Το "4500 Times" αποτελεί το απόλυτο αποκορύφωμα της επίσημης κυκλοφορίας του "Status Quo - Live In Hammersmith 1979", η οποία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά επίσημα τον Απρίλιο του 2026. Η συγκεκριμένη ζωντανή ηχογράφηση από το θρυλικό Hammersmith Odeon του Λονδίνου περιλαμβάνει μια μνημειώδη εκτέλεση του κομματιού, διάρκειας άνω των 25 λεπτών.
Αυτή η περιοδεία έγινε στο πλαίσιο του "If You Can't Stand The Heat" tour και αποτυπώνει τους Status Quo στην πιο "θορυβώδη" και δυναμική τους περίοδο.
Το lineup της εποχής — Francis Rossi, Rick Parfitt, Alan Lancaster, John Coghlan — βρίσκεται σε πλήρη φόρμα.
Το “4500 Times” γράφτηκε από τους Rossi/Parfitt και αποτελεί ένα από τα πιο μακροσκελή κομμάτια της πρώιμης δισκογραφίας των Status Quo. Στο Hello! (1973) εμφανίζεται ως extended boogie suite, ενώ στις live εκτελέσεις της δεκαετίας του ’70 συχνά λειτουργούσε ως κεντρικό σημείο του setlist.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Ο Alan Charles "Nuff" Lancaster (7 Φεβρουαρίου 1949 – 26 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν Άγγλος μουσικός, περισσότερο γνωστός ως ιδρυτικό μέλος και μπασίστας του ροκ συγκροτήματος Status Quo, με το οποίο έπαιξε από το 1967 έως το 1985, καθώς και σε σύντομες επανενώσεις το 2013 και το 2014.
Εκτός από τη συμβολή του στη σύνθεση τραγουδιών, ήταν επίσης ένας από τους βασικούς τραγουδιστές στα άλμπουμ και στις ζωντανές εμφανίσεις, αναλαμβάνοντας τα φωνητικά σε κομμάτια όπως “Backwater”, “Is There a Better Way”, “Bye Bye Johnny”, “High Flyer” και “Roadhouse Blues”.
Ο Alan Charles “Nuff” Lancaster γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1949 στο Peckham του Λονδίνου και υπήρξε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και επιδραστικά μέλη των Status Quo. Μαζί με τους Francis Rossi και Rick Parfitt, αποτέλεσε τον πυρήνα της μπάντας από τα πρώτα της βήματα στα μέσα της δεκαετίας του ’60 έως και τα μέσα των ’80s.
Ως μπασίστας, ο Lancaster διαμόρφωσε τον χαρακτηριστικό boogie‑rock ήχο των Status Quo: σταθερό, επιθετικό παίξιμο, δυναμική σκηνική παρουσία και μια ενέργεια που έγινε σήμα κατατεθέν των live εμφανίσεων της μπάντας. Συμμετείχε σε όλα τα κλασικά άλμπουμ της “χρυσής περιόδου”, όπως Piledriver (1972), Hello! (1973), Quo (1974), On the Level (1975) και Blue for You (1976).
Ο Lancaster υπήρξε επίσης βασικός συνθέτης και περιστασιακός τραγουδιστής, με χαρακτηριστικές ερμηνείες σε κομμάτια όπως “Backwater”, “High Flyer”, “Is There a Better Way” και “Don’t Think It Matters”. Η συμβολή του στον ήχο των Status Quo θεωρείται καθοριστική, ειδικά στην περίοδο όπου η μπάντα καθιερώθηκε ως ένα από τα πιο επιτυχημένα βρετανικά rock acts.
Μετά την αποχώρησή του από τους Status Quo το 1985, ο Lancaster μετακόμισε στην Αυστραλία, όπου συνέχισε να δραστηριοποιείται μουσικά με τους The Party Boys και αργότερα με τους The Bombers. Το 2013 επέστρεψε για την ιστορική Frantic Four Reunion Tour, επανενώνοντας το κλασικό line‑up για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες.
Ο Alan Lancaster έφυγε από τη ζωή στις 26 Σεπτεμβρίου 2021, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια μουσική κληρονομιά και έναν ήχο που συνεχίζει να επηρεάζει γενιές rock μουσικών.
Ο Lancaster υπέφερε για πολλά χρόνια από σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλά παρέμεινε ενεργός στη μουσική όσο του το επέτρεπε η υγεία του. Με τους Status Quo πούλησε πάνω από 118 εκατομμύρια δίσκους, ενώ συμμετείχε σε ιστορικές στιγμές όπως το Live Aid (1985), όπου η μπάντα άνοιξε το φεστιβάλ με το “Rockin’ All Over the World”. Η επιρροή του στο μπάσο του βρετανικού rock θεωρείται σημαντική, με χαρακτηριστικό το “driving” παίξιμο που έδινε ώθηση στον ήχο της μπάντας. Το 2013 και 2014, η επανένωση των Frantic Four γνώρισε τεράστια επιτυχία, επιβεβαιώνοντας την αγάπη του κοινού για το κλασικό line‑up. Ο Lancaster παραμένει μια από τις πιο σεβαστές μορφές του βρετανικού rock.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική.
Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα.
Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.
Οι Eagles ήταν ένα από τα βασικά γκρουπ που καθόρισαν τον ήχο της δεκαετίας του '70. Οι αρμονίες και ο ήχος της country rock αιχμαλώτισ...
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpg)
