🎙️ Travellers Radio Feed

Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2021

Connie Smith - Wings of a Dove


 ".... Η πρώτη ηχογράφηση της Connie πραγματοποιήθηκε στα στούντιο της RCA Victor στο Nashville τον Ιούλιο του 1964 όπου ηχογράφησε τέσσερα τραγούδια. Ένα από αυτά με τίτλο "Once a Day" επιλέχθηκε ως το ντεμπούτο σινγκλ της.

Το τραγούδι κυκλοφόρησε βιαστικά ένα μήνα μετά την ηχογράφηση και έφθασε στο #1 του Billboard, παραμένοντας στη πρώτη θέση για 8 εβδομάδες.

Το "Once a Day" είναι το πρώτο ντεμπούτο σινγκλ μιας γυναικείας φωνής που έγινε #1. Για σχεδόν 50 χρόνια κατείχε και το ρεκόρ για τις 8 εβδομάδες που πέρασε στην 1η θέση από μία γυναίκα τραγουδίστρια.

Τον Μάρτιο του 1965 κυκλοφορεί ο 5στερος δίσκος της με τίτλο "Connie Smith" που φτάνει και παραμένει στο #1 για επτά εβδομάδες, περιέχοντας τις 4 πρώτες ηχογραφήσεις της και άλλα οκτώ καινούργια τραγούδια.

Είναι απίστευτο να περιγράψει κάποιος τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι γυναικείες φωνές "σε όλο το φάσμα της μουσικής" και ειδικότερα σε ένα κατ' εξοχήν ανδροκρατούμενο και συντηρητικό Nashville.

Στην σημερινή εποχή όμως το έχουν λύσει αυτό το πρόβλημα, γιατί οι γυναίκες έχουν καταλάβει ότι αν "δεν τα βγάλεις όλα έξω, καριέρα δεν κάνεις " 

Είμαι περίεργος, αν τις ντύσει κάποιος με συντηρητικά φορέματα, πετάξει έξω τα 20μελη μπαλέτα, τους καπνούς και τα βεγγαλικά θα τραγουδούν το ίδιο καλά ; ή θα είναι να παίρνεις δρόμο ; 

Εκείνη την εποχή όμως με τα κλειστά γιακαδάκια τα μακριά φορέματα και στημένη σαν αγγούρι στο μικρόφωνο, αν δεν άξιζε στ' αλήθεια δεν μπορούσε να κάνει εύκολα καριέρα μία γυναίκα τραγουδίστρια. Ακόμα και η Dolly με τον τόσο πλούσιο μπούστο δεν τολμούσε να τον επιδείξει και τον είχε επτασφράγιστα κλειστό.

Το ίδιο φυσικά μπορεί να πει κανείς και για τους άνδρες, εκτός φυσικά του τότε αναδυόμενου ροκ που κατάφερε να σπάσει τα στερεότυπα του καθωσπρεπισμού και να ανασάνουν οι καλλιτέχνες.

Δεν ξεχνάει ποτέ κανείς της γενιάς μου το κράξιμο που έφαγαν οι Byrds στο Grand Ole Opry (Τα εξιστορούσε ο Roger McQuinn σε παλιότερο ντοκυμαντέρ που είχε παιχτεί στην ΕΡΤ) ή το δούλεμα και την συμπεριφορά προς τον Gram Parsons και τους Flying Burrito Bros. επίσης στο Opry....

Το 1965 και σε ηλικία 24 χρονών η Connie έγινε επίσημα το νεότερο μέλος της ραδιοφωνικής εκπομπής του Opry, ένα όνειρο που όπως εξομολογήθηκε το είχε από παιδάκι 5 χρόνων και έλεγε "κάποια μέρα θα τραγουδήσω στο Opry" ...."

"Wings Of a Dove"

Είναι ένα τραγούδι από τον 4ο κατά σειρά δίσκο της που περιέχει gospel τραγούδια με τίτλο 

"Great Sacred Songs"  (1966)

Γιάννης Καρύδας

Share:

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence