Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος «IV»

τέλος εποχής.

Ούτε κρύο ούτε ζέστη∙ αυτό είναι ο θάνατος.

Μέρα τη μέρα βλέπω τα μπράτσα μου να λιώνουν

μέσα στα μάτια αυτής της θλιβερής γεροντοκόρης

που λέει πως αγαπάει τα γεράματά μου –

ούτε με θέλει ούτε τη θέλω.

Θαρρούμε πως μας αγκαλιάζει ακόμα ο έρωτας

κι είναι τα σαπισμένα φύκια του καλοκαιριού.

έτσι

με μουσική και όνειρα

θα φύγω

και με το βλέμμα πέρα, στα νησιά.

Τι θέλουμε τα ονόματα τις λέξεις

τα πετρωμένα δάκρυα;

– μόνο με μουσική

μπορούμε πια κάτι να πούμε

 Ο Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος είναι ένας από τους πιο σημαντικούς, αν και χαμηλών τόνων, διανοητές των σύγχρονων ελληνικών γραμμάτων. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936 και έχει διαγράψει μια σπουδαία πορεία ως ποιητής, δοκιμιογράφος, μεταφραστής και εκδότης. 

 Έχει μεταφράσει κορυφαίους ξένους στοχαστές και λογοτέχνες, όπως η Χάνα Άρεντ, ο Τ. Σ. Έλιοτ, ο Τόμας Μαν και ο Έρνστ Κασσίρερ, φέρνοντας σε επαφή το ελληνικό κοινό με θεμελιώδη έργα της παγκόσμιας φιλοσοφίας.