Το Rapentosa (2026) αποτελεί τη νεότερη κυκλοφορία των Space Gravel, ενός αθηναϊκού instrumental κουαρτέτου που έχει διαμορφώσει ξεκάθαρη ταυτότητα στον χώρο του heavy‑psych και του space‑rock.

: Δημιουργήθηκαν στην Αθήνα από τον Άλεξ (ντραμς) και τον Δημήτρη (μπάσο), ενώ το σχήμα συμπλήρωσαν ο Μιχάλης και ο Ντίνος στις κιθάρες.

Έχουν κυκλοφορήσει singles όπως το «End of Days», ενώ το κομμάτι «Rapentosa» περιλαμβάνεται στο υλικό τους. Μπορείτε να ακούσετε τη δουλειά τους στην επίσημη σελίδα τους στο Space Gravel Bandcamp. #SpaceGravel #Rapentosa #HeavyPsych #SpaceRock #InstrumentalRock #AthensScene #PsychRock #Rockanizontas #TravellersWebRadio

 

Ο Jimmy Page υπογράφει ένα από τα πιο ιδιαίτερα soundtrack των early ’80s, συνδυάζοντας blues‑rock, ηλεκτρικά textures και κινηματογραφική ένταση για το sequel του Death Wish.

Το Death Wish II: The Original Soundtrack – Music by Jimmy Page κυκλοφόρησε στις 15 Φεβρουαρίου 1982 από τη Swan Song Records, αποτελώντας την πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά του Page μετά τη διάλυση των Led Zeppelin. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο προσωπικό του στούντιο, The Sol, Cookham, τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 1981, έπειτα από πρόσκληση του σκηνοθέτη Michael Winner, γείτονα και προσωπικού του φίλου 

Μουσικά, το soundtrack κινείται ανάμεσα στο blues‑rock, το instrumental rock και ηλεκτρονικά στοιχεία της εποχής, με χρήση synthesizers, κιθάρας, theremin και πειραματικών ηχητικών υφών.

Το άλμπουμ περιλαμβάνει κομμάτια όπως τα «Who’s to Blame», «The Chase», «City Sirens» και «Jill’s Theme», τα οποία συνδυάζουν rock ενέργεια με σκοτεινή, αστική αισθητική. Στις ηχογραφήσεις συμμετείχαν μουσικοί όπως ο Dave Mattacks (drums), ο Gordon Edwards (electric piano) και ο Chris Farlowe (φωνητικά), ενώ ο Page ανέλαβε κιθάρες, μπάσο, σύνθεση και παραγωγή 

Το soundtrack κυκλοφόρησε σε πολλαπλές εκδόσεις (LP, κασέτα, μεταγενέστερα CD), με διάρκεια περίπου 37 λεπτών. Το άλμπουμ θεωρείται μέρος της μετα‑Zeppelin περιόδου του Page, κατά την οποία αναζητούσε νέα δημιουργική ταυτότητα. Η συνεργασία με τον Michael Winner οδήγησε αργότερα και στη συμμετοχή του Page στο soundtrack του Death Wish 3. Παρότι το Death Wish II δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία, παραμένει σημαντικό τεκμήριο της μετάβασης του Page από το rock stardom στη συνθετική, κινηματογραφική δημιουργία. Το άλμπουμ έχει επανεκδοθεί αρκετές φορές και παραμένει αντικείμενο ενδιαφέροντος για συλλέκτες και fans της εποχής.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#JimmyPage #DeathWishII #Soundtrack #FilmScore #BluesRock #InstrumentalRock #SwanSongRecords #TravellersWebRadio #Rockanizontas

 
Ο Don Wilson (1933–2022) υπήρξε συνιδρυτής και ρυθμικός κιθαρίστας των The Ventures, ενός από τα σημαντικότερα instrumental surf‑rock συγκροτήματα όλων των εποχών. Με τον χαρακτηριστικό του ήχο και την πρωτοποριακή του προσέγγιση, συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση ενός ολόκληρου μουσικού είδους. Το 2008 εντάχθηκε μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας στο Rock and Roll Hall of Fame. Σήμερα θυμόμαστε τη μουσική, το ύφος και την επιρροή που άφησε πίσω του.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Το πρώτο άλμπουμ του Chris Poland μετά τους Megadeth, ένα εκρηκτικό μείγμα jazz‑fusion, prog και instrumental rock που καθιέρωσε τους OHM ως κορυφαίο power trio της αμερικανικής σκηνής.

Το Ohm (2003) αποτελεί το ντεμπούτο άλμπουμ των OHM, του instrumental power trio που δημιούργησε ο Chris Poland, πρώην κιθαρίστας των Megadeth, μαζί με τον μπασίστα Robertino “Pag” Pagliari και τον ντράμερ David Eagle. Κυκλοφόρησε αρχικά από τη Lion Music και αργότερα από τη Black Note Records, σηματοδοτώντας την πλήρη μετάβαση του Poland από το metal στο jazz‑fusion, με έναν ήχο που συνδυάζει τεχνική, αυτοσχεδιασμό και prog αισθητική. 

Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο Glass House Studios στο Los Angeles, με τον Poland να αναλαμβάνει την παραγωγή μαζί με τον Petar Sardelich. Οι OHM παρουσιάζουν έναν ήχο που ισορροπεί ανάμεσα στη fusion παράδοση των ’70s και στη σύγχρονη progressive προσέγγιση: πολύπλοκα riffs, ρυθμικές αλλαγές, εκτεταμένα κιθαριστικά solos και έντονη χημεία ανάμεσα στα μέλη.

Το Ohm περιλαμβάνει 13 instrumental κομμάτια, από το groovy “Peanut Buddha” και το εκρηκτικό “Id” μέχρι το πιο μελωδικό “Love Song” και το επικό “Search for the Suicide King”. Το “Bastille Day” γράφτηκε στη μνήμη του Gar Samuelson, πρώην ντράμερ των Megadeth και στενού συνεργάτη του Poland.

Το άλμπουμ έλαβε εξαιρετικές κριτικές από τη fusion και prog κοινότητα, με το ProgArchives να το χαρακτηρίζει «ηλεκτρισμένο jazz‑fusion υψηλής τεχνικής και συναισθηματικής έντασης»

Το Ohm ηχογραφήθηκε το 2001–2002 και κυκλοφόρησε το 2003, αποτελώντας την πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά των OHM και την απαρχή μιας σειράς άλμπουμ που καθιέρωσαν το συγκρότημα στη διεθνή jazz‑fusion σκηνή. Η παραγωγή έγινε στο Glass House Studios, με όλα τα drums να ηχογραφούνται σε single takes χωρίς editing, κάτι που αναδεικνύει τον οργανικό χαρακτήρα του άλμπουμ. Το τρίο Poland–Pagliari–Eagle δημιούργησε έναν ήχο που συνδυάζει την τεχνική δεξιοτεχνία με την αυτοσχεδιαστική ελευθερία, ενώ η κυκλοφορία του άλμπουμ συνέπεσε με την αναβίωση του fusion στις αρχές των ’00s. Το Ohm θεωρείται σήμερα ένα από τα πιο σημαντικά fusion ντεμπούτα της εποχής του και παραμένει σημείο αναφοράς για κιθαρίστες και φίλους του progressive instrumental rock. 

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 

#OHM #ChrisPoland #JazzFusion #InstrumentalRock #ProgFusion #OhmAlbum #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Το “Desire” των The End Of The Ocean είναι ένα instrumental post-rock κομμάτι από το άλμπουμ -aire, που κυκλοφόρησε στις 18 Ιανουαρίου 2019 μέσω της Equal Vision Records/Rude Records

Το Desire είναι το 9ο κομμάτι του άλμπουμ -aire, ένα έργο που αναδεικνύει την κινηματογραφική δύναμη του post-rock.

Το τραγούδι “Desire” κυκλοφόρησε στις 18 Ιανουαρίου 2019 από τους The End Of The Ocean, ως μέρος του άλμπουμ -aire. Το άλμπουμ σηματοδότησε την επιστροφή της μπάντας μετά από επτά χρόνια σιωπής, με παραγωγή που αναδεικνύει την κινηματογραφική ατμόσφαιρα και την συναισθηματική ένταση του post-rock.

Το Desire είναι ένα instrumental κομμάτι που χτίζει σταδιακά την ένταση μέσα από κιθαριστικά layers, δυναμικά τύμπανα και ατμοσφαιρικά περάσματα, δημιουργώντας μια εμπειρία που θυμίζει soundtrack. 

Η μπάντα από το Columbus, Ohio, έχει καθιερωθεί ως μία από τις πιο σημαντικές παρουσίες της σύγχρονης instrumental post-rock σκηνής, με το Desire να αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του ύφους της.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 

#TheEndOfTheOcean #Desire #AireAlbum #Rockanizontas #InstrumentalRock #EqualVisionRecords #RudeRecords #TravellersWebRadio #PostRockScene

Ένα instrumental κομμάτι όπου η κιθαριστική δεξιοτεχνία της Lari Basilio συναντά την εκρηκτική ενέργεια της Anika Nilles στα drums.

Το τραγούδι “Skyline” κυκλοφόρησε στις 10 Μαΐου 2024 ως ψηφιακό single από την Lari Basilio με τη συμμετοχή της drummer Anika Nilles. Το κομμάτι ηχογραφήθηκε με τη συμμετοχή των Mari Jacintho (πλήκτρα) και Denis Silva (μπάσο), ενώ τη μίξη και το mastering ανέλαβε ο Ross Rothero-Bourge. 

Η παραγωγή και η σύνθεση ανήκουν εξ ολοκλήρου στη Lari Basilio, η οποία συνεχίζει να εξελίσσει το προσωπικό της ύφος, συνδυάζοντας fusion, jazz, rock και progressive στοιχεία. Το single συνοδεύτηκε από επίσημο βίντεο στο YouTube, σκηνοθετημένο από τους Marius και Mirella Mischke, και αποτελεί προπομπό της νέας δημιουργικής περιόδου της κιθαρίστριας.

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#LariBasilio #Skyline #AnikaNilles #FusionMusic #InstrumentalRock #TravellersRadio #Rockanizontas

Το “Break Through” είναι ένα instrumental κομμάτι διάρκειας 5 λεπτών, που σηματοδοτεί την επιστροφή του Steve Morse με τη μπάντα του σε νέα δισκογραφική φάση. Κυκλοφόρησε από την Artone Label Group / Music Theories Recordings και αποτελεί προπομπό για πιθανό νέο άλμπουμ.

Καθαρός κιθαριστικός τόνος, με συναισθηματική μελωδία και τεχνική ακρίβεια. Συνδυάζει rock, fusion και progressive στοιχεία, με την υπογραφή Morse. 

Tο “Break Through”υποδηλώνει μια νέα φάση για τον Morse, μετά από δεκαετίες δημιουργίας με τους Dixie Dregs, Deep Purple και solo έργα.

Steve Morse – κιθάρα Dave LaRue – μπάσο Van Romaine – ντραμς Παραγωγή: Music Theories Recordings

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Το Summer Song είναι ένα από τα πιο εμβληματικά ορχηστρικά κομμάτια του Joe Satriani, κυκλοφόρησε το 1992 ως μέρος του άλμπουμ The Extremist. Με έντονο ρυθμό, μελωδικά riffs και καλοκαιρινή ενέργεια, το κομμάτι αποπνέει την αίσθηση της ελευθερίας και της χαράς που συνοδεύει τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.

Χωρίς στίχους, το τραγούδι βασίζεται αποκλειστικά στην εκφραστικότητα της ηλεκτρικής κιθάρας, με τον Satriani να αποδεικνύει για άλλη μια φορά την τεχνική του δεξιοτεχνία και την ικανότητά του να μεταδίδει συναισθήματα μέσα από τη μουσική. Το Summer Song έγινε γρήγορα αγαπημένο στους φίλους της ροκ και της κιθαριστικής μουσικής, ενώ χρησιμοποιήθηκε σε βιντεοπαιχνίδια όπως το Formula 1 και το Gran Turismo 4, καθώς και σε τηλεοπτικές εκπομπές.

Το μουσικό βίντεο του κομματιού είναι εξίσου εντυπωσιακό, με τον Satriani και την μπάντα του να παίζουν σε μια σκηνή μέσα σε χώρο όπου διεξάγεται demolition derby, με αυτοκίνητα να συγκρούονται γύρω τους, προσθέτοντας μια δόση αδρεναλίνης και θεάματος.

Το Summer Song δεν είναι απλώς ένα καλοκαιρινό κομμάτι. Είναι ένας ύμνος στην ανεμελιά, στην ενέργεια και στην αγάπη για τη μουσική. Παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα του στυλ του Satriani και ένα must για κάθε φαν της κιθάρας.

Ο Joe Satriani (Τζόζεφ Σατριάνι), γεννημένος στις 15 Ιουλίου 1956 στο Γουέστμπερι της Νέας Υόρκης, είναι ένας από τους πιο επιδραστικούς και τεχνικά άρτιους κιθαρίστες της ροκ μουσικής. Με καταγωγή από οικογένεια Ιταλών μεταναστών, ξεκίνησε να παίζει κιθάρα στην εφηβεία του και γρήγορα εξελίχθηκε σε δάσκαλο του οργάνου, διδάσκοντας μελλοντικούς θρύλους όπως ο Steve Vai και ο Kirk Hammett των Metallica.

Η καριέρα του εκτοξεύτηκε τη δεκαετία του ’80, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ Not of This Earth (1986), ακολουθούμενο από το θρυλικό Surfing with the Alien (1987), που τον καθιέρωσε ως κορυφαίο κιθαρίστα. Το 1992, με το άλμπουμ The Extremist, πέτυχε την υψηλότερη θέση στα charts για καθαρά ορχηστρικό άλμπουμ, φτάνοντας στο #22 στις ΗΠΑ.

Ο Satriani έχει συνεργαστεί με μεγάλους καλλιτέχνες όπως ο Mick Jagger, οι Deep Purple (τους οποίους αντικατέστησε προσωρινά το 1993), και είναι ιδρυτής του G3, ενός κιθαριστικού supergroup με τον Steve Vai και τον Eric Johnson. Από το 2008 είναι μέλος του συγκροτήματος Chickenfoot, μαζί με τον Sammy Hagar και τον Michael Anthony.

Έχει προταθεί 15 φορές για Grammy, έχει πουλήσει πάνω από 10 εκατομμύρια άλμπουμ, και θεωρείται ο πιο επιτυχημένος ορχηστρικός κιθαρίστας όλων των εποχών. Παρά την τεράστια εμπορική επιτυχία, ο ίδιος δηλώνει πως η καλλιτεχνική αξία δεν μετριέται με πωλήσεις ή βραβεία, αλλά με την αυθεντικότητα και την πρόκληση που προσφέρει η μουσική.

Σήμερα, στα 70 του χρόνια, συνεχίζει να περιοδεύει, να δημιουργεί και να εμπνέει νέους μουσικούς, παραμένοντας πιστός στην τέχνη του και στην αγάπη του για την κιθάρα.

Κλείνοντας, το Summer Song δεν είναι απλώς ένα κομμάτι για τις ζεστές μέρες του χρόνου. Είναι μια μουσική εμπειρία που συνδυάζει τεχνική, συναίσθημα και ανεμελιά, όπως μόνο ο Joe Satriani μπορεί να προσφέρει. Αν αγαπάς την κιθάρα, τη ροκ και την ελευθερία που φέρνει το καλοκαίρι, αυτό το τραγούδι αξίζει να βρίσκεται στη λίστα σου.

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Το κομμάτι Absinthe & A Cracker είναι μια πειραματική μουσική σύνθεση από το ντουέτο TU, που αποτελείται από δύο θρυλικούς μουσικούς των King Crimson: τον Trey Gunn (Warr guitar) και τον Pat Mastelotto (drums, ηλεκτρονικά).

Κυκλοφόρησε το 2007 και αποτελεί μέρος του άλμπουμ Tu, ένα έργο που εξερευνά τα όρια του progressive rock, ambient και avant-garde ήχου.

Ποιοι είναι οι TU;

TU είναι ένα μουσικό project που αποτελείται από:
Trey Gunn: γνωστός για τη δουλειά του με τους King Crimson, παίζει το χαρακτηριστικό Warr guitar.
Pat Mastelotto: επίσης μέλος των King Crimson, ντράμερ με έντονη τάση προς την ηλεκτρονική και πειραματική παραγωγή.

Είδος: Progressive Rock / Experimental / Ambient
Συνδυασμός ηλεκτρονικών beats, πολυρυθμικών στοιχείων και ατμοσφαιρικών ηχοτοπίων.
Το κομμάτι Absinthe & A Cracker χαρακτηρίζεται από:  Υπόγειο groove Αφαιρετική μελωδία
Δομή που θυμίζει soundscape περισσότερο από παραδοσιακό τραγούδι

Άλμπουμ Tu (2007)

Περιλαμβάνει κομμάτια που εξερευνούν τον ήχο του σύγχρονου progressive rock με avant-garde επιρροές.
Δεν έχει ευρεία εμπορική διανομή, αλλά έχει αποκτήσει cult status μεταξύ των φίλων του είδους.

Αν αγαπάς τη μουσική που ξεφεύγει από τα όρια του συμβατικού και σε ταξιδεύει σε νέες ηχητικές διαστάσεις, το Absinthe & A Cracker των TU είναι μια εμπειρία που αξίζει να ζήσεις. Με την υπογραφή δύο κορυφαίων μουσικών της progressive σκηνής, το κομμάτι αυτό δεν είναι απλώς μια σύνθεση — είναι μια εξερεύνηση του ήχου.

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Το “The Traveler” αποτελεί κεντρική σύνθεση του ομώνυμου άλμπουμ του 2016

Ο Larry Mitchell είναι ένας από τους πιο συνεπείς κιθαρίστες της αμερικανικής instrumental σκηνής, με πορεία που ξεκινά στα τέλη των ’80s και εκτείνεται σε συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως οι Tracy Chapman, Billy Squier και Ric Ocasek. Η προσωπική του δισκογραφία χαρακτηρίζεται από καθαρή παραγωγή, μελωδικό προσανατολισμό και συνδυασμό rock, fusion και ambient στοιχείων.

Το The Traveler, που κυκλοφόρησε το 2016 , αποτελεί μία από τις πιο ώριμες δουλειές του.

Ο Mitchell υπογράφει κιθάρες, programming και παραγωγή, διαμορφώνοντας ένα ηχητικό περιβάλλον που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη περίοδό του.

Το άλμπουμ The Traveler κυκλοφόρησε το 2016 και περιλαμβάνει instrumental συνθέσεις που κινούνται ανάμεσα στο rock, το fusion και τις ambient κιθαριστικές υφές. Ο Larry Mitchell υπογράφει την παραγωγή και τις ενορχηστρώσεις, συνεχίζοντας την εξερεύνηση ενός προσωπικού ήχου που αναπτύσσει από τις αρχές της καριέρας του. 

https://www.larrymitchell.com/

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#LarryMitchell #TheTraveler #InstrumentalRock #GuitarFusion #AmbientGuitar #TravellersWebRadio #Rockanizontas