The ancient union

 

Read More

16 IOYNΙΟΥ : Γεννιέται ο περίφημος Ινδιάνος ηγέτης Τζερόνιμο

Ο Τζερόνιμο ήταν διάσημος Ινδιάνος πολεμιστής που πολέμησε εναντίον του Μεξικού και των ΗΠΑ για την επέκταση των εδαφών των ινδιάνων Απάτσι κατά την διάρκεια των Πολέμων των Απάτσι. "Geronimo" ήταν το όνομα που δόθηκε σ 'αυτόν κατά τη διάρκεια μιας μάχης με στρατιώτες του Μεξικού. Chiricahua Το όνομά του συχνά αποδίδεται ως Goyathlay ή Goyahkla στα αγγλικά.

Ο Τζερόνιμο γεννήθηκε κοντά στον ποταμό Γκίλα το 1829. Ανήκε στην φυλή Μπεντονκόχε, που ήταν παρακλάδι της φυλής Απάτσι. Ο παππούς του, Μάκο, ήταν αρχηγός της φυλής αυτής. Είχε τρία αδέρφια και τέσσερις αδερφές. Μεγάλωσε κατά τις παραδόσεις των Απάτσι. Παντρεύτηκε στα 17 του χρόνια και απέκτησε με τη σύζυγό του τρία παιδιά.

Στις 6 Μαρτίου 1858, μία ομάδα από 400 περίπου Μεξικανούς στρατιώτες επιτέθηκε στο χωριό του και σκότωσε την σύζυγό του, τα παιδιά του και την μητέρα του. Ο αρχηγός της φυλής του τον έστειλε στην φυλή ενός άλλου διάσημου Ινδιάνου πολεμιστή, του Κοτσίσε για να ζητήσει βοήθεια για να προκληθούν αντίποινα στους Μεξικανούς.

Πήρε το όνομά του από τους Μεξικανούς, διότι ενώ επιτέθηκε σε Μεξικανούς στρατιώτες οπλισμένος με ένα μαχαίρι, ήταν τόσο βίαιος, που οι Μεξικανοί στρατιώτες προσεύχονταν στον Άγιο Ιερώνυμο (Jeronimo), καθώς ήταν έκπληκτοι από αυτό.

Έμεινε περισσότερο διάσημος για τις μάχες του με Αμερικανούς και Μεξικανούς στρατιώτες, ενώ κατάφερε να παραμείνει ελεύθερος κατά την περίοδο 1858-1886. Ο Τζερόνιμο τελικά το 1886 παραδοθηκε στον υπολοχαγό Τσαρλς Γκέιτγουντ. Ο Τζερόνιμο στάλθηκε στο Φορτ Πίκενς στην Πενσακόλα της Φλόριντα, ενώ η οικογένειά του στο Φορτ Μάριον. Κατά τα ύστερα χρόνια της ζωής του έγινε διάσημος από δημόσιες εμφανίσεις, όπως στην Παγκόσμια Έκθεση του 1904 στο Σαιντ Λούις.

Οδήγησε την παρέλαση του προέδρου Θίοντορ Ρούζβελτ κατά την ορκωμοσία του το 1905. Η αυτοβιογραφία του, η οποία υπαγορεύτηκε από τον ίδιο τον Τζερόνιμο στον Σ. Μ. Μπάρετ, κυκλοφόρησε το 1905. Ο Τζερόνιμο πέθανε στις 17 Φεβρουαρίου 1909 στο Φορτ Σιλ της Οκλαχόμα των ΗΠΑ από πνευμονία, ενώ ομολόγησε στον ανηψιό του πως μετάνιωσε που παραδόθηκε.

Στην 100ή επέτειο από τον θάνατο του θρυλικού ινδιάνου αρχηγού Geronimo, 20 εξ αίματος συγγενείς του ζήτησαν από τα αμερικάνικα δικαστήρια να ασκήσουν πιέσεις στο Πανεπιστήμιο του Yale και την μυστική οργάνωση της σχολής, την περίφημη "Skull & Bones" («Κρανίο και Οστά»), να τους παραδώσει το κρανίο και κάποια οστά του προγόνου τους, τα οποία φυλάνε στην έδρα της «αδελφότητας», προκειμένου να τα επιστρέψουν στην πατρίδα του για μία κατάλληλη ταφή.

Σύμφωνα µε την παράδοσή των ινδιάνων, η τελευταία κατοικία ενός πολεμιστή πρέπει να μένει αδιατάρακτη ώστε το πνεύµα του να καλπάζει ελεύθερο στα ουράνια λιβάδια. Στην μήνυση κατονομάζονται επίσης ο Πρόεδρος Obama, ο Υπουργός Άμυνας Robert Gates και ο Υπουργός Στρατού Πιτ Geren, ως υπεύθυνοι για την διατήρηση του υπόλοιπου σκηνώματος του Geronimo σε αμερικανική στρατιωτική βάση στην Οκλαχόμα.

Πριν δύο χρόνια ο Harlyn Geronimo, δισέγγονος του Τζερόνιμο, είχε αποστείλει επιστολή στον πρόεδρο Μπους ζητώντας τα οστά του προγόνου του, αφού σύμφωνα με αυτόν ο παππούς τους Μπους, Πρέσκοτ Μπους, (Prescott Bush) ήταν ένας από αυτούς που τα έκλεψαν.

Πηγή: Wikipedia

mentality10

Read More

Ινδιάνικα παραμύθια: Ένα σύντομο ταξίδι στην προφορική παράδοση των Ινδιάνων

«...Είναι η πηγή, το φως, η νύχτα, το σκοτάδι, η αυγή.

Είναι η μυρωδιά της φρέσκιας λάσπης

και το πίσω πόδι της αλεπούς.

Τα πουλιά που μας μεταφέρουν τα μυστικά της,

της ανήκουν».

Clarissa Pinkola Estés

Εκεί που το χώμα, οι πέτρες και τα ποτάμια έχουν ψυχή, εκεί που τα ζώα έχουν λόγο ισάξιο με των ανθρώπων και κάθε δέντρο, λουλούδι και βοτάνι πιάνει ψιλή κουβέντα με τα αστέρια, εκεί θα ταξιδέψουμε σήμερα. Αυτήν τη φορά, όταν μπούμε στη χρονομηχανή μου, θα δώσουμε εντολή μόνο για τόπο: Βόρεια Αμερική. Όχι για χρόνο, αφού εκεί που θα βρεθούμε δεν μετράει ο γήινος χρόνος. Δεν καταλαβαίνετε; Λίγο υπομονή και φτάνουμε. Στροβιλιζόμαστε.

Μία μεγάλη φωτιά καίει στο κέντρο, ακούγεται το τριζοβόλημα. Μυρίζει καμένο φασκόμηλο, χώμα και δροσιά. Δεν υπάρχει φεγγάρι και τα αστέρια έχουν στήσει γλέντι στον ουρανό. Βρισκόμαστε στη βάση ενός μεγάλου βράχου και μπροστά μας, αν ήταν μέρα, θα απλωνόταν μια αχανής πεδιάδα. Μαζί με μας, τριγύρω κάθονται κυκλικά στο χώμα άνθρωποι. Φορούν φτερά, άλλοι στο κεφάλι και άλλοι στον λαιμό, δέρματα κρεμασμένα πάνω τους για ρούχα και κάποιοι είναι τυλιγμένοι με κουβέρτες, με παράξενα πολύχρωμα γεωμετρικά σχήματα. Είμαστε σε ένα καταυλισμό Ινδιάνων. Μα πότε ακριβώς στον χρόνο δεν γνωρίζουμε, δεν υπάρχει τίποτα τριγύρω που να μπορεί να μας δώσει αυτό το στοιχείο. Ο γηραιότερος στον κύκλο αρχίζει το μουρμουρητό, το οποίο εναλλάσσεται ανά διαστήματα με κραυγές, κρατάει ένα τεράστιο τύμπανο στο χέρι και δίνει τον ρυθμό, φοράει στα πόδια βραχιόλια που βγάζουν άλλους ήχους, ολόκληρος είναι ήχος. Σσσσ, ξεκινάνε οι ιστορίες.

Η αφήγηση γύρω από τη φωτιά το βράδυ ήταν ένα βασικό στοιχείο της κουλτούρας των Ινδιάνων και όχι μόνο για λόγους ψυχαγωγίας και δεσίματος της κοινότητας. Η αφήγηση μύθων και παραμυθιών ήταν η παράδοση από γενιά σε γενιά της ιστορίας τους που, καθώς δεν είχαν γραφή, μεταφέρονταν από στόμα σε στόμα. Ήταν επίσης η παράδοση της γνώσης τους, του πώς δημιουργήθηκε ο κόσμος. Η αφήγηση ήταν μέσο διαπαιδαγώγησης και μετάδοσης αξιών. Και γι’ αυτό, η κάθε φυλή είχε τις δικές της ιστορίες, και αυτές οι ιστορίες ήταν που την έκαναν μοναδική. Μπορεί κάποια μοτίβα να επαναλαμβάνονταν, όπως γίνεται παντού στα παραμύθια λαών μιας γεωγραφικής περιοχής, παρ’ όλα αυτά δείχνανε τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα, τους προβληματισμούς και τα κατορθώματα της φυλής που τα αφηγούνταν και όσο υπήρχαν αυτές οι ιστορίες, κρατιόταν ζωντανή και η ψυχή της φυλής. Αφού λοιπόν η εξοικείωση των παιδιών με τις προφορικές παραδόσεις και γνώσεις της φυλής ήταν βασικός σκοπός, πολλές φορές γίνονταν τέτοιες συναντήσεις για χάρη τους, προσχεδιασμένα ή αυθόρμητα, που μπορεί να κρατούσαν και μια ολόκληρη νύχτα. Οι ιστορίες άλλες φορές έδιναν αφορμές για ταύτιση με τους ήρωες, έτσι ώστε η ομάδα να γίνεται πιο θαρραλέα, πιο υπομονετική ή πιο συνεργάσιμη και άλλες φορές έδιναν παραδείγματα προς αποφυγή. Οι ιστορίες λεγόντουσαν επίσης ανάλογα με την εποχή. Κάποιοι μύθοι και παραμύθια, για παράδειγμα, λεγόντουσαν μόνο χειμώνα ή νύχτα με κρύο, όταν δεν έβγαιναν τα φίδια και οι αρκούδες. Μεταξύ του αφηγητή και αυτών που άκουγαν υπήρχε άμεση αλληλεπίδραση. Η ομάδα συμμετείχε στην αφήγηση με ήχους και φωνές, όταν θα έδινε το έναυσμα ο αφηγητής, κάτι το οποίο διαβεβαίωνε πως όλοι παρακολουθούσαν και κανείς δεν κοιμόταν. Πολλές φορές, για να διατηρήσει ζωντανό το ενδιαφέρον των ακροατών, ο αφηγητής, δεν δίσταζε να διακωμωδήσει τους αφηρημένους ακροατές. Στη φυλή των Απάτσι Τσιρικάουα, οι γέροι πριν αρχίσουν την αφήγηση (ειδικά τις περιβόητες ιστορίες με το κογιότ), έλεγαν «Σε πιάνει νύστα μεγάλη σαν λες αυτές τις ιστορίες», ενώ αντίστοιχα, όταν ήταν να αρχίσουν τις ευτράπελες ιστορίες, έλεγαν «Αν βρίσκονται άνθρωποι εδώ που οφείλουν σεβασμό ο ένας στον άλλον, σας προειδοποιώ ότι ετοιμάζομαι να πω πολύ αστείες ιστορίες». Ο αφηγητής έκανε την αφήγησή του παραστατική με κάθε τρόπο. Φωνές και σφυρίγματα ζώων και πουλιών, μιμήσεις ήχων της φύσης με αντικείμενα, όργανα ή το σώμα του. Οι κινήσεις και οι χειρονομίες του ήταν επίσης έντονες.

Τι ακριβώς όμως είναι οι ιστορίες αυτές; Και τι λένε; Οι ινδιάνικες ιστορίες θα μπορούσαν να χωριστούν στους μύθους, τα παραμύθια και τις ευτράπελες ιστορίες. Στους μύθους αναφέρονταν σε τελετές, χορούς και ιερά τραγούδια. Στη γέννηση του κόσμου, την απαρχή των φυτών, των ζώων, των ανθρώπων, του ουρανού και της γης. Μια χαρακτηριστική ιστορία είναι το Παιχνίδι με τα μοκασίνια, όπου μας λέει πώς ήρθε η πρώτη αυγή στον κόσμο, έπειτα από ένα παιχνίδι/στοίχημα που παίξανε τα ζώα με τα πουλιά μεταξύ τους. Τα πουλιά νικήσαν, ακολούθησε μάχη και κυνηγητό, αλλά και το πρώτο χάραμα στη γη. Αυτή η ιστορία ήταν και πραγματικό παιχνίδι που παιζόταν από τα παιδιά της φυλής. Από την άλλη, τα παραμύθια τους ήταν διηγήσεις για καθημερινά γεγονότα, όπου πρωταγωνιστές ήταν άνθρωποι, ζώα (κογιότ, βουβάλια κλπ), φυτά, πέτρες και ποτάμια, αφού ο ανιμισμός (ότι δηλαδή το καθετί γύρω μας έχει ψυχή) ήταν βασική πίστη των ινδιάνων. Ιδανικά, αξίες και διδάγματα διαπερνούσαν αυτά τα παραμύθια αλλά και πληροφορίες, όπως το πώς πήρε κάποιο ζώο το όνομα που έχει. Το βασικό όμως είναι το κουράγιο που έδιναν σε καταστάσεις όπου οι συνθήκες διαβίωσης ήταν πολύ δύσκολες. Ένα άλλο παραμύθι, Η ιστορία του Λαγού, μας λέει για έναν λαγό που τραγουδούσε δυνατά κατά τη διάρκεια ενός συμβουλίου των ζώων, αλλά δυστυχώς τα υπόλοιπα ζώα ενοχλούνταν από το τραγούδι του και ανέλαβαν δράση ώστε να το σταματήσουν. Τέλος, έχουμε τις ευτράπελες/ψυχαγωγικές ιστορίες για γκαφατζίδικα ζώα, απιστίες και «ατυχήματα». Καταλήγοντας, μπορούμε να αντιληφθούμε πως οι ιστορίες όλων των ινδιάνικων φυλών καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα της ζωής τους σε όλες της προεκτάσεις της: καθημερινές ανάγκες, θρησκευτικές, εκπαιδευτικές, συμπεριφοράς και ηθικών αξιών, γνώσεων για τον φυσικό κόσμο και το περιβάλλον και τέλος ψυχολογικές. Σε πολιτισμούς όπου δεν υπάρχει γραφή, η προφορική παράδοση είναι αυτό που κρατάει ζωντανή τη μνήμη, την ιστορία και την εμπειρία που κατακτάται με το πέρασμα των χρόνων και αυτό αποτυπώνεται στα ινδιάνικα παραμύθια.

Κοντεύει να χαράξει ο ήλιος, ο γέρος αφηγητής κλείνει την τελετή παράδοσης των ιστοριών, από αυτόν σε όσους τις άκουσαν, με ένα τραγούδι. Οι άνθρωποι γύρω από τη φωτιά μουρμουρίζουν και αυτοί. Κάποια από τα παιδιά κοιμούνται, πολλά όμως είναι ξύπνια. Η φωτιά συνεχίζει να καίει μέχρι να βγει ο ήλιος και αναλάβει αυτός τη ζεστασιά. Η πύλη προς τον φανταστικό κόσμο των μύθων και των παραμυθιών όμως έχει κλείσει, η μέρα δεν πρέπει να τη βρει ανοιχτή. Ήρθε η ώρα να φύγουμε. Η χρονομηχανή έχει αρχίσει την αντίστροφη μέτρηση. Στροβιλιζόμαστε μαζί με ποτάμια που μιλάνε, κογιότ και αετούς που καυγαδίζουν, βοτάνια και μαντζούνια που θεραπεύουν. Φεύγουμε, έχοντας κρατήσει μαζί μας αρχέγονες λέξεις και ήχους για έναν κόσμο που κάποτε ίσως και να υπήρξε κάπου.

 willowisps

Πηγές

Παραμύθια των Απάτσι Τσιρικάουα, Ανθολογία, Εκδ. Απόπειρα, 1999

Παραμύθια των Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής, Μ.Μ.Δέδε, Εκδ. Απόπειρα, 1996

Ινδιάνοι-Φυλές, Έθιμα και Ιστορία, Lewis Spence, Εκδ. Ιάμβλιχος, 1995

Η δύναμη του μύθου, Joseph Campell, Εκδ. Ιάμβλιχος, 1998

Ινδιάνοι, C.H.Rieder, Εκδ. Νέα Σύνορα, 1984

http://www.ilhawaii.net/~stony/loreindx.html

https://www.ncpedia.org/culture/stories/american-indian

http://www.pbs.org/circleofstories/voices/index.html

http://www.crystalinks.com/nativeamcreation.html

http://www.native-americans-online.com/native-american-story-telling.html

Read More

Δεν χαρακτηρίζαμε ποτέ την φύση ‘άγρια’. Μόνο οι λευκοί άνθρωποι βλέπουν την φύση ως ‘άγρια’

«Δεν χαρακτηρίζαμε ποτέ την φύση 'άγρια'. Μόνο οι λευκοί άνθρωποι βλέπουν την φύση ως 'άγρια' 
Για εμάς η φύση ήταν ήρεμη και νιώθαμε ευλογημένοι που ζούσαμε μέσα σε αυτή. Η γνώση ήταν έμφυτη σε όλα τα πράγματα. Ο κόσμος ήταν μια βιβλιοθήκη και τα βιβλία ήταν οι πέτρες, τα πουλιά και τα ζώα που όλοι μαζί μοιραζόμασταν τις ευλογίες και τα κακά της φύσης. Η καρδιά του ανθρώπου που βρίσκεται μακριά από την φύση γίνεται σκληρή. Η έλλειψη σεβασμού για τα πράγματα που μεγαλώνουν και αναπτύσσονται σύντομα θα οδηγήσει σε έλλειψη σεβασμού στους ανθρώπους. Η συνεργασία με όλα τα πλάσματα της γης, με το νερό και τον ουρανό ήταν μια πραγματική και ουσιαστική αρχή. Αυτή η έννοια της ζωής και των σχέσεων έδωσε στην φυλή το προνόμιο να νιώσει την απεριόριστη αγάπη. Τα μέλη της φυλής γέμιζαν από την χαρά και το μυστήριο της ζωής.»

Luther Standing Bear (December 1868 – February 20, 1939) Oglala Lakota chief

Read More

Ινδιάνικη Προσευχή

Ω, μεγάλο Πνεύμα, που τη φωνή Σου ακούω στους ανέμους

και που η πνοή Σου δίνει στους πάντες ζωή,

εισάκουσέ με.

Σε Σένα έρχομαι ως ένα απ’ τα πολλά παιδιά Σου·

είμαι αδύναμος… είμαι μικρός… Χρειάζομαι τη δύναμη

και τη σοφία Σου.

Άσε με να βαδίσω στην ομορφιά και κάνε τα μάτια μου

πάντα να βλέπουν τ’ άλικα και τα μαβιά ηλιοβασιλέματα.

Κάνε τα χέρια μου να σέβονται όσα έπλασες

και κάνε μου οξεία την ακοή, ώστε ν’ ακούω τη φωνή Σου.

Κάνε με σοφό, ώστε να εννοώ αυτά που

στον λαό μου δίδαξες

και τα μαθήματα που έκρυψες σε κάθε φύλλο και σε κάθε πέτρα.

Ζητώ σοφία και δύναμη,

όχι για νά ‘μαι ανώτερος των αδελφών μου, αλλά για να μπορώ

να πολεμώ τον πιο μεγάλο μου εχθρό, τον ίδιο εμένα.

Δώσε να είμαι πάντα έτοιμος να παρουσιαστώ ενώπιόν Σου

με χέρια καθαρά και μάτι ευθύ,

ώστε η ζωή σαν σβήνεται και ξεθωριάζει ηλιοβασίλεμα ίδια,

το πνεύμα μου νά ‘ρθει σε Σένα

χωρίς ντροπή.

Ινδιάνικη Προσευχή, μεταγραφή: Θεοδόσης Βολκώφ

NATASSAS BLOG

Read More

-Τελικό Όραμα-

Η ζωή είναι η λάμψη μιας πυγολαμπίδας μέσα στην νύχτα.

Η ανάσα του βουβαλιού μέσα στον χειμώνα.

Είναι η μικρή σκιά που τρέχει κατά μήκος του αγρού

Και χάνεται στο ηλιοβασίλεμα.

Crowfoot

Read More

O Kώδικας Ηθικής των Ινδιάνων

1. Ξύπνα με το φως του Ήλιου για να προσευχηθείς. Να προσεύχεσαι μόνος. Να προσεύχεσαι συχνά. Το Μεγάλο Πνεύμα θα ακούσει, αρκεί να μιλήσεις.

2. Να δείχνεις κατανόηση για αυτούς που έχασαν το δρόμο τους. Άγνοια, αλαζονία, θυμός, ζηλοτυπία και πλεονεξία ανθούν από μια χαμένη ψυχή. Προσευχήσου ότι θα βρουν καθοδήγηση.

3. Ψάξε για τον εαυτό σου, να είσαι ο εαυτός σου. Μην επιτρέπεις σε άλλους να δημιουργούν το μονοπάτι σου. Είναι δικός σου ο δρόμος και μόνο δικός σου. Άλλοι μπορούν να περπατήσουν μαζί σου αλλά κανείς δεν μπορεί να περπατήσει στη θέση σου.

4. Να συμπεριφέρεσαι στους καλεσμένους σου με σύνεση. Να τους σερβίρεις το καλύτερο φαγητό, δώσε τους το καλύτερο κρεβάτι και συμπεριφέρσου τους με εκτίμιση και τιμή.

5. Μην παίρνεις κάτι που δεν σου ανήκει, είτε από κάποιον άνθρωπο, μια κοινότητα, τη φύση ή μια κουλτούρα. Δεν το κέρδισες, ούτε στο χάρισαν. Δεν είναι δικό σου.

6. Να σέβεσαι όλα τα πράγματα που υπάρχουν σ’ αυτό τον πλανήτη, είτε άνθρωπους είτε φυτά.

7. Τίμα τις σκέψεις άλλων ατόμων, τις επιθυμίες τους και τα λόγια τους. Ποτέ μην διακόπτεις κάποιον ή να τον χλευάσεις ή να τον μιμηθείς με αγένεια. Αναγνώρισε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης κάθε ατόμου.

8. Ποτέ μην αναφέρεσαι σε άλλους με κακό τρόπο. Η αρνητική ενέργεια που στέλνεις στο Σύμπαν θα πολλαπλασιαστεί όταν επιστρέψει σε σένα.

9. Όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη. Και όλα τα λάθη μπορούν να συγχωρεθούν.

10. Οι κακές σκέψεις προκαλούν ασθένεια του μυαλού, του σώματος και του πνεύματος. Εξάσκησε τη θετικότητα.

11. Η φύση δεν είναι ΓΙΑ εμάς, είναι ΚΟΜΜΑΤΙ μας. Είναι μέρος της παγκόσμιας οικογένειας σου.

12. Τα παιδιά είναι οι σπόροι του μέλλοντος σου. Σπείρε αγάπη στις καρδιές τους και πότισέ τις με σοφία και μαθήματα της ζωής. Όταν μεγαλώσουν, δώσε τους χώρο να αναπτυχθούν.

13. Μην πληγώνεις τις καρδιές άλλων. Το δηλητήριο του πόνου σου θα επιστρέψει σε σένα.

14. Να είσαι ειλικρινής πάντα. Η ειλικρίνεια είναι το μέτρο της θέλησης κάποιου μέσα στο Σύμπαν.

15. Κράτα τον εαυτό σου ισορροπημένο. Ο Νοητικός εαυτός σου, ο Πνευματικός εαυτός σου, ο Αισθηματικός εαυτός σου και ο Σωματικός εαυτός σου πρέπει να είναι δυνατοί, αγνοί και υγιείς. Γύμνασε το σώμα για να δυναμώσεις το μυαλό. Πλούτισε σε πνεύμα για να γιατρέψεις αισθηματικές στενοχώριες.

16. Να παίρνεις συνειδητές αποφάσεις για το ποιός θα είσαι και το πώς θα αντιδράς. Να είσαι υπεύθυνος για τις πράξεις σου.

17. Να σέβεσαι τις προσωπικές στιγμές και τον προσωπικό χώρο των άλλων. Μην αγγίζεις προσωπική ιδιοκτησία άλλων – ειδικά ιερά και θρησκευτικά αντικείμενα. Αυτό απαγορεύεται.

18. Να είσαι αληθινός πρώτα με τον εαυτό σου. Δεν μπορείς να βοηθήσεις άλλους αν δεν μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου πρώτα.

19. Να σέβεσαι τις θρησκευτικές απόψες των άλλων. Μην προσπαθείς να επιβάλεις τις δικές σου απόψεις σ’ αυτούς.

20. Μοιράσου την καλοτυχία σου με άλλους.

Όμορφη Ζωή

Συντονίσου

Feel the Music Deep Inside

Read More

Ένα ποίημα γραμμένο για μια πέτρα ενός ιερού τροχού

Αυτή την πέτρα τη σήκωσα
από έναν ιερό τροχό, ένα παγωμένο πρωινό του Ιούνη
στο πληγωμένο γόνατο.
Ξυπόλυτος κουβαλησα την πέτρα, στον κύκλο αυτών που την είχαν ανάγκη.
Ένας χορευτής του ήλιου χόρεψε μπροστά μου, αγγίζοντας με με ένα κλαδί φασκομηλιάς.
Ένας χορευτής του ήλιου χόρεψε μπροστά μου, και με ευλόγησε με την ιερή του πίπα.
Εδώ, στην πόλη με το καθαρό
ουρανό, κουβαλώ την πέτρα σε δερμάτινο σακούλι.
Εδώ, στην πόλη, όλοι υποφέρουμε ξεχωριστά, ο καθένας μπαίνει στον κύκλο μόνος.
Αυτή η πέτρα είναι μια όψη της
αθάνατης ψυχής, αυτή η πέτρα είναι
ένα μηδαμινό απομεινάρι.
Εδώ στο νοσοκομείο, το κογιοτ είναι
νεκρό, η μικρή πέτρα δεν το ωφελεί σε 
τίποτα.
Λύκοι, αράχνες, φίδια και
μυρμήγκια είναι όλα νεκρά,
η στρογγυλή πέτρα δεν τα ωφελεί
σε τίποτα.
Αετοί, κοράκια και νυχτερίδες είναι
όλα νεκρά. Αυτή η πέτρα είναι
ένα μηδαμινό απομεινάρι.
Μόνο οι φωνές του πόνου τους ζουν,
το δέρμα, κι αυτό που κρύβει
από κάτω του.
Κι όμως κουβαλώ το 
δερμάτινο σακούλι , και τη μικρή
πέτρα τυλιγμένη σε φύλλα
φασκομηλιάς.
Αυτή η πέτρα είναι μια όψη της
αθάνατης ψυχής. Την ονομάζω φίλο
μου... μικρο πέτρινο φίλο μου.

Ένα ποίημα γραμμένο για μια πέτρα ενός ιερού τροχού
που κατασκεύασαν οι Ογκλαλα Σιου
κάποιο θερινό ηλιοστάσιο.
Το έγραψε ο Ινδιάνος Τζακ Κουλεχαν,
ο οποίος έχει πάρει το προσωνύμιο Θεραπευτική Πέτρα 

Read More

Η μεγαλύτερη γενοκτονία στην Ιστορία της ανθρωπότητας

Η φωτογραφία είναι του Σεμπαστιάο Σαλγκάδο

Στην Ιστορία της ανθρωπότητας οι γενοκτονίες είναι τόσο συνηθισμένες που μοιάζει λες και οι άνθρωποι είναι απευθείας απόγονοι των μυρμηγκιών.
Απ’ τις πιο κοντινές (χωροχρονικά) γενοκτονίες, όπως εκείνες των Αρμενίων και των Ποντίων ή το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, μέχρι τις πιο μακρινές, όπως την πλήρη εξάλειψη των Τασμανών (δείτε παλιότερο κείμενο «Γενοκτονία!» http://sanejoker.info/2013/06/genocide.html), διαφαίνεται μια δολοφονική μανία που δεν παρατηρείται σε κανένα άλλο θηλαστικό -με εξαίρεση τους κοινούς χιμπατζήδες.
Οι αιτίες κάθε γενοκτονίας, αν δούμε πίσω απ’ τις προφάσεις και τις επιφάσεις, είναι πάντα οι ίδιες
Κυριαρχία και Κέρδος.
Η Θρησκεία, το Έθνος, η Φυλή είναι σαφώς ιδεολογήματα που χρησίμευσαν (και χρησιμεύουν) ως παραπετάσματα ή ως λάβαρα, για να πείθονται οι θύτες ότι πράττουν κάτι ορθό.
Ό,τι είναι Ιερό, κάθε δόγμα, οδηγεί αναπόφευκτα στην Εξόντωση του Άλλου.

Αν εξαιρέσουμε την τελευταία γενοκτονία, την παγκόσμια και νεοφιλελεύθερη, υπάρχει μια άλλη (όχι τόσο γνωστή ούτε τόσο προβεβλημένη) που κατέχει τα σκήπτρα της πιο αποτρόπαιης. Είναι η γενοκτονία των Ινδιάνων της Αμερικής, των αυτόχθονων κατοίκων της αμερικανικής ηπείρου, που εξολοθρεύτηκαν απ’ τον «ανώτερο πολιτισμό» των Ευρωπαίων.
Το μέγεθος αυτής είναι εξωπραγματικό και η γενοκτονία συνεχίζεται στις μέρες μας.
Οι Μεγάλες Αντίλλες (Κούβα, Ισπανιόλα, Τζαμάικα) είχαν 1,5 εκατομμύριο αυτόχθονες το 1492, όταν τους «ανακάλυψε» ο Χριστόφορος Κολόμβος.
Το 1550 δεν είχε απομείνει ούτε ένας Ινδιάνος σ’ αυτά τα νησιά.
Εξήντα χρόνια. Ενάμιση εκατομμύριο νεκροί και η εξαφάνιση ενός πολιτισμού.
Όταν οι Πορτογάλοι ανακάλυψαν τη Βραζιλία, το 1500, υπολογίζεται ότι κατοικούσαν εκεί περίπου 3 εκατομμύρια Ινδιάνοι.
Το 1950 δεν ήταν περισσότεροι από 150.000
Και καθώς η γενοκτονία συνεχίζεται, σήμερα δεν υπερβαίνουν τους 100.000.
Σχεδόν τρία εκατομμύρια νεκροί.
Κάθε «πρόοδος» του βιομηχανικού πολιτισμού ωθεί ολοένα τους Ινδιάνους προς αφιλόξενες περιοχές, αν δεν τους εξοντώνει απροκάλυπτα.
Το 1968 οι αρχές παραδέχτηκαν ότι υπάλληλοι της υποτιθέμενης Υπηρεσίας Προστασίας των Ινδιάνων δωροδοκούνταν από εταιρείες για να τους επιτρέπουν να πουλούν τις γαίες όπου κατοικούσαν Ινδιάνοι.
Ή να κλείνουν τα μάτια όταν τους εξοντώνουν με τις πιο φριχτές πρακτικές: Ομαδικές δολοφονίες με πυροβόλα, καταστροφή των χωριών με δυναμίτιδα, δηλητηρίαση με αρσενικό και φυτοφάρμακα.

Η νομολογία της Βραζιλίας για τους Ινδιάνους έχει ως βασικό στόχο την «ενσωμάτωση τους στην εθνική κοινότητα».
Πώς το κάνει;
Το κεφάλαιο ΙΙ του Θεσμικού Πλαισίου αναφέρει: «Κάθε Ινδιάνος που δεν έχει αφομοιωθεί βρίσκεται υπό την κηδεμονία του κράτους και δεν τον προστατεύει το Σύνταγμα της Βραζιλίας».
Ο «αφομοιωμένος» Ινδιάνος δεν είναι πια Ινδιάνος, αφού απαρνιέται την κουλτούρα του. Τοποθετείται στο πιο χαμηλό επίπεδο της κοινωνικής κλίμακας. Αφομοίωση σημαίνει εξαθλίωση, επαιτεία, αλκοολισμό, πορνεία.
Ο Ινδιάνος αυτός δεν έχει νομική υπόσταση ούτε στις σχέσεις του με τους άλλους ούτε ως ιδιαίτερη οντότητα, και δεν μπορεί να προβεί σε δικαιοπραξίες.
Το Θεσμικό Πλαίσιο δεν αναγνωρίζει στους Ινδιάνους το δικαίωμα ιδιοκτησίας γης (την οποία
κατέχει, ελέγχει και διαχειρίζεται το Ομοσπονδιακό κράτος).
Τα άρθρα 34, 35 και 36 του τρίτου μέρους επιτρέπουν την εκτόπιση ολόκληρων ιθαγενών πληθυσμών μ’ ένα απλό διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, για λόγους όπως η «εθνική ασφάλεια» και η «ανάπτυξη της περιοχής για λόγους εθνικού συμφέροντος».
Το άρθρο 60 του Θεσμικού πλαισίου κάνει λόγο για την «ψυχική εξέλιξη» των Ινδιάνων!

Οι Αυτοκρατορίες
Σύμφωνα με μελέτες του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ υπήρχαν 112.000.000 Ινδιάνοι στο Μεξικό
πριν την άφιξη του Κορτές, το 1512.
120 χρόνια μετά δεν ήταν παραπάνω από 1.200.000!
Όχι, δεν διαβάσατε λάθος. Μιλάμε για την εξόντωση 110 εκατομυρίων ανθρώπων (που ήταν ψυχικά
ανώριμοι).
Οι αυτοκρατορίες των Μάγια και των Ίνκας, που χρειάστηκαν πολλούς αιώνες για να οικοδομηθούν,  καταστράφηκαν μέσα σε είκοσι χρόνια (από τους αιμοσταγείς Αλβαράδο και Φρανθίσκο Πιθάρο).
Στα εδάφη της αυτοκρατορίας των Αζτέκων, που ο πληθυσμός της ανερχόταν σε 25 εκατομμύρια το 1519, μετά από τριάντα χρόνια υπήρχαν μόνο 6 εκατομμύρια, ενώ στα τέλη του 16ου αιώνα έφταναν το ένα εκατομμύριο.
Άλλα 24 εκατομμύρια νεκροί Ινδιάνοι.
Η εξόντωση των Ινδιάνων συνεχίζεται και στις μέρες μας. Σφαγές στην επαρχία Τσιάπας, στη Γουατεμάλα, στην Κολομβία, στο Περού, στη Χιλή.
Οι Ινδιάνοι είναι θύματα των πολυεθνικών, του κρατικού στρατού και των εμπόρων ναρκωτικών.

Ηνωμένες Πολιτείες
Οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν ότι οι Ινδιάνοι που κατοικούσαν στη Βόρεια Αμερική ανέρχονταν σε 10 έως 12 εκατομμύρια άτομα.
Το 1900 είχαν απομείνει μόλις 250.000
Η Ημέρα των Ευχαριστιών είναι η γιορτή της εξόντωσης 10 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Πέρα από τη μακροχρόνια και τραγική αλληλουχία σφαγών, παραβιάσεων των συνθηκών και επιδημιών, στις οποίες οι Ινδιάνοι δεν διέθεταν ανοσία, οι Ευρωπαίοι έκλεψαν τα εδάφη των Αμερινδιάνων και κατέστρεψαν τους αρχέγονους πολιτισμούς τους.
Οι «ειδικές περιοχές για Ινδιάνους» είναι τα πρώτα στρατόπεδα εξόντωσης, αφού ιδρύθηκαν το 1851.
Οι κακές συνθήκες διαβίωσης σ’ αυτές τις περιοχές (που υπάρχουν ακόμα και σήμερα), έχουν ως συνέπεια το ένα στα τρία παιδιά να πεθαίνει στους πρώτους έξι μήνες από τη γέννηση του.
Υπάρχουν «ειδικές περιοχές» όπου το μέσο προσδόκιμο ζωής είναι κάτω από τα 46 έτη, όταν στην υπόλοιπη χώρα (αναφερόμαστε πάντα στις ένδοξες ΗΠΑ, μην το ξεχνάτε), είναι τα 76 έτη.
Οι αυτοκτονίες των Ινδιάνων είναι διπλάσιες από εκείνες των λευκών. Το 75% του πληθυσμού τους υποσιτίζεται.
Ο ένας στους τέσσερις είναι αλκοολικός, ενώ τα ναρκωτικά, και κυρίως το φτηνό κρακ, κάνουν θραύση σ’ αυτές τις «ειδικές περιοχές».

Εν κατακλείδι:

Το μέγιστο ιδεολόγημα του δυτικού κόσμου είναι η υποτιθέμενη ανωτερότητα του πολιτισμού του. Οι σφαγές δικαιολογούνται επειδή οι σφαγιασμένοι είναι κατώτεροι πολιτισμικά, ηθικά ή ψυχικά.

Ο πολυσχιδής Λεβιστρός (δες παλιότερο κείμενο http://sanejoker.info/2012/07/levi-strauss-and-barbarians.html) χαρακτηρίζει τις δυτικότροπες κοινωνίες ως «θερμές κοινωνίες». Αυτές παράγουν «πολιτισμό», έχοντας ως καύσιμη ύλη τους ανθρώπους, επενδύοντας ακριβώς στις οικονομικές και λοιπές ανισότητες.
Έτσι χτίστηκαν οι Πυραμίδες και ο Παρθενώνας, έτσι δημιουργήθηκε το Χόλιγουντ και το Μπόλιγουντ.
Πάνω σε πτώματα ανθρώπων (κατώτερων ανθρώπων).

Το σκίτσο είναι του R. Cobb, «Thanksgiving»

Το 1492 δεν πρέπει να θεωρείται η χρονιά που ο Κολόμβος «ανακάλυψε» την Αμερική, αλλά η αρχή της μεγαλύτερης γενοκτονίας στην Ιστορία της ανθρωπότητας.

Πληροφορίες άντλησα από το άρθρο του Ρόμπερτ Πακ, «Η γενοκτονία των Ινδιάνων», το οποίο συμπεριλαμβάνεται στη «Μαύρη Βίβλο του Καπιταλισμού», εκδόσεις Λιβάνη, μετάφραση Άγγελος Φιλιππάτος.

Είναι ένα ογκώδες βιβλίο, 765 σελίδων, που όμως δεν χωράει όλα τα εγκλήματα που έγιναν και γίνονται σ’ αυτόν τον πλανήτη εν ονόματι της απληστίας, του υπερκέρδους, της εξουσίας, του έθνους, της φυλής, του θεού.

sanejoker

Feel the Music Deep Inside

Read More

Μια μέρα, ένας σοφός Ινδιάνος έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του:

Μια μέρα, ένας σοφός Ινδιάνος έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του:
-”Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;”
-”Γιατί χάνουν την ηρεμία τους” απάντησε ο ένας.
-”Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;” ξαναρωτά ο σοφός.
-”Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος” είπε ένας άλλος μαθητής
Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση: “Μα τότε δεν είναι δυνατόν να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;

Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά.. καμμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο..
“Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά όταν είμαστε θυμωμένοι;
Γιατί όταν θυμώνουν δυό άνθρωποι, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ.. και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά, για να καλύψει την απόσταση..
Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιό δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν για ν’ακουστούν.
Ενώ αντίθετα τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι;
Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν, κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά..
Γιατί; Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν… παρά μονάχα ψιθυρίζουν.
Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχθούν. Έτσι συμβαίνει όταν δυό άνθρωποι που αγαπιούνται πλησιάζουν ο ένας προς τον άλλον.
Στο τέλος ο σοφός είπε συμπερασματικά:
“Οταν συζητάτε μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μην λέτε λόγια που σαν απομακραίνουν, γιατί θα φτάσει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη που δεν θα βρίσκουν πιά τα λόγια σας το δρόμο του γυρισμού”

Read More

Η τέχνη της συμβίωσης

''Μόνον οι ελεύθεροι άνθρωποι, είναι ικανοί να αγαπήσουν''

Μια φορά, ο “Άγριος Ταύρος” και το “Μπλε Σύννεφο”, πήγαν πιασμένοι χέρι χέρι, στη σκηνή του γέρου μάγου της φυλής και του είπαν:
➷ Εμείς αγαπιόμαστε πάρα πολύ. Γι’αυτό ήρθαμε σε σένα, να μας δώσεις μια συμβουλή για να ζήσει η αγάπη μας αιώνια. Μια συμβουλή που θα μας βοηθήσει να μείνουμε για πάντα ο ένας δίπλα στον άλλον.
Ο γέρος συγκινημένος, που έβλεπε δύο νέους τόσο ερωτευμένους, και τόσο διψασμένους ν’ ακούσουν μια συμβουλή του, τους είπε:
➷ Εσύ “Μπλε Σύννεφο” πρέπει ν’ ανεβείς στο βουνό και να κυνηγήσεις το πιο δυνατό γεράκι, και να το φέρεις εδώ ζωντανό. Και συ “Άγριε Ταύρε”, να σκαρφαλώσεις στο βουνό να βρεις τον πιο άγριο αετό, να τον πιάσεις, και να μου τον φέρεις εδώ ζωντανό.
Την προκαθορισμένη ημέρα, οι δύο νέοι, ήταν μπροστά στη σκηνή του μάγου, με τα πουλιά στα χέρια.
Ο γέρος, τα έβγαλε από τα δίχτυα, και διαπίστωσε ότι ήταν τα φημισμένα πουλιά.
➷Τώρα, δέστε τα πουλιά από το πόδι με αυτό το δερμάτινο κορδόνι, και μετά αφήστε τα να πετάξουν ελεύθερα !!!
Το ζευγάρι, έκανε αυτό που ζήτησε ο γέρος και άφησαν τα πουλιά ελεύθερα. Ο αετός και το γεράκι προσπάθησαν να πετάξουν, αλλά το μόνο που κατάφεραν ήταν να κάνουν μικρά πηδήματα. Μετά από λίγο, εκνευρισμένα που δεν μπορούσαν να πετάξουν, άρχισαν να επιτίθενται το ένα στο άλλο, με αποτέλεσμα να πληγωθούν. Τότε ο γέρος είπε:
➷Αυτό που βλέπετε τώρα, να μην το ξεχάσετε ποτέ. Διότι κι εσείς είστε όπως ο αετός και το γεράκι. Αν είστε δεμένοι ο ένας με τον άλλον, όπως αυτά τα δύο πουλιά, έστω κι από αγάπη, όχι μόνο θα υποφέρετε, αλλά αργά η γρήγορα, θ’ αρχίσει να πληγώνει ο ένας τον άλλον.
Αν θέλετε να κρατήσει η αγάπη σας, πετάξτε μαζί, αλλά ποτέ δεμένοι. Αφήστε ελεύθερο ο ένας τον άλλον, να πετάξει με τα δικά του φτερά !!!!

evelinasym

Read More

"Ινδιάνικη προσευχή στο Μεγάλο Πνεύμα"

Ω Μεγάλο Πνεύμα, που τη φωνή σου ακούω στους ανέμους

Και που η πνοή Σου δίνει στους πάντες ζωή,

Εισάκουσέ με.

Σε Σένα έρχομαι ως ένα από τα πολλά παιδιά Σου,

Είμαι αδύναμος, είμαι μικρός, χρειάζομαι τη δύναμη και τη σοφία Σου.

Άσε με να βαδίσω στην ομορφιά και κάνε τα μάτια μου

πάντα να βλέπουν τα άλικα και τα μαβιά ηλιοβασιλέματα.

Κάνε τα χέρια μου να σέβονται όσα έπλασες

Και κάνε μου οξεία την ακοή ώστε να ακούω τη φωνή Σου.

Κάνε με σοφό ώστε να καταλάβω αυτά που

στο λαό μου δίδαξες.

Ζητώ σοφία και δύναμη.

Όχι για να είμαι ανώτερος των αδελφών μου, αλλά για να μπορώ

να πολεμώ τον πιο μεγάλο μου εχθρό, τον ίδιο εμένα.

Δώσε να είμαι πάντα έτοιμος να παρουσιαστώ ενώπιόν Σου

με χέρια καθαρά και μάτι ευθύ,

ώστε η ζωή σαν σβήνει και ξεθωριάζει ίδια με ηλιοβασίλεμα,

το πνεύμα μου να ΄ρθει σε Σένα

χωρίς ντροπή.

Read More

"Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ"-ΙΝΔΙΑΝΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ

Μια φορά κι έναν καιρό τα χρώματα του κόσμου άρχισαν να τσακώνονται. Όλα υποστήριζαν πως ήταν τα καλύτερα, τα πιο σπουδαία, τα πιο χρήσιμα, τα πιο αγαπητά.
Το ΠΡΑΣΙΝΟ άρχισε με ξεκάθαρη φωνή : Εγώ είμαι το πιο σπουδαίο χρώμα. Είμαι το σύμβολο της ζωής και της ελπίδας. Εμένα διάλεξαν για να δώσουν χρώμα στο γρασίδι, στα δένδρα, στα φύλλα … χωρίς εμένα τα ζώα θα πέθαιναν. Κοιτάξτε στην φύση και θα δείτε πως βρίσκομαι παντού και υπερτερώ.
Το ΜΠΛΕ τον διέκοψε απότομα : Εσύ το μόνο που σκέπτεσαι είναι η γη. Για σκέψου όμως τον ουρανό και την θάλασσα. Το νερό είναι η βάση της ζωής και ο ουρανός είναι αυτός που δίνει την αίσθηση του χώρου, την γαλήνη και την ειρήνη. Χωρίς την ειρήνη μου δεν θα ήσασταν τίποτε.
Το ΚΙΤΡΙΝΟ κρυφογέλασε : Είσαστε τόσο σοβαροί και βαρετοί. Εγώ φέρνω το γέλιο, τη χαρά και την ζεστασιά στον κόσμο. Ο ήλιος είναι κίτρινος, το φεγγάρι είναι κίτρινο, τα αστέρια είναι κίτρινα. Κάθε φορά που κοιτάς το λουλούδι ενός ολοκίτρινου ήλιου όλος ο κόσμος αρχίζει να χαμογελά. Χωρίς εμένα δεν θα υπήρχε χαρά και διασκέδαση.
To ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ δεν κρατιόταν άλλο : Εγώ είμαι το χρώμα της υγεία και της δύναμης. Μπορεί να είμαι λιγοστό στην γη αλλά είμαι πολύτιμο … γιατί εξυπηρετώ τις ανάγκες της ανθρώπινης ζωής. Σκεφτείτε τα φρούτα, πορτοκάλια, μάνγκος, καρότα. Όταν το σούρουπο γεμίζω με το χρώμα μου τον ουρανό, η ομορφιά μου είναι μοναδική. Κανείς δεν δίνει πεντάρα γα σας τότε.
Το ΚΟΚΚΙΝΟ έσκασε από το κακό του : Εγώ είμαι πάνω απ’ όλους σας. Εγώ είμαι το αίμα – η ζωή είναι το αίμα. Είμαι το χρώμα του κινδύνου και της γενναιότητας. Πάντα μάχομαι για τα ιδανικά. Φέρνω την φωτιά στο αίμα. Χωρίς εμένα η γη θα ήταν κρύα όπως το φεγγάρι, χωρίς ζωή. Είμαι το χρώμα του πάθους, της αγάπης, το κόκκινο τριαντάφυλλο, η πανσέτα, η όμορφη παπαρούνα
Το ΠΟΡΦΥΡΟ σηκώθηκε όσο πιο ψηλά μπορούσε : Εγώ είμαι το χρώμα της βασιλείας και της δύναμης. Βασιλιάδες, αρχηγοί, επίσκοποι όλοι τους εμένα διάλεξαν γιατί εγώ είμαι το χρώμα της εξουσίας και της σοφίας. Οι άνθρωποι δεν με αμφισβητούν. Υπακούουν και υποτάσσονται.
Το ΛΟΥΛΑΚΙ μίλησε σιγανά και ήρεμα αλλά με πείσμα : Μην με ξεχνάτε. Είμαι κι εγώ εδώ. Είμαι το χρώμα της σιωπής. Φαίνομαι λίγο και περνώ απαρατήρητο αλλά χωρίς εμένα όλοι σας γίνεστε κενοί, χωρίς περιεχόμενο. Εγώ εκπροσωπώ την σκέψη και την διανόηση. Με χρειάζεστε για να υπάρχει ισορροπία και αντίθεση, για την προσευχή το σούρουπο και την εσωτερική γαλήνη.
Έτσι συνέχιζαν τα χρώματα το τσάκωμα, με το καθένα να είναι σίγουρο για την υπεροχή του. Και το τσάκωμα εξελίχθηκε σε μεγάλο καυγά.
Ξαφνικά αστραπές έσκισαν τον ουρανό και βροντές τάραξαν τη γη και άρχισε ένας τρομερός κατακλυσμός. Τα χρώματα κουλουριάστηκαν από το φόβο τους και κόλλησαν μεταξύ τους ζητώντας προστασία και κουράγια το ένα με τ΄ άλλο. Μέσα σ΄αυτό τον χαλασμό η βροχή μίλησε με δυνατή φωνή.
-Χαζά και ψωροπερήφανα χρώματα. Δεν ντρέπεστε να τσακώνεστε ποιο είναι το καλλίτερο για να επιβληθεί στ’ άλλα !! Ακόμα δεν έχετε καταλάβει πως σας έχουν φτιάξει για ένα λόγο εξαιρετικό, μοναδικό και διαφορετικό ;
Ενώστε τα χέρια σας και ελάτε προς εμένα.
Υπακούοντας την βροχή ένωσαν τα χέρια τους και μαζεμένα προχώρησαν.
- Από τώρα και στο εξής όταν θα βρέχει το καθένα από σας θα απλώνεται στον ουρανό σε ένα τόξο από χρώματα για να δείχνετε πως είστε φτιαγμένοι να ζείτε ειρηνικά.

Το ουράνιο τόξο συμβολίζει την ελπίδα του αύριο.

ΜΥΘΑΓΩΓΙΑ - MYTHAGOGIA

Read More

Ινδιάνικη ποίηση: Η «ζωντανή» λέξη της ψυχής

Ω, Μητέρα Γη/γέρνουμε πάνω σου κάθε νύχτα/
κι απ’ τα σφαλιστά μας βλέφαρα/ δραπετεύουν τα
όνειρά μας./ Σκιές μέσα στο φεγγαρόφωτο/
περπατάνε οι ψυχές μας./ Εσύ μας κρατάς στο
σύντομο ύπνο του θανάτου/ κι εσύ μας ξαναδέχεσαι
στη Ζωή.

(Cherokee)

Read More

Το φεγγάρι και ο χρόνος/ταξιδεύουν

Το φεγγάρι και ο χρόνος/ταξιδεύουν
ταξιδεύουν και φεύγουν:
το ίδιο κι η μέρα
το ίδιο και ο άνεμος.
Έτσι και η σάρκα φεύγει
στον τόπο της γαλήνης της 

Maya

Read More

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ΥΠΗΡΧΕ ΕΝΑΣ ΠΟΤΑΜΟΣ

Μιά φορά κι' έναν καιρό ένας ποταμός, λέει η παλιά Ανατολική παράδοση, έτρεχε ήρεμα πάνω στην καλοβολεμένη από λάσπη κοίτη του. Τα νερά του ήταν θολά και μέσα τους ζούσαν βαριά και μολυβένια ψάρια, απ' αυτά που αναζητούν την τροφή τους στη λάσπη.

Επειδή ήταν αβαθύς, κανένας άνθρωπος δεν είχε την ιδέα να κάνει γέφυρα και έτσι αρκούνταν στο να ρίχνουν μέσα του μερικές μεγάλες πέτρες και να αυτοσχεδιάζουν δρόμους, που μόλις βρέχονταν από τα ήρεμα και αργά νερά.

Τα ζώα του δάσους τον περνούσαν στα μέρη που ήταν λιγότερα βαθιά, ανακατεύοντας τα σπλάχνα του με τα πόδια τους. Για να πιούν νερό πήγαιναν στη κοντινή λίμνη, γιατί τα νερά του ποταμού ήταν σκοτεινά και δύσοσμα.

Αλλά μιά μέρα ο Θεός Ιντρα, που όλα τα βλέπει, λυπήθηκε τον δαίμονα του ποταμού, γιατί χωρίς να είναι χαζός, ενεργούσε σαν τέτοιος, έτσι που ήταν παγιδευμένος, ναρκωμένος από την αδράνεια και το βόλεμα. Είχε συνηθίσει να πατούν το σώμα του, που ήταν υγρό και δύσοσμο και γλοιώδες σαν νεκρό φίδι.
Με το πέρασμα του χρόνου, ο ποταμός είχε βολευτεί με τους εύκολους δρόμους και απόφευγε τις απότομες κατηφόρες.

Είχε γίνει άσχημος, μουγγός και οι όμορφες νεράιδες και τα ξωτικά των ακτών δεν τον πλησίαζαν ούτε καν τις νύχτες με πανσέληνο, για να φτιάξουν τους μαγικούς καθρέφτες τους.

Ενας από τους υπηρέτες του Ιντρα στέγνωσε τη γη μπροστά του και την ανύψωσε με τέτοιο τρόπο που τον ανάγκασε να εκτραπεί.

Ο γερο-ποταμός στην αρχή φοβήθηκε, άρχισε ν' αναστενάζει, αλλά γρήγορα ανακάλυψε την ηδονή του να πηδάει πάνω από τους βράχους, και μ' ένα μουγγρητό άρχισε να ισοπεδώνει δέντρα και ν' ανοίγει δρόμους, πηδώντας πάνω από αβύσσους και ορμώντας ενάντια σε τρομερούς βράχους.

Το νερό του έγινε καθαρό, αφού φιλτραριζόταν μέσα από τις αμμουδιές και τις πέτρες. Η κοίτη του έγινε πέτρινη και μερικές φορές μεταλλική και έλαμπαν οι φλέβες μέσα του. Από τα σπλάχνα του, που πρώτα ήταν σκοτεινά και κατηφή, γεννήθηκε ο άσπρος αφρός, γιατί η ασπράδα δεν εμφανίζεται, αν δεν υπάρχει μάχη, αν δεν υπάρχει εξαγνισμός.

Το ποτάμι γέμισε τότε με χρωματιστά ψάρια, απ' αυτά που ανεβαίνουν στα βουνά και οι καθαρές λιμνούλες που άφηνε στα πλάγια του, στολισμένες με τρομερούς βράχους, έγιναν η απόλαυση των Στοιχείων των νερών. Με την ιριδένια ανταύγεια των άστρων έκαναν οι Νύμφες τα μαγικά τους χτένια και έβγαλαν τους μαγικούς καθρέφτες από το βυθό των λιμνών.

Οι άνθρωποι δεν μπορούσαν πιά να τον πατήσουν, αλλά ύψωσαν θριαμβευτικές αψίδες πάνω του, που τις ονόμασαν γέφυρες. Τα ζώα τον δέσχιζαν κολυμπώντας και καθαρά και λαμπερά σχολίαζαν ύστερα τη δύναμη του ποταμού. Στο τέλος όταν έφτασε στη μητέρα Γάγγα, τον υποδέχτηκαν με χειροκροτήματα τα άλλα νερά, που αγκαλιαζόντουσαν με τα δικά του, φωνάζοντας από χαρά.

Και βλέποντας όλα αυτά και πολλά ακόμα, που δεν σας διηγούμαι, ο Ιντρα σκέπτεται τους πολλούς ανθρώπους που δεν χρησιμοποιούν τις δυνατότητές τους, τις ευκαιρίες τους και εξακολουθούν να είναι αργοί ποταμοί και λασπώδεις, χωρίς ανδρεία και χωρίς δόξα. Δυό δάκρυα κυλούν τότε από το πρόσωπό του το φλογερό και έτσι εμφανίζονται τα σύννεφα και τα πάντα στη Φύση γίνονται γκρίζα και τότε λυπάται για την ανθρώπινη ανοησία.

esperos

Read More

ΤΕΛΕΤΗ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ ΤΩΝ ΙΝΔΙΑΝΩΝ ‘’NABAXO’’

Η τελετή συγχώρεσης των Ινδιάνων Ναβάχο, η οποία μας προστατεύει από τον ''εθισμό'' στα τραύματα.
Οι Ναβάχο, ενώ αναγνωρίζουν την ανάγκη των ανθρώπων να εξομολογούνται σε άλλους τα τραύματά τους, κατανόησαν πως αυτή η συμπεριφορά τα ενίσχυε, ειδικά όταν η εξομολόγηση γινόταν κατ' επανάληψη.
Γι' αυτό αν ένα άτομο ήθελε να μοιραστεί ένα τραύμα ή συναισθηματικό πόνο, η φυλή συγκεντρωνόταν και το άκουγε. Το άτομο μπορούσε να μιλήσει τρεις φορές, ενώ όλοι άκουγαν με κατανόηση. Την τέταρτη φορά, όμως, όταν το άτομο έμπαινε στη μέση του κύκλου, όλοι γύριζαν τις πλάτες τους. ‘’Σε ακούσαμε να εκφράζεις το πρόβλημά σου τρεις φορές, Δεν θα σε ξανακούσουμε’’ έλεγαν.
Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν στηρίζαμε τους φίλους μας με τον ίδιο τρόπο; Τι θα γινόταν αν, αφού είχαν παραπονεθεί ως θύματα για το τραύμα τους τρεις φορές τους λέγαμε, ‘’Είναι ώρα να το αφήσεις να φύγει. Δεν θα ενδυναμώσω τα τραύματά σου άλλο, επιτρέποντας να μου μιλάς γι αυτά. Σ’ αγαπώ πολύ για κάτι τέτοιο.’’
Οι περισσότεροι θα μας αποκαλούσαν προδότες. Δεν θα έβλεπαν την πράξη μας σαν πράξη αγάπης και ειλικρινούς στήριξης αλλά σαν προδοσία- ίσως μάλιστα να στρέφονταν εναντίον μας.
ΑΛΗΘΙΝΗ ΦΙΛΙΑ
Αν πρόκειται να στηρίξουμε πραγματικά ο ένας τον άλλον στο ταξίδι της πνευματικής εξέλιξης, πιστεύω πως δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να ρισκάρουμε, να θέσουμε όρια σ' αυτούς που αγαπάμε και να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να τους βοηθήσουμε να προχωρήσουν πέρα από τον εθισμό στα τραύματά τους. Με μια τέτοια πράξη θα εκπληρώσουμε την συλλογική αποστολή μας να μεταμορφώσουμε το ''αρχέτυπο του θύματος'' και να θυμηθούμε ποιοί είμαστε πραγματικά.

Οι Navajo (Diné) αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες και ιστορικότερες φυλές των Native Americans στη Βόρεια Αμερική. Η παράδοσή τους βασίζεται στην ισορροπία, την αρμονία με τη φύση και την έννοια του Hózhó — μια κατάσταση εσωτερικής και εξωτερικής ευταξίας. Οι τελετές τους έχουν θεραπευτικό χαρακτήρα και στοχεύουν στην αποκατάσταση της ψυχικής ισορροπίας του ατόμου μέσα στην κοινότητα.

Η τελετή συγχώρεσης, όπως παρουσιάζεται στην ανάρτηση, αντικατοπτρίζει την πεποίθηση των Navajo ότι η επανάληψη του τραύματος ενισχύει τον πόνο, ενώ η συλλογική ακρόαση και η έγκαιρη παύση της αφήγησης βοηθούν το άτομο να απελευθερωθεί από τον ρόλο του θύματος. Πρόκειται για μια πρακτική που συνδυάζει σοφία, όρια και βαθιά κατανόηση της ανθρώπινης ψυχολογίας.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Read More

Η Ινδιάνικη φυλή των Cherokee μιλούσε Ελληνικά

Τρία δείγματα πετρογλυφικών βρέθηκαν στην Βόρεια Αμερική, όπου ερευνήθηκαν και αποδόθηκαν στο ότι είναι Ελληνικά. Η πέτρα Possum Creek Stone ανακαλύφθηκε από την Gloria Farley στην Oklahoma το 1970. Όπως εξηγεί η ίδια στην πέτρα απεικονίζεται ένας Έλληνας αθλητής επάνω σε βάθρο νίκης με επιγραφή που γράφει HO-NI-KA-SA η o nikasa (ο νικητής)
Η πέτρα Thruston Stone ερμηνεύεται ως μία ανάμιξη πολλών πολιτισμών οπως Ελληνικής, Τσερόκι, Ινδιάνικης, Αιγυπτιακής και Εβραίκης. Η πολιτισμική κοινότητα των Cherokee, Keetoowah Society επισήμανε, όπως το επιβεβαιώνει και το όραμα του Eloh, ότι προέρχονται από τους Πτολεμαίους που έφτασαν με υπερατλαντικά ταξίδια μαζί με Εβραίους και Φοίνικες στην κοιλάδα του Ohio γύρω στο 100 π.Χ.
Το Red Bird Petroglyph είναι Ελληνική επιγραφή που χρονολογείται ανάμεσα στον 2ο και 3ο αιώνα π.Χ. και όχι όπως ανακοίνωσε τελευταία το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Αμερικής και η New York Times ότι είναι του 1800.
Η γλώσσα των Cherokee περιέχει πολλές λέξεις ελληνικής προέλευσης, ιδιαίτερα στο πεδίο της ιεραρχίας, στρατιωτικής ορολογίας, μυθολογίας, αθλητισμού και τελετουργίας. 
Επίσης η μουσική των Cherokee αντανακλά τις ελληνικές τους ρίζες. Οι ινδιάνοι Cherokee είναι στην κυριολεξία οι Έλληνες της αρχαίας Αμερικής.
Στην μνήμη της Gloria Farley
Donald N. Yates

Ελληνικές λέξεις που ταιριάζουν με των Cherokee

Greek	Meaning	Cherokee	Meaning
alomenoi dakos dasis tynchana etheloikeoi* gennadas huios Dios illo, illas* kakotechneo kanon karanos kateis* kerux mona* neika* Ogyges ouktenna oulountata skia stix tanawa* (hoi en) telei theatas* theatron Thrax typho	wanderers (in a hopeless sense) noxious, devouring beast, whale hairy, shaggy like a beast things that befall volunteer settlers noble Son of Zeus (title of Herakles) wrap, twist; rope base arts, perjury, fraud straight-edge used by athletes a chief assembly herald stopping place, way-station contest titan of Greek mythology one not killed declared healthy ghost, shade abominable astronomical instrument those in authority spectator in a play theater, assembly  Thracian raise a smoke, make sacrifice	eloh’; elohi dakwa dachi tikano eshelokee kanat(i) Su-too Jee kilohi kaktunta kanuga Koranu** cahtiyis skarirosken** mona anetcha Ootschaye Uktena oolungtsata atchina Stichi Tchlanua tilihi tetchata tetchanun tchaskiri** Tathtowe,   Tistoe	migrants, wanderers; earth mythic great fish hairy water monster history Cherokee; original people doctor, hunter mythic strong man twisted hair clan (cf. Hawaiianhilo) taboo regulation scraper used by ballplayers war chief title assembly house speaker, herald land where the Elohi tarried ballplay rival of Sutoo Jee (Herakles) name of a dragon or serpent divining crystal for health ghost; cedar name of dangerous serpent Great Hawk brave, warrior Playful Cherokee fairy ceremonial enclosure sorcerer, Stoneclad ceremonial title; firecracker  (smoke) bringer (Santa Claus)

ανεξήγητα.com

Read More