Charles Baudelaire Η γυναίκα έχει το απαράγραπτο δικαίωμα

Η γυναίκα έχει το απαράγραπτο δικαίωμα, και μάλιστα εκπληρώνει ένα είδος χρέους όταν προσπαθεί να φανεί μαγική και εξωπραγματική. Πρέπει να εκπλήσσει, να γοητεύει. Ως είδωλο πρέπει να χρυσώνεται για να γίνεται αντικείμενο λατρείας. Πρέπει, λοιπόν, να δανείζεται απ' όλες τις τέχνες τα μέσα για να υψωθεί πάνω απ' τη φύση, ώστε να σκλαβώνει καλύτερα τις καρδιές και να συναρπάζει τα πνεύματα. Δεν πειράζει διόλου αν η απάτη και το τέχνασμα είναι γνωστά σε όλους, όταν η επιτυχία τους είναι εξασφαλισμένη και το αποτέλεσμα πάντα ακατανίκητο...

Charles Baudelaire 

ΕΓΚΩΜΙΟ ΤΟΥ ΜΑΚΙΓΙΑΖ

Read More

Για τον Αναγνώστη

Η ηλιθιότητα, το λάθος, το αμάρτημα, η τσιγγουνιά,
Απασχολούν το πνεύμά μας και βασανίζουν τα σώματά μας,
Και τροφοδοτούμε τις αγαπημένες μας τύψεις,
Όπως οι ζητιάνοι τρέφουν τα παράσιτά τους.

Τα αμαρτήματά μας είναι πεισματάρικα, οι μεταμέλειές μας χαλαρές,
Τα πληρώνουμε βαριά με τις εξομολογήσεις μας,
Και επιστρέφουμε χαρούμενοι πίσω στο βουρκώδη δρόμο,
Πιστεύοντας ότι τα ευτελή δάκρυα ξεπλένουν όλους τους λεκέδές μας.

Πάνω στο μαξιλάρι του κακού είναι ο Τρισμέγιστος Σατανάς
Που νανουρίζει μακρόσυρτα το μαγεμένο πνεύμα μας,
Και το σκληρό μέταλλο της θέλησής μας
Εξατμίζεται ολόκληρο από αυτόν τον λόγιο χημικό.

Είναι ο Διάβολος που βαστά τα σκοινιά τα οποία μας κινούν!
Για απεχθή αντικείμενα βρίσκουμε τα θέλγητρα.
Κάθε μέρα κατεβαίνουμε προς την Κόλαση μ'ένα βηματισμό,
Χωρίς τρόμο, διασχίζοντας το σκότος με την βρώμικη οσμή.

Όπως μια φτωχή ακολασία που φιλά και τρώει
Το βασανισμένο στήθος μιάς αρχαίας πόρνης,
Ξεκλέβουμε προχωρώντας μια παράνομη ευχαρίστηση
Η οποία μας πιέζει πολύ δυνατά όπως ένα ώριμο πορτοκάλι.

Σφίγγοντας, μυρμηγιάζοντας, σαν ένα εκατομμύριο ελμίνθες²,
Μέσα στο ξεφάντωμα του μυαλού μας ένα πλήθος από Δαίμονες,
Και, όταν αναπνέουμε, ο Θάνατος μέσα στα πνευμόνια μας
Κατέρχεται, αόρατο ποτάμι, με υπόκωφους στεναγμούς.

Αν ο βιασμός, το δηλητήριο, το στιλέτο, η φωτιά,
Δεν έχουν ακόμα υφανθεί από τα ευχάριστα σχέδια τους
Ο κοινότυπος καμβάς της ελεεινής μοίρας μας,
Είναι γιατί η ψυχή μας, δυστυχώς! δεν είναι ακόμα αρκετά τολμηρή.

Αλλά ανάμεσα στα τσακάλια, τους πάνθηρες, τις σκύλες,
Τους πιθήκους, τους σκορπιούς, τα όρνεα, τα ερπετά,
Στα θηρία που σκούζουν, ουρλιάζουν, κράζουν, σέρνονται,
Μέσα στο ελεεινό θηριοτροφείο των παθών μας,

Εκεί βρίσκεται ένα πιό άσχημο, πιο μοχθηρό, πιο βρώμικο!
Αν και δεν σπρώχνει ούτε σε μεγάλες χειρονομίες, ούτε σε μεγάλες κραυγές,
Ευχαρίστως θα έκανε τη γη θρύψαλα
Και μέσα σ'ένα χασμουρητό θα κατάπινε τον κόσμο.

Είναι η πλήξη/ανία! - το μάτι φορτωμένο από ένα αθέλητο δάκρυ,
Ονειρεύεται το ικρίωμα καπνίζοντας τον αργιλέ του.
Το ξέρεις, αναγνώστη, το ντελικάτο τέρας,
- Υποκριτή αναγνώστη, - όμοιε μου, - αδελφέ μου!

¹ Το ποίημα είναι η εισαγωγή της ποιητικής συλλογής του C. Baudelaire με τίτλο "Τα Άνθη του Κακού"

Read More

Μέθα

Ἂν κάποτε στὰ σκαλιὰ ἑνὸς παλατιοῦ, στὸ πράσινο γρασίδι
μιᾶς τάφρου, στὴ μουντὴ μοναξιὰ τοῦ δωματίου σου,
ξυπνήσεις ξεμέθυστος πιά, ῥώτα τὸν ἄνεμο, ῥώτα τὸ κύμα,
τὸ πουλί, τὸ ῥολόι, κάθε τι ποὺ φεύγει,
κάθε τι ποὺ στενάζει, κάθε τι ποὺ κυλάει, ποὺ τραγουδάει,
ποὺ μιλάει· ῥώτα τί ὥρα εἶναι;
Κι ὁ ἄνεμος, τὸ κύμα, τὸ ἄστρο, τὸ πουλί, τὸ ῥολόι,
θὰ σοῦ ἀπαντήσουν: Εἶναι ἡ ὥρα τῆς μέθης!
Γιὰ νὰ γίνεις ὁ μαρτυρικὸς σκλάβος τοῦ χρόνου,
μέθα· μέθα ἀδιάκοπα!
Ἀλλὰ μὲ τί; Μὲ ῥακή, μὲ κρασί, μὲ ποίηση, μὲ ἀρετή...
-Μὲ ὅ,τι θέλεις, ἀλλὰ μέθα!...

Σὰρλ Μπωντλαίρ

Feel the Music Deep Inside

Read More

Αντιστοιχίες

Η φύση είναι ένας ναός όπου κίονες ζωντανοί
Αφήνουν ν' ακουστούν καμιά φορά συγκεχυμένα λόγια˙
Ο άνθρωπος περνά από 'κει, διασχίζοντας δάση συμβόλων
Που τον παρατηρούν με βλέμματα οικεία.
Σαν παρατεταμένοι αντίλαλοι που από μακριά ανταμώνουν
Σε μια βαθιά και ερεβώδη ενότητα,
Απέραντη και αχανή, όπως το φως και η νύχτα,
Τα χρώματα, τ' αρώματα, οι ήχοι ανταποκρίνονται.
Εαρινά αρώματα, όπως της σάρκας των παιδιών
Γλυκά σαν τον οξύαυλο, χλωρά σαν τα λειβάδια
- Κι άλλα, φθαρμένα, πλούσια και θριαμβικά
Ουσίες που διαχέονται χωρίς αρχή και τέλος,
Οπως το μεντζουβί, το άμβαρο, ο μόσχος, το λιβάνι,
Που ψάλλουν ό,τι φέρνει ο νους και ό,τι οι αισθήσεις.

CHARLES BAUDELAIRE

Απόσπασμα από τις "Αντιστοιχίες", στα Ανθη του Κακού,
μτφρ.: Αλέξης Ζήρας, δημοσιευμένο στο περ. "Τα Ποιητικά", τ. 2 (Ιούνιος 2011)
πηγη

Read More

Ο ΞΕΝΟΣ

-Ποιόν αγαπάς πιο πολύ , άνθρωπε αινιγματικέ , πες μου ; τον πατέρα σου ,τη μητέρα σου , την αδερφή σου ή τον αδερφό σου ;
-Δεν έχω ούτε πατέρα ,ούτε μητέρα , ούτε αδερφή , ούτε αδερφό .
-Τους φίλους σου ;
-Κάνετε χρήση μιας λέξης που μου έχει μείνει μέχρι τώρα άγνωστη.
-Την πατρίδα σου ;
-Αγνοώ σε πιο γεωγραφικό πλάτος είναι η θέση της .
-Την ομορφιά ;
-Θα την αγαπούσα με προθυμία θεά και αθάνατη .
-Το χρυσάφι ;
-Το μισώ όπως εσείς μισείτε το Θεό .
-Ε ! λοιπόν εσύ τι αγαπάς παράξενε ξένε ;
-Αγαπώ τα σύννεφα…τα σύννεφα που περνούν…εκεί πέρα…τα υπέροχα σύννεφα !

Charles Baudelaire

Read More

«Σε μια περαστική»

Μια λάμψη… σκοτάδι μετά! Φευγαλέα ομορφιά.

Το βλέμμα σου μ’ έκανε ξαφνικά να ξαναγεννηθώ.

Ποιος ξέρει αν ποτέ θα σε ξαναδώ...

Αλλού, μακριά από δω! Πολύ αργά! Ίσως ποτέ!

Γιατί που κρύβεσαι δεν ξέρω

ούτε συ πού πηγαίνω.

Αχ, εσύ που θ’ αγαπούσα, αχ, εσύ που το ’ξερες!

Σαρλ Μποντλέρ
«Σε μια περαστική», Τα Άνθη του Κακού

Read More

Charles Baudelaire

Πάνω στους κυματισμούς του χρόνου
-έτσι έρχονται τα πράγματα και οι ώρες στη ζωή μου-....
και γύρω μου απλώνονται οι γεύσεις
και οι οσμές της τρικυμίας ,
και με εξαίσιες νυχτερινές μουσικές με ταξιδεύουν
οι σκέψεις μου μέχρι τα χείλη και τα στήθη σου ,

και έτσι γαλήνια προς τη θάλασσα που είναι το άπειρο
με οδηγείς
και στη διαύγεια της υπέροχης ψυχής σου
αντανακλώνται αγαπημένη μου τα βάθη του ουρανού.....

Και όταν κουρασμένες από τα κύματα της ζωής,
γυρνούν πίσω στο γενέθλιο λιμάνι ,
είναι και πάλι οι σκέψεις μου
που εμπλουτισμένες επιστρέφουν
από το άπειρο σε σένα..


Charles Baudelaire

Read More

Ρομαντικό Ηλιοβασίλεμα

Read More

Charles Baudelaire

Αλίμονο ,όλα είναι άβυσσος!!
Λόγος και δράση ,πόθοι...


Έχει κι εμένα το κορμί τον ανατριχιασμό του ,
επάνω του όταν περνά ,τ΄αγέρι του φόβου νιώθει!!!

Ψηλά και κάτω από την γη ,παντού ,στα βάθη ,στα ακρογιάλια ,
η σιωπή και το φρικτό τ'άπειρο που απελπίζει....


Μέσα στις νύχτες μου ο θεός σοφά και αγάλια-αγάλια ,
ένα βραχνά πολύμορφον αιώνια ζωγραφίζει....


Ο ύπνος σαν βαθύς γκρεμός με κάνει και τρομάζω ,
παράξενη θλίψη αόριστη συνέχεια μου φέρνει ,
απ'όλα τα παράθυρα το χάος το κοιτάζω ,


κι η σκέψη μου που ο ίλιγγος πάντα την συνεπαίρνει ,

του μηδενός την άφωνην αναισθησία φθονεί....


-Ω , από τον αριθμό κανείς να μην μπορεί να βγεί !!!!!!!!





καρολος μπωντλαιρ

Read More

Το ταξίδι

"Μα αληθινοί ταξιδευτές εκείνοι είναι που φεύγουν

μονάχα για να φύγουν•ελαφρές καρδιές καθώς
μπαλόνια, το μοιραίο τους ποτέ δεν τ’ αποφεύγουν•
Χωρίς να ξέρουν το γιατί, πάντοτε λένε "Εμπρός!"

Εκείνοι που σαν σύννεφα οι απροθυμιές τους μοιάζουν
και που σαν νεοσύλλεκτοι κανόνια λαχταρούν
κι άγνωστες ηδονές τρανές, που πάντοτε αλλάζουν
Και που τι όνομα έχουνε δεν μπόρεσαν να βρουν!

Φρίκη! Σαν σβούρα μοιάζουμε, σαν φούσκα που πηδάει•
Ακόμα και στον ύπνο μας, απάνω μας σιμώνει,
Μας δέρνει η Περιέργεια και μας κυλά στα χάη,
Σαν ένας Άγγελος σκληρός που ήλιους μαστιγώνει.

Μοίρα παράξενη! Ο σκοπός πάντα άλλη θέση παίρνει,
κι αφού δεν είναι πουθενά, μπορεί να’ναι παντού•
ο Άνθρωπος που ακούραστα η Ελπίδα τόνε σέρνει,
αιώνια ψάχνει αναπαμό με τρέξιμο τρελού.

Πλοίο τρικατάταρτο η ψυχή, ζητάει την Ικαρία•
Κάποια φωνή απ’ την γέφυρα φωνάζει: "Προσοχή!"
Κι από τη σκοπιά μια άλλη φωνή απαντά: "Ευτυχία…
’Έρωτας… Δόξα". Διάολε! Σκόπελος είν’ εκεί!

Κάθε νησάκι που ο σκοπός του πλοίου μακριά κοιτάζει,
Είν’ Ελδοράδο που μας έχει η Μοίρα υποσχεθεί•
Κι η Φαντασία, που έξαλλη στην κεφαλή οργιάζει,
Βρίσκει μόνο έναν ύφαλο μόλις ο ήλιος βγει.

Ω των χιμαιρικών χωρών ο ποθοπλανταγμένος!

Στα σίδερα ή στη θάλασσα πρέπει να πεταχτεί

Ο οικτρός σκοπός, που Αμερικές βλέπει σαν μεθυσμένος

Κι η πλάνη του το βάραθρο το κάνει πιο βαθύ;

Κι ο γερο-αλήτης έτσι δα στις λάσπες που πατάει,

Χάσκοντας, παραδείσια ονειρεύεται παλάτια•

Σε κάθε τρώγλη που κερί μονάχα την φωτάει,

ανακαλύπτουν Κάπουες τα εκστατικά του μάτια".

"Τα άνθη του κακού" Σαρλ Πιέρ Μπωντλαίρ

Read More

Charles Baudelaire - Get Drunk

 One should always be drunk. That’s all that matters...

    that’s our one imperative need. So as not to feel Time’s

    horrible burden one which breaks your shoulders and bows

    you down, you must get drunk without cease.

    But with what?

    With wine, poetry, or      virtue

 as you choose.

    But get drunk.

   And if, at some time, on steps of  a palace,

    in the green grass of a ditch,

    in the bleak solitude of your room,

    you are waking and the drunkenness has already abated,

    ask the wind, the wave, the stars, the clock,

    all that which flees,

    all that which groans,

    all that which rolls,

    all that which sings,

    all that which speaks,

    ask them, what time it is;

    and the wind, the wave, the stars, the birds, and the clock,

    they will all reply:

  “It is time to get drunk.

    So that you may not be the     martyred slaves of Time,

    get drunk, get drunk,

    and never pause for rest!

    With wine, poetry, or virtue,

    as you choose!"

Πρέπει να είσαι πάντα μεθυσμένος.

Αυτό είναι το μόνο που έχει σημασία ...αυτή είναι η επιτακτική ανάγκη μας.

Για να μη νιώθετε το φριχτό φορτίο του Χρόνου

που σπάζει τους ώμους σας και σας γέρνει στη γη,

πρέπει να μεθάτε αδιάκοπα...... Αλλά με τι?

Με κρασί, με ποίηση ή με αρετή, όπως σας αρέσει.

Αλλά μεθύστε.

Και αν μερικές φορές, στα σκαλιά ενός παλατιού,

στο πράσινο χορτάρι ενός χαντακιού,

μέσα στη σκυθρωπή μοναξιά της κάμαράς σας,

ξυπνάτε, με το μεθύσι να έχει ήδη υποχωρήσει, 

ρωτήστε τον αέρα, το κύμα, το άστρο, το πουλί, το ρολόι,

το κάθε τι που φεύγει, το κάθε τι που βογκά,

το κάθε τι που κυλά, το κάθε τι που τραγουδά,

ρωτήστε τι ώρα είναι,

και ο αέρας, το κύμα, το άστρο, το πουλί, το ρολόι,

θα σας απαντήσουν: - "Είναι η ώρα να μεθύσετε.

Για να μην είσαστε οι βασανισμένοι σκλάβοι του Χρόνου,

μεθύστε, μεθύστε χωρίς διακοπή!

Με κρασί, με ποίηση ή με αρετή, όπως σας αρέσει."

Charles Baudelaire 

Read More