Pearls Before Swine – Another Time: Το ψυχεδελικό folk διαμάντι του Tom Rapp (1967)

 
Από το άλμπουμ One Nation Underground (1967), το “Another Time” αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του αμερικανικού acid‑folk.

Το “Another Time” είναι το εναρκτήριο κομμάτι του άλμπουμ One Nation Underground (1967) των Pearls Before Swine, της μπάντας που δημιούργησε ο Tom Rapp και καθόρισε τον ήχο του αμερικανικού acid‑folk στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε από την ESP‑Disk, την ανεξάρτητη εταιρεία της Νέας Υόρκης που φιλοξενούσε avant‑garde και πειραματικούς καλλιτέχνες.

Ο Rapp, μόλις 20 ετών τότε, συνδύασε folk με ψυχεδελική ατμόσφαιρα, ποιητικό λόγο και υπόγειο πολιτικό σχόλιο. Το “Another Time” είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα: λιτό, μελαγχολικό, σχεδόν υπνωτικό, με τη φωνή του Rapp να κυριαρχεί πάνω από ακουστική κιθάρα και διακριτικές ενορχηστρωτικές πινελιές.

Το κομμάτι αναδεικνύει την ιδιαίτερη φωνητική χροιά του Rapp, που συχνά συγκρίνεται με τον Leonard Cohen και τον Tim Buckley

Το κομμάτι θεωρείται σήμερα θεμέλιο του είδους που αργότερα ονομάστηκε acid‑folk.

Το One Nation Underground πούλησε πάνω από 100.000 αντίτυπα — εντυπωσιακό νούμερο για ανεξάρτητη κυκλοφορία του 1967 — και το “Another Time” παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια των Pearls Before Swine, συχνά αναφερόμενο σε ιστορικές αναδρομές για την ψυχεδελική folk σκηνή.

Οι Pearls Before Swine σχηματίστηκαν στη Φλόριντα το 1965 από τον Tom Rapp, ο οποίος υπήρξε κεντρική μορφή της αμερικανικής underground folk σκηνής. Το One Nation Underground ηχογραφήθηκε σε χαμηλό προϋπολογισμό στη Νέα Υόρκη και κυκλοφόρησε το 1967 από την ESP‑Disk. Το άλμπουμ συνδυάζει folk, ψυχεδέλεια, πολιτικό σχολιασμό και avant‑garde στοιχεία. Το “Another Time” αποτέλεσε την πρώτη επαφή του κοινού με τον ιδιαίτερο κόσμο του Rapp, ο οποίος συνέχισε με το Balaklava (1968), ένα από τα πιο σημαντικά acid‑folk άλμπουμ της εποχής. Η μπάντα δεν είχε σταθερή σύνθεση· ο Rapp ήταν ο βασικός δημιουργός και πυρήνας του project μέχρι τη διάλυσή του στα μέσα των ’70s.

Read More

Roamin' Thro' the Gloamin with 40,000 Headmen Ένα από τα πιο ιδιαίτερα κομμάτια των Traffic.

 
Το κομμάτι των Winwood–Capaldi, αρχικά B‑side του 1968, εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα psychedelic‑folk τραγούδια των Traffic.

Το “Roamin’ Thro’ the Gloamin’ with 40,000 Headmen” ηχογραφήθηκε στα τέλη του 1967 και κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1968 ως B‑side του single “No Face, No Name, No Number”. Λίγους μήνες αργότερα συμπεριλήφθηκε στο δεύτερο άλμπουμ των Traffic, το Traffic (1968), το οποίο κυκλοφόρησε από την Island Records στο Ηνωμένο Βασίλειο και την United Artists στις ΗΠΑ.

Το κομμάτι γράφτηκε από τους Jim Capaldi και Steve Winwood, με παραγωγή του Jimmy Miller, ο οποίος υπέγραψε ολόκληρο το άλμπουμ. Η ηχογράφηση έγινε με το βασικό τρίο της μπάντας — Winwood, Capaldi και Chris Wood — χωρίς τον Dave Mason, ο οποίος είχε προσωρινά αποχωρήσει από το συγκρότημα εκείνη την περίοδο.

Το 1968 οι Traffic κινούνταν ανάμεσα στην ψυχεδέλεια, το folk και την jazz‑rock. Το “40,000 Headmen” αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της μετάβασής τους από το πιο pop‑ψυχεδελικό ύφος του Mr. Fantasy σε μια πιο ώριμη, αφηγηματική και folk‑επηρεασμένη γραφή.

Το Traffic (1968) ηχογραφήθηκε στα Olympic Studios στο Λονδίνο και στο Record Plant της Νέας Υόρκης. Το άλμπουμ έφτασε στο #9 των UK Albums Chart και στο #17 του Billboard Top LPs.

Το “Roamin’ Thro’ the Gloamin’…” εμφανίζεται στο άλμπουμ με τον συντομευμένο τίτλο “40,000 Headmen”, ο οποίος επικράτησε στις επόμενες κυκλοφορίες.

Το τραγούδι έχει επανεκδοθεί σε συλλογές όπως The Definitive Collection (1999). Ο Dave Mason, αν και δεν συμμετείχε στην ηχογράφηση, το ενέταξε αργότερα στα προσωπικά του live. Ο Capaldi ηχογράφησε reggae εκδοχή του κομματιού, η οποία περιλαμβάνεται στο box set του 2011.

#Traffic #SteveWinwood #JimCapaldi #40000Headmen #PsychedelicFolk #Rockanizontas #TravellersWebRadio

Read More

Alexander “Skip” Spence – Oar (1969): Το πιο στοιχειωμένο, μοναχικό και ιδιοφυές άλμπουμ της αμερικανικής ψυχεδέλειας

 
Το Oar, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1969 από την Columbia Records, παραμένει ένα από τα πιο παράξενα, ευάλωτα και βαθιά ανθρώπινα άλμπουμ που γεννήθηκαν ποτέ μέσα στη χρυσή εποχή της αμερικανικής ψυχεδέλειας. Ο Alexander “Skip” Spence, ιδρυτικό μέλος των Moby Grape και πρώην ντράμερ των Jefferson Airplane, ηχογράφησε τον δίσκο μόνος του, παίζοντας όλα τα όργανα, γράφοντας όλους τους στίχους, και αφήνοντας πίσω του ένα έργο που μοιάζει περισσότερο με προσωπικό ημερολόγιο παρά με εμπορική κυκλοφορία.

Το Oar γεννήθηκε μέσα σε μια περίοδο ψυχικής κατάρρευσης, απομόνωσης και θεραπείας. Μετά την έξοδό του από ψυχιατρική κλινική, η Columbia του έδωσε τρεις εβδομάδες στο Nashville. Εκείνος χρειάστηκε μόλις επτά ημέρες για να ολοκληρώσει έναν δίσκο που έμελλε να γίνει το απόλυτο folk αριστούργημα

Κομμάτια όπως “Weighted Down (The Prison Song)”, “War in Peace”, “Books of Moses” και “Broken Heart” αποτυπώνουν έναν άνθρωπο που παλεύει με τους δαίμονές του, χωρίς να προσπαθεί να τους κρύψει.

Το Oar αγνοήθηκε το 1969.

Η Columbia το θεώρησε “μη εμπορικό” και το άφησε να χαθεί.

Από τα ’90s και μετά, όμως, ο δίσκος: θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα folk έργα

συγκρίνεται με Nick Drake – Pink Moon και Big Star – Third, επανεκδόθηκε και απέκτησε cult status, απέκτησε tribute album (More Oar, 1999) με συμμετοχές Beck, Tom Waits, Wilco,  Robert Plant

#SkipSpence #Oar #PsychedelicFolk #OutsiderMusic #AcidFolk #MobyGrape #Rockanizontas #TravellersWebRadio

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Read More

Älgarnas Trädgård – “Saturnus Ringar”: Ένα από τα πιο ιδιαίτερα κομμάτια της σκανδιναβικής prog σκηνής.

 
Το “Saturnus Ringar” αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα του σουηδικού underground progressive κινήματος των early ’70s, συνδυάζοντας αυτοσχεδιασμό, ψυχεδέλεια και avant‑garde

Οι Älgarnas Trädgård υπήρξαν ένα από τα πιο ιδιαίτερα και πειραματικά σχήματα της σουηδικής progressive σκηνής των αρχών της δεκαετίας του ’70. Το “Saturnus Ringar”, προερχόμενο από το άλμπουμ Framtiden Är Ett Svävande Skepp, Förankrat I Forntiden (1972), αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσέγγισής τους: ένα κράμα αυτοσχεδιασμού, folk‑ψυχεδέλειας και avant‑prog δομών που ξεφεύγουν από τα συμβατικά όρια του rock.

Η μπάντα αξιοποιεί ακουστικά όργανα, ηλεκτρικά drones, δηλαδή παρατεταμένοι, συνεχόμενοι τόνοι που παράγονται από ηλεκτρικά ή ηλεκτρονικά όργανα όπως synthesizers, ηλεκτρική κιθάρα με feedback ή επεξεργασμένα ηλεκτροακουστικά σήματα. Τα drones λειτουργούν ως σταθερό ηχητικό υπόστρωμα χωρίς μελωδική εξέλιξη, δημιουργώντας υπνωτική και τελετουργική ατμόσφαιρα. Η χρήση τους ήταν συνηθισμένη στο ευρωπαϊκό avant‑prog και στο krautrock των early ’70s, προσφέροντας χώρο για αυτοσχεδιασμό και ελεύθερη ανάπτυξη των υπόλοιπων οργάνων δημιουργώντας ένα ηχητικό περιβάλλον που θυμίζει περισσότερο συλλογικό πείραμα παρά παραδοσιακή σύνθεση. Η παραγωγή ανεπεξέργαστη, αντικατοπτρίζει την αισθητική της εποχής και την τάση των σκανδιναβικών σχημάτων να εξερευνούν νέες μορφές έκφρασης πέρα από το κλασικό symphonic prog.

Το άλμπουμ Framtiden Är Ett Svävande Skepp, Förankrat I Forntiden κυκλοφόρησε το 1972 από τη Silence Records, εταιρεία που στήριξε μεγάλο μέρος της σουηδικής underground σκηνής. Οι Älgarnas Trädgård σχηματίστηκαν στο Γκέτεμποργκ και δραστηριοποιήθηκαν κυρίως μεταξύ 1971 και 1974. Το υλικό τους συνδυάζει στοιχεία από krautrock, free‑form αυτοσχεδιασμό, σκανδιναβική folk και ηλεκτροακουστικά πειράματα. Το άλμπουμ επανεκδόθηκε αρκετές φορές, αποκτώντας cult status ανάμεσα σε συλλέκτες progressive και psychedelic rock.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#AlgarnasTradgard #SaturnusRingar #SwedishProg #AvantProg #PsychedelicFolk #ProgRock #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Read More

Lakota – Lakota (1979): Το μοναδικό άλμπουμ ενός “one‑album wonder” της folk rock σκηνής : Ένα μοναδικό folk rock ταξίδι

Ένα σπάνιο private pressing από το New Jersey που έμεινε ως κρυφό διαμάντι της rural rock ψυχεδέλειας.

Το άλμπουμ Lakota κυκλοφόρησε το 1979 από την JSR Records σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, αποτελώντας το μοναδικό έργο του συγκροτήματος Lakota. Δημιουργήθηκε από τους W.J. Grimm (κιθάρα, φωνητικά, μπάσο) και J.J. Callahan (ντραμς, φωνητικά), δύο φίλους από το Holmdel του New Jersey. Πριν τους Lakota, οι δύο μουσικοί έπαιζαν σε τοπικά country bars και rock clubs, ενώ μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ δεν συνέχισαν με κάποια γνωστή δισκογραφική πορεία.

Το άλμπουμ περιλαμβάνει 11 κομμάτια, με χαρακτηριστικά παραδείγματα το “Clouds And Feathers”, “Prologue” και “Lakota”. Ο ήχος τους συνδυάζει folk rock, country rock και ψυχεδελικές πινελιές, θυμίζοντας επιρροές από Grateful Dead, Allman Brothers και Outlaws. Παρότι το όνομα και το εξώφυλλο παραπέμπουν σε ινδιάνικη θεματολογία, οι Lakota ήταν μια αμερικανική rural rock μπάντα, χωρίς άμεση σχέση με τη φυλή Lakota.

Η παραγωγή είναι ακατέργαστη αλλά αυθεντική, με έντονη κιθαριστική παρουσία και λυρικά θέματα που περιστρέφονται γύρω από τη φύση, την ελευθερία και την πνευματική αναζήτηση. Το άλμπουμ δεν έτυχε ευρείας διανομής και έμεινε συλλεκτικό αντικείμενο, με αποτέλεσμα να αποκτήσει φήμη μέσα από συλλέκτες και blogs που αναδεικνύουν obscure κυκλοφορίες των ’70s.

W.J. Grimm acoustic guitar, electric guitar, bass, lead vocals

William Sleigh bass

J.J. Callahan drums, percussion, harmony vocals

Chris Norden guitar

W.J. Grimm (κιθάρα, φωνητικά, μπάσο):

Γνωστός ως “Willy Sage”. Έπαιζε σε μικρά σχήματα τοπικής σκηνής, με southern rock και country rock επιρροές. Έγραφε τραγούδια ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’70, αρκετά από τα οποία μπήκαν στο άλμπουμ Lakota.

J.J. Callahan (ντραμς, φωνητικά): Γνωστός ως “Jimmy”. Είχε εμπειρία από live εμφανίσεις σε country bars και μικρά rock clubs. Συνεργάστηκε με τον Grimm από τα σχολικά χρόνια.

Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Grimm και Callahan συνέχισαν με άλλο συγκρότημα ή δισκογραφία. Η πορεία τους φαίνεται να περιορίστηκε σε τοπικές εμφανίσεις και μικρές συνεργασίες. Το άλμπουμ έμεινε συλλεκτικό και σπάνιο, χωρίς να ακολουθήσει δεύτερη κυκλοφορία.

Οι Sleight και Norden φαίνεται να ήταν συνεργάτες/φίλοι των Grimm και Callahan, που προστέθηκαν για να ολοκληρώσουν τον ήχο του άλμπουμ. Δεν υπάρχουν στοιχεία για περαιτέρω καριέρα τους στη μουσική βιομηχανία.

Οι Lakota ήταν μια μοναδική στιγμή της αμερικανικής rural rock σκηνής: δύο φίλοι που έγραψαν και ηχογράφησαν ένα άλμπουμ με έντονη folk/country rock ψυχή, αλλά δεν συνέχισαν σε επαγγελματικό επίπεδο. Το έργο τους παραμένει σπάνιο συλλεκτικό διαμάντι.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Lakota #CloudsAndFeathers1979 #LakotaAlbum #JSRRecords #FolkRock #CountryRock #PsychedelicFolk #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Read More

Αποχαιρετώντας τον Tom Rapp (Pearls Before Swine - Rocket Man)

Ο Tom Rapp (1947–2018) υπήρξε ένας από τους πιο ιδιαίτερους και υποτιμημένους τραγουδοποιούς της αμερικανικής underground σκηνής. Γεννήθηκε στη Φλόριντα και μεγάλωσε σε διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ. Σε ηλικία 8 ετών συμμετείχε σε διαγωνισμό τραγουδιού όπου, σύμφωνα με τον ίδιο, τερμάτισε πάνω από τον… Bobby Zimmerman, τον μετέπειτα Bob Dylan — μια ιστορία που ο Rapp ανέφερε συχνά με χιούμορ.

Το 1965 σχημάτισε τους Pearls Before Swine, ένα project που συνδύαζε folk, ψυχεδέλεια, avant‑garde και πολιτικό σχολιασμό. Το ντεμπούτο τους, One Nation Underground (1967), κυκλοφόρησε από την ESP‑Disk και έγινε cult επιτυχία. Ο Rapp ήταν ο βασικός συνθέτης, στιχουργός και δημιουργικός πυρήνας του συγκροτήματος, το οποίο δεν είχε σταθερή σύνθεση.

Στα άλμπουμ της Reprise Records (1969–1971), ο Rapp ανέπτυξε έναν πιο ώριμο, ποιητικό ήχο, με κορυφαίες στιγμές τα Balaklava (1968), The Use of Ashes (1970) και City of Gold (1971). Οι στίχοι του χαρακτηρίζονται από υπόγεια πολιτική κριτική, υπαρξιακή μελαγχολία και λογοτεχνικές αναφορές.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 εγκατέλειψε τη μουσική και έγινε δικηγόρος πολιτικών δικαιωμάτων, υπερασπιζόμενος μειονότητες και ανθρώπους με χαμηλό εισόδημα. Επέστρεψε στη μουσική το 1997 με το άλμπουμ A Journal of the Plague Year. Πέθανε το 2018, αφήνοντας πίσω του μια μικρή αλλά εξαιρετικά επιδραστική δισκογραφία.

Pearls Before Swine – Rocket Man: Το σκοτεινό folk‑ψυχεδελικό αριστούργημα του Tom Rapp. Κυκλοφόρησε στο The Use of Ashes (1970) και παραμένει ένα από τα πιο συγκλονιστικά αφηγηματικά τραγούδια της αμερικανικής acid‑folk.

Το “Rocket Man” των Pearls Before Swine αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και συναισθηματικά φορτισμένα τραγούδια του Tom Rapp, του δημιουργού που καθόρισε την αμερικανική acid‑folk σκηνή στα τέλη των ’60s και στις αρχές των ’70s. Το κομμάτι κυκλοφόρησε το 1970 στο άλμπουμ The Use of Ashes, την τέταρτη δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος για την Reprise Records.

Το “Rocket Man” βασίζεται σε ένα ποίημα της Anne Sexton (“The Starry Night”) και αποτελεί μια σκοτεινή, λυρική αφήγηση για έναν πατέρα που ζει κυριολεκτικά και μεταφορικά «μακριά από τη Γη». Ο Rapp χρησιμοποιεί το διαστημικό ταξίδι ως αλληγορία για την αποξένωση, την απουσία και την αδυναμία σύνδεσης με τους ανθρώπους που μένουν πίσω. Η ερμηνεία του είναι χαμηλότονη, σχεδόν ψιθυριστή, με την κιθάρα και τα έγχορδα να δημιουργούν μια ατμόσφαιρα μελαγχολικής απομόνωσης.

Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε στην Ολλανδία, με τη συμμετοχή Ολλανδών μουσικών και μελών της Royal Philharmonic Orchestra, κάτι που δίνει στο “Rocket Man” μια πιο συμφωνική διάσταση σε σχέση με τα πρώιμα έργα των Pearls Before Swine. Το κομμάτι θεωρείται από πολλούς ιστορικούς της folk ως ένα από τα πιο επιδραστικά τραγούδια της περιόδου — μάλιστα, ο Elton John και ο Bernie Taupin έχουν αναφέρει ότι ο τίτλος του δικού τους “Rocket Man” (1972) επηρεάστηκε από το τραγούδι του Rapp.

My father was a rocket man 

He often went to Jupiter or Mercury, to Venus or to Mars 

My mother and I would watch the sky 

And wonder if a falling star 

Was a ship becoming ashes with a rocket man inside

My mother and I 

Never went out 

Unless the sky was cloudy or the sun was blotted out 

Or to escape the pain 

We only went out when it rained

My father was a rocket man 

He loved the world beyond the world, the sky beyond the sky 

And on my mother's face, as lonely as the world in space 

I could read the silent cry 

That if my father fell into a star 

We must not look upon that star again

My mother and I 

Never went out 

Unless the sky was cloudy or the sun was blotted out 

Or to escape the pain 

We only went out when it rained

Tears are often jewel-like 

My mother's went unnoticed by my father, for his jewels were the stars 

And in my father's eyes I knew he had to find 

In the sanctity of distance something brighter than a star 

One day they told us the sun had flared and taken him inside

My mother and I 

Never went out 

Unless the sky was cloudy or the sun was blotted out 

Or to escape the pain 

We only went out when it rained

Read More