Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Native American History. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Native American History. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η σφαγή στο Wounded Knee Creek, στη Νότια Ντακότα, στις 29 Δεκεμβρίου 1890, αποτελεί ένα από τα πιο σκοτεινά και καθοριστικά γεγονότα στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Περίπου 150–300 Λακότα (άνδρες, γυναίκες και παιδιά) σκοτώθηκαν από το 7ο Σύνταγμα Ιππικού του Αμερικανικού Στρατού, σε ένα περιστατικό που σηματοδότησε το οριστικό τέλος των Ινδιανικών Πολέμων και την κατάρρευση της αντίστασης των ιθαγενών πληθυσμών των Μεγάλων Πεδιάδων

Η κατάσταση των Λακότα πριν το 1890

Στα τέλη του 19ου αιώνα, οι Λακότα Σιού είχαν ήδη υποστεί:

Συνεχείς παραβιάσεις συνθηκών από την κυβέρνηση των ΗΠΑ

Απώλεια εδαφών και μεταφορά σε καταυλισμούς

Καταστροφή των βισώνων, βασικής πηγής τροφής

Πείνα, ασθένειες και κοινωνική κατάρρευση

Η κατάσταση ήταν τόσο δραματική ώστε πολλοί Λακότα στράφηκαν στο πνευματικό κίνημα Ghost Dance, πιστεύοντας ότι θα έφερνε την αναγέννηση του κόσμου τους και την αποχώρηση των λευκών εποίκων

Το Ghost Dance και ο φόβος των Αμερικανικών Αρχών

Το Ghost Dance, μια ειρηνική θρησκευτική τελετουργία, θεωρήθηκε από τις αμερικανικές αρχές ως πιθανή απειλή εξέγερσης. Η ένταση κορυφώθηκε όταν ο αρχηγός Sitting Bull σκοτώθηκε κατά τη σύλληψή του στις 15 Δεκεμβρίου 1890, γεγονός που οδήγησε πολλούς Λακότα να αναζητήσουν καταφύγιο υπό τον αρχηγό Spotted Elk (Big Foot)

Η Πορεία προς το Wounded Knee

Ο Big Foot, άρρωστος και αποδυναμωμένος, οδηγούσε περίπου 350 Λακότα, κυρίως γυναίκες και παιδιά, προς το Pine Ridge Reservation. Στις 28 Δεκεμβρίου, περικυκλώθηκαν από το 7ο Ιππικό και οδηγήθηκαν στο Wounded Knee Creek για «αφοπλισμό»

Η Σφαγή – 29 Δεκεμβρίου 1890

Το πρωί της 29ης Δεκεμβρίου, οι στρατιώτες προσπάθησαν να αφοπλίσουν τους Λακότα. Ένας πυροβολισμός —πιθανότατα τυχαίος— προκάλεσε χάος. Οι στρατιώτες άνοιξαν πυρ με:

Όπλα Springfield Πολυβόλα Hotchkiss, που έπληξαν ακόμη και όσους προσπαθούσαν να διαφύγουν

Απολογισμός

150–300 Λακότα νεκροί (πολλοί άμαχοι) 25 Αμερικανοί στρατιώτες νεκροί, κυρίως από φίλια πυρά Η σφαγή θεωρείται από ιστορικούς ως μαζική εκτέλεση και όχι μάχη.

Μετά τη Σφαγή

Οι νεκροί Λακότα θάφτηκαν σε μαζικό τάφο μέσα στο χιόνι. Παρά την αγριότητα του γεγονότος, 20 στρατιώτες έλαβαν το Medal of Honor, προκαλώντας διαχρονική κατακραυγή και αιτήματα για ανάκληση των μεταλλίων

Η σφαγή στο Wounded Knee σηματοδότησε: Το τέλος των Ινδιανικών Πολέμων Την οριστική υποταγή των ιθαγενών των Μεγάλων Πεδιάδων Ένα ιστορικό τραύμα που παραμένει ζωντανό μέχρι σήμερα

         Τραγούδια που αναφέρονται στο Wounded Knee

1. Redbone – “We Were All Wounded at Wounded Knee” (1973)

Το πιο γνωστό τραγούδι για το γεγονός. Απαγορεύτηκε σε πολλούς αμερικανικούς σταθμούς λόγω πολιτικού περιεχομένου.

2. Buffy Sainte‑Marie – “Bury My Heart at Wounded Knee” (1992)

Εμπνευσμένο από το βιβλίο του Dee Brown. Σκληρή πολιτική καταγγελία.

3. Gila – “Wounded Knee” (1973)

Από το ομώνυμο concept album για την εξόντωση των ιθαγενών.

4. Walela – “Wounded Knee” (1997)

Αυτό το τραγούδι από το ομώνυμο άλμπουμ της Walela, μιας μπάντας που αποτελείται από μέλη της οικογένειας των Native American μουσικών, αναφέρεται στη σφαγή στο Wounded Knee και τις συνέπειές της για τους Ινδιάνους.

5. Nik Kershaw – “Wounded Knee” (1989)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ The Works του Βρετανού τραγουδοποιού Nik Kershaw αναφέρεται στη σφαγή στο Wounded Knee.

6. Primus – “Wounded Knee” (1993)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Pork Soda της αμερικανικής alternative metal μπάντας Primus αναφέρεται στη σφαγή στο Wounded Knee.

7. Johnny Cash – “Big Foot” (1972)

Αναφέρεται στον αρχηγό Spotted Elk (Big Foot), που σκοτώθηκε στη σφαγή.

8. Robbie Robertson – “Ghost Dance” (1994)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Music for the Native Americans του Καναδού τραγουδοποιού Robbie Robertson αναφέρεται στο κίνημα Ghost Dance και τα γεγονότα του Wounded Knee.

9. Patti Smith – “Ghost Dance” (1978)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Easter της Αμερικανίδας punk rock τραγουδίστριας Patti Smith αναφέρεται στο κίνημα Ghost Dance, που συνδέεται με την αντίσταση των Ινδιάνων και τα γεγονότα του Wounded Knee.

10. Porcupine Singers – “AIM Song” (1973)

Συνδέεται με το κίνημα American Indian Movement και την κατάληψη του Wounded Knee το 1973

11. Indigo Girls – "Bury My Heart at Wounded Knee" (1995)

Αυτό το τραγούδι είναι διασκευή του τραγουδιού της Buffy Sainte-Marie από το άλμπουμ Rites of Passage του αμερικανικού folk rock ντουέτου Indigo Girls.

12. Charlie Parr – "1890" (2010)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ When the Devil Goes Blind του αμερικανού folk μουσικού Charlie Parr αναφέρεται στα γεγονότα του 1890, περιλαμβανομένης της σφαγής στο Wounded Knee.

13. The Waterboys – "Bury My Heart" (1993)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Fisherman's Blues της Ιρλανδικής folk rock μπάντας The Waterboys αναφέρεται στη σφαγή στο Wounded Knee.

14. Sam Roberts – "The Bootleg Saint" (2006)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Chemical City του Καναδού τραγουδοποιού Sam Roberts αναφέρεται στη σφαγή στο Wounded Knee.

15. Five Iron Frenzy – "The Day We Killed" (2001)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Five Iron Frenzy 2: Electric Boogaloo της αμερικανικής ska punk μπάντας Five Iron Frenzy αναφέρεται στη σφαγή στο Wounded Knee.

16. Nightwish – "Creek Mary's Blood" (2004)

Αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή, το τραγούδι αυτό από το άλμπουμ Once της Φινλανδικής symphonic metal μπάντας Nightwish, με τη συμμετοχή του Native American μουσικού John Two-Hawks, αναφέρεται στην ιστορία και την πνευματικότητα των Ινδιάνων.

17. Manowar – "Spirit Horse of the Cherokee" (1992)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ The Triumph of Steel της heavy metal μπάντας Manowar αναφέρεται στον αγώνα και την πνευματικότητα των Ινδιάνων, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή στο Wounded Knee.

18. Gordon Lightfoot – "Protocol" (1976)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Summertime Dream του Καναδού τραγουδοποιού Gordon Lightfoot αναφέρεται στην ιστορία των Ινδιάνων και τις αδικίες που υπέστησαν, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

19. Uriah Heep – "The Magician's Birthday" (1972)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ The Magician's Birthday της Βρετανικής hard rock μπάντας Uriah Heep αναφέρεται στην ιστορία των Ινδιάνων και τις αδικίες που υπέστησαν, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

20. Nahko and Medicine for the People – "Aloha Ke Akua" (2013)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Dark as Night της αμερικανικής μπάντας Nahko and Medicine for the People αναφέρεται στην ιστορία και την πνευματικότητα των Ινδιάνων, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.
21. Toad the Wet Sprocket – "Poco a Poco" (1992)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Fear της αμερικανικής alternative rock μπάντας Toad the Wet Sprocket αναφέρεται στην ιστορία των Ινδιάνων και τις αδικίες που υπέστησαν, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

22. Marty Stuart – "The Pilgrim: Chapter 33" (1999)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ The Pilgrim του Αμερικανού country μουσικού Marty Stuart αναφέρεται στην ιστορία των Ινδιάνων και τις αδικίες που υπέστησαν, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

23. Bright Eyes – "When the President Talks to God" (2005)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ I'm Wide Awake, It's Morning της αμερικανικής indie rock μπάντας Bright Eyes αναφέρεται στην πολιτική κατάσταση και τις αδικίες, περιλαμβανομένων των Ινδιάνων, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

24. Neil Young – "Pocahontas" (1979)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ Rust Never Sleeps του Καναδού τραγουδοποιού Neil Young αναφέρεται στην ιστορία των Ινδιάνων και τις αδικίες που υπέστησαν, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

25. Bright Eyes – "When the President Talks to God" (2005)

Αυτό το τραγούδι από το άλμπουμ I'm Wide Awake, It's Morning της αμερικανικής indie rock μπάντας Bright Eyes αναφέρεται στην πολιτική κατάσταση και τις αδικίες, περιλαμβανομένων των Ινδιάνων, αν και δεν αναφέρεται άμεσα στη σφαγή.

Το Wounded Knee δεν είναι απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Είναι:
σύμβολο αδικίας,
σημείο κατάρρευσης ενός πολιτισμού,
και πηγή καλλιτεχνικής και πολιτικής έκφρασης μέχρι σήμερα.

Η μουσική, από rock μέχρι παραδοσιακά native chants, λειτουργεί ως φορέας μνήμης, κρατώντας ζωντανή την ιστορία των Λακότα και υπενθυμίζοντας το κόστος της αποικιοκρατίας.

                     Η ταινία που ξαναζωντάνεψε την τραγωδία των Ινδιάνων

                                        The History of Wounded Knee


Πηγές

Wikipedia – Wounded Knee Massacre Britannica – Wounded Knee Massacre ThoughtCo – History of the Wounded Knee Massacre History.com What Happened at the Wounded Knee Massacre? National Geographic – What really happened at Wounded Knee?

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.



                                   Ποιος ήταν ο Laban (O-Kum-Harket / Little Wolf / Coyote);

Laban Little Wolf ήταν ανιψιός του θρυλικού αρχηγού Little Wolf, ο οποίος ηγήθηκε της δραματικής απόδρασης των Northern Cheyenne από την αιχμαλωσία στην Οκλαχόμα πίσω στην πατρογονική τους γη στη Μοντάνα το 1878. Η φωτογραφία του Laban τραβήχτηκε το Φεβρουάριο του 1913 στη Νέα Υόρκη, κατά τη διάρκεια της τελετής αφιερώματος στο “Indian Monument” στο λιμάνι της πόλης. Φορούσε παραδοσιακή ενδυμασία, πιθανώς δώρο από τους Λακότα, με διακοσμητικές λωρίδες που απεικόνιζαν αποκεφαλισμένα κεφάλια εχθρών Crow — ένδειξη της σκληρής πραγματικότητας των διαφυλετικών συγκρούσεων εκείνης της εποχής. Μετά την τελετή, ταξίδεψε στην Ουάσινγκτον D.C. για υποθέσεις της φυλής, όπου τραβήχτηκαν και άλλες φωτογραφίες του με την ίδια ενδυμασία.

                                  Σχετικά με τον φωτογράφο: De Lancey W. Gill

Ήταν εθνογράφος και φωτογράφος του Smithsonian Institution.

Ειδικεύτηκε στη φωτογράφηση Ιθαγενών Αμερικανών στις αρχές του 20ού αιώνα.

Οι φωτογραφίες του αποτελούν πολιτισμικά τεκμήρια, αλλά και αντικείμενα κριτικής για τον τρόπο παρουσίασης των Ιθαγενών σε επίσημα αρχεία.

                       Πηγή: National Anthropological Archives

Η φωτογραφία ανήκει στη σειρά Dixon-Wanamaker, μια συλλογή που καταγράφει Ιθαγενείς προσωπικότητες της εποχής.

Ο Laban Little Wolf εμφανίζεται σε δύο αρνητικά: gn_00247a και gn_00247b, τραβηγμένα στην Ουάσινγκτον τον Μάρτιο του 1913

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 
Η φωτογραφία του Geronimo και άλλων Apache με φόντο ένα τρένο αποτυπώνει τη στιγμή της παράδοσής τους το 1886, σηματοδοτώντας το τέλος των Πολέμων των Apache. Ο Geronimo , αρχηγός των Chiricahua, και o Lozen, πολεμιστής, ξεχωρίζουν δίπλα σε άλλους Apache, συμβολίζοντας την αντίσταση των ιθαγενών στην αμερικανική επέκταση. Ο σιδηρόδρομος στην εικόνα αντιπροσωπεύει τόσο την πρόοδο του πολιτισμού όσο και τη βίαιη μεταφορά τωνApache στην αιχμαλωσία, καθιστώντας τη φωτογραφία ένα τεκμήριο μια οδυνηρή ανάμνηση μιας τραγικής σελίδας στην ιστορία της Αμερικής και των Ιθαγενών λαών.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.


Η τηλεοπτική παραγωγή του HBO, βασισμένη στο κλασικό βιβλίο του Dee Brown, μεταφέρει στη μικρή οθόνη την τραγική ιστορία της εξόντωσης των ιθαγενών Αμερικανών στο τέλος του 19ου αιώνα. Η αφήγηση ξεκινά μετά τη μάχη του Little Bighorn (1876) και κορυφώνεται με τη σφαγή στο Wounded Knee (1890), που σήμανε το οριστικό τέλος των Ινδιάνικων Πολέμων.

Σκηνοθετημένο από τον Yves Simoneau, το φιλμ φωτίζει τις αντιθέσεις ανάμεσα στην αφομοίωση και την αντίσταση, μέσα από τρεις εμβληματικές φιγούρες: τον γερουσιαστή Henry Dawes (Aidan Quinn), που πίστευε στην “ένταξη” των Ινδιάνων μέσω εκπαίδευσης, τον αρχηγό Sitting Bull (August Schellenberg), που κράτησε ζωντανό το πνεύμα της αντίστασης, και τον νεαρό Ινδιάνο Ohiyesa (Adam Beach), διχασμένο ανάμεσα στον κόσμο των προγόνων του και την αμερικανική κοινωνία.

Με υψηλές παραγωγικές αξίες, δυνατές ερμηνείες και έντονη συναισθηματική φόρτιση, το Bury My Heart at Wounded Knee κατάφερε να κερδίσει 6 βραβεία Emmy και να αποτελέσει μια από τις πιο σημαντικές τηλεοπτικές ιστορικές δραματοποιήσεις των τελευταίων δεκαετιών.

Δείτε την ταινία εδώ
Bury My Heart at Wounded Knee (2007) – HBO Film

Είδος: Ιστορικό δράμα (τηλεοπτική παραγωγή HBO).

Σκηνοθεσία: Yves Simoneau.

Σενάριο: Βασισμένο στο βιβλίο Bury My Heart at Wounded Knee του Dee Brown (1970). Το σενάριο δεν είναι κατά λέξη προσαρμογή αλλά συνδυάζει γεγονότα, πρόσωπα και μυθοπλασία.
Η ταινία ξεκινά μετά τη μάχη στο Little Bighorn (1876), όπου ο στρατηγός Custer ηττήθηκε από τους Λακότα και τους Τσεγιέν. Από εκεί και πέρα δείχνει:

Την εξόντωση των βισώνων και την πείνα των Ινδιάνων.

Τη μεταφορά σε καταυλισμούς (reservations) και τις παραβιασμένες συνθήκες.

Την προσπάθεια μερικών Ινδιάνων να ενσωματωθούν στην “αμερικανική κοινωνία”.

Τη σύγκρουση ανάμεσα στον παραδοσιακό τρόπο ζωής και στην αφομοίωση που προωθούσε η κυβέρνηση.

Η αφήγηση κορυφώνεται με τη σφαγή στο Wounded Knee (1890), η οποία παρουσιάζεται ως το οριστικό τέλος της ένοπλης αντίστασης των Ινδιάνων.

         Κύριοι χαρακτήρες & ηθοποιοί

Adam Beach – Tasunke Witko (Sioux), αντιπροσωπεύει την προσπάθεια εκπαίδευσης/αφομοίωσης των νέων Ινδιάνων.

Aidan Quinn – Senator Henry Dawes, πολιτικός που πίστευε στην “αφομοίωση” μέσω εκπαίδευσης και κατανομής γης.

August Schellenberg – Chief Sitting Bull , που προτίμησε την αντίσταση.

Anna Paquin – Elaine Goodale, δασκάλα που πίστευε στην εκπαίδευση των Ινδιάνων και προσπαθούσε να τους βοηθήσει.

         Βραβεία & Διακρίσεις

Προτάθηκε για 17 Emmy Awards και κέρδισε 6, ανάμεσά τους και το βραβείο Outstanding Made for Television Movie.

Είχε επίσης υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα.

           Σημασία

Η ταινία λειτουργεί σαν οπτικό συμπλήρωμα του βιβλίου:

Δεν είναι απόλυτα ιστορικά ακριβής, αλλά μεταφέρει το κλίμα της εποχής.

Δείχνει το δίλημμα των Ινδιάνων: αφομοίωση ή αντίσταση.

Προσφέρει στον θεατή μια πιο “προσβάσιμη” αφήγηση από το πυκνό βιβλίο του Dee Brown.

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.