🎙️ Travellers Radio Feed
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ginger Baker. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ginger Baker. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 5 Απριλίου 2021

Ginger Baker,Jack Bruce and Gary Moore (BBM) - City of gold

 
Οι Bruce, Baker Moore ή BBM υπήρξαν ένα βραχύβιο τρίο από καταξιωμένους και σπουδαίους μουσικούς· τα 2/3 τωνCream, Jack Bruce (μπάσο) & Ginger Baker (τύμπανα) και τον Gary Moore στην κιθάρα. Ένα εξ ορισμού supergroup, καθώς η συμμετοχή των δύο πρώτων στους Cream τους εντάσσει στα κορυφαία ονόματα της ροκ μουσικής.

Σχηματίσθηκαν το φθινόπωρο του 1993· ηχογράφησαν έναν δίσκο, ο οποίος κυκλοφόρησε από την εταιρεία Virgin, με τον τίτλο ‘’Around the Next Dream’’, και έφθασε έως το Νο. 9 στο Ηνωμένο Βασίλειο, το καλοκαίρι του 1994, με λίγες -όμως- εβδομάδες παραμονής στους πίνακες.

Share:

Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2019

Αποχαιρετισμός στον Ginger Baker

Ο Peter Edward "Ginger" Baker ήταν Άγγλος ντράμερ γνωστός για τη συμμετοχή του στο βρετανικό ροκ συγκρότημα Cream, από το 1966 ως το 1968.
O Πήτερ "Τζίντζερ" Μπέηκερ γεννήθηκε στις 19 Αυγούστου 1939 στο Λούισαμ του Λονδίνου και τα προσωνύμιο "Τζίντζερ" προήλθε από τα κόκκινα μαλλιά του. Κατά την παιδική του ηλικία ενδιαφερόταν να γίνει επαγγελματίας ποδηλάτης, αλλά στα εφηβικά του χρόνια τα ενδιαφέροντα του άλλαξαν προς τη μουσική και πιο ιδιαίτερα στα τύμπανα.
Στα τέλη της δεκαετίας του '50 είχε ήδη συμμετάσχει στα τζαζ συγκροτήματα του Terry Lightfoot και του Acker Bilk. Το 1962 και μετά από προτροπή του ντράμερ των Rolling Stones Τσάρλι Γουότς, ο Μπέηκερ επιλέχθηκε στους Blues Incorporated όπου γνώρισε τον Γκράχαμ Μποντ και τον Τζακ Μπρους. Το 1963, σχημάτισαν τους Graham Bond Organization μαζί με τους δύο προαναφερθέντες και τον σαξοφωνίστα Ντικ Χέκστολ-Σμιθ. Μαζί κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ "The Sound of 65" και "There's a Bond Between Us", μέσα στο 1965. Οι συνεχείς διαφωνίες του με τον Μπρους οδήγησαν τον δεύτερο σε αποχώρηση και στη μεταπήδηση του στους Bluesbreakers του Τζον Μάγιαλ.
Στις αρχές του 1966, ο Μπέηκερ είχε αποχωρήσει από τους Graham Bond Organization και έψαχνε για νέο συγκρότημα. Έχοντας παρατηρήσει τον πολύ ικανό κιθαρίστα Έρικ Κλάπτον στους Bluesbreakers, σχημάτισε μαζί του και με τον Τζακ Μπρους στο μπάσο και τα κύρια φωνητικά, τους Cream. Μαζί, ηχογράφησαν τέσσερα στούντιο άλμπουμ ανεβαίνοντας από μία φορά στην κορυφή των βρετανικών και αμερικανικών τσαρτ, ενώ κυκλοφόρησαν τις μεγάλες επιτυχίες "Sunshine of Your Love" και "White Room". Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος στα τέλη του 1968, κυκλοφόρησαν δύο ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ και μία συλλογή, τα οποία εδραίωσαν ακόμη περισσότερο το όνομα των Cream αλλά και των μουσικών τους στη συνείδηση του κοινού.
Μετά τους Cream, εντάχθηκε στους Blind Faith ηχογραφώντας το ομώνυμο άλμπουμ του συγκροτήματος μαζί με τον Έρικ Κλάπτον, τον Στηβ Γουίνγουντ και τον Ρικ Γκρεκ, ανεβαίνοντας στην κορυφή των τσαρτ και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Το 1970, ο Μπέηκερ δημιούργησε τους Ginger Baker's Air Force κυκλοφορώντας το ομώνυμο άλμπουμ στα τέλη Μαρτίου και το "Ginger Baker's Air Force ΙΙ" τον Δεκέμβριο του 1970. Αμέσως μετά, μετακόμισε στη Νιγηρία για έξι χρόνια, παίζοντας με το Φέλα Κούτι. Το 1972 κυκλοφόρησε το προσωπικό του άλμπουμ "Stratavarious" και δύο χρόνια αργότερα σχημάτισε τους Baker Gurvitz Army μαζί με τους Άντριαν και Πωλ Γκάρβιτζ, τη Μάντελαϊν Μπελ, τη Ροζέτα Χαϊτάουερ και τον Τζον Μίτσελ. Μαζί κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ χωρίς να καταφέρουν να μπουν στα πρώτα εκατό άλμπουμ του Billboard, όπως έγινε και με τα άλλα δύο άλμπουμ τους, "Elysian Encounter" (1975) και "Hearts on Fire" (1976).
Συνέχισε κυκλοφορώντας το "Ginger Baker & Friends" (1976) και έκανε ένα μεγάλο διάλειμμα μέχρι την ηχογράφηση του "Horses & Trees" το 1986 μαζί με τον μπασίστα Μπιλ Λάσγουελ. Συνέχισε στα τέλη της δεκαετίας του '80 με πρότζεκτ όπως οι Ginger Baker's African Force και οι Middle Passage ενώ το 1991 κυκλοφόρησε το ορχηστρικό και σχεδόν αποκλειστικά ακουστικό "Unseen Rain".

Ακολούθησε το "Going Back Home" του 1994 σηματοδοτώντας την επιστροφή του στην εταιρεία "Atlantic", ενώ το 1999 ένωσε τις δυνάμεις του με τον τρομπετίστα της τζαζ, Ρον Μάιλς, για το δίσκο "Coward of the County".

Το 2005, επανενώθηκε με τον Έρικ Κλάπτον και τον Τζακ Μπρους σχηματίζοντας ξανά τους Cream, ηχογραφώντας τις τέσσερις συναυλίες τους στο Royal Albert Hall του Λονδίνου για την κυκλοφορία "Royal Albert Hall London May 2-3-5-6, 2005".

Το 2009 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του με τίτλο "Hellraiser".
Τον Φεβρουάριο του 2016, ο Μπέικερ ανακοίνωσε ότι είχε διαγνωσθεί με "σοβαρά προβλήματα καρδιάς" και ακύρωσε όλες τις μελλοντικές συναυλίες του μέχρι την επόμενη ειδοποίηση. Γράφοντας στο μπλόκ του, είπε: "Μόλις είδα έναν γιατρό ... μεγάλο σοκ ... όχι περισσότερες συναυλίες για μένα τον παλιό τυμπανιστή ... όλα είναι μακριά ... από όλα τα πράγματα που μπορούσαν να συμβούν ποτέ δεν πίστευα ότι θα ήταν η καρδιά μου ... »

Πριν κάποιες μέρες, η οικογένειά του ανακοίνωσε ότι βρισκόταν και πάλι στο νοσοκομείο, «σε κρίσιμη κατάσταση» και ζήτησε από τους φίλους του να προσευχηθούν γι' αυτόν.

Για πολλούς fans, αυτό ήταν ένα σινιάλο ότι επρόκειτο να πεθάνει και πολλοί γέμισαν έτσι με posts και αναφορές τα social media, δείχνοντας την εκτίμησή τους προς τον Baker.

Παρά ταύτα, ο Baker έδωσε πραγματικά γενναία μάχη να κρατηθεί στη ζωή, κόντρα σε κάθε ιατρική πρόβλεψη. Το αναπόφευκτο τέλος, όμως, ήρθε, όπως ανακοίνωσε πριν μερικά λεπτά το BBC.
Share:

Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2015

Jack Bruce, Ginger Baker, Gary Moore - 1993-11-02 - Rockpalast



Jack Bruce - Bass Guitar, vocals
Ginger Baker - drums
Gary Moore - lead guitar,
with Simon Phillips - drums (Life on Earth)
with Pete Brown - vocals (Spoonful/White Room)





01.NSU
02.Sitting on Top of the World
03.Politician
04.Spoonful
05.White Room
06.Life on Earth

Share:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence