Hako Yamasaki – Tobimasu (1975): Το υπνωτιστικό ντεμπούτο μιας μοναδικής φωνής (Travellers CD Sessions)

 Το Tobimasu ήταν το ντεμπούτο άλμπουμ της Hako Yamasaki η οποία γεννήθηκε το 1957 στην πόλη Hita της επαρχίας Oita. Το πραγματικό της όνομα είναι Hatsuko Yasuda.

Παρά το μικρό της ανάστημα (μόλις 1,50 μ.) και το γεγονός ότι πάσχει από χρόνια παγκρεατίτιδα – ασθένεια που δεν της επιτρέπει να καταναλώνει αλκοόλ, καπνό ή ακόμη και καφέ – κατάφερε να εντυπωσιάσει το κοινό ήδη από τις πρώτες εμφανίσεις της. Η χαρακτηριστική, δυνατή και γεμάτη συναίσθημα φωνή της έκανε αίσθηση σε ζωντανό φεστιβάλ του TBS Radio, οδηγώντας την γρήγορα σε συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρεία.

Τις επόμενες δεκαετίες συμμετείχε σε συναυλίες, ηχογραφήσεις και θεατρικές παραγωγές, διατηρώντας έντονη παρουσία μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '90. Η οικονομική ύφεση στην Ιαπωνία επηρέασε σοβαρά τη δισκογραφική της εταιρεία και η καριέρα της μπήκε σε αναγκαστική παύση μέχρι το 2008.

Παρότι ποτέ δεν έγινε μεγάλη εμπορική σταρ, απέκτησε ένα ιδιαίτερα πιστό κοινό, κυρίως στη Γιοκοχάμα, πόλη που αγαπούσε βαθιά και στην οποία αφιέρωσε πολλά τραγούδια της. Στη δεκαετία του '80 απέκτησε το προσωνύμιο «Η Madonna των Νυχτερινών Ραδιοφωνικών Εκπομπών».

Σήμερα θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές του ιαπωνικού folk και συνεχίζει να εμφανίζεται ζωντανά.

Ένα αριστούργημα της ιαπωνικής μουσικής των '70s

Το Tobimasu θεωρείται πλέον κλασικό άλμπουμ της ιαπωνικής μουσικής σκηνής της δεκαετίας του '70 και αποτελεί ιδανική εισαγωγή στον ιδιαίτερο κόσμο της Hako Yamasaki.

Με βασικά όργανα την ακουστική κιθάρα, το πιάνο και διακριτικά έγχορδα, το άλμπουμ βασίζεται κυρίως στη συγκλονιστική φωνή της.

Η παραγωγή είναι απολύτως αναλογική και λιτή, χωρίς περιττές υπερβολές. Μέσα από ένα μοναδικό πάντρεμα folk, blues, jazz αλλά και παραδοσιακών ιαπωνικών στοιχείων, δημιουργείται μια ατμόσφαιρα γεμάτη μελαγχολία, δύναμη και εσωτερική ένταση.

Οι βασικές θεματικές των στίχων είναι: η νοσταλγία ο χρόνος η φύση η αγάπη η μνήμη

Είτε στο Kazaguruma, είτε στο Hashi Mukou No Ie, είτε στο δραματικό Sayonara No Kane με το δακρύβρεχτο ηλεκτρικό solo, η τραγουδίστρια σηκώνει κάθε κομμάτι στους ώμους της και το τυλίγει σε μια ατμόσφαιρα εγκατάλειψης, θλίψης, τραγωδίας.

Το μεγαλειώδες Sasurai — που σύμφωνα με ένα γρήγορο Google search σημαίνει “να περιπλανιέσαι μόνος σε ξένη χώρα” — συνοψίζει ουσιαστικά ολόκληρο τον δίσκο.

Πέρα από τις μουσικές ταμπέλες

Λέει ο Ιάπωνας φιλόσοφος Keiji Nishitani:

Όταν είμαστε παιδιά, κρατάμε ένα λουλούδι ή ένα φύλλο και λέμε «είναι ένα λουλούδι» ή «είναι ένα χορτάρι», νομίζοντας πως έτσι το κατανοήσαμε. Στην πραγματικότητα όμως γνωρίζουμε μόνο το όνομά του, όχι την ουσία του.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα μουσικά είδη.

Η μουσική της Hako μπορεί να χαρακτηριστεί folk, rock, blues, jazz, ψυχεδελική ή ακόμη και παραδοσιακή ιαπωνική μουσική.

Στην πραγματικότητα όμως ξεπερνά όλες αυτές τις κατηγορίες και δημιουργεί ένα απόλυτα προσωπικό ύφος που διατηρεί μέχρι και σήμερα.

Χωρίς το διαδίκτυο πιθανότατα η μουσική της Hako Yamasaki θα είχε παραμείνει γνωστή μόνο σε ένα μικρό κοινό στην Ιαπωνία.

Τα μουσικά blogs της δεκαετίας του 2000 άρχισαν να ανακαλύπτουν ξεχασμένους Ιάπωνες καλλιτέχνες των '70s, δημοσιεύοντας ολόκληρους δίσκους, βιογραφίες και μεταφράσεις.

Έτσι, καλλιτέχνες όπως η Hako Yamasaki, η Yoshiko Sai, η Doji Morita και ο Yoshi Inoue απέκτησαν διεθνές κοινό και αναγνωρίστηκαν ως σημαντικές προσωπικότητες της ιαπωνικής μουσικής.

Κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης η Hako αναγκάστηκε να κάνει διάφορες περιστασιακές δουλειές για να επιβιώσει και απομακρύνθηκε για χρόνια από τη μουσική.

Ωστόσο, όπως έχει δηλώσει η ίδια, συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς να τραγουδά.

Έτσι επέστρεψε στις ζωντανές εμφανίσεις, αποφασισμένη να συνεχίσει να τραγουδά όσο της το επιτρέπουν οι δυνάμεις της.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Read More

No Man’s Land – The Drowning Desert: Η ελληνική desert‑prog αφήγηση με heavy‑psych θεμέλια

 Το “The Drowning Desert” είναι το πέμπτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του ελληνικού ψυχεδελικού rock συγκροτήματος No Man's Land, το οποίο κυκλοφόρησε το 2010. Αποτελεί την τρίτη κυκλοφορία της μπάντας μέσω της εξειδικευμένης δισκογραφικής εταιρείας ANAZITISI Records. 

Η παραγωγή και η ηχογράφηση έγιναν στα Matrix Studios στην Αθήνα, με μηχανικό ήχου τον Δημήτρη Μισιρλή. 

Η βασική σύνθεση περιλαμβάνει τον Βασίλη Αθανασιάδη (φωνή, κιθάρα, synthesizer), τον Νίκο Πεταβρίδη (μπάσο) και τον Χρήστο Τριανταφυλλόπουλο (τύμπανα), πλαισιωμένους από guest μουσικούς σε τσέλο, τρομπέτα και πιάνο.

Το σχέδιο του εξωφύλλου ανήκει στον Πάρη Ιερεμιάδη

Οι No Man’s Land δραστηριοποιούνται στην ελληνική σκηνή από τα μέσα των 2010s, με εμφανίσεις σε venues και φεστιβάλ που στηρίζουν το heavy‑psych και desert rock. Το The Drowning Desert έχει λάβει θετικές κριτικές για την παραγωγή του και την ωριμότητα της μπάντας, ενώ η παρουσία τους στο Bandcamp έχει βοηθήσει στη διεθνή διάδοση του υλικού τους. Το άλμπουμ εντάσσεται σε μια περίοδο όπου η ελληνική stoner/psych σκηνή έχει αποκτήσει διεθνή αναγνωρισιμότητα, με συγκροτήματα που κινούνται ανάμεσα στο desert rock, το fuzz και το progressive.

#NoMansLand #TheDrowningDesert #HeavyPsych #DesertRock #Rockanizontas #TravellersWebRadio #GreekRock

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Read More

Jackson Browne – Saturate Before Using (1972): Η Αρχή Μιας Θρυλικής Πορείας

 Το "Saturate Before Using" είναι ο ευρέως γνωστός τίτλος για το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ του Jackson Browne, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1972 από την Asylum Records. Αν και επίσημα ο τίτλος του δίσκου είναι απλώς Jackson Browne, η φράση αυτή ταυτίστηκε τόσο έντονα με το άλμπουμ που μεταγενέστερες εκδόσεις σε CD και βινύλιο την υιοθέτησαν ως τον επίσημο τίτλο του. Η σύγχυση με τον τίτλο ξεκίνησε αποκλειστικά από το εξώφυλλο του δίσκου, το οποίο σχεδιάστηκε από τον Gary Burden και φωτογραφήθηκε από τον Henry Diltz: Το εξώφυλλο σχεδιάστηκε έτσι ώστε να μοιάζει με μια παραδοσιακή, πάνινη τσάντα νερού από καμβά (water bag). Αυτές οι τσάντες χρησιμοποιούνταν παλιά στα ταξίδια στην έρημο και έπρεπε να τις μουλιάσεις πρώτα σε νερό ώστε, μέσω της εξάτμισης, να διατηρείται το περιεχόμενο δροσερό. Η φράση "saturate before using" (μουλιάστε πριν από τη χρήση) ήταν απλώς η χρηστική οδηγία που αναγραφόταν πάνω σε αυτές τις τσάντες. Παρά τις αντιρρήσεις της δισκογραφικής εταιρείας που φοβόταν ότι ο κόσμος θα μπερδευτεί, η φράση παρέμεινε στο εξώφυλλο. Το κοινό και οι κριτικοί υπέθεσαν αμέσως ότι αυτός ήταν ο τίτλος του άλμπουμ.

Πριν βγάλει τον δικό του δίσκο, ο Browne ήταν ήδη ένας εξαιρετικά επιτυχημένος 23χρονος τραγουδοποιός, έχοντας γράψει κομμάτια για σπουδαίους καλλιτέχνες όπως οι The Byrds, η Linda Ronstadt και οι Eagles. Ο διάσημος μάνατζερ David Geffen έστειλε ένα ντέμο του Browne σε πολλές εταιρείες, αλλά καμία δεν ενδιαφέρθηκε. Πιστεύοντας ακράδαντα στο ταλέντο του, ο Geffen αποφάσισε να ιδρύσει τη δική του ανεξάρτητη εταιρεία, την Asylum Records, αποκλειστικά και μόνο για να υπογράψει συμβόλαιο με τον Browne! Στην πορεία, η εταιρεία αυτή έγινε το «σπίτι» γιγάντων όπως οι Eagles και η Joni Mitchell.

Οι πρώτες κοπές του βινυλίου το 1972 είχαν μοναδικά χαρακτηριστικά που χάθηκαν στις μετέπειτα επανεκδόσεις Το εξώφυλλο είχε μια ανάγλυφη, τραχιά υφή που θύμιζε αληθινό λινό ή καμβά (burlap), για να μοιάζει ακόμα περισσότερο με την παραδοσιακή τσάντα νερού. Αντί το βινύλιο να βγαίνει από το πλάι, όπως σχεδόν σε όλους τους δίσκους, η θήκη άνοιγε από το πάνω μέρος.

Καθώς ο Browne έπαιζε μέχρι τότε κυρίως μόνος του με μια ακουστική κιθάρα, στο στούντιο Crystal Sound του Χόλιγουντ επιστρατεύτηκαν μερικοί από τους κορυφαίους μουσικούς της εποχής. Το μπάσο ανέλαβε ο Leland Sklar και τα τύμπανα ο Russ Kunkel, οι οποίοι αποτελούσαν το περίφημο ρυθμικό σχήμα των δίσκων του James Taylor. Ο David Crosby και ο Graham Nash (από το θρυλικό συγκρότημα Crosby, Stills, Nash & Young) έκαναν τις δεύτερες φωνές και τις αρμονίες σε αρκετά τραγούδια.

Ο παραγωγός και μηχανικός ήχου Richard Sanford Orshoff ακολούθησε μια πολύ αγνή προσέγγιση. Η φωνή του Browne ηχογραφήθηκε με ένα μόνο κλασικό μικρόφωνο (Neumann U87). Δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου συμπίεση (compression) στη φωνή του, κάτι εξαιρετικά σπάνιο για τη μουσική παραγωγή. Το εφέ της αντήχησης (echo) δεν ήταν ψηφιακό, αλλά προερχόταν από τον φυσικό θάλαμο αντήχησης του στούντιο, δίνοντας στον δίσκο αυτόν τον ζεστό, «εκκλησιαστικό» και ζωντανό ήχο.

Ο δίσκος έλαβε αποθεωτικές κριτικές, με το περιοδικό Rolling Stone να τον συγκρίνει με αριστουργήματα όπως το Astral Weeks του Van Morrison. Έφτασε στο Νο. 53 του Billboard 200, ενώ το single "Doctor My Eyes" σκαρφάλωσε μέχρι το Νο. 8, εκτοξεύοντας την καριέρα του. Ο δίσκος έγινε τελικά πλατινένιος

#JacksonBrowne #SaturateBeforeUsing #FolkRock #Rockanizontas #Americana  #TravellersWebRadio

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Read More