🎙️ Travellers Radio Feed
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Native American. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Native American. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026

N’dee – Οι Άνθρωποι που συνέχισαν πέρα από τα σύνορα

 


Οι Απάτσι είναι ένας από τους πιο γνωστούς αυτόχθονες λαούς της Βόρειας Αμερικής. Στη δική τους γλώσσα αυτοαποκαλούνται N’dee — «Οι Άνθρωποι».

Η επίσημη ιστορία συχνά τοποθετεί το τέλος των Apache Wars στο 1886, με την παράδοση του Τζερόνιμο στον αμερικανικό στρατό. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλοι οι Απάτσι παραδόθηκαν ή ότι η ταυτότητά τους χάθηκε.

Μετά το 1886, μικρές ομάδες και οικογένειες Απάτσι κινήθηκαν νότια, προς τα ορεινά σύνορα του Μεξικού. Η Σιέρα Μάδρε, μια από τις πιο δύσβατες οροσειρές της Βόρειας Αμερικής, έγινε καταφύγιο για όσους δεν ήθελαν να ενταχθούν σε κρατικούς καταυλισμούς. Ανθρωπολογικές έρευνες του 20ού αιώνα καταγράφουν ότι αυτές οι ομάδες συνέχισαν να ζουν εκεί, συχνά απομονωμένες, διατηρώντας στοιχεία της γλώσσας, της οικογενειακής δομής και των παραδόσεών τους.

Τα σύνορα ΗΠΑ–Μεξικού χαράχτηκαν μετά την εγκατάσταση των Απάτσι στην περιοχή. Για τους N’dee, η γη δεν χωριζόταν σε κράτη· ήταν ενιαία. Έτσι, όταν τα σύνορα μετακινήθηκαν, πολλοί βρέθηκαν «από την άλλη πλευρά» χωρίς να έχουν μετακινηθεί οι ίδιοι.

Σήμερα, απόγονοι αυτών των κοινοτήτων ζουν ακόμη σε περιοχές της Τσιουάουα και της Σονόρα. Τα τελευταία χρόνια προσπαθούν να αποκτήσουν επίσημη αναγνώριση από το μεξικανικό κράτος ως αυτόχθονες πληθυσμοί — μια διαδικασία που απαιτεί τεκμηρίωση γενεαλογίας, γλωσσικών στοιχείων και ιστορικής συνέχειας. Παράλληλα, οργανώσεις και πανεπιστημιακές ομάδες καταγράφουν μαρτυρίες, οικογενειακές ιστορίες και πολιτιστικά στοιχεία που είχαν μείνει εκτός της επίσημης ιστοριογραφίας.

Η εικόνα των «αόρατων Απάτσι» δεν είναι μύθος, αλλά ούτε και ρομαντική εξιδανίκευση. Είναι το αποτέλεσμα ενός λαού που βρέθηκε ανάμεσα σε δύο κράτη, δύο ιστορίες και δύο αφηγήσεις — και που για δεκαετίες δεν είχε θέση σε καμία από τις δύο.

Οι N’dee δεν εμφανίζονται σήμερα για να διεκδικήσουν κάτι νέο. Εμφανίζονται για να επιβεβαιώσουν κάτι παλιό: ότι η ταυτότητα ενός λαού δεν τελειώνει με μια παράδοση, ούτε με μια ημερομηνία σε ένα βιβλίο ιστορίας. Συνεχίζεται όσο υπάρχουν άνθρωποι που τη θυμούνται, τη μιλούν και την κουβαλούν.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Share:

Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2025

Η Σφαγή στο Wounded Knee (1890) και τα Τραγούδια που Κρατούν Ζωντανή τη Μνήμη


Η σφαγή στο Wounded Knee Creek, στη Νότια Ντακότα, στις 29 Δεκεμβρίου 1890, αποτελεί ένα από τα πιο σκοτεινά και καθοριστικά γεγονότα στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Περίπου 150–300 Λακότα (άνδρες, γυναίκες και παιδιά) σκοτώθηκαν από το 7ο Σύνταγμα Ιππικού του Αμερικανικού Στρατού, σε ένα περιστατικό που σηματοδότησε το οριστικό τέλος των Ινδιανικών Πολέμων και την κατάρρευση της αντίστασης των ιθαγενών πληθυσμών των Μεγάλων Πεδιάδων

Η κατάσταση των Λακότα πριν το 1890

Στα τέλη του 19ου αιώνα, οι Λακότα Σιού είχαν ήδη υποστεί:

Συνεχείς παραβιάσεις συνθηκών από την κυβέρνηση των ΗΠΑ

Απώλεια εδαφών και μεταφορά σε καταυλισμούς

Καταστροφή των βισώνων, βασικής πηγής τροφής

Πείνα, ασθένειες και κοινωνική κατάρρευση

Η κατάσταση ήταν τόσο δραματική ώστε πολλοί Λακότα στράφηκαν στο πνευματικό κίνημα Ghost Dance, πιστεύοντας ότι θα έφερνε την αναγέννηση του κόσμου τους και την αποχώρηση των λευκών εποίκων

Το Ghost Dance και ο φόβος των Αμερικανικών Αρχών

Το Ghost Dance, μια ειρηνική θρησκευτική τελετουργία, θεωρήθηκε από τις αμερικανικές αρχές ως πιθανή απειλή εξέγερσης. Η ένταση κορυφώθηκε όταν ο αρχηγός Sitting Bull σκοτώθηκε κατά τη σύλληψή του στις 15 Δεκεμβρίου 1890, γεγονός που οδήγησε πολλούς Λακότα να αναζητήσουν καταφύγιο υπό τον αρχηγό Spotted Elk (Big Foot)

Η Πορεία προς το Wounded Knee

Ο Big Foot, άρρωστος και αποδυναμωμένος, οδηγούσε περίπου 350 Λακότα, κυρίως γυναίκες και παιδιά, προς το Pine Ridge Reservation. Στις 28 Δεκεμβρίου, περικυκλώθηκαν από το 7ο Ιππικό και οδηγήθηκαν στο Wounded Knee Creek για «αφοπλισμό»

Η Σφαγή – 29 Δεκεμβρίου 1890

Το πρωί της 29ης Δεκεμβρίου, οι στρατιώτες προσπάθησαν να αφοπλίσουν τους Λακότα. Ένας πυροβολισμός —πιθανότατα τυχαίος— προκάλεσε χάος. Οι στρατιώτες άνοιξαν πυρ με:

Όπλα Springfield Πολυβόλα Hotchkiss, που έπληξαν ακόμη και όσους προσπαθούσαν να διαφύγουν

Απολογισμός

150–300 Λακότα νεκροί (πολλοί άμαχοι) 25 Αμερικανοί στρατιώτες νεκροί, κυρίως από φίλια πυρά Η σφαγή θεωρείται από ιστορικούς ως μαζική εκτέλεση και όχι μάχη.

Μετά τη Σφαγή

Οι νεκροί Λακότα θάφτηκαν σε μαζικό τάφο μέσα στο χιόνι. Παρά την αγριότητα του γεγονότος, 20 στρατιώτες έλαβαν το Medal of Honor, προκαλώντας διαχρονική κατακραυγή και αιτήματα για ανάκληση των μεταλλίων

Η σφαγή στο Wounded Knee σηματοδότησε: Το τέλος των Ινδιανικών Πολέμων Την οριστική υποταγή των ιθαγενών των Μεγάλων Πεδιάδων Ένα ιστορικό τραύμα που παραμένει ζωντανό μέχρι σήμερα

         Τραγούδια που αναφέρονται στο Wounded Knee

1. Redbone – “We Were All Wounded at Wounded Knee” (1973)

Το πιο γνωστό τραγούδι για το γεγονός. Απαγορεύτηκε σε πολλούς αμερικανικούς σταθμούς λόγω πολιτικού περιεχομένου.

2. Buffy Sainte‑Marie – “Bury My Heart at Wounded Knee” (1992)

Εμπνευσμένο από το βιβλίο του Dee Brown. Σκληρή πολιτική καταγγελία.

3. Gila – “Wounded Knee” (1973)

Από το ομώνυμο concept album για την εξόντωση των ιθαγενών.

4. Walela – “Wounded Knee” (1997)

Αυτό το τραγούδι από το ομώνυμο άλμπουμ της Walela, μιας μπάντας που αποτελείται από μέλη της οικογένειας των Native American μουσικών, αναφέρεται στη σφαγή στο Wounded Knee και τις συνέπειές της για τους Ινδιάνους.

5. Nik Kershaw – “Wounded Knee” (1989)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ The Works του Βρετανού τραγουδοποιού Nik Kershaw αναφέρεται στη σφαγή στο Wounded Knee.

6. Primus – “Wounded Knee” (1993)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Pork Soda της αμερικανικής alternative metal μπάντας Primus αναφέρεται στη σφαγή στο Wounded Knee.

7. Johnny Cash – “Big Foot” (1972)

Αναφέρεται στον αρχηγό Spotted Elk (Big Foot), που σκοτώθηκε στη σφαγή.

8. Robbie Robertson – “Ghost Dance” (1994)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Music for the Native Americans του Καναδού τραγουδοποιού Robbie Robertson αναφέρεται στο κίνημα Ghost Dance και τα γεγονότα του Wounded Knee.

9. Patti Smith – “Ghost Dance” (1978)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Easter της Αμερικανίδας punk rock τραγουδίστριας Patti Smith αναφέρεται στο κίνημα Ghost Dance, που συνδέεται με την αντίσταση των Ινδιάνων και τα γεγονότα του Wounded Knee.

10. Porcupine Singers – “AIM Song” (1973)

Συνδέεται με το κίνημα American Indian Movement και την κατάληψη του Wounded Knee το 1973

11. Indigo Girls – "Bury My Heart at Wounded Knee" (1995)

Αυτό το τραγούδι είναι διασκευή του τραγουδιού της Buffy Sainte-Marie από το άλμπουμ Rites of Passage του αμερικανικού folk rock ντουέτου Indigo Girls.

12. Charlie Parr – "1890" (2010)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ When the Devil Goes Blind του αμερικανού folk μουσικού Charlie Parr αναφέρεται στα γεγονότα του 1890, περιλαμβανομένης της σφαγής στο Wounded Knee.

13. The Waterboys – "Bury My Heart" (1993)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Fisherman's Blues της Ιρλανδικής folk rock μπάντας The Waterboys αναφέρεται στη σφαγή στο Wounded Knee.

14. Sam Roberts – "The Bootleg Saint" (2006)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Chemical City του Καναδού τραγουδοποιού Sam Roberts αναφέρεται στη σφαγή στο Wounded Knee.

15. Five Iron Frenzy – "The Day We Killed" (2001)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Five Iron Frenzy 2: Electric Boogaloo της αμερικανικής ska punk μπάντας Five Iron Frenzy αναφέρεται στη σφαγή στο Wounded Knee.

16. Nightwish – "Creek Mary's Blood" (2004)

Αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή, το τραγούδι αυτό από το άλμπουμ Once της Φινλανδικής symphonic metal μπάντας Nightwish, με τη συμμετοχή του Native American μουσικού John Two-Hawks, αναφέρεται στην ιστορία και την πνευματικότητα των Ινδιάνων.

17. Manowar – "Spirit Horse of the Cherokee" (1992)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ The Triumph of Steel της heavy metal μπάντας Manowar αναφέρεται στον αγώνα και την πνευματικότητα των Ινδιάνων, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή στο Wounded Knee.

18. Gordon Lightfoot – "Protocol" (1976)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Summertime Dream του Καναδού τραγουδοποιού Gordon Lightfoot αναφέρεται στην ιστορία των Ινδιάνων και τις αδικίες που υπέστησαν, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

19. Uriah Heep – "The Magician's Birthday" (1972)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ The Magician's Birthday της Βρετανικής hard rock μπάντας Uriah Heep αναφέρεται στην ιστορία των Ινδιάνων και τις αδικίες που υπέστησαν, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

20. Nahko and Medicine for the People – "Aloha Ke Akua" (2013)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Dark as Night της αμερικανικής μπάντας Nahko and Medicine for the People αναφέρεται στην ιστορία και την πνευματικότητα των Ινδιάνων, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.
21. Toad the Wet Sprocket – "Poco a Poco" (1992)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Fear της αμερικανικής alternative rock μπάντας Toad the Wet Sprocket αναφέρεται στην ιστορία των Ινδιάνων και τις αδικίες που υπέστησαν, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

22. Marty Stuart – "The Pilgrim: Chapter 33" (1999)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ The Pilgrim του Αμερικανού country μουσικού Marty Stuart αναφέρεται στην ιστορία των Ινδιάνων και τις αδικίες που υπέστησαν, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

23. Bright Eyes – "When the President Talks to God" (2005)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ I'm Wide Awake, It's Morning της αμερικανικής indie rock μπάντας Bright Eyes αναφέρεται στην πολιτική κατάσταση και τις αδικίες, περιλαμβανομένων των Ινδιάνων, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

24. Neil Young – "Pocahontas" (1979)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Rust Never Sleeps του Καναδού τραγουδοποιού Neil Young αναφέρεται στην ιστορία των Ινδιάνων και τις αδικίες που υπέστησαν, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

25. Bright Eyes – "When the President Talks to God" (2005)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ I'm Wide Awake, It's Morning της αμερικανικής indie rock μπάντας Bright Eyes αναφέρεται στην πολιτική κατάσταση και τις αδικίες, περιλαμβανομένων των Ινδιάνων, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

Το Wounded Knee δεν είναι απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Είναι:
σύμβολο αδικίας,
σημείο κατάρρευσης ενός πολιτισμού,
και πηγή καλλιτεχνικής και πολιτικής έκφρασης μέχρι σήμερα.

Η μουσική, από rock μέχρι παραδοσιακά native chants, λειτουργεί ως φορέας μνήμης, κρατώντας ζωντανή την ιστορία των Λακότα και υπενθυμίζοντας το κόστος της αποικιοκρατίας.

                     Η ταινία που ξαναζωντάνεψε την τραγωδία των Ινδιάνων

                                        The History of Wounded Knee


Πηγές

Wikipedia – Wounded Knee Massacre Britannica – Wounded Knee Massacre ThoughtCo – History of the Wounded Knee Massacre History.com What Happened at the Wounded Knee Massacre? National Geographic – What really happened at Wounded Knee?

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.


Share:

Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2025

Laban Little Wolf – Η μορφή της αξιοπρέπειας των Cheyenne στο πέρασμα του αιώνα


                                   Ποιος ήταν ο Laban (O-Kum-Harket / Little Wolf / Coyote);

Laban Little Wolf ήταν ανιψιός του θρυλικού αρχηγού Little Wolf, ο οποίος ηγήθηκε της δραματικής απόδρασης των Northern Cheyenne από την αιχμαλωσία στην Οκλαχόμα πίσω στην πατρογονική τους γη στη Μοντάνα το 1878. Η φωτογραφία του Laban τραβήχτηκε το Φεβρουάριο του 1913 στη Νέα Υόρκη, κατά τη διάρκεια της τελετής αφιερώματος στο “Indian Monument” στο λιμάνι της πόλης. Φορούσε παραδοσιακή ενδυμασία, πιθανώς δώρο από τους Λακότα, με διακοσμητικές λωρίδες που απεικόνιζαν αποκεφαλισμένα κεφάλια εχθρών Crow — ένδειξη της σκληρής πραγματικότητας των διαφυλετικών συγκρούσεων εκείνης της εποχής. Μετά την τελετή, ταξίδεψε στην Ουάσινγκτον D.C. για υποθέσεις της φυλής, όπου τραβήχτηκαν και άλλες φωτογραφίες του με την ίδια ενδυμασία.

