Mill Valley Bunch – Το χαμένο blues jam του 1972 που ενώνει θρύλους της Bay Area

Ένα ανεπίσημο session με τον Mike Bloomfield και κορυφαίους μουσικούς της εποχής, που επιβιώνει μόνο σε bootleg ηχογραφήσεις.

Το “Bedroom Blues” αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές «χαμένες» ηχογραφήσεις της σκηνής της Bay Area στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Το κομμάτι προέρχεται από το project Mill Valley Bunch, μια άτυπη ομάδα μουσικών που ηχογράφησε το άλμπουμ Casting Pearls γύρω στο 1972, με επίσημη κυκλοφορία το 1973 από τη Verve Records.

Το project δεν ήταν κανονικό συγκρότημα, αλλά μια χαλαρή συνάντηση καταξιωμένων μουσικών που συνεργάζονταν συχνά σε sessions της εποχής. Ανάμεσά τους βρίσκουμε ονόματα με σημαντική πορεία στο αμερικανικό blues‑rock

Mike Bloomfield – κιθάρα Nick Gravenites – φωνή / κιθάρα Barry Goldberg – πλήκτρα Mark Naftalin – πλήκτρα Lee Michaels – organ Michael Shrieve – ντραμς Spencer Dryden – ντραμς

Μουσικολογικά, το κομμάτι είναι ένα αυτοσχεδιαστικό slow blues jam, με τον Bloomfield να κινείται σε χαμηλό, χαλαρό ύφος, μακριά από τις πιο εκρηκτικές στιγμές του. Τα πλήκτρα των Goldberg και Naftalin δημιουργούν ένα σταθερό αρμονικό υπόβαθρο, ενώ οι Shrieve και Dryden κρατούν έναν απλό, καθαρό ρυθμό που αφήνει χώρο στον αυτοσχεδιασμό.

Το Casting Pearls θεωρείται σήμερα συλλεκτικό άλμπουμ, καθώς αποτυπώνει την κουλτούρα των ανεπίσημων sessions της εποχής — μια περίοδο όπου οι μουσικοί της Bay Area συναντιούνταν συχνά για να παίξουν χωρίς δισκογραφικές δεσμεύσεις. Το “Bedroom Blues” αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της δημιουργικής ελευθερίας.

Το project Mill Valley Bunch συνδέεται άμεσα με τη μουσική σκηνή της Bay Area στις αρχές της δεκαετίας του ’70, μια περίοδο όπου οι μουσικοί συνεργάζονταν συχνά σε ανεπίσημα sessions χωρίς δισκογραφικές δεσμεύσεις. Πολλά από τα μέλη του project είχαν ήδη σημαντική πορεία: ο Mike Bloomfield είχε ξεχωρίσει με τους Paul Butterfield Blues Band και Electric Flag, ο Nick Gravenites ήταν βασικός συνθέτης και συνεργάτης του, ενώ οι Barry Goldberg και Mark Naftalin αποτελούσαν καθιερωμένες μορφές στα πλήκτρα της blues‑rock σκηνής. Στα ντραμς συμμετείχαν δύο εμβληματικοί μουσικοί: ο Michael Shrieve των Santana, γνωστός από το ιστορικό του solo στο Woodstock, και ο Spencer Dryden των Jefferson Airplane. Το άλμπουμ Casting Pearls ηχογραφήθηκε γύρω στο 1972 και κυκλοφόρησε το 1973 από τη Verve Records, ενώ επανεκδόθηκε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το 2003 από την Universe/Comet Records. Το “Bedroom Blues” δεν διαθέτει επίσημο τίτλο και δεν συμπεριλήφθηκε σε μεταγενέστερες ψηφιακές κυκλοφορίες, γεγονός που εξηγεί την απουσία του από τις streaming πλατφόρμες. Η ύπαρξή του διασώθηκε μέσα από bootleg ηχογραφήσεις και ιδιωτικές συλλογές, προσδίδοντας στο κομμάτι έναν cult χαρακτήρα ανάμεσα στους συλλέκτες και στους φίλους του Bloomfield. Το project θεωρείται σήμερα χαρακτηριστικό δείγμα της δημιουργικής ελευθερίας της εποχής, αποτυπώνοντας τον τρόπο με τον οποίο κορυφαίοι μουσικοί συναντιούνταν για να παίξουν χωρίς επίσημο πλαίσιο, αφήνοντας πίσω τους ηχογραφήσεις που λειτουργούν περισσότερο ως ιστορικά ντοκουμέντα παρά ως εμπορικές κυκλοφορίες.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 

#mikebloomfield #millvalleybunch #bluesrock #bayarea #lostrecordings #1970s #travellerswebradio #rockanizontas

Read More

Mike Bloomfield - One Way Out (live at the Fillmore East 1968)

Η ζωντανή εκτέλεση του “One Way Out” από τον Bloomfield στο Fillmore East είναι μια blues rock έκρηξη

Το “One Way Out”, όπως ηχογραφήθηκε ζωντανά από τον Mike Bloomfield στο Fillmore East στις 13 Δεκεμβρίου 1968, αποτελεί μέρος του άλμπουμ Fillmore East: The Lost Concert Tapes, που κυκλοφόρησε το 2003 από την Legacy/Columbia Records. Η εκτέλεση είναι μια blues rock έκρηξη, γεμάτη κιθαριστική ένταση και αυτοσχεδιασμό.

Ο Bloomfield, ήδη γνωστός από τη συμμετοχή του στους Paul Butterfield Blues Band και την ιστορική συνεργασία του με τον Bob Dylan στο Highway 61 Revisited, εμφανίζεται εδώ σε μια ακατέργαστη, αυθεντική στιγμή. Το “One Way Out” — κομμάτι που έχει συνδεθεί με τον Elmore James και αργότερα με τους Allman Brothers — αποκτά νέα διάσταση μέσα από το παιχνίδι της κιθάρας.

Η ζωντανή εκτέλεση στο Fillmore East, με τη συμμετοχή του Al Kooper και άλλων μουσικών, είναι ένα ντοκουμέντο της εποχής: όταν το blues συναντούσε το rock, και η σκηνή γινόταν τελετουργία. Το “One Way Out” είναι η απόδειξη ότι ο Bloomfield δεν ήταν απλώς κιθαρίστας — ήταν αφηγητής, μάγος, επαναστάτης του ήχου.

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Read More