Η πρόσφατη κυκλοφορία της αγγλόφωνης αυτοβιογραφίας του Kobi Farhi, με τίτλο The Jewish Muezzin: Radical Sanity In An Orphaned Land (μέσω της Lemon Soul Publishing), συνοδεύτηκε από μια σειρά άκρως αποκαλυπτικών και συγκλονιστικών συνεντεύξεων του frontman των Orphaned Land σε μεγάλα διεθνή μέσα, όπως η Daily Telegraph, το Loudersound και το BBC.

Σε αυτές τις συνεντεύξεις, ο 51χρονος πλέον Farhi ξετυλίγει την απίστευτη ιστορία της ζωής του και εξηγεί πώς η μουσική των Orphaned Land έγινε ένα από τα πιο αναπάντεχα πολιτισμικά φαινόμενα της Μέσης Ανατολής, ενώνοντας γενιές «ορκισμένων εχθρών». 

 Στη συνέντευξή του στο Loudersound, ο Kobi προχώρησε σε μια θαρραλέα εξομολόγηση. Θυμήθηκε ότι το 1992, σε ηλικία 16 ετών, μετά τη στυγερή δολοφονία μιας 15χρονης Ισραηλινής από έναν Παλαιστίνιο, τυφλωμένος από το μίσος, έγραψε τη φράση "Θάνατος στους Άραβες" σε έναν τοίχο και έψαχνε στον δρόμο κάποιον που έμοιαζε Άραβας για να του επιτεθεί. Σήμερα δηλώνει βαθιά ντροπιασμένος για εκείνο το περιστατικό και εξηγεί πώς η μουσική τον έσωσε από τον εξτρεμισμό.

 Στη συνέντευξή του στην Telegraph, μίλησε για τη θητεία του στον ισραηλινό στρατό (IDF). Όταν οι διοικητές του αρνήθηκαν άδεια για να πάει να ηχογραφήσει το πρώτο συμβόλαιο της μπάντας, εκείνος επαναστάτησε, έφυγε και κατέληξε σε στρατιωτική φυλακή για 28 ημέρες. Εκεί του ανατέθηκε να φρουρεί Παλαιστίνιους κρατούμενους. Όπως περιγράφει, τη δεύτερη μέρα μαγεύτηκε από ένα παραδοσιακό τραγούδι που τραγουδούσαν οι κρατούμενοι: «Ήμουν ο Σιωνιστής στρατιώτης... κι εκείνοι θα με σκότωναν αν μπορούσαν. Κι όμως, κάτι μέσα μου με τράβηξε κοντά τους πριν καν καταλάβω τι κάνω». 

Το βιβλίο ξεκινά με την προσωπική του εμπειρία από το πρωινό της 7ης Οκτωβρίου 2023, όταν ξύπνησε για να κλειστεί σε καταφύγιο με τα παιδιά του. Ο Kobi παραδέχεται ότι η τρομοκρατία και ο πόλεμος που ακολούθησε τραυμάτισαν βαθιά τον κόσμο της ειρήνης και της συνύπαρξης που έχτιζε για 35 χρόνια. Παρά το τραύμα, δηλώνει πεισματικά: «Στέκομαι ακόμα πάνω στην ίδια γέφυρα. Είμαι πιο πληγωμένος, πιο σοκαρισμένος. Δεν μπορώ να φορέσω τα ίδια ρούχα ούτε να τραγουδήσω τα ίδια τραγούδια. Αλλά είμαι στην ίδια γέφυρα».

 Αναφέρεται εκτενώς στο γεγονός ότι χιλιάδες οπαδοί της μπάντας ζουν σε αραβικές και μουσουλμανικές χώρες (όπως η Συρία, το Ιράν και η Αίγυπτος). Πολλοί από αυτούς έχουν κάνει τατουάζ τα σύμβολα μιας ισραηλινής μπάντας, ενώ ένας οπαδός τους στην Αίγυπτο είχε φυλακιστεί στο παρελθόν για 6 μήνες λόγω της σχέσης του με τη μουσική τους.

 

Μέσα από τους Orphaned Land, εδώ και περισσότερες από τρεις δεκαετίες, προωθεί μηνύματα ειρήνης και διαλόγου. Η μπάντα έχει συνεργαστεί με Παλαιστίνιους μουσικούς, έχει μοιραστεί σκηνές και βραβεία μαζί τους και έχει χτίσει τη φήμη της πάνω στην ιδέα ότι η μουσική μπορεί να γεφυρώσει πολιτισμικά και θρησκευτικά χάσματα.

Μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023 και τον πόλεμο που ακολούθησε στη Γάζα, ο Farhi παραδέχεται ότι η κατάσταση είναι πιο δύσκολη από ποτέ. Δηλώνει έντονα αντίθετος τόσο στη βία της Χαμάς όσο και στον θάνατο αμάχων στη Γάζα, ενώ ασκεί σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση του Benjamin Netanyahu για την πολιτική πόλωσης που, όπως υποστηρίζει, έχει διχάσει την ισραηλινή κοινωνία.

Παρά τις αντιδράσεις και το κλίμα έντασης που επικρατεί διεθνώς, ο Farhi δεν έχει χάσει την πίστη του στην ειρήνη.

«Υπάρχει πιθανότητα ειρήνης», τονίζει. «Χρειάζονται γενναίοι ηγέτες, αλλά και μια διαφορετική εκπαίδευση που να διδάσκει στους ανθρώπους πώς να ακούν ο ένας τον άλλον. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξυπνούν το πρωί θέλοντας να σκοτώσουν κάποιον. Θέλουν απλώς να ζήσουν τη ζωή τους».

Το νέο του βιβλίο, The Jewish Muezzin: Radical Sanity In An Orphaned Land, αποτελεί μια προσωπική κατάθεση για τον πόλεμο, την ταυτότητα, τη μουσική και την αναζήτηση της συνύπαρξης σε μια από τις πιο διχασμένες περιοχές του κόσμου.

Πηγή: Metal Hammer / Louder Magazine.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#OrphanedLand #KobiFarhi #TheJewishMuezzin #ProgressiveMetal #FolkMetal #MetalCulture #TravellersRadio

 
Η ζωντανή εκτέλεση του "Heroes" από τους Hollywood Vampires στο Montreux Jazz Festival αποτελεί μία από τις πιο πολυσυζητημένες στιγμές του συγκροτήματος.

Πρόκειται για μια διασκευή στον διαχρονικό ύμνο του David Bowie, η οποία ηχογραφήθηκε κατά τη διάρκεια της ιστορικής εμφάνισης του supergroup στην Ελβετία το 2018. Η συγκεκριμένη εκτέλεση κυκλοφόρησε επίσημα ως single τον Αύγουστο του 2026, αποτελώντας τον προάγγελο του ολοκληρωμένου live άλμπουμ τους με τίτλο At Montreux Jazz Festival. 

Το κύριο χαρακτηριστικό που κάνει αυτή την εκτέλεση να ξεχωρίζει είναι ότι τα ηνία των κύριων φωνητικών αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου ο Johnny Depp. Ο Depp προσφέρει μια θεατρική και άκρως εσωτερική ερμηνεία, αποτίοντας έναν ειλικρινή φόρο τιμής στον Bowie.

#HollywoodVampires #Heroes #DavidBowie #JohnnyDepp #AliceCooper #JoePerry #TommyHenriksen #Rise #MontreuxJazzFestival #TravellersRadio #Rockanizontas

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 
Το "Hello Fellow Travellers" είναι ένα τραγούδι που προέκυψε από τη συνεργασία του Νεοζηλανδού τραγουδοποιού Tim Finn (γνωστού από τους Split Enz και Crowded House) και του Βρετανού κιθαρίστα Phil Manzanera (Roxy Music, 801). 

Το κομμάτι κυκλοφόρησε επίσημα στις 24 Νοεμβρίου 2023 ως μέρος του EP τους με τίτλο Viento en Popa, αλλά και ως bonus track στην ειδική, περιορισμένης έκδοσης τριπλή συλλογή βινυλίου Tim Finn & Phil Manzanera (κυκλοφορία μέσω της BFD/The Orchard).

Οι δύο καλλιτέχνες γνωρίζονταν από το μακρινό 1975, όταν οι Split Enz άνοιγαν τις συναυλίες των Roxy Music στην Αυστραλία. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας (2020–2022), αποφάσισαν να συνεργαστούν εξ αποστάσεως από τα home studios τους, στέλνοντας ιδέες ανάμεσα στη Νέα Ζηλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Αυτή η «κυβερνο-συνεργασία» οδήγησε σε δύο ολοκληρωμένα άλμπουμ (Caught by the Heart το 2021 και The Ghost of Santiago το 2022), με το "Hello Fellow Travellers" να αποτελεί ένα από τα πέντε ακυκλοφόρητα κομμάτια που ηχογραφήθηκαν εκείνη την περίοδο και δημοσιεύθηκαν τελικά το 2023.

Σύμφωνα με τον Tim Finn, το τραγούδι είναι ένας ύμνος γεμάτος αγάπη και ενότητα

 αφιερωμένος σε όλους τους «συνταξιδιώτες» της ζωής—ιδιαίτερα σε εκείνους τους πιο ήσυχους, χαμηλών τόνων ανθρώπους που βίωσαν την απομόνωση των lockdowns. Μουσικά, συνδυάζει την εκφραστική φωνή και τους εσωτερικούς στίχους του Finn με τις κομψές, ατμοσφαιρικές κιθάρες του Manzanera. 

#TravellersRadio #TimFinn #PhilManzanera #SplitEnz #ArtRock #MusicHistory #HelloFellowTravellers #Rockanizontas

 Το "Will You Be There (In The Morning)" είναι μια από τις πιο γνωστές και αγαπημένες power ballads του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Heart, η οποία κυκλοφόρησε στα τέλη του 1993.

Το κομμάτι αποτέλεσε το πρώτο επίσημο single από το ενδέκατο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο Desire Walks On. 

Το βίντεο που βλέπετε παρακάτω με ημερομηνία 2 Οκτωβρίου 2026 δεν είναι καινούριο οπτικό υλικό, αλλά η επίσημη ψηφιακή επανακυκλοφορία (Remaster/HQ) του αυθεντικού βίντεο κλιπ από την εταιρεία τους στα επίσημα κανάλια. 

 Σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία των επιτυχιών των Heart, όπου τα κύρια φωνητικά ανήκουν στην Ann Wilson, στο συγκεκριμένο τραγούδι τα lead φωνητικά αναλαμβάνει η αδερφή της, Nancy Wilson. Η Ann Wilson την πλαισιώνει με δεύτερες φωνές στο ρεφρέν.

Το τραγούδι γράφτηκε από τον διάσημο παραγωγό και συνθέτη Robert John "Mutt" Lange

 ο οποίος είχε γράψει για το συγκρότημα και την τεράστια επιτυχία του 1990, "All I Wanna Do Is Make Love to You".

 Το single σημείωσε αξιοσημείωτη επιτυχία παγκοσμίως. Κατάφερε να μπει στο Top 40 του US Billboard Hot 100

(φτάνοντας στο Νο. 39), ενώ πήγε ακόμα καλύτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο (Νο. 19) και στον Καναδά (Νο. 8).

 Πρόκειται για ένα άκρως ερωτικό κομμάτι που περιγράφει την ανασφάλεια και το πάθος κάποιου που είναι τόσο ερωτευμένος, ώστε φοβάται ότι το ταίρι του δεν θα είναι εκεί το επόμενο πρωί ("I'm scared you won't be there in the morning when I rise..."). 

#Heart #WillYouBeThereInTheMorning #SoftRock #AnnWilson #NancyWilson #TravellersRadio #Rockanizontas

 

Το "Diembéring" είναι το πιο διάσημο και εμβληματικό τραγούδι του Σενεγαλέζου μουσικού, τραγουδιστή και συνθέτη Metzo Djatah. Η πρώτη του εκδοχή ηχογραφήθηκε το 1999, ενώ το 2002 κυκλοφόρησε ευρύτερα στην Ευρώπη ως το ομώνυμο τραγούδι του επιτυχημένου του άλμπουμ. 

Χάρη σε αυτό το κομμάτι, ο καλλιτέχνης κέρδισε το περίβλεπτο βραβείο Prix Découverte RFI / CFI Afrique 2000 . 

Ο τίτλος του τραγουδιού είναι εμπνευσμένος από το Ντιεμπέρινγκ, μια μικρή παραθαλάσσια πόλη στην καταπράσινη περιοχή Κασαμάνς (Casamance) της νότιας Σενεγάλης, όπου γεννήθηκε ο μουσικός.

Οι στίχοι περιγράφουν με ποιητικό τρόπο την ομορφιά του χωριού, τις γυναίκες που χορεύουν στο πυκνό δάσος και την ηρεμία δίπλα στον ωκεανό. Το τραγούδι λειτουργεί ουσιαστικά ως μια προσευχή και ένας φόρος τιμής στον εκλιπόντα πατέρα του, ο οποίος γεννήθηκε εκεί και επέστρεψε για να ταφεί στην πατρική του γη.

«Γνωρίζεις το όμορφο χωριό μου που εκτείνεται στην άκρη του νερού; / Με τις πανέμορφες ακτές του που κοιτάζουν κατάματα τον ωκεανό... / Ακούς αυτές τις γυναίκες που τραγουδούν και χορεύουν στο πυκνό δάσος; / Στο Ντιεμπέρινγκ, το χωριό των παιδικών του χρόνων... / Αυτή η προσευχή είναι για τον πατέρα μου, ας είναι ελαφρύ το χώμα του Ντιεμπέρινγκ...»

#MetzoDjatah #Diembering #SenegalMusic #AfricanFolk #WorldMusic #SyllartRecords #TravellersRadio #Rockanizontas

     Rock...ανίζοντας με τον  Ryan McGarvey   και το τραγούδι του Mystic Dream

Το "Mystic Dream" είναι ένα από τα πιο εμβληματικά, ατμοσφαιρικά και αγαπημένα κομμάτια του Αμερικανού blues-rock κιθαρίστα και τραγουδιστή Ryan McGarvey. 

Κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου 2007 ως το 17ο κομμάτι του εξαιρετικού ντεμπούτο άλμπουμ του με τίτλο Forward in Reverse. Το τραγούδι αποτελεί σταθερό highlight των ζωντανών του εμφανίσεων και αναδεικνύει πλήρως τη λυρικότητα και τη μοναδική του δεξιοτεχνία στην ηλεκτρική κιθάρα. 

Μετά από μια παρατεταμένη δισκογραφική απουσία, ο Ryan McGarvey επέστρεψε δυναμικά τον Απρίλιο του 2026 με το ολοκαίνουριο στούντιο άλμπουμ του με τίτλο Up From The Ashes

το οποίο συνοδεύτηκε από το single "Back To Life"

.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#RyanMcGarvey #MysticDream #ForwardInReverse #BluesRock #Rockanizontas #TravellersRadio

 
Το “Mississippi Queen” (1970) των Mountain είναι ένα από τα πιο εμβληματικά hard rock κομμάτια της δεκαετίας του '70, διάσημο για το πανίσχυρο riff της κιθάρας του Leslie West και, φυσικά, για το θρυλικό του cowbell (κουδούνα). Η ιστορία πίσω από τη δημιουργία του περιλαμβάνει διακοπές ρεύματος, μια μυστηριώδη γυναίκα και πολύ... πείσμα στο στούντιο.

         Το one‑hit wonder που γεννήθηκε από μια τυχαία στιγμή στο Nantucket

Το “Mississippi Queen” των Mountain, το θρυλικό hard‑rock κομμάτι του 1970, έγινε το απόλυτο anthem του συγκροτήματος, παρότι θεωρείται ένα από τα πιο διάσημα one‑hit wonders στην ιστορία της rock. Η ιστορία του όμως δεν ξεκινά στον Νότο, αλλά σε ένα μικρό νησί της Μασαχουσέτης.

Το τραγούδι, με τους Leslie West, Corky Laing, Felix Pappalardi και David Rea να μοιράζονται τα credits, εμφανίστηκε στο ντεμπούτο άλμπουμ Climbing! και γεννήθηκε από μια αυθόρμητη στιγμή κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής εμφάνισης στο Nantucket.

Ο Corky Laing, που τότε δεν ήταν ακόμη μέλος των Mountain, έπαιζε με το προηγούμενο συγκρότημά του σε ένα παραλιακό club. Η ζέστη ήταν τόσο έντονη που ολόκληρο το νησί βυθίστηκε στο σκοτάδι από υπερφόρτωση των κλιματιστικών. Με τα φώτα έκτακτης ανάγκης να ανάβουν και το κοινό «φτιαγμένο» με χάπια, ο Laing αυτοσχεδίασε ένα drum solo για να κρατήσει τον κόσμο ζωντανό.

Εκείνη τη στιγμή, εμπνευσμένος από μια εντυπωσιακή γυναίκα από τον Νότο με διάφανο φόρεμα, άρχισε να φωνάζει στίχους που αργότερα θα γίνονταν μέρος του “Mississippi Queen”.

Ο ίδιος θυμάται ότι από το πολύ ουρλιαχτό έπαθε χρόνια λαρυγγίτιδα — αλλά η έμπνευση άξιζε.

Όταν αργότερα μπήκε στους Mountain, έφερε μαζί του την ιδέα. Ο Leslie West πρόσθεσε το εμβληματικό κιθαριστικό riff, ενώ ο Felix Pappalardi πρότεινε το χαρακτηριστικό μοτίβο με τα διπλά μπάσα στα drums.

Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1970, μπήκε στο Billboard Hot 100 στο No. 92 και ανέβηκε σταδιακά μέχρι το No. 21. Παρέμεινε η μοναδική μεγάλη mainstream επιτυχία των Mountain, κατατάσσοντάς τους στα “10 Greatest Rock One‑Hit Wonders of All Time”, σύμφωνα με το Collider.

Το κομμάτι ηχογραφήθηκε στα Record Plant Studios της Νέας Υόρκης για το ντεμπούτο άλμπουμ τους, Climbing!. Ο μπασίστας και παραγωγός του σχήματος, Felix Pappalardi (γνωστός και από την παραγωγή του στους Cream), ήταν εξαιρετικά τελειομανής και ανάγκασε την μπάντα να κάνει δεκάδες cuts / takes για το ίδιο τραγούδι. Εξαντλημένος και εκνευρισμένος από τις συνεχείς επαναλήψεις, ο Corky Laing αποφάσισε να μετρήσει την εισαγωγή για το επόμενο take χτυπώντας επιθετικά μια κουδούνα (cowbell) αντί για τις μπαγκέτες. Ο Pappalardi βρήκε την εισαγωγή τόσο δυναμική και ξεσηκωτική που αποφάσισε όχι μόνο να μην την κόψει, αλλά να την αφήσει ψηλά στη μίξη. Έτσι δημιουργήθηκε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες εισαγωγές στην ιστορία του ροκ. 

Το "Mississippi Queen" κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1970 και έφτασε μέχρι το No. 21 του Billboard Hot 100. Αν και οι Mountain θεωρούνται τεχνικά "one-hit wonders" για το ευρύ κοινό (καθώς δεν έβγαλαν άλλη τόσο μεγάλη εμπορική επιτυχία), το κομμάτι έθεσε τις βάσεις για το αμερικανικό hard rock και το heavy metal. Έχει διασκευαστεί από κορυφαίους καλλιτέχνες, με πιο αξιοσημείωτη τη διασκευή του Ozzy Osbourne το 2005, στην οποία μάλιστα συμμετείχε ο ίδιος ο Leslie West παίζοντας κιθάρα. #Mountain #MississippiQueen #LeslieWest #CorkyLaing #FelixPappalardi #RockHistory #OneHitWonder #HardRock #Rockanizontas #ClassicRock #MusicLegends #TravellersRadio

Το “We’re Still Here” αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά τραγούδια της σύγχρονης πορείας του Steve Perry, του εμβληματικού πρώην frontman των Journey. Το κομμάτι κυκλοφόρησε το 2018 μέσα από το άλμπουμ Traces , μια δουλειά που σηματοδότησε τη μεγάλη επιστροφή του Perry στη δισκογραφία μετά από 24 χρόνια αποχής

Η σύνθεση του τραγουδιού είναι αποτέλεσμα συνεργασίας του Perry με τον Brian West , ενώ η ενορχήστρωση του άλμπουμ περιλαμβάνει εντυπωσιακά έγχορδα από τον David Campbell

Ο Perry εμπνεύστηκε το κομμάτι κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος για φαγητό στο Χόλιγουντ. Περπατώντας στη Sunset Boulevard, παρατήρησε μια νέα γενιά εφήβων να κυκλοφορεί στους δρόμους. Όπως δήλωσε ο ίδιος, ένιωσε μια βαθιά σύνδεση και συντροφικότητα μαζί τους, συνειδητοποιώντας ότι παρόλο που τα χρόνια περνούν, η ανθρώπινη εμπειρία παραμένει η ίδια: «Είμαστε ακόμα εδώ, κάνοντας το ίδιο πράγμα»

Το επίσημο βίντεο κλιπ κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2019 σε σκηνοθεσία της Myriam Santos. Έχει μια neo-noir αισθητική και δείχνει τον Perry να οδηγεί μια κλασική μαύρη Chevrolet Chevelle SS του 1970 στους νυχτερινούς δρόμους του Λος Άντζελες, παρατηρώντας τη ζωή γύρω του. 

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#StevePerry #WereStillHere #Traces #Journey #Rockanizontas #TravellersRadio

Το δεύτερο και τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος, με τίτλο Blue Jug Band, κυκλοφόρησε το 1978 από την εταιρεία Ariola Records America. 

Ο δίσκος κινείται στα κλασικά μονοπάτια του Southern Rock της δεκαετίας του '70, με έντονες επιρροές από country και blues, θυμίζοντας τον ήχο συγκροτημάτων όπως οι The Marshall Tucker Band και οι Charlie Daniels Band. Οι στίχοι του άλμπουμ εστιάζουν κυρίως σε καθημερινές, γήινες ιστορίες απλών ανθρώπων.

Το άλμπουμ περιλαμβάνει συνολικά 11 κομμάτια:

1. Memories Are Hard To Come By (δυναμικό ξεκίνημα με ακουστική εισαγωγή που εξελίσσεται σε country-rock)
2. Like A Fool (μια mid-tempo μπαλάντα με πιάνο και διπλές κιθάρες)
3. Lodi (διασκευή στο πασίγνωστο κομμάτι των Creedence Clearwater Revival)
4. Kentucky Man
5. Cajun Lady
6. Shotgun Rider
7. Tequila Waltz (μια μελαγχολική country μπαλάντα)
8. Conchita
9. Taste Of The Country
10. Child Abuse
11. The Sun Is Gonna Shine 
    
    Στην ηχογράφηση αυτού του δίσκου υπήρξαν ορισμένες αλλαγές στη σύνθεση (όπως στα τύμπανα), ενώ συμμετείχαν και σπουδαίοι session μουσικοί της country σκηνής
    
    Clint Delong & Ed Raetzloff – Κιθάρες, βασικά φωνητικά Bill Little – Πλήκτρα, φωνητικά Bill Burnett – Μπάσο Lanny Boles – Τύμπανα (αντικατέστησε τον Mac Paul Wakley του πρώτου δίσκου) Randy Scruggs – Guest συμμετοχή στην κιθάρα (γιος του θρυλικού Earl Scruggs) Rufus Thibodeaux – Guest συμμετοχή στο βιολί (fiddle), ιδιαίτερα αισθητό στο κομμάτι "Cajun Lady" John Slate & Larry Henley – Παραγωγή 

Μετά από αυτή την κυκλοφορία, το συγκρότημα ουσιαστικά διαλύθηκε, με τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Ed Raetzloff να στρέφεται στις αρχές της δεκαετίας του '80 προς τη χριστιανική rock (Contemporary Christian Music).

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.