                                  Σχετικά με τον φωτογράφο: De Lancey W. Gill

Ήταν εθνογράφος και φωτογράφος του Smithsonian Institution.

Ειδικεύτηκε στη φωτογράφηση Ιθαγενών Αμερικανών στις αρχές του 20ού αιώνα.

Οι φωτογραφίες του αποτελούν πολιτισμικά τεκμήρια, αλλά και αντικείμενα κριτικής για τον τρόπο παρουσίασης των Ιθαγενών σε επίσημα αρχεία.

                       Πηγή: National Anthropological Archives

Η φωτογραφία ανήκει στη σειρά Dixon-Wanamaker, μια συλλογή που καταγράφει Ιθαγενείς προσωπικότητες της εποχής.

Ο Laban Little Wolf εμφανίζεται σε δύο αρνητικά: gn_00247a και gn_00247b, τραβηγμένα στην Ουάσινγκτον τον Μάρτιο του 1913

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Share:

Η τελευταία παράδοση: Ο Τζερόνιμο, οι Απάτσι και το τρένο της εξορίας

 
Η φωτογραφία του Geronimo και άλλων Apache με φόντο ένα τρένο αποτυπώνει τη στιγμή της παράδοσής τους το 1886, σηματοδοτώντας το τέλος των Πολέμων των Apache. Ο Geronimo , αρχηγός των Chiricahua, και o Lozen, πολεμιστής, ξεχωρίζουν δίπλα σε άλλους Apache, συμβολίζοντας την αντίσταση των ιθαγενών στην αμερικανική επέκταση. Ο σιδηρόδρομος στην εικόνα αντιπροσωπεύει τόσο την πρόοδο του πολιτισμού όσο και τη βίαιη μεταφορά τωνApache στην αιχμαλωσία, καθιστώντας τη φωτογραφία ένα τεκμήριο μια οδυνηρή ανάμνηση μιας τραγικής σελίδας στην ιστορία της Αμερικής και των Ιθαγενών λαών.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Share:

Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2025

Η ταινία που ξαναζωντάνεψε την τραγωδία των Ινδιάνων


Η τηλεοπτική παραγωγή του HBO, βασισμένη στο κλασικό βιβλίο του Dee Brown, μεταφέρει στη μικρή οθόνη την τραγική ιστορία της εξόντωσης των ιθαγενών Αμερικανών στο τέλος του 19ου αιώνα. Η αφήγηση ξεκινά μετά τη μάχη του Little Bighorn (1876) και κορυφώνεται με τη σφαγή στο Wounded Knee (1890), που σήμανε το οριστικό τέλος των Ινδιάνικων Πολέμων.

Σκηνοθετημένο από τον Yves Simoneau, το φιλμ φωτίζει τις αντιθέσεις ανάμεσα στην αφομοίωση και την αντίσταση, μέσα από τρεις εμβληματικές φιγούρες: τον γερουσιαστή Henry Dawes (Aidan Quinn), που πίστευε στην “ένταξη” των Ινδιάνων μέσω εκπαίδευσης, τον αρχηγό Sitting Bull (August Schellenberg), που κράτησε ζωντανό το πνεύμα της αντίστασης, και τον νεαρό Ινδιάνο Ohiyesa (Adam Beach), διχασμένο ανάμεσα στον κόσμο των προγόνων του και την αμερικανική κοινωνία.

Με υψηλές παραγωγικές αξίες, δυνατές ερμηνείες και έντονη συναισθηματική φόρτιση, το Bury My Heart at Wounded Knee κατάφερε να κερδίσει 6 βραβεία Emmy και να αποτελέσει μια από τις πιο σημαντικές τηλεοπτικές ιστορικές δραματοποιήσεις των τελευταίων δεκαετιών.

Δείτε την ταινία εδώ
Bury My Heart at Wounded Knee (2007) – HBO Film

Είδος: Ιστορικό δράμα (τηλεοπτική παραγωγή HBO).

Σκηνοθεσία: Yves Simoneau.

Σενάριο: Βασισμένο στο βιβλίο Bury My Heart at Wounded Knee του Dee Brown (1970). Το σενάριο δεν είναι κατά λέξη προσαρμογή αλλά συνδυάζει γεγονότα, πρόσωπα και μυθοπλασία.
Η ταινία ξεκινά μετά τη μάχη στο Little Bighorn (1876), όπου ο στρατηγός Custer ηττήθηκε από τους Λακότα και τους Τσεγιέν. Από εκεί και πέρα δείχνει:

Την εξόντωση των βισώνων και την πείνα των Ινδιάνων.

Τη μεταφορά σε καταυλισμούς (reservations) και τις παραβιασμένες συνθήκες.

Την προσπάθεια μερικών Ινδιάνων να ενσωματωθούν στην “αμερικανική κοινωνία”.

Τη σύγκρουση ανάμεσα στον παραδοσιακό τρόπο ζωής και στην αφομοίωση που προωθούσε η κυβέρνηση.

Η αφήγηση κορυφώνεται με τη σφαγή στο Wounded Knee (1890), η οποία παρουσιάζεται ως το οριστικό τέλος της ένοπλης αντίστασης των Ινδιάνων.

         Κύριοι χαρακτήρες & ηθοποιοί

Adam Beach – Tasunke Witko (Sioux), αντιπροσωπεύει την προσπάθεια εκπαίδευσης/αφομοίωσης των νέων Ινδιάνων.

Aidan Quinn – Senator Henry Dawes, πολιτικός που πίστευε στην “αφομοίωση” μέσω εκπαίδευσης και κατανομής γης.

August Schellenberg – Chief Sitting Bull , που προτίμησε την αντίσταση.

Anna Paquin – Elaine Goodale, δασκάλα που πίστευε στην εκπαίδευση των Ινδιάνων και προσπαθούσε να τους βοηθήσει.

         Βραβεία & Διακρίσεις

Προτάθηκε για 17 Emmy Awards και κέρδισε 6, ανάμεσά τους και το βραβείο Outstanding Made for Television Movie.

Είχε επίσης υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα.

           Σημασία

Η ταινία λειτουργεί σαν οπτικό συμπλήρωμα του βιβλίου:

Δεν είναι απόλυτα ιστορικά ακριβής, αλλά μεταφέρει το κλίμα της εποχής.

Δείχνει το δίλημμα των Ινδιάνων: αφομοίωση ή αντίσταση.

Προσφέρει στον θεατή μια πιο “προσβάσιμη” αφήγηση από το πυκνό βιβλίο του Dee Brown.

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Share:

Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2025

ᎤᏕᏲᏅ – Η Σοφία της Ανταποδοτικότητας μέσα από τα Μάτια των Cherokee

 
Η ταινία ᎤᏕᏲᏅ (What They’ve Been Taught) είναι ένα ποιητικό και βαθιά συγκινητικό short documentary που εξερευνά τις έννοιες της ανταποδοτικότητας (reciprocity), της παράδοσης, της γλώσσας και της σχέσης με τη φύση μέσα από τη ματιά των Cherokee

Η ταινία παρουσιάζει την ανταποδοτικότητα ως θεμελιώδη αξία των Cherokee: η πράξη της προσφοράς και της ευγνωμοσύνης προς τη φύση και τους προγόνους. Μέσα από την αφήγηση ενός ηλικιωμένου ομιλητή της γλώσσας Cherokee, βλέπουμε πώς η γλώσσα ενσωματώνει κοσμοθεωρίες που δεν μεταφράζονται εύκολα στα αγγλικά—όπως η απουσία λέξης για την “τέχνη”, αφού κάθε δημιουργία θεωρείται μετασχηματισμός της φύσης, όχι κάτι εντελώς νέο.

