Κατά τη διάρκεια της συναυλίας των Metallica το Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2026, στο εντυπωσιακό Sphere του Λας Βέγκας στα πλαίσια της μόνιμης εμφάνισής τους (residency) με τίτλο Life Burns Faster, ο frontman του συγκροτήματος, James Hetfield, απευθύνθηκε στο κοινό και πήρε ξεκάθαρη θέση ενάντια στην πολιτικοποίηση των συναυλιών. 

Αφού πρώτα ευχαρίστησε θερμά τους οπαδούς που ταξίδεψαν από μακριά, ξοδεύοντας χρόνο και χρήματα για να τους δουν, ο Hetfield δήλωσε επί λέξει από τη σκηνή: 

«Και πρέπει απλώς να το πω, οι Metallica δεν είναι εδώ, όπως κάποιοι άλλοι καλλιτέχνες, για να σας επηρεάσουν με τις ανοησίες τους (bullshit), εντάξει; Είμαστε εδώ... χωρίς ανοησίες... είμαστε εδώ για να ξεχάσουμε όλες τις εξωτερικές μαλακίες, εντάξει; Η ατζέντα των Metallica είναι η αγάπη, η ενέργεια και η heavy μουσική, μωρό μου!» 

 

 Η τοποθέτηση αυτή του Hetfield έγινε Viral στα μουσικά μέσα, καθώς ήρθε σε μια περίοδο έντονης συζήτησης στη μουσική βιομηχανία, λίγο μετά από περιστατικά όπου άλλοι καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν τη σκηνή για έντονα πολιτικά μηνύματα.

Η στάση αυτή, πάντως, δεν αποτελεί έκπληξη για τους Metallica. Διαχρονικά, το συγκρότημα επιλέγει να κρατά την πολιτική μακριά από τις ζωντανές του εμφανίσεις, θεωρώντας ότι οι συναυλίες τους πρέπει να λειτουργούν ως ένας χώρος απόδρασης (escapism) και ένωσης των ανθρώπων μέσω της μουσικής, και όχι ως πεδίο διχασμού. 

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Metallica #JamesHetfield #SphereLasVegas #LifeBurnsFaster #HeavyMetal #LarsUlrich #KirkHammett #RobertTrujillo

 
Η ζωντανή εκτέλεση του "Heroes" από τους Hollywood Vampires στο Montreux Jazz Festival αποτελεί μία από τις πιο πολυσυζητημένες στιγμές του συγκροτήματος.

Πρόκειται για μια διασκευή στον διαχρονικό ύμνο του David Bowie, η οποία ηχογραφήθηκε κατά τη διάρκεια της ιστορικής εμφάνισης του supergroup στην Ελβετία το 2018. Η συγκεκριμένη εκτέλεση κυκλοφόρησε επίσημα ως single τον Αύγουστο του 2026, αποτελώντας τον προάγγελο του ολοκληρωμένου live άλμπουμ τους με τίτλο At Montreux Jazz Festival. 

Το κύριο χαρακτηριστικό που κάνει αυτή την εκτέλεση να ξεχωρίζει είναι ότι τα ηνία των κύριων φωνητικών αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου ο Johnny Depp. Ο Depp προσφέρει μια θεατρική και άκρως εσωτερική ερμηνεία, αποτίοντας έναν ειλικρινή φόρο τιμής στον Bowie.

#HollywoodVampires #Heroes #DavidBowie #JohnnyDepp #AliceCooper #JoePerry #TommyHenriksen #Rise #MontreuxJazzFestival #TravellersRadio #Rockanizontas

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 
Το Black Sabbath – The Lost 1970 Avro Sessions είναι μια μνημειώδης, ιστορική ανακάλυψη για τους οπαδούς του heavy metal, καθώς πρόκειται για την κυκλοφορία μιας θρυλικής, χαμένης ζωντανής ηχογράφησης των Black Sabbath που ήρθε στην επιφάνεια. 

Η ηχογράφηση έγινε στις 22 Μαΐου 1970 στα AVRO TV Studios στο Χίλβερσουμ της Ολλανδίας, μόλις τρεις μήνες μετά την κυκλοφορία του εμβληματικού ντεμπούτου άλμπουμ τους, για την τηλεοπτική εκπομπή Doebidoe. Για 56 ολόκληρα χρόνια, η ταινία θεωρούνταν ολοσχερώς κατεστραμμένη από φωτιά στα αρχεία του ολλανδικού τηλεοπτικού δικτύου AVRO. Ωστόσο, η πλήρης ηχογράφηση εντοπίστηκε και κυκλοφόρησε σε ένα σπάνιο, συλλεκτικό βινύλιο (LP) από το ανεξάρτητο γερμανικό label Avertigro (σε περιορισμένη έκδοση 666 αντιτύπων). 

Η κυκλοφορία θεωρείται το «Άγιο Δισκοπότηρο» για τους συλλέκτες, καθώς αποτυπώνει την αυθεντική, κλασική σύνθεση της μπάντας (Ozzy Osbourne, Tony Iommi, Geezer Butler, Bill Ward) σε μια απίστευτα ωμή, βαριά, "fuzz" και γεμάτη αυτοσχεδιασμούς (jams) πρώιμη μορφή. 

1. Black Sabbath
2. N.I.B.
3. The Wizard
4. Behind The Wall Of Sleep
5. Warning
   
   Ανεπίσημη / Unofficial (Limited 666 αντίτυπα)

  
(Rest in Peace) στον Edgar Patrik, τον εμβληματικό πρώην ντράμερ του γερμανικού hard rock συγκροτήματος Bonfire, ο οποίος έφυγε από τη ζωή χθές, 10 Οκτωβρίου 2026. 

Ο Edgar Patrik υπήρξε μέλος των Bonfire κατά τη χρυσή τους εποχή (από το 1987 έως το 1994), αφήνοντας το στίγμα του σε κορυφαία άλμπουμ όπως τα Point Blank (1989) και Knock Out (1991), ενώ είχε παίξει επίσης με σημαντικά metal σχήματα όπως οι Sinner και οι Samson.

Ο Edgar Patrik υπήρξε ένας από τους πιο σταθερούς, δυναμικούς και περιζήτητους ντράμερ της ευρωπαϊκής hard rock και heavy metal σκηνής κατά τη δεκαετία του 1980 και των αρχών του 1990. Η μουσική του πορεία χαρακτηρίστηκε από τη συμμετοχή του σε μερικά από τα πιο ιστορικά σχήματα του είδους: Ο Patrik ξεκίνησε δυναμικά την καριέρα του στις αρχές των '80s στη Γερμανία

Sinner (1981–1983