Σε ηλικία μόλις 22 ετών, ο Guto Konrad είναι κιθαρίστας, τραγουδιστής και τραγουδοποιός του blues‑rock, με εκρηκτικό παίξιμο και βαθιά soulful χροιά που διοχετεύουν την ακατέργαστη ενέργεια των power trios της δεκαετίας του ’70.
Συνδυάζοντας τη φωτιά του Albert Collins και την ένταση του Jimi Hendrix με μια σύγχρονη προσέγγιση, ο Guto δημιουργεί μουσική που ακούγεται ταυτόχρονα διαχρονική και ηλεκτρισμένη — ριζωμένη στο blues
Ως ένα από τα νεότερα «παιδιά‑θαύματα» της σύγχρονης blues σκηνής, ο Konrad με εμφανίσεις γεμάτες πάθος και συναισθηματικό βάθος. Η μουσική του εξερευνά θέματα ελευθερίας, αγώνα και μεταμόρφωσης, αντανακλώντας τη βαθιά του σύνδεση με την εκφραστική δύναμη του blues.
Έχοντας περιοδεύσει διεθνώς σε Ευρώπη και Νότια Αμερική, ο Guto έχει μοιραστεί τη μουσική του με κοινά που ανταποκρίνονται στην αυθεντικότητά του, τη σκηνική του φλόγα και την ηλεκτρισμένη παρουσία του. Είτε παίζει σε μικρά clubs είτε σε μεγαλύτερες φεστιβαλικές σκηνές, μεταφέρει μια μαγνητική ενέργεια που καθηλώνει τους ακροατές από την πρώτη μέχρι την τελευταία νότα. Γνωστός για την ικανότητά του στον αυτοσχεδιασμό και τις δυναμικές του ερμηνείες, μετατρέπει κάθε live εμφάνιση σε μια αξέχαστη εμπειρία, συνδυάζοντας τεχνική αρτιότητα με ακατέργαστο συναίσθημα.
Η σύνδεσή του με το κοινό — τόσο ζωντανά όσο και διαδικτυακά — αντικατοπτρίζει έναν σπάνιο συνδυασμό ταλέντου, χάρισμα και αφοσίωσης, που τον καθιστά μία από τις πιο συναρπαστικές νέες φωνές του σύγχρονου blues‑rock.
Το single του “Ain’t No Use” προσφέρει μόνο μια πρώτη γεύση από όσα έρχονται στο πολυαναμενόμενο ντεμπούτο άλμπουμ του, “Looking For Change”, το οποίο κυκλοφορεί στις 24 Απριλίου 2026.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια του μοναδικού άλμπουμ των Parish Hall (1970), που συνδυάζει blues‑rock, hard rock και ψυχεδέλεια.
Το “How Can You Win” αποτελεί το ένατο κομμάτι του ομώνυμου άλμπουμ Parish Hall(1970), ενός power trio από την περιοχή του San Francisco Bay Area. Το συγκρότημα, αποτελούμενο από τους Gary Wagner (κιθάρα, πιάνο, φωνή), John Haden (μπάσο) και Steve Adams (ντραμς), κυκλοφόρησε μόνο έναν δίσκο, ο οποίος όμως απέκτησε cult status στις δεκαετίες που ακολούθησαν
Το τραγούδι κινείται στο ύφος του blues‑rock με έντονα hard‑rock στοιχεία, χαρακτηριστικά της περιόδου 1969–1971, όταν η αμερικανική σκηνή επηρεαζόταν από την ψυχεδέλεια, το heavy blues και την άνοδο των power trios
Στιχουργικά, το “How Can You Win” περιστρέφεται γύρω από το αδιέξοδο μιας σχέσης και το αναπόφευκτο της απώλειας. Η επαναλαμβανόμενη φράση “How can you win, you’ve got to lose” λειτουργεί ως κεντρικό μοτίβο, δίνοντας στο τραγούδι έναν σχεδόν υπαρξιακό τόνο .
Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε για μια μικρή τοπική εταιρεία της Καλιφόρνια, γεγονός που συνέβαλε στο να παραμείνει σχετικά άγνωστο για δεκαετίες. Ωστόσο, από τα τέλη των ’90s, το άλμπουμ άρχισε να αποκτά αναγνώριση μεταξύ συλλεκτών και φίλων του underground rock, με τις αυθεντικές εκδόσεις να φτάνουν υψηλές τιμές στη συλλεκτική αγορά .
Το “How Can You Win” αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του ήχου των Parish Hall: δυναμικό, άμεσο, με blues υπόβαθρο και hard‑rock ένταση, αποτυπώνοντας την ατμόσφαιρα μιας εποχής όπου τα power trios όριζαν τον ήχο των μικρών αμερικανικών σκηνών.
Το άλμπουμ Parish Hall κυκλοφόρησε αρχικά το 1970 και επανεκδόθηκε από την Craft Recordings το 2020, φέρνοντας το υλικό σε ψηφιακές πλατφόρμες
Το συγκρότημα δεν συνέχισε μετά την πρώτη κυκλοφορία, αλλά το άλμπουμ θεωρείται σήμερα «χαμένο διαμάντι» του αμερικανικού heavy blues‑rock.
Ο ήχος τους συχνά συγκρίνεται με Hendrix, Blue Cheer και Cream
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική.
Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα.
Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.
Ξεκινάμε με νέες κυκλοφορίες, καθώς η 31η Ιουλίου φέρνει αρκετές ενδιαφέρουσες rock και metal αφίξεις. Οι Collective Soul επιστρέφουν ...
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence