Τόλης Μαστρόκαλος Μια ζωή αφιερωμένη στη μουσική και στην αυθεντική ελληνική ροκ.

 
Ο Τόλης Μαστρόκαλος (1952 – 29 Ιουνίου 2023) ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς μουσικούς της ελληνικής ροκ σκηνής, γνωστός κυρίως ως ο μπασίστας του θρυλικού συγκροτήματος «Σπυριδούλα». Μαζί με το συγκρότημα και τον εμβληματικό Παύλο Σιδηρόπουλο, συμμετείχε στη δημιουργία του δίσκου «Φλου» (1978), ο οποίος θεωρείται ένας από τους πιο επιδραστικούς και καθοριστικούς άλμπουμ στην ιστορία του ελληνικού ροκ.

 Γεννήθηκε το 1952 στην Αθήνα. Μετά το σχολείο πέρασε στην Ανωτάτη Εμπορική (σημερινό Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Το 1977, μαζί με τα αδέρφια Βασίλη και Νίκο Σπυρόπουλο, τον Αντρέα Μουζακίτη και τον Μάκη Μπαντούλα, ίδρυσαν τη «Σπυριδούλα». Η συνεργασία τους με τον Παύλο Σιδηρόπουλο οδήγησε στον δίσκο «Φλου», που περιλαμβάνει διαχρονικά κομμάτια όπως το «Μπάμπης ο Φλου» και το «Το 69 με κάποιον φίλο».  Παρέμεινε ενεργός στη μουσική και διατήρησε επαφή με την εγχώρια ροκ σκηνή. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έκανε εμφανίσεις στο πλευρό του Δημήτρη Πουλικάκου, ενώ συμμετείχε και σε ζωντανές εμφανίσεις με το συγκρότημα «Απροσάρμοστοι».

Μετά τη συνεργασία του με τη «Σπυριδούλα» και την κυκλοφορία του «Φλου», ο Τόλης Μαστρόκαλος συνέχισε να υπηρετεί την τέχνη από διαφορετικά πόστα. Συνέβαλε σε νέα μουσικά σχήματα, εργάστηκε επί σειρά ετών στον χώρο της διαφήμισης και του μάρκετινγκ, ενώ επέστρεψε στη σκηνή μέσα από ιστορικές μουσικοθεατρικές παραστάσεις

«Εταιρεία Καλλιτεχνών»: Το καλοκαίρι του 1979, αμέσως μετά την αποχώρηση από τη «Σπυριδούλα», ακολούθησε ξανά τον Παύλο Σιδηρόπουλο. Μαζί με τον σπουδαίο κιθαρίστα Θόδωρο Παπαντίνα, τον Στίλπωνα Νέστορα και τον Γιώτη Μπαγκάλα δημιούργησαν αυτό το βραχύβιο αλλά ιστορικό σχήμα, κάνοντας επιλεκτικές ζωντανές εμφανίσεις.

 Τα μετέπειτα χρόνια και μέχρι το τέλος της ζωής του, συνόδευε στο μπάσο έναν άλλον «πατριάρχη» του ελληνικού ροκ, τον Δημήτρη Πουλικάκο, σε δυναμικές εμφανίσεις σε ιστορικά live clubs, όπως το Κύτταρο.

Εμφανίσεις με τους «Απροσάρμοστους»: Συμμετείχε ως καλεσμένος σε συναυλίες του συγκροτήματος που συνόδευε τον Σιδηρόπουλο στα ύστερα χρόνια του, κρατώντας ζωντανή την κληρονομιά εκείνης της εποχής.

«Ο Άγνωστος Πρίγκιπας: Παύλος Σιδηρόπουλος»: Λίγους μήνες πριν από τον θάνατό του, το 2023, ανέβηκε στο θεατρικό σανίδι. Συμμετείχε στην ξεχωριστή μουσικοθεατρική παράσταση για τη ζωή του Σιδηρόπουλου, καταθέτοντας τη δική του αληθινή μαρτυρία και παίζοντας ζωντανά μουσική, κλείνοντας έτσι ιδανικά τον κύκλο της καλλιτεχνικής του διαδρομής

Ο Τόλης Μαστρόκαλος έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη 29 Ιουνίου 2023 σε ηλικία 71 ετών, και η είδηση του θανάτου του έγινε ευρύτερα γνωστή στα μέσα ενημέρωσης την επόμενη ημέρα, 30 Ιουνίου.

Αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας λόγω χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ). Η απώλειά του σκόρπισε θλίψη στην ελληνική ροκ κοινότητα, με πολλούς συναδέλφους του, όπως ο Δημήτρης Πουλικάκος, να τον αποχαιρετούν με πολύ συγκινητικά μηνύματα.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Read More

Kristen Pfaff – Το κορίτσι που άφησε το δικό του αποτύπωμα στη grunge

 Η Kristen Pfaff (26 Μαΐου 1967 – 16 Ιουνίου 1994) παραμένει στη μνήμη μας ως μια εξαιρετικά ταλαντούχα μπασίστρια, η οποία άφησε ανεξίτηλο το σημάδι της στην εναλλακτική ροκ σκηνή των αρχών των '90s. Έγινε ευρύτερα γνωστή για τη συμμετοχή της στο συγκρότημα Hole της Courtney Love και στους θορυβώδεις Janitor Joe, ενώ αποτελεί ένα από τα πιο τραγικά μέλη του διαβόητου "27 Club".

Η μετακομισή της στο Σιάτλ τη συνέδεσε με την έντονη σκηνή της grunge, αλλά και με τον εθισμό στην ηρωίνη. Μετά τον θάνατο του στενού της φίλου, Kurt Cobain, τον Απρίλιο του 1994, η Kristen αποφάσισε να εγκαταλείψει οριστικά τους Hole και να επιστρέψει στη Μινεάπολη για να παραμείνει καθαρή.Επέστρεψε στο Σιάτλ μόνο για να μαζέψει τα τελευταία της πράγματα. Δυστυχώς, στις 16 Ιουνίου 1994, βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της από υπερβολική δόση ηρωίνης, σε ηλικία μόλις 27 ετών.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Read More

John "Bonzo" Bonham (31 May 1948 – 25 September 1980)

 
Γεννημένος στο Redditch του Ηνωμένου Βασιλείου στις 31 Μαΐου 1948, άρχισε να μαθαίνει ντραμς σε ηλικία 5 ετών και το 1964, εντάχθηκε στο πρώτο του συγκρότημα, Terry Webb and the Spiders. Έπαιξε επίσης σε άλλα συγκροτήματα του Μπέρμιγχαμ, τους The Nicky James Movement και τους The Senators, οι οποίοι κυκλοφόρησαν ένα αρκετά επιτυχημένο σινγκλ "She's a Mod", το 1964. Δύο χρόνια αργότερα, εντάχθηκε στους A Way of Life, προτού ενταχθεί σε ένα συγκρότημα μπλουζ με το όνομα Crawling King Snakes, του οποίου τραγουδιστής ήταν ο νεαρός Robert Plant.

Επέστρεψε στους A Way of Life, αλλά σύντομα επανήλθε στο νέο γκρουπ του Robert Plant, Band of Joy. Στη συνέχεια, το 1968, μαζί με τον Robert, τον κιθαρίστα Jimmy Page και τον μπασίστα John Paul Jones σχημάτισαν τους Led Zeppelin.

Ο Bonham ήταν απρόθυμος να συμμετάσχει, παρόλο που υποτίθεται ότι θα συναγωνιζόταν για τη θέση με άλλους μεγάλους στα κρουστά όπως ο Ainsley Dunbar και ο Ginger Baker.

Οι Led Zeppelin πούλησαν πάνω από 300 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως, καθιστώντας τους  με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στον κόσμο όλων των εποχών, καθώς και το δεύτερο συγκρότημα με τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο John εκτιμήθηκε για την ταχύτητα, τη δύναμή του, το γρήγορο δεξί του πόδι, τον χαρακτηριστικό ήχο και την «αίσθηση» του. Θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους ντράμερ στην ιστορία της ροκ μουσικής από πολλούς ντράμερ, μουσικούς και σχολιαστές στη βιομηχανία. Ο John βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του κιθαρίστα Jimmy Page, έχοντας πεθάνει από ασφυξία, αφού εισέπνευσε τον δικό του εμετό μετά από υπερβολική κατανάλωση βότκας

Read More

Ian Curtis: Σαν σήμερα έφυγε ο άνθρωπος που άλλαξε για πάντα το post‑punk

 
Στις 18 Μαΐου 1980, ο Ian Curtis των Joy Division έβαλε τέλος στη ζωή του στα 23. Το “She’s Lost Control” παραμένει το πιο προσωπικό και προφητικό τραγούδι του.

Ο Ian Kevin Curtis γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1956 και πέθανε σαν σήμερα, 18 Μαΐου 1980, σε ηλικία μόλις 23 ετών. Παρά το σύντομο πέρασμά του, ο Curtis άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στο post‑punk, στη σύγχρονη alternative σκηνή και στη μουσική κουλτούρα συνολικά. Ως τραγουδιστής και στιχουργός των Joy Division, δημιούργησε έναν ήχο σκοτεινό, μινιμαλιστικό και βαθιά συναισθηματικό, που επηρέασε γενιές καλλιτεχνών.

Η ζωή του Curtis σημαδεύτηκε από την επιληψία, την οποία διαγνώστηκε στα 20 του. Η ασθένεια επηρέασε τόσο τις ζωντανές εμφανίσεις του — με χαρακτηριστικές τις σπασμωδικές κινήσεις που συχνά παρερμηνεύονταν ως μέρος της σκηνικής του παρουσίας — όσο και τη στιχουργική του θεματολογία. Η πίεση των περιοδειών, η επιδείνωση της υγείας του και η ψυχολογική φθορά οδήγησαν στην αυτοκτονία του, μία ημέρα πριν από την πρώτη αμερικανική περιοδεία των Joy Division.

Το έργο του Curtis παραμένει διαχρονικό γιατί συνδύασε την ειλικρίνεια με μια ποιητική, σχεδόν υπαρξιακή γραφή. Η φωνή του — ψυχρή, αποστασιοποιημένη, αλλά ταυτόχρονα φορτισμένη — έγινε το σήμα κατατεθέν ενός ολόκληρου μουσικού κινήματος.

Το “She’s Lost Control” είναι ίσως το πιο στενά συνδεδεμένο τραγούδι με την προσωπική του ιστορία. Το έγραψε μετά τον θάνατο μιας νεαρής γυναίκας που έπασχε από επιληψία και την οποία είχε γνωρίσει μέσω της δουλειάς του σε υπηρεσία απασχόλησης. Η γυναίκα υπέστη θανατηφόρα κρίση — γεγονός που συγκλόνισε τον Curtis, ο οποίος ήδη πάλευε με την ίδια ασθένεια.

Το τραγούδι περιγράφει την απώλεια ελέγχου, τόσο σωματική όσο και ψυχική. Οι στίχοι, αποτυπώνουν την αίσθηση αποξένωσης και φόβου που βίωνε ο Curtis. Η ερμηνεία του στο Live at Something Else Show, September 1979 — είναι χαρακτηριστική: απόλυτα φορτισμένη, σχεδόν προφητική.

Μετά τον θάνατό του, τα μέλη των Joy Division συνέχισαν ως New Order, αλλά η σκιά του Curtis παραμένει παρούσα σε κάθε αναφορά στο post‑punk. Το Unknown Pleasures (1979) και το Closer (1980) θεωρούνται σήμερα δύο από τα σημαντικότερα άλμπουμ της σύγχρονης μουσικής.

Ο Curtis έγινε σύμβολο της καλλιτεχνικής ευαισθησίας που συγκρούεται με την ψυχική και σωματική φθορά. Η ιστορία του εξακολουθεί να εμπνέει ντοκιμαντέρ, βιβλία και ταινίες, με πιο γνωστή το Control (2007) του Anton Corbijn.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#IanCurtis #JoyDivision #ShesLostControl #PostPunk #UnknownPleasures #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Read More

Dennis Hopper: Σαν σήμερα γεννήθηκε ο άνθρωπος που άλλαξε το αμερικανικό σινεμά

Γεννημένος στις 17 Μαΐου 1936, ο Dennis Hopper υπήρξε μια από τις πιο ακραίες και επιδραστικές μορφές του Hollywood, από το Easy Rider έως το Blue Velvet.

Ο Dennis Hopper γεννήθηκε σαν σήμερα, 17 Μαΐου 1936, στο Ντοντζ Σίτι του Κάνσας, και εξελίχθηκε σε μία από τις πιο καθοριστικές και αντιφατικές προσωπικότητες του αμερικανικού κινηματογράφου. Η καριέρα του, που διήρκεσε πάνω από έξι δεκαετίες, συνδέεται άμεσα με την άνοδο του New Hollywood, της περιόδου όπου νέοι δημιουργοί αμφισβήτησαν το στούντιο σύστημα και εισήγαγαν πιο προσωπικές, αντισυμβατικές φόρμες αφήγησης.

Ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’50 με συμμετοχές σε ταινίες όπως το Rebel Without a Cause (1955) και το Giant (1956), δίπλα στον James Dean. Η συνεργασία τους επηρέασε βαθιά τον Χόπερ, ο οποίος υιοθέτησε την αυτοσχεδιαστική, ενστικτώδη προσέγγιση της υποκριτικής που χαρακτήριζε τον Dean και το Actors Studio.

Η καθοριστική στιγμή ήρθε το 1969 με το Easy Rider, το οποίο σκηνοθέτησε και στο οποίο πρωταγωνίστησε. Η ταινία, γυρισμένη με χαμηλό προϋπολογισμό, έγινε εμπορική επιτυχία και θεωρείται σήμερα θεμέλιο του New Hollywood. Το Easy Rider εισήγαγε μια νέα αισθητική: ρεαλιστική απεικόνιση της αμερικανικής περιφέρειας, rock soundtrack, αυτοσχεδιαστικοί διάλογοι και αντισυμβατική δομή. Η επιτυχία του άνοιξε τον δρόμο για δημιουργούς όπως οι Scorsese, Coppola και Altman.

Η επόμενη σκηνοθετική του δουλειά, το The Last Movie (1971), υπήρξε εμπορική αποτυχία και οδήγησε σε πολυετή περιθωριοποίηση. Ωστόσο, ο Χόπερ συνέχισε να εργάζεται ως ηθοποιός, συχνά σε ρόλους που αξιοποιούσαν την ακραία, απρόβλεπτη ενέργειά του.

Η επιστροφή του στην πρώτη γραμμή ήρθε τη δεκαετία του ’80 με το Blue Velvet (1986) του David Lynch. Ο ρόλος του Frank Booth θεωρείται ένας από τους πιο εμβληματικούς κακούς στην ιστορία του αμερικανικού σινεμά. Παράλληλα, σκηνοθέτησε το Colors (1988), μια από τις πρώτες mainstream ταινίες που ασχολήθηκαν με τη βία των συμμοριών στο Λος Άντζελες, με ρεαλιστική προσέγγιση και χρήση πραγματικών συμβούλων.

Στη δεκαετία του ’90 εμφανίστηκε σε ταινίες όπως το True Romance (1993), το Speed (1994) και το Basquiat (1996), επιβεβαιώνοντας την ικανότητά του να ενσαρκώνει χαρακτήρες με ένταση και ψυχολογικό βάθος.

Ο Hopper πέθανε το 2010, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά που εξακολουθεί να επηρεάζει το αμερικανικό σινεμά. Το Easy Rider παραμένει σημείο καμπής στην ιστορία της ανεξάρτητης παραγωγής, ενώ οι ερμηνείες του συνεχίζουν να μελετώνται για την ωμότητα και την αυθεντικότητά τους.

Ο Hopper υπήρξε επίσης σημαντικός φωτογράφος, με έργα του να εκτίθενται σε Los Angeles County Museum of Art και Museum of Modern Art. Η φωτογραφική του δουλειά της δεκαετίας του ’60 καταγράφει την αμερικανική αντικουλτούρα, με πορτρέτα καλλιτεχνών, μουσικών και ακτιβιστών. Υπήρξε συλλέκτης σύγχρονης τέχνης και από τους πρώτους που αναγνώρισαν τη σημασία του Andy Warhol και του Jean‑Michel Basquiat. Το 2010 τιμήθηκε με αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας. Η επιρροή του στο New Hollywood παραμένει καθοριστική, με το Easy Rider να θεωρείται ορόσημο στην ιστορία της ανεξάρτητης παραγωγής.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#DennisHopper #EasyRider #NewHollywood #CinemaHistory #BlueVelvet #TravellersWebRadio

Read More

Ο Alan Lancaster υπήρξε θεμέλιο του ήχου των Status Quo και μια από τις πιο δυναμικές μορφές του βρετανικού rock.

 
Ο Alan Charles "Nuff" Lancaster (7 Φεβρουαρίου 1949 – 26 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν Άγγλος μουσικός, περισσότερο γνωστός ως ιδρυτικό μέλος και μπασίστας του ροκ συγκροτήματος Status Quo, με το οποίο έπαιξε από το 1967 έως το 1985, καθώς και σε σύντομες επανενώσεις το 2013 και το 2014. Εκτός από τη συμβολή του στη σύνθεση τραγουδιών, ήταν επίσης ένας από τους βασικούς τραγουδιστές στα άλμπουμ και στις ζωντανές εμφανίσεις, αναλαμβάνοντας τα φωνητικά σε κομμάτια όπως “Backwater”, “Is There a Better Way”, “Bye Bye Johnny”, “High Flyer” και “Roadhouse Blues”.

Ο Alan Charles “Nuff” Lancaster γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1949 στο Peckham του Λονδίνου και υπήρξε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και επιδραστικά μέλη των Status Quo. Μαζί με τους Francis Rossi και Rick Parfitt, αποτέλεσε τον πυρήνα της μπάντας από τα πρώτα της βήματα στα μέσα της δεκαετίας του ’60 έως και τα μέσα των ’80s.

Ως μπασίστας, ο Lancaster διαμόρφωσε τον χαρακτηριστικό boogie‑rock ήχο των Status Quo: σταθερό, επιθετικό παίξιμο, δυναμική σκηνική παρουσία και μια ενέργεια που έγινε σήμα κατατεθέν των live εμφανίσεων της μπάντας. Συμμετείχε σε όλα τα κλασικά άλμπουμ της “χρυσής περιόδου”, όπως Piledriver (1972), Hello! (1973), Quo (1974), On the Level (1975) και Blue for You (1976).

Ο Lancaster υπήρξε επίσης βασικός συνθέτης και περιστασιακός τραγουδιστής, με χαρακτηριστικές ερμηνείες σε κομμάτια όπως “Backwater”, “High Flyer”, “Is There a Better Way” και “Don’t Think It Matters”. Η συμβολή του στον ήχο των Status Quo θεωρείται καθοριστική, ειδικά στην περίοδο όπου η μπάντα καθιερώθηκε ως ένα από τα πιο επιτυχημένα βρετανικά rock acts.

Μετά την αποχώρησή του από τους Status Quo το 1985, ο Lancaster μετακόμισε στην Αυστραλία, όπου συνέχισε να δραστηριοποιείται μουσικά με τους The Party Boys και αργότερα με τους The Bombers. Το 2013 επέστρεψε για την ιστορική Frantic Four Reunion Tour, επανενώνοντας το κλασικό line‑up για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες.

Ο Alan Lancaster έφυγε από τη ζωή στις 26 Σεπτεμβρίου 2021, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια μουσική κληρονομιά και έναν ήχο που συνεχίζει να επηρεάζει γενιές rock μουσικών.

Ο Lancaster υπέφερε για πολλά χρόνια από σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλά παρέμεινε ενεργός στη μουσική όσο του το επέτρεπε η υγεία του. Με τους Status Quo πούλησε πάνω από 118 εκατομμύρια δίσκους, ενώ συμμετείχε σε ιστορικές στιγμές όπως το Live Aid (1985), όπου η μπάντα άνοιξε το φεστιβάλ με το “Rockin’ All Over the World”. Η επιρροή του στο μπάσο του βρετανικού rock θεωρείται σημαντική, με χαρακτηριστικό το “driving” παίξιμο που έδινε ώθηση στον ήχο της μπάντας. Το 2013 και 2014, η επανένωση των Frantic Four γνώρισε τεράστια επιτυχία, επιβεβαιώνοντας την αγάπη του κοινού για το κλασικό line‑up. Ο Lancaster παραμένει μια από τις πιο σεβαστές μορφές του βρετανικού rock.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#AlanLancaster #StatusQuo #FranticFour #ClassicRock #BritishRock #BassLegend #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Read More

Remembering Frank Zappa

 
21 Δεκεμβρίου 1940 – 4 Δεκεμβρίου 1993

Ο Frank Vincent Zappa ήταν ένας πειραματικός μουσικός της ροκ που πέθανε στις 4 Δεκεμβρίου 1993 έχοντας κυκλοφορήσει 62 άλμπουμ.

Ο Frank Vincent Zappa γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1940 στη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ. Από μικρός έδειξε ενδιαφέρον για τη μουσική, διδάχτηκε μόνος του σύνθεση και πειραματίστηκε με ήχους που ξεπερνούσαν τα όρια της εποχής. Οι επιρροές του περιλάμβαναν τον Igor Stravinsky, τη jazz, το doo‑wop και την avant‑garde

Το 1966 ίδρυσε τους The Mothers of Invention, με το άλμπουμ Freak Out! να θεωρείται από τα πρώτα concept albums στην ιστορία της rock

Στη διάρκεια της καριέρας του (1955–1993) κυκλοφόρησε πάνω από 60 άλμπουμ, συνδυάζοντας rock, progressive, blues, jazz fusion, κλασική και ηλεκτρονική μουσική

Ήταν κιθαρίστας, συνθέτης, παραγωγός και σκηνοθέτης, με έμφαση στη σάτιρα και την κοινωνική κριτική. Χρησιμοποίησε το στούντιο σαν όργανο, πειραματιζόμενος με τεχνικές ηχογράφησης και νέες τεχνολογίες

Ο Zappa δεν περιορίστηκε στη μουσική. Μέσα από τους στίχους του σχολίασε την πολιτική, την κοινωνία και την κουλτούρα της Αμερικής, συχνά με χιούμορ και ειρωνεία. Ήταν γνωστός για την αντίθεσή του στη λογοκρισία και την κριτική του απέναντι στη βιομηχανία της μουσικής

Ο Zappa πέθανε στις 4 Δεκεμβρίου 1993 στο Λος Άντζελες από καρκίνο του προστάτη

Η επιρροή του παραμένει τεράστια: από τους Red Hot Chili Peppers μέχρι τους Dream Theater, πολλοί καλλιτέχνες αναγνωρίζουν την πρωτοπορία του. Η οικογένειά του (Gail, Dweezil, Ahmet, Moon, Diva) συνεχίζει να προωθεί το έργο του μέσω του zappa.com και επανεκδόσεων.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 

#FrankZappa #MothersOfInvention #ExperimentalRock #JazzFusion #AvantGarde #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Read More

Rick Parfitt – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο κιθαρίστας των Status Quo

 
Σαν σήμερα, 12 Οκτωβρίου 1948, γεννήθηκε ο Rick Parfitt, ο θρυλικός κιθαρίστας των Status Quo, ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους του βρετανικού boogie rock.

Με την ρυθμική κιθάρα του, την εκρηκτική σκηνική παρουσία και τη συμμετοχή σε πάνω από 30 άλμπουμ, ο Parfitt σημάδεψε την ιστορία του rock για σχεδόν πέντε δεκαετίες. Από το “Caroline” μέχρι το “Rockin’ All Over the World”, η ενέργειά του ήταν ακατάπαυστη, και η συμβολή του στο συγκρότημα ανεκτίμητη.

📺 Δες τον σε δράση στο — ένα βίντεο που αποτυπώνει την ωμή δύναμη και ακρίβεια του παιξίματός του.

🎤 Για μια πιο προσωπική ματιά στη ζωή και την καριέρα του, αξίζει να παρακολουθήσεις το , όπου μιλά για την πορεία του με τους Quo, αλλά και το , με πιο σκοτεινές εξομολογήσεις.

📹 Το αφιέρωμα παρουσιάζει σημεία-σταθμούς της ζωής του, από το Woking μέχρι το Live Aid και την τελευταία του περιοδεία.

Ο Rick Parfitt έφυγε από τη ζωή στις 24 Δεκεμβρίου 2016, αλλά η μουσική του συνεχίζει να χτυπά σαν riff στην καρδιά του rock. Σήμερα, τον θυμόμαστε με σεβασμό και αγάπη. R.I.P. Rick

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#RickParfitt #StatusQuo #BoogieRock #ClassicRock #TravellersRadio #Rockanizontas

Read More

Syd Barrett (1946–2006)

                                               
                                   
                                      Καλλιτέχνης, ποιητής, οραματιστής.

Ο άνθρωπος πίσω από την αρχή:

Ιδρυτικό μέλος των Pink Floyd, συνθέτης, κιθαρίστας και τραγουδιστής στα πρώτα τους άλμπουμ (The Piper at the Gates of Dawn, 1967)

Εμπνευστής της πρώιμης ψυχεδελικής αισθητικής του συγκροτήματος.

Δημιουργός κομματιών όπως:

“Astronomy Domine”

“Lucifer Sam”

“See Emily Play”

“Bike”

Μετά από προβλήματα ψυχικής υγείας και την επίδραση ουσιών, αποσύρθηκε από τους Pink Floyd το 1968.

Οι σόλο δίσκοι του (The Madcap Laughs, Barrett) είναι ωμές, ευαίσθητες καταγραφές ενός μοναδικού νου σε κατάρρευση αλλά και δημιουργική φλόγα.

Shine On You Crazy Diamond

“Come on you target for faraway laughter Come on you stranger, you legend, you martyr, and shine!”

Το πιο συγκινητικό μουσικό αντίο των Pink Floyd στον φίλο τους. Η σύνθεση από το Wish You Were Here (1975) είναι χωρισμένη σε 9 μέρη και αποτυπώνει τη λύπη, την αγάπη και τον σεβασμό που ένιωσαν για τον Syd.

 Η κληρονομιά του

Άσκησε βαθιά επιρροή σε καλλιτέχνες όπως οι David Bowie, Radiohead, και Flaming Lips.

Παραμένει μέχρι σήμερα σύμβολο δημιουργικής ελευθερίας και τραγικής μεγαλοφυΐας.

Αναπαύσου εν ειρήνη, Syd. Έλαμψες κι εξαφανίστηκες σαν κομήτης. Αλλά το φως σου ταξιδεύει ακόμα.

          Τραγούδια αφιερωμένα στον Syd Barrett

Shine On You Crazy Diamond	Pink Floyd	Το απόλυτο μουσικό αντίο. Μια ωδή στη χαμένη ιδιοφυΐα του Syd.
Wish You Were Here	Pink Floyd	Αν και πιο γενικό, πολλοί θεωρούν ότι απευθύνεται στον Syd και την απουσία του.
Dominoes	Syd Barrett	Από τα πιο εσωστρεφή του κομμάτια, σχεδόν προφητικό.
Oh! Wot a Dream	Kevin Ayers	Γραμμένο ειδικά για τον Syd, με τρυφερότητα και νοσταλγία.
Psychedelic Punkeroo	Twink & The Fairies	Ο Twink, πρώην συνεργάτης του Syd, του αφιερώνει αυτό το acid punk κομμάτι.
Dark Globe	Syd Barrett	“Wouldn’t you miss me at all?” — μια κραυγή μοναξιάς και απομόνωσης.
Jugband Blues	Pink Floyd	Το τελευταίο του κομμάτι με το συγκρότημα. Σουρεαλιστικό και συγκινητικό.
Late Night	Syd Barrett	Μια ήσυχη, σχεδόν υπνωτική εξομολόγηση.
Brain Damage	Pink Floyd	Αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί, πολλοί πιστεύουν ότι αναφέρεται έμμεσα στον Syd.

Read More

Allan Holdsworth 6 Αυγούστου 1946 - 15 Απριλίου 2017 (Remembering)

 Ο Allan Holdsworth ήταν Βρετανός κιθαρίστας και συνθέτης. Κυκλοφόρησε δώδεκα στούντιο άλμπουμ ως σόλο καλλιτέχνης και έπαιξε διαφορετικά μουσικά στυλ σε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, με prog και jazzfusion μπάντες όπως οι Soft Machine, Bill Bruford, Pierre Moerlen's Gong και Tempest.

Ο Allan πέθανε στις 15 Απριλίου 2017 στην Καλιφόρνια.

Read More

Θυμόμαστε τον σπουδαίο Phil Everly, τραγουδιστή των Everly Brothers.

 Θυμόμαστε τον εκλιπόντα, σπουδαίο Phil Everly, τραγουδιστή, τραγουδοποιό, κιθαρίστα και μικρότερο αδερφό των Everly Brothers. Γεννήθηκε στις 19/1/1939.

Read More

Θυμόμαστε την Janis Joplin και τον αντίκτυπο που άφησε στη μουσική

 Θυμόμαστε την Janis Joplin και τον αντίκτυπο που άφησε στη μουσική

19 Ιανουαρίου 1943 – 4 Οκτωβρίου 1970.

Read More