Μια μέρα ήξερες επιτέλους
τι έπρεπε να κάνεις, και ξεκίνησες,
αν και οι φωνές γύρω σου
φώναζαν συνεχώς τις
κακές συμβουλές τους
αν και το όλο το σπίτι
άρχισε να τρέμει
και αισθάνθηκες το παλιό δυνατό τράβηγμα
στους αστραγάλους σου.
«Βελτίωσε τη ζωή μου!»
κάθε φωνή φώναζε.
Μα δεν σταμάτησες.
Ήξερες τι έπρεπε να κάνεις,
αν και ο άνεμος εξέταζε
με τα σκληρά του δάχτυλα
τα ίδια αυτά θεμέλια
αν και η μελαγχολία τους
ήταν τρομερή. Ήταν ήδη αρκετά
αργά, και ήταν μια άγρια νύχτα,
και ο δρόμος γεμάτος πεσμένα
κλαδιά και πέτρες.
Μα, σιγά-σιγά,
καθώς άφηνες τις φωνές τους πίσω,
τα αστέρια άρχισαν να καίνε
μέσα από τα φύλλα των νεφών,
και υπήρχε μια νέα φωνή,
την οποία σιγά-σιγά
αναγνώρισες ως δική σου,
που σε κράτησε συντροφιά
καθώς βημάτιζες όλο και βαθύτερα
στον κόσμο,
αποφασισμένος να κάνεις
το μόνο πράγμα που μπορούσες να κάνεις
– αποφασισμένος να σώσεις
τη μόνη ζωή που μπορούσες να σώσεις.
Mary Oliver
Μετάφραση Μαρία Κατσοπούλου
Το ποίημα «Το Ταξίδι» (The Journey) της Mary Oliver είναι ένα από τα πιο εμβληματικά έργα της σύγχρονης αμερικανικής ποίησης. Με απλή γλώσσα και βαθιά πνευματικότητα, η Oliver περιγράφει τη στιγμή που ο άνθρωπος αποφασίζει να ακούσει τη δική του εσωτερική φωνή και να απομακρυνθεί από τις απαιτήσεις και τις φωνές των άλλων.
Το Ταξίδι έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα γιατί λειτουργεί ως ποιητικό μανιφέστο αυτογνωσίας και θάρρους, εμπνέοντας αναγνώστες να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να αφήσουν πίσω γνώριμα πρόσωπα και καταστάσεις.
🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpg)
