Ο Larry Carlton είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους κιθαρίστες της αμερικανικής μουσικής σκηνής των ’70s — όχι επειδή βρισκόταν στο προσκήνιο, αλλά επειδή η κιθάρα του «έχτισε» μερικές από τις πιο εμβληματικές ηχογραφήσεις της εποχής.Οι αναλυτικές πληροφορίες στους δίσκους των Steely Dan και της Joni Mitchell αποκάλυψαν το όνομά του σε όσους αναρωτιούνταν ποιος κρυβόταν πίσω από εκείνες τις καθαρές, μελωδικές, σχεδόν “χειρουργικές” κιθαριστικές γραμμές.
Με τους Steely Dan: Η εποχή της τελειομανίας
Η πρώτη συνεργασία του Carlton με τους Steely Dan έγινε στο Katy Lied (1975) . Η πραγματική όμως «έκρηξη» ήρθε στο The Royal Scam (1976), όπου η μπάντα χρησιμοποίησε πολλούς session κιθαρίστες, αλλά ο Carlton ξεχώρισε με διαφορά.
Kid Charlemagne – Το σόλο που έγινε θρύλος
Το σόλο του στο “Kid Charlemagne” θεωρείται από πολλούς το κορυφαίο στην ιστορία των Steely Dan . Ο Donald Fagen το χαρακτήρισε «δουλειά πραγματικού βιρτουόζου» και αποκάλυψε ότι το μεσαίο σόλο προέκυψε από δύο διαφορετικές εκδοχές, ενώ το outro ήταν καθαρός αυτοσχεδιασμός
Don’t Take Me Alive – Ο ήχος που “κρατάει” το κομμάτι
Ο Carlton θυμάται ότι ο χαρακτηριστικός, “τεράστιος” αρχικός ήχος προέκυψε απλά επειδή ο Fagen του είπε: «Ξεκίνα με έναν μεγάλο, εντυπωσιακό ήχο.» Και ο Carlton το έκανε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Ο ήχος του Carlton
Το μυστικό του ήταν ένας μικρός Fender Tweed Deluxe ενισχυτής και η θρυλική Gibson ES-335 του, με την οποία μπορούσε να παίξει από country μέχρι jazz χωρίς να αλλάζει κιθάρα
Aja (1977): Ο κιθαρίστας–συνδετικός κρίκος
Στο Aja, ο Carlton δεν ήταν απλώς κιθαρίστας — ήταν ο άνθρωπος που «μετέφραζε» τις ιδέες των Fagen/Becker στους session μουσικούς, λειτουργώντας σαν μουσικός διευθυντής μέσα στο στούντιο .
Παρότι το άλμπουμ δεν είναι τόσο κιθαριστικό όσο το Royal Scam, η συμβολή του σε κομμάτια όπως το Home At Last και το Aja είναι καθοριστική
Gaucho (1980): Το σόλο που “σώθηκε” από παλιές ταινίες
Το Third World Man, ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά κομμάτια των Steely Dan, περιέχει ένα από τα πιο όμορφα σόλο του Carlton — παρότι ο ίδιος δεν συμμετείχε στις ηχογραφήσεις του άλμπουμ. Το σόλο προερχόταν από παλιότερη ηχογράφηση της εποχής του Royal Scam και χρησιμοποιήθηκε επειδή χάθηκε κατά λάθος μια ταινία στο στούντιο της Νέας Υόρκης .
Ο κιθαρίστας της touring μπάντας, Jon Herington, το χαρακτήρισε «ένα από τα καλύτερα pop guitar solos που γράφτηκαν ποτέ»
Με την Joni Mitchell: Η κιθάρα που “αναπνέει” μέσα στη μουσική
Η συνεργασία τους ξεκίνησε στο Court and Spark (1974), όπου ο Carlton έδειξε την ικανότητά του να «ντύνει» τη φωνή της Mitchell με μικρές, ευφυείς κιθαριστικές πινελιές, όπως στο “Help Me”
The Hissing of Summer Lawns (1975)
Στο “Edith and the Kingpin” και στο “Shades of Scarlet Conquering”, η Mitchell χρησιμοποίησε δύο διαφορετικά παιξίματα του Carlton — μία ως κιθαριστικό μέρος και μία ως βάση για την ορχηστρική ενορχήστρωση
Hejira (1976): Το απόλυτο πάντρεμα κιθάρας και ποίησης
Στο Hejira, ο Carlton ηχογράφησε μόνος του πάνω στη φωνή και την ακουστική κιθάρα της Mitchell, αυτοσχεδιάζοντας χωρίς οδηγίες .
Στο Amelia, ο Carlton χρησιμοποιεί παρατεταμένες, “αιωρούμενες” κιθαριστικές φράσεις που θυμίζουν slide, δημιουργώντας μια αίσθηση πτήσης που ταιριάζει απόλυτα με το θέμα του τραγουδιού.
Ο Pat Metheny, που έπαιξε τα μέρη του Carlton στην περιοδεία Shadows and Light, παραδέχτηκε ότι δεν μπορούσε να βρει καλύτερες ιδέες — «οι γραμμές του Carlton ορίζουν τα τραγούδια»
Γιατί ο Larry Carlton είναι μοναδικός
Ο Walter Becker το είπε καλύτερα: «Με τον Larry, κάθε πέρασμα ήταν καλό. Ποτέ δεν ήταν μια επίπονη, δύσκολη διαδικασία.»
Ο Carlton δεν ήταν απλώς session κιθαρίστας.
Ήταν ο άνθρωπος που μπορούσε να:
καταλάβει το τραγούδι σε βάθος
βρει τον σωστό τόνο
παίξει μελωδικά, όχι επιδεικτικά
υπηρετήσει το κομμάτι, όχι τον εαυτό του
Γι’ αυτό και η κιθάρα του βρίσκεται σε μερικά από τα πιο σημαντικά άλμπουμ της δεκαετίας του ’70.
#LarryCarlton #SteelyDan #JoniMitchell #JazzFusion #GuitarLegend #StudioSessions #70sMusic #GuitarSolo #MusicHistory #TravellersWebRadio #Rockanizontas🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
(Βασισμένο στο άρθρο του Music Aficionado )
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpg)