Η ταινία δείχνει επίσης πώς η προσφορά καπνού πριν την κοπή ενός δέντρου για την κατασκευή μασκών αποτελεί πράξη ευγνωμοσύνης και σεβασμού, όχι απλή τελετουργία

                            Βασικά στοιχεία:

Σκηνοθεσία: Brit Hensel (μέλος της Cherokee Nation)
Συνεργασία: Eastern Band of Cherokee Indians & Cherokee Nation
Διάρκεια: 9 λεπτά
Γλώσσα: Αγγλικά & Cherokee
Γυρίσματα: Qualla Boundary (Βόρεια Καρολίνα) και Oklahoma
Πρώτη προβολή: Sundance Film Festival 2022
Διακρίσεις: Υποψήφιο για Best Short Documentary στα IDA Awards
“Ο κόσμος δεν μας ανήκει. Όλα ήταν εδώ πριν από εμάς.” Αυτή η φράση συνοψίζει την πνευματική οικολογία των Cherokee, υπενθυμίζοντας πως οι άνθρωποι είναι απλώς φιλοξενούμενοι στη γη

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Share:

Q'orianka Kilcher: Από την Οθόνη στη Μουσική – Η Φωνή της Ακτιβίστριας

Q'orianka Kilcher 
 
Η Q'orianka Kilcher είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και ακτιβίστρια, γεννημένη στις 11 Φεβρουαρίου 1990 στο Σβάιγκματ της Γερμανίας. Αν και μεγάλωσε στη Χαβάη, η καταγωγή της είναι πολυπολιτισμική: ο πατέρας της είναι απόγονος των Ινδιάνων Κέτσουα-Ουατσίπαερι του Περού, ενώ η μητέρα της, Σασκία Κίλτσερ, είναι Αμερικανίδα ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων με ελβετική καταγωγή

Κινηματογραφική Καριέρα

Η Kilcher ξεκίνησε την καριέρα της σε νεαρή ηλικία. Στα 10 της, εμφανίστηκε στην ταινία How the Grinch Stole Christmas (2000), ενώ στα 15 της πρωταγωνίστησε ως Ποκαχόντας στην ταινία The New World (2005) του Terrence Malick, ερμηνεία που της απέφερε το βραβείο Καλύτερης Νέας Ηθοποιού από το National Board of Review.

Άλλοι σημαντικοί ρόλοι περιλαμβάνουν την ταινία Princess Kaiulani (2009), την τηλεοπτική σειρά The Alienist (2018) και την επιτυχημένη σειρά Yellowstone (2020–2022), όπου υποδύθηκε την Angela Blue Thunder.

Τραγούδια της Q'orianka Kilcher

“Love Song to the Earth” (2015)Συμμετείχε σε αυτήν την οικολογική μπαλάντα μαζί με καλλιτέχνες όπως οι Paul McCartney, Jon Bon Jovi, Sheryl Crow, Fergie, Colbie Caillat, Natasha Bedingfield, Sean Paul και άλλοι. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως μέρος της εκστρατείας για την ευαισθητοποίηση σχετικά με την κλιματική αλλαγή.

Gone (2019) Μια συνεργασία με τον Chadwick Johnson, το τραγούδι κυκλοφόρησε ως single και είναι διαθέσιμο σε πλατφόρμες όπως το Spotify.

Cute But Strong (2022) Συμμετείχε στο soundtrack της σειράς κινουμένων σχεδίων Spirit Rangers του Netflix, ερμηνεύοντας το τραγούδι αυτό.

My First Kiss (2017) Μια συνεργασία με τον Aaron Ableman, το τραγούδι κυκλοφόρησε στο άλμπουμ Alive & Awake.

“The Courage to Believe Theme Song (Remastered)” (2014) Συμμετείχε σε αυτό το τραγούδι με τον Tony Chen, το οποίο κυκλοφόρησε ως μέρος του soundtrack της ταινίας Free China: The Courage to Believe.

Ακτιβισμός και Πολιτική Δράση

Η Kilcher είναι ενεργή ακτιβίστρια, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τους Ιθαγενείς και το περιβάλλον. Έχει συνεργαστεί με οργανώσεις όπως η Amnesty International και η Amazon Watch, ενώ έχει μιλήσει σε διεθνείς φόρουμ για τα δικαιώματα των Ιθαγενών.

Το 2010, η Kilcher και η μητέρα της συνελήφθησαν για διαμαρτυρία έξω από τον Λευκό Οίκο, διαμαρτυρόμενες για τη συνάντηση του Προέδρου Ομπάμα με τον Πρόεδρο του Περού, Άλαν Γκαρσία.

Πρόσφατες Εμφανίσεις

Το 2022, η Kilcher εμφανίστηκε στην ταινία Dog του Channing Tatum και αναμένεται να πρωταγωνιστήσει στην επερχόμενη ταινία Yesteryear.

 Βραβεία και Αναγνωρίσεις

Η Kilcher έχει λάβει αρκετά βραβεία και υποψηφιότητες για τις ερμηνείες της, όπως το βραβείο Καλύτερης Νέας Ηθοποιού από το National Board of Review για την ταινία The New World και το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού σε Διεθνή Φεστιβάλ για την ταινία Princess Kaiulani

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Share:

Σάββατο 27 Ιουλίου 2024

Μέλος της φυλής των Miami

 
Μέλος της φυλής των Miami.

Το έθνος των Miami, είναι ένα ιθαγενές έθνος της Αμερικής, που αρχικά μιλούσε Algonquian μια από τις αυτόχθονες γλώσσες της Αμερικής . Μεταξύ των λαών που είναι γνωστές ως φυλές των Μεγάλων Λιμνών, κατέλαβε έδαφος, που τώρα προσδιορίζεται ως Ιντιάνα, νοτιοδυτικό Μίσιγκαν και δυτικό Οχάιο.

Μέχρι το 1846, το μεγαλύτερο μέρος των Miami είχε μεταφερθεί στην τωρινή Οκλαχόμα. Η φυλή των Miami της Οκλαχόμα, είναι η μόνη ομοσπονδιακά αναγνωρισμένη φυλή Ινδιάνων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Share:

Παρασκευή 6 Μαΐου 2022

Ο Διαλογισμός της Ημέρας του Γέροντα - 6 Μαΐου...


 Ο Διαλογισμός της Ημέρας του Γέροντα - 6 Μαΐου...


«Πρέπει να θυμόμαστε ότι η καρδιά της θρησκείας μας είναι ζωντανή και ότι κάθε άτομο έχει την ικανότητα μέσα του να ξυπνήσει και να περπατήσει με ιερό τρόπο».

--- Thomas Yellowtail, CROW


Η εγγενής πνευματικότητα είναι γεμάτη ζωή. Όταν το αναζητούμε γινόμαστε ζωντανοί. Ακόμα κι αν έχουμε παραστρατήσει και έχουμε συμπεριφερθεί με άσχημο τρόπο, μπορούμε να κοιτάξουμε μέσα μας και να έχουμε μια νέα αφύπνιση στη ζωή. Ίσως έχουμε πιει πάρα πολύ αλκοόλ. ίσως έχουμε απατήσει τον σύζυγό μας. ίσως έχουμε κάνει πράγματα που μας κάνουν να νιώθουμε ενοχές και ντροπή. Αν κοιτάξουμε έξω από τον εαυτό μας, δεν θα βρούμε ζωή. αν κοιτάξουμε μέσα, θα βρούμε ζωή. Κάθε φορά που επιλέγουμε να αλλάξουμε τη ζωή μας, χρειάζεται μόνο να κοιτάξουμε μέσα μας. Πώς το κάνουμε αυτό; Πάρε λίγο φασκόμηλο και ανάψέ το, κλείσε τα μάτια και πες στο Μεγάλο Πνεύμα, κουράστηκα, χρειάζομαι τη βοήθειά σου. Παρακαλώ βοηθήστε με να αλλάξω.


"Μεγάλο Πνεύμα, ξέρω ότι υπάρχεις μέσα μου. Άσε με να αφυπνίσω τις διδασκαλίες σου."


Οι διαλογισμοί είναι πνευματικά δικαιώματα της Coyhis Publishing και βρίσκονται στο βιβλίο, "Meditations with Native American Elders: The Four Seasons"

Share:

Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2022

Geronimo

 

ΣΤΙΣ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1909, πέθανε ο Geronimo. Ο Απάτσι Geronimo (γεννημένος στις 16 Ιουνίου 1829) πεθαίνει σε ηλικία 79 ετών. Μαζί του εξαφανίζεται ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα αντίστασης στον Αμερικανό εισβολέα. Γεννημένος στην Αριζόνα τον Ιούνιο του 1829, ο Geronimo ανήκει στη φυλή Τσιρικάουα της οποίας ηγέτης γίνεται και σεβαστός από όλους. Το καλοκαίρι του 1858,οι Μεξικάνοι επιτέθηκαν στο στρατόπεδο του Τζερόνιμο και έσφαξαν γυναικόπαιδα. Ο Geronimo χάνει τη μητέρα, τη γυναίκα και τα τρία παιδιά του. Εκείνη την εποχή, ο αρχηγός των Απάτσι και οι πολεμιστές του έκαναν επιδρομή στη μεξικάνικη και αμερικάνικη πλευρά. Οι αντάρτες των Απάτσι μαίνονται στα νοτιοδυτικά των ΗΠΑ μεταξύ 1862 και 1872. Εντοπίστηκε και κυνηγημένος, ο Geronimo γυρίζει στις 4 Σεπτεμβρίου 1886 και παραθέτει τα όπλα. Το 1894, οι Τσιρικάουα στάλθηκαν στη Δύση, όχι στα εδάφη τους αλλά στο Φορτ Σιλ της Οκλαχόμα.

Share:

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2020

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2020

Παρασκευή 14 Αυγούστου 2020

BLACKFOOT-The Tribe

Από τις λίγες φυλές Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής που δέχτηκε να μιλήσει,αλλά και να πλησιάσει στα όρια της κατανόησης, στον “λευκό άνθρωπο”, τα πρώτα χρόνια της εγκαταστασής του εκεί .Και αυτό όχι από ανυσηχία η φόβο, αλλά απλό σεβασμό και αποδοχή στον “συνάνθρωπο”.

Κυνηγοί, νομάδες ,αγαπούσαν με πάθος τη μητέρα γη και όλα όσα την περιβάλλουν. Με μια ασυγράτητη ορμή για εξερεύνηση νέων τόπων,εξυμνούσαν πάνω απ’όλα την ελευθερία που η ίδια η φύση τους χάριζε τόσο απλόχερα.

To όνομα “Μαυροπόδαροι” ενδέχεται να τους το έδωσαν οι λευκοί, επειδή συνήθιζαν να βάφουν,με κάποιο είδος φυτού και λάσπης, μαύρα τα μοκασίνια τους. Το κανονικό τους όνομα ήταν Siksika

Η συναναστροφή μαζί τους έμοιαζε με κάθαρση. Καθισμένοι στο χώμα,οι ήχοι,οι μυρωδιές ,τα χρώματα της φύσης αποκτούν όλα μια ζωντάνια. Μακριά από την υλιστική ματαιοδοξία αλλά και τα αλλαζονικά συναισθήματα της δήθεν προόδου σου, η μεταβολή της συνήδεισης είναι εντελώς πρωτόγνωρη.
Share:

Τρίτη 16 Ιουνίου 2020

16 IOYNΙΟΥ : Γεννιέται ο περίφημος Ινδιάνος ηγέτης Τζερόνιμο



Ο Τζερόνιμο ήταν διάσημος Ινδιάνος πολεμιστής που πολέμησε εναντίον του Μεξικού και των ΗΠΑ για την επέκταση των εδαφών των ινδιάνων Απάτσι κατά την διάρκεια των Πολέμων των Απάτσι. "Geronimo" ήταν το όνομα που δόθηκε σ 'αυτόν κατά τη διάρκεια μιας μάχης με στρατιώτες του Μεξικού. Chiricahua Το όνομά του συχνά αποδίδεται ως Goyathlay ή Goyahkla στα αγγλικά.

Ο Τζερόνιμο γεννήθηκε κοντά στον ποταμό Γκίλα το 1829. Ανήκε στην φυλή Μπεντονκόχε, που ήταν παρακλάδι της φυλής Απάτσι. Ο παππούς του, Μάκο, ήταν αρχηγός της φυλής αυτής. Είχε τρία αδέρφια και τέσσερις αδερφές. Μεγάλωσε κατά τις παραδόσεις των Απάτσι. Παντρεύτηκε στα 17 του χρόνια και απέκτησε με τη σύζυγό του τρία παιδιά.

Στις 6 Μαρτίου 1858, μία ομάδα από 400 περίπου Μεξικανούς στρατιώτες επιτέθηκε στο χωριό του και σκότωσε την σύζυγό του, τα παιδιά του και την μητέρα του. Ο αρχηγός της φυλής του τον έστειλε στην φυλή ενός άλλου διάσημου Ινδιάνου πολεμιστή, του Κοτσίσε για να ζητήσει βοήθεια για να προκληθούν αντίποινα στους Μεξικανούς.

Πήρε το όνομά του από τους Μεξικανούς, διότι ενώ επιτέθηκε σε Μεξικανούς στρατιώτες οπλισμένος με ένα μαχαίρι, ήταν τόσο βίαιος, που οι Μεξικανοί στρατιώτες προσεύχονταν στον Άγιο Ιερώνυμο (Jeronimo), καθώς ήταν έκπληκτοι από αυτό.

Έμεινε περισσότερο διάσημος για τις μάχες του με Αμερικανούς και Μεξικανούς στρατιώτες, ενώ κατάφερε να παραμείνει ελεύθερος κατά την περίοδο 1858-1886. Ο Τζερόνιμο τελικά το 1886 παραδοθηκε στον υπολοχαγό Τσαρλς Γκέιτγουντ. Ο Τζερόνιμο στάλθηκε στο Φορτ Πίκενς στην Πενσακόλα της Φλόριντα, ενώ η οικογένειά του στο Φορτ Μάριον. Κατά τα ύστερα χρόνια της ζωής του έγινε διάσημος από δημόσιες εμφανίσεις, όπως στην Παγκόσμια Έκθεση του 1904 στο Σαιντ Λούις.

Οδήγησε την παρέλαση του προέδρου Θίοντορ Ρούζβελτ κατά την ορκωμοσία του το 1905. Η αυτοβιογραφία του, η οποία υπαγορεύτηκε από τον ίδιο τον Τζερόνιμο στον Σ. Μ. Μπάρετ, κυκλοφόρησε το 1905. Ο Τζερόνιμο πέθανε στις 17 Φεβρουαρίου 1909 στο Φορτ Σιλ της Οκλαχόμα των ΗΠΑ από πνευμονία, ενώ ομολόγησε στον ανηψιό του πως μετάνιωσε που παραδόθηκε.
Στην 100ή επέτειο από τον θάνατο του θρυλικού ινδιάνου αρχηγού Geronimo, 20 εξ αίματος συγγενείς του ζήτησαν από τα αμερικάνικα δικαστήρια να ασκήσουν πιέσεις στο Πανεπιστήμιο του Yale και την μυστική οργάνωση της σχολής, την περίφημη "Skull & Bones" («Κρανίο και Οστά»), να τους παραδώσει το κρανίο και κάποια οστά του προγόνου τους, τα οποία φυλάνε στην έδρα της «αδελφότητας», προκειμένου να τα επιστρέψουν στην πατρίδα του για μία κατάλληλη ταφή.

Σύμφωνα µε την παράδοσή των ινδιάνων, η τελευταία κατοικία ενός πολεμιστή πρέπει να μένει αδιατάρακτη ώστε το πνεύµα του να καλπάζει ελεύθερο στα ουράνια λιβάδια. Στην μήνυση κατονομάζονται επίσης ο Πρόεδρος Obama, ο Υπουργός Άμυνας Robert Gates και ο Υπουργός Στρατού Πιτ Geren, ως υπεύθυνοι για την διατήρηση του υπόλοιπου σκηνώματος του Geronimo σε αμερικανική στρατιωτική βάση στην Οκλαχόμα.

Πριν δύο χρόνια ο Harlyn Geronimo, δισέγγονος του Τζερόνιμο, είχε αποστείλει επιστολή στον πρόεδρο Μπους ζητώντας τα οστά του προγόνου του, αφού σύμφωνα με αυτόν ο παππούς τους Μπους, Πρέσκοτ Μπους, (Prescott Bush) ήταν ένας από αυτούς που τα έκλεψαν.

Πηγή: Wikipedia

Share:

Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2019

WHAT IS THE RED ROAD?

Τι είναι ο  Κόκκινος δρόμος;
Ο "Κόκκινος δρόμος" είναι μια μεταφορά για έναν πνευματικό τρόπο ζωής. Ο Oglala Sioux medicine man and holy man, Black Elk,μίλησε για όλους τους ανθρώπους στον κόκκινο δρόμο ως ένας διασυνδεδεμένος κύκλος ανθρώπων που έκαναν ένα ιερό στεφάνι. Μόνο εσείς μπορείτε να περπατήσετε το ταξίδι σας, αλλά πολλοί είναι στο δρόμο.

"Περπατώντας τον "κόκκινο δρόμο" είναι μια βαθιά αίσθηση υποχρέωσης και μια ουσιαστική προσωπική δέσμευση που ζωντανεύει καθημερινά τη ζωή σας ασκώντας και ενσωματώνοντας τις Επτά Ιερές Αρετές των Λακότα. Μερικοί άνθρωποι στέκονται στο δρόμο και μερικοί άνθρωποι περπατούν πάνω σε αυτό. Είναι αυτοί που περπατούν τον κόκκινο δρόμο αναζητώντας την τελειότητα; Όχι, απλά περπατούν προς τη σωστή κατεύθυνση με καλό τρόπο και έχουν επτά ιερές αρετές που τους καθοδηγούν. Οι Λακότα έλαβαν αυτές τις αρετές από την White Buffalo Calf Pipe Woman  που έφερε το Sacred Pipe στους ανθρώπους. Το στέλεχος του σωλήνα αντιπροσωπεύει το αρσενικό και το κύπελλο αντιπροσωπεύει το θηλυκό. Όταν το στέλεχος του σωλήνα συγχωνευτεί με το κύπελλο, ο σωλήνας ζωντανεύει και εξουσιοδοτείται με τις Επτά Ιερές Αξίες των Λακότα:

1. Wóčhekiya - Προσευχή

2. Wičákha - Ειλικρίνεια

3. Wahwala - ταπεινότητα

4. Waúnšila - Συναίσθημα

5. Waóhola - Σεβασμός

6. Wawokiye - Γενναιοδωρία

7. Wóksape - Σοφία

Όσοι ενδιαφέρονται να περπατήσουν τον κόκκινο δρόμο αρχίζουν να εξοικειώνονται με αυτές τις επτά τιμές. Όταν τις μαθαίνετε, πρέπει να ελέγχετε το ανήσυχο μυαλό σας και να είστε υπομονετικοί - δεν υπάρχει βαθμός, επίπεδο ή κοινωνική θέση για να επιτευχθεί. Μελετήστε αυτές τις αξίες, εξασκηθείτε, μάθετε τα ιερά τελετουργικά τραγούδια, και να είστε γνήσιοι και επιμελείς στην τήρηση αυτών των τρόπων. Τιμηθείτε το δώρο του οράματος, ενώ ο Wakan Tanka ευλόγησε τη διαθήκη των εγγενών τρόπων να γίνουν ανθρώπινοι τρόποι σε όσους περπατούν τον κόκκινο δρόμο.


A'HO MITAKUYE OYASIN
Share:

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2019

Ινδιάνικα παραμύθια: Ένα σύντομο ταξίδι στην προφορική παράδοση των Ινδιάνων

«...Είναι η πηγή, το φως, η νύχτα, το σκοτάδι, η αυγή.

Είναι η μυρωδιά της φρέσκιας λάσπης

και το πίσω πόδι της αλεπούς.

Τα πουλιά που μας μεταφέρουν τα μυστικά της,

της ανήκουν».

Clarissa Pinkola Estés

Εκεί που το χώμα, οι πέτρες και τα ποτάμια έχουν ψυχή, εκεί που τα ζώα έχουν λόγο ισάξιο με των ανθρώπων και κάθε δέντρο, λουλούδι και βοτάνι πιάνει ψιλή κουβέντα με τα αστέρια, εκεί θα ταξιδέψουμε σήμερα. Αυτήν τη φορά, όταν μπούμε στη χρονομηχανή μου, θα δώσουμε εντολή μόνο για τόπο: Βόρεια Αμερική. Όχι για χρόνο, αφού εκεί που θα βρεθούμε δεν μετράει ο γήινος χρόνος. Δεν καταλαβαίνετε; Λίγο υπομονή και φτάνουμε. Στροβιλιζόμαστε.

Μία μεγάλη φωτιά καίει στο κέντρο, ακούγεται το τριζοβόλημα. Μυρίζει καμένο φασκόμηλο, χώμα και δροσιά. Δεν υπάρχει φεγγάρι και τα αστέρια έχουν στήσει γλέντι στον ουρανό. Βρισκόμαστε στη βάση ενός μεγάλου βράχου και μπροστά μας, αν ήταν μέρα, θα απλωνόταν μια αχανής πεδιάδα. Μαζί με μας, τριγύρω κάθονται κυκλικά στο χώμα άνθρωποι. Φορούν φτερά, άλλοι στο κεφάλι και άλλοι στον λαιμό, δέρματα κρεμασμένα πάνω τους για ρούχα και κάποιοι είναι τυλιγμένοι με κουβέρτες, με παράξενα πολύχρωμα γεωμετρικά σχήματα. Είμαστε σε ένα καταυλισμό Ινδιάνων. Μα πότε ακριβώς στον χρόνο δεν γνωρίζουμε, δεν υπάρχει τίποτα τριγύρω που να μπορεί να μας δώσει αυτό το στοιχείο. Ο γηραιότερος στον κύκλο αρχίζει το μουρμουρητό, το οποίο εναλλάσσεται ανά διαστήματα με κραυγές, κρατάει ένα τεράστιο τύμπανο στο χέρι και δίνει τον ρυθμό, φοράει στα πόδια βραχιόλια που βγάζουν άλλους ήχους, ολόκληρος είναι ήχος. Σσσσ, ξεκινάνε οι ιστορίες.

Η αφήγηση γύρω από τη φωτιά το βράδυ ήταν ένα βασικό στοιχείο της κουλτούρας των Ινδιάνων και όχι μόνο για λόγους ψυχαγωγίας και δεσίματος της κοινότητας. Η αφήγηση μύθων και παραμυθιών ήταν η παράδοση από γενιά σε γενιά της ιστορίας τους που, καθώς δεν είχαν γραφή, μεταφέρονταν από στόμα σε στόμα. Ήταν επίσης η παράδοση της γνώσης τους, του πώς δημιουργήθηκε ο κόσμος. Η αφήγηση ήταν μέσο διαπαιδαγώγησης και μετάδοσης αξιών. Και γι’ αυτό, η κάθε φυλή είχε τις δικές της ιστορίες, και αυτές οι ιστορίες ήταν που την έκαναν μοναδική. Μπορεί κάποια μοτίβα να επαναλαμβάνονταν, όπως γίνεται παντού στα παραμύθια λαών μιας γεωγραφικής περιοχής, παρ’ όλα αυτά δείχνανε τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα, τους προβληματισμούς και τα κατορθώματα της φυλής που τα αφηγούνταν και όσο υπήρχαν αυτές οι ιστορίες, κρατιόταν ζωντανή και η ψυχή της φυλής. Αφού λοιπόν η εξοικείωση των παιδιών με τις προφορικές παραδόσεις και γνώσεις της φυλής ήταν βασικός σκοπός, πολλές φορές γίνονταν τέτοιες συναντήσεις για χάρη τους, προσχεδιασμένα ή αυθόρμητα, που μπορεί να κρατούσαν και μια ολόκληρη νύχτα. Οι ιστορίες άλλες φορές έδιναν αφορμές για ταύτιση με τους ήρωες, έτσι ώστε η ομάδα να γίνεται πιο θαρραλέα, πιο υπομονετική ή πιο συνεργάσιμη και άλλες φορές έδιναν παραδείγματα προς αποφυγή. Οι ιστορίες λεγόντουσαν επίσης ανάλογα με την εποχή. Κάποιοι μύθοι και παραμύθια, για παράδειγμα, λεγόντουσαν μόνο χειμώνα ή νύχτα με κρύο, όταν δεν έβγαιναν τα φίδια και οι αρκούδες. Μεταξύ του αφηγητή και αυτών που άκουγαν υπήρχε άμεση αλληλεπίδραση. Η ομάδα συμμετείχε στην αφήγηση με ήχους και φωνές, όταν θα έδινε το έναυσμα ο αφηγητής, κάτι το οποίο διαβεβαίωνε πως όλοι παρακολουθούσαν και κανείς δεν κοιμόταν. Πολλές φορές, για να διατηρήσει ζωντανό το ενδιαφέρον των ακροατών, ο αφηγητής, δεν δίσταζε να διακωμωδήσει τους αφηρημένους ακροατές. Στη φυλή των Απάτσι Τσιρικάουα, οι γέροι πριν αρχίσουν την αφήγηση (ειδικά τις περιβόητες ιστορίες με το κογιότ), έλεγαν «Σε πιάνει νύστα μεγάλη σαν λες αυτές τις ιστορίες», ενώ αντίστοιχα, όταν ήταν να αρχίσουν τις ευτράπελες ιστορίες, έλεγαν «Αν βρίσκονται άνθρωποι εδώ που οφείλουν σεβασμό ο ένας στον άλλον, σας προειδοποιώ ότι ετοιμάζομαι να πω πολύ αστείες ιστορίες». Ο αφηγητής έκανε την αφήγησή του παραστατική με κάθε τρόπο. Φωνές και σφυρίγματα ζώων και πουλιών, μιμήσεις ήχων της φύσης με αντικείμενα, όργανα ή το σώμα του. Οι κινήσεις και οι χειρονομίες του ήταν επίσης έντονες.

Τι ακριβώς όμως είναι οι ιστορίες αυτές; Και τι λένε; Οι ινδιάνικες ιστορίες θα μπορούσαν να χωριστούν στους μύθους, τα παραμύθια και τις ευτράπελες ιστορίες. Στους μύθους αναφέρονταν σε τελετές, χορούς και ιερά τραγούδια. Στη γέννηση του κόσμου, την απαρχή των φυτών, των ζώων, των ανθρώπων, του ουρανού και της γης. Μια χαρακτηριστική ιστορία είναι το Παιχνίδι με τα μοκασίνια, όπου μας λέει πώς ήρθε η πρώτη αυγή στον κόσμο, έπειτα από ένα παιχνίδι/στοίχημα που παίξανε τα ζώα με τα πουλιά μεταξύ τους. Τα πουλιά νικήσαν, ακολούθησε μάχη και κυνηγητό, αλλά και το πρώτο χάραμα στη γη. Αυτή η ιστορία ήταν και πραγματικό παιχνίδι που παιζόταν από τα παιδιά της φυλής. Από την άλλη, τα παραμύθια τους ήταν διηγήσεις για καθημερινά γεγονότα, όπου πρωταγωνιστές ήταν άνθρωποι, ζώα (κογιότ, βουβάλια κλπ), φυτά, πέτρες και ποτάμια, αφού ο ανιμισμός (ότι δηλαδή το καθετί γύρω μας έχει ψυχή) ήταν βασική πίστη των ινδιάνων. Ιδανικά, αξίες και διδάγματα διαπερνούσαν αυτά τα παραμύθια αλλά και πληροφορίες, όπως το πώς πήρε κάποιο ζώο το όνομα που έχει. Το βασικό όμως είναι το κουράγιο που έδιναν σε καταστάσεις όπου οι συνθήκες διαβίωσης ήταν πολύ δύσκολες. Ένα άλλο παραμύθι, Η ιστορία του Λαγού, μας λέει για έναν λαγό που τραγουδούσε δυνατά κατά τη διάρκεια ενός συμβουλίου των ζώων, αλλά δυστυχώς τα υπόλοιπα ζώα ενοχλούνταν από το τραγούδι του και ανέλαβαν δράση ώστε να το σταματήσουν. Τέλος, έχουμε τις ευτράπελες/ψυχαγωγικές ιστορίες για γκαφατζίδικα ζώα, απιστίες και «ατυχήματα». Καταλήγοντας, μπορούμε να αντιληφθούμε πως οι ιστορίες όλων των ινδιάνικων φυλών καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα της ζωής τους σε όλες της προεκτάσεις της: καθημερινές ανάγκες, θρησκευτικές, εκπαιδευτικές, συμπεριφοράς και ηθικών αξιών, γνώσεων για τον φυσικό κόσμο και το περιβάλλον και τέλος ψυχολογικές. Σε πολιτισμούς όπου δεν υπάρχει γραφή, η προφορική παράδοση είναι αυτό που κρατάει ζωντανή τη μνήμη, την ιστορία και την εμπειρία που κατακτάται με το πέρασμα των χρόνων και αυτό αποτυπώνεται στα ινδιάνικα παραμύθια.

Κοντεύει να χαράξει ο ήλιος, ο γέρος αφηγητής κλείνει την τελετή παράδοσης των ιστοριών, από αυτόν σε όσους τις άκουσαν, με ένα τραγούδι. Οι άνθρωποι γύρω από τη φωτιά μουρμουρίζουν και αυτοί. Κάποια από τα παιδιά κοιμούνται, πολλά όμως είναι ξύπνια. Η φωτιά συνεχίζει να καίει μέχρι να βγει ο ήλιος και αναλάβει αυτός τη ζεστασιά. Η πύλη προς τον φανταστικό κόσμο των μύθων και των παραμυθιών όμως έχει κλείσει, η μέρα δεν πρέπει να τη βρει ανοιχτή. Ήρθε η ώρα να φύγουμε. Η χρονομηχανή έχει αρχίσει την αντίστροφη μέτρηση. Στροβιλιζόμαστε μαζί με ποτάμια που μιλάνε, κογιότ και αετούς που καυγαδίζουν, βοτάνια και μαντζούνια που θεραπεύουν. Φεύγουμε, έχοντας κρατήσει μαζί μας αρχέγονες λέξεις και ήχους για έναν κόσμο που κάποτε ίσως και να υπήρξε κάπου.

 willowisps

Πηγές

Παραμύθια των Απάτσι Τσιρικάουα, Ανθολογία, Εκδ. Απόπειρα, 1999

Παραμύθια των Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής, Μ.Μ.Δέδε, Εκδ. Απόπειρα, 1996

Ινδιάνοι-Φυλές, Έθιμα και Ιστορία, Lewis Spence, Εκδ. Ιάμβλιχος, 1995

Η δύναμη του μύθου, Joseph Campell, Εκδ. Ιάμβλιχος, 1998

Ινδιάνοι, C.H.Rieder, Εκδ. Νέα Σύνορα, 1984

http://www.ilhawaii.net/~stony/loreindx.html

https://www.ncpedia.org/culture/stories/american-indian

http://www.pbs.org/circleofstories/voices/index.html

http://www.crystalinks.com/nativeamcreation.html

http://www.native-americans-online.com/native-american-story-telling.html
Share:

Σάββατο 17 Αυγούστου 2019

Floyd Red Crow Westerman, Kanghi Duta (17 Aug 1936 - 13 Dec 2007)

Floyd "Red Crow" Westerman (17 Αυγούστου 1936 - 13 Δεκεμβρίου 2007) - επίσης γνωστός ως Kanghi Duta - ήταν μουσικός Sioux, πολιτικός ακτιβιστής και ηθοποιός.

“And I told them not to dig for uranium, for if they did, the children would die. They didn’t listen, they didn’t listen, they didn’t listen to me. And I told them if the children die, there would be no keepers of the land. They didn’t listen. And I told them if they destroy the sky, machines would come and soon destroy the land. They didn’t listen… And I told them if they destroy the land, man would have to move into the sea. They didn’t listen… And I told them if they destroy the sea — they didn’t listen…”



https://en.wikipedia.org/wiki/Floyd_Westerman
Share:

Πέμπτη 25 Απριλίου 2019

Δεν χαρακτηρίζαμε ποτέ την φύση ‘άγρια’. Μόνο οι λευκοί άνθρωποι βλέπουν την φύση ως ‘άγρια’

«Δεν χαρακτηρίζαμε ποτέ την φύση 'άγρια'. Μόνο οι λευκοί άνθρωποι βλέπουν την φύση ως 'άγρια' 
Για εμάς η φύση ήταν ήρεμη και νιώθαμε ευλογημένοι που ζούσαμε μέσα σε αυτή. Η γνώση ήταν έμφυτη σε όλα τα πράγματα. Ο κόσμος ήταν μια βιβλιοθήκη και τα βιβλία ήταν οι πέτρες, τα πουλιά και τα ζώα που όλοι μαζί μοιραζόμασταν τις ευλογίες και τα κακά της φύσης. Η καρδιά του ανθρώπου που βρίσκεται μακριά από την φύση γίνεται σκληρή. Η έλλειψη σεβασμού για τα πράγματα που μεγαλώνουν και αναπτύσσονται σύντομα θα οδηγήσει σε έλλειψη σεβασμού στους ανθρώπους. Η συνεργασία με όλα τα πλάσματα της γης, με το νερό και τον ουρανό ήταν μια πραγματική και ουσιαστική αρχή. Αυτή η έννοια της ζωής και των σχέσεων έδωσε στην φυλή το προνόμιο να νιώσει την απεριόριστη αγάπη. Τα μέλη της φυλής γέμιζαν από την χαρά και το μυστήριο της ζωής.»

Luther Standing Bear (December 1868 – February 20, 1939) Oglala Lakota chief
Share:

Τρίτη 30 Ιανουαρίου 2018

-Τελικό Όραμα-



Η ζωή είναι η λάμψη μιας πυγολαμπίδας μέσα στην νύχτα.
Η ανάσα του βουβαλιού μέσα στον χειμώνα.
Είναι η μικρή σκιά που τρέχει κατά μήκος του αγρού
Και χάνεται στο ηλιοβασίλεμα.



Share:

Πέμπτη 24 Αυγούστου 2017

O Kώδικας Ηθικής των Ινδιάνων

1. Ξύπνα με το φως του Ήλιου για να προσευχηθείς. Να προσεύχεσαι μόνος. Να προσεύχεσαι συχνά. Το Μεγάλο Πνεύμα θα ακούσει, αρκεί να μιλήσεις.

2. Να δείχνεις κατανόηση για αυτούς που έχασαν το δρόμο τους. Άγνοια, αλαζονία, θυμός, ζηλοτυπία και πλεονεξία ανθούν από μια χαμένη ψυχή. Προσευχήσου ότι θα βρουν καθοδήγηση.

3. Ψάξε για τον εαυτό σου, να είσαι ο εαυτός σου. Μην επιτρέπεις σε άλλους να δημιουργούν το μονοπάτι σου. Είναι δικός σου ο δρόμος και μόνο δικός σου. Άλλοι μπορούν να περπατήσουν μαζί σου αλλά κανείς δεν μπορεί να περπατήσει στη θέση σου.

4. Να συμπεριφέρεσαι στους καλεσμένους σου με σύνεση. Να τους σερβίρεις το καλύτερο φαγητό, δώσε τους το καλύτερο κρεβάτι και συμπεριφέρσου τους με εκτίμιση και τιμή.

5. Μην παίρνεις κάτι που δεν σου ανήκει, είτε από κάποιον άνθρωπο, μια κοινότητα, τη φύση ή μια κουλτούρα. Δεν το κέρδισες, ούτε στο χάρισαν. Δεν είναι δικό σου.

6. Να σέβεσαι όλα τα πράγματα που υπάρχουν σ’ αυτό τον πλανήτη, είτε άνθρωπους είτε φυτά.

7. Τίμα τις σκέψεις άλλων ατόμων, τις επιθυμίες τους και τα λόγια τους. Ποτέ μην διακόπτεις κάποιον ή να τον χλευάσεις ή να τον μιμηθείς με αγένεια. Αναγνώρισε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης κάθε ατόμου.

8. Ποτέ μην αναφέρεσαι σε άλλους με κακό τρόπο. Η αρνητική ενέργεια που στέλνεις στο Σύμπαν θα πολλαπλασιαστεί όταν επιστρέψει σε σένα.

9. Όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη. Και όλα τα λάθη μπορούν να συγχωρεθούν.

10. Οι κακές σκέψεις προκαλούν ασθένεια του μυαλού, του σώματος και του πνεύματος. Εξάσκησε τη θετικότητα.

11. Η φύση δεν είναι ΓΙΑ εμάς, είναι ΚΟΜΜΑΤΙ μας. Είναι μέρος της παγκόσμιας οικογένειας σου.

12. Τα παιδιά είναι οι σπόροι του μέλλοντος σου. Σπείρε αγάπη στις καρδιές τους και πότισέ τις με σοφία και μαθήματα της ζωής. Όταν μεγαλώσουν, δώσε τους χώρο να αναπτυχθούν.

13. Μην πληγώνεις τις καρδιές άλλων. Το δηλητήριο του πόνου σου θα επιστρέψει σε σένα.

14. Να είσαι ειλικρινής πάντα. Η ειλικρίνεια είναι το μέτρο της θέλησης κάποιου μέσα στο Σύμπαν.

15. Κράτα τον εαυτό σου ισορροπημένο. Ο Νοητικός εαυτός σου, ο Πνευματικός εαυτός σου, ο Αισθηματικός εαυτός σου και ο Σωματικός εαυτός σου πρέπει να είναι δυνατοί, αγνοί και υγιείς. Γύμνασε το σώμα για να δυναμώσεις το μυαλό. Πλούτισε σε πνεύμα για να γιατρέψεις αισθηματικές στενοχώριες.

16. Να παίρνεις συνειδητές αποφάσεις για το ποιός θα είσαι και το πώς θα αντιδράς. Να είσαι υπεύθυνος για τις πράξεις σου.

17. Να σέβεσαι τις προσωπικές στιγμές και τον προσωπικό χώρο των άλλων. Μην αγγίζεις προσωπική ιδιοκτησία άλλων – ειδικά ιερά και θρησκευτικά αντικείμενα. Αυτό απαγορεύεται.

18. Να είσαι αληθινός πρώτα με τον εαυτό σου. Δεν μπορείς να βοηθήσεις άλλους αν δεν μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου πρώτα.

19. Να σέβεσαι τις θρησκευτικές απόψες των άλλων. Μην προσπαθείς να επιβάλεις τις δικές σου απόψεις σ’ αυτούς.

20. Μοιράσου την καλοτυχία σου με άλλους.

Όμορφη Ζωή


Share:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence