της να γράψει ένα τραγούδι επιτυχίας. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το επερχόμενο τότε πέμπτο στούντιο άλμπουμ της Μίτσελ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια στα A&M Studios. Παρόλο που ο Graham Nash , ο David Crosby και ο Neil Young συνέβαλαν όλοι στην ηχογράφηση του τραγουδιού, μόνο το κομμάτι που παίζει φυσαρμόνικα ο Graham Nash συμπεριλήφθηκε στην επίσημη κυκλοφορία.

Το "You Turn Me On, I'm a Radio" κυκλοφόρησε ως single τον Νοέμβριο του 1972 μέσω της Asylum Records . Το τραγούδι έγινε η πρώτη επιτυχία της Μίτσελ στον Καναδά, φτάνοντας στη δέκατη θέση RPM Top Singles.Επιπλέον, το σινγκλ έγινε η πρώτη της επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες, φτάνοντας στο νούμερο είκοσι πέντε στο Billboard Hot 100 .

 

 Το τραγούδι από την ενότητα (Top Songs Of The 1970s)για απόψε είναι το Comfortably Numb ,από το concept άλμπουμ των Pink Floyd The Wall , το οποίο αφορά τον Pink, έναν πικραμένο και αποξενωμένο ροκ σταρ.

Αυτό το τραγούδι συγκρίνει τις αναμνήσεις του Pink όταν ήταν άρρωστος ως παιδί με το να αισθάνεται ενα τίποτα στην ενήλικη ζωή του. Οι στίχοι μεταξύ ενός γιατρού που περιθάλπει τον ενήλικο Pink (στίχοι, που τραγούδησε ο Waters) και ο εσωτερικός μονόλογος του Pink (ρεφρέν, που τραγούδησε ο Gilmour).

Βρίσκεται στο 11ο άλμπουμ της αγγλικής ροκ μπάντας Pink Floyd The Wall (1979). Το Comfortably Numb είναι ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια των Pink Floyd, αξιοσημείωτο για τα δύο σόλο κιθάρας του. Το 2004, κατατάχθηκε στο Νο 314 της λίστας του περιοδικού Rolling Stone με τα 500 μεγαλύτερα τραγούδια όλων των εποχών. Το 2005, έγινε το τελευταίο τραγούδι που ερμήνευσαν ποτέ οι Waters, Gilmour, ο Richard Wright και ο ντράμερ Nick Mason μαζί. Υπέροχο τραγούδι από ένα υπέροχο άλμπουμ!

Την καληνύχτα μας σήμερα θα την πούμε rOCK..ανίζοντας με τους  Pink Floyd και το τραγούδι τους "Comfortably Numb ".Thanks for checking out the tunes! Μέχρι την επόμενη φορά να είστε καλοί και να μοιράζεστε ένα χαμόγελο!  Ευχαριστούμε όσους πέρασαν και σήμερα από εδώ.

Την καληνύχτα μας σήμερα θα την πούμε rOCK..ανίζοντας με τους Eggs over Easy και το τραγούδι τους "Henry Morgan ".Thanks for checking out the tunes! Μέχρι την επόμενη φορά να είστε καλοί και να μοιράζεστε ένα χαμόγελο!  Ευχαριστούμε όσους πέρασαν και σήμερα από εδώ.

Οι Eggs over Easy ήταν μια αμερικανική  country rock μπάντα, των αρχών της δεκαετίας του 1970, που επισκέφτηκε το Λονδίνο για να ηχογραφήσει ένα άλμπουμ και στη συνέχεια έμεινε να παίζει μόνιμα σε μια παμπ του Λονδίνου, ξεκινώντας αυτό που στη συνέχεια έγινε γνωστό ως Pub rock

 
Joe Bonamassa - "Athens to Athens" - An Acoustic Evening at the Vienna Opera House

Athens (to Dubrovnik & Santorini) to Athens

 Την καληνύχτα μας σήμερα θα την πούμε rOCK..ανίζοντας με τους Incredible String Band και το τραγούδι τους "Womankind ".Thanks for checking out the tunes! Μέχρι την επόμενη φορά να είστε καλοί και να μοιράζεστε ένα χαμόγελο!  Ευχαριστούμε όσους πέρασαν και σήμερα από εδώ.

Ένα κομμάτι από το ντεμπούτο ομώνυμο άλμπουμ τους, που κυκλοφόρησε αυτό το μήνα το 1966. Ο Clive Palmer και ο Robin Williamson υπήρξαν ως ντουέτο για μερικά χρόνια πριν προσθέσουν το τρίτο μέλος τους Mike Heron και έγιναν οι Incredible String Band. Ανακαλύφθηκαν από τον παραγωγό Joe Boyd, σε μια αποστολή από την Elektra Records να στρατολογήσει και να ηχογραφήσει νέα ταλέντα.      Ο Joe Boyd μιλάει στο βιβλίο του White Bicycles: Making Music στη δεκαετία του 1960 για τη γνωριμία με το συγκρότημα στις αρχές του 1966: "Πίναμε τσάι και καπνίζαμε joints για λίγο, μετά ο Robin και ο Mike μου έπαιξαν τους καρπούς του νέου ενδιαφέροντός τους για σύνθεση. Ήμουν έκπληκτος τα τραγούδια ήταν εντελώς πρωτότυπα, επηρεασμένα από αμερικάνικες λαϊκές και σκωτσέζικες μπαλάντες, αλλά γεμάτα γεύσεις από τα Βαλκάνια, το ragtime, τη Βόρεια Αφρική και τον William Blake ».

Οι σημειώσεις λένε ότι αυτό το τραγούδι, που έγραψε και τραγούδησε ο Robin Williamson είναι "ένα προσωπικό τραγούδι αγάπης για το οποίο δεν χρειάζεται τίποτα να γραφτεί, μόνο να ακουστεί".

 Την καληνύχτα μας σήμερα θα την πούμε rOCK..ανίζοντας με τους  Moody Blues και το τραγούδι τους "Go Now ".Thanks for checking out the tunes! Μέχρι την επόμενη φορά να είστε καλοί και να μοιράζεστε ένα χαμόγελο!  Ευχαριστούμε όσους πέρασαν και σήμερα από εδώ.

Πριν το ηχογραφήσουν οι Moody Blues, το είχε κυκλοφορήσει σε single η Bessie Banks  τραγουδίστρια της soul η οποία το κυκλοφόρησε το 1964. 

 Ο Jerry Leiber και ο Mike Stoller έκανε την παραγωγή και γράφτηκε από τον σύζυγό της Larry Banks. Είναι ένα συναρπαστικό ερωτικό τραγούδι.

Την καληνύχτα μας σήμερα θα την πούμε rOCK..ανίζοντας με τους  Beau Brummels και το τραγούδι τους "Magic Hollow".Thanks for checking out the tunes! Μέχρι την επόμενη φορά να είστε καλοί και να μοιράζεστε ένα χαμόγελο!  Ευχαριστούμε όσους πέρασαν και σήμερα από εδώ.

 Το σινγκλ των Beau Brummels Magic Hollow είναι ένα μπαρόκ-ψυχεδελικό κόσμημα του 1967 από μια μπάντα που δυστυχώς δεν έφτασε στο ίδιο επίπεδο επιτυχίας με μερικούς από τους συγχρόνους τους στο Σαν Φρανσίσκο

 Την καληνύχτα μας σήμερα θα την πούμε rOCK..ανίζοντας με τους Animals και το τραγούδι τους "Inside Looking Out".Thanks for checking out the tunes! Μέχρι την επόμενη φορά να είστε καλοί και να μοιράζεστε ένα χαμόγελο!  Ευχαριστούμε όσους πέρασαν και σήμερα από εδώ.

Το 1966 οι Animals  άλλαξαν εταιρεία πήγαν στην Decca και άρχισαν να γράφουν το δικό τους υλικό. Αυτό το τραγούδι ήταν ένα από τα πιο περιπετειώδη.  "Προέρχεται από ένα τραγούδι φυλακής του Μισισιπή, το είδος των blues που πάντα θέλαμε να κάνουμε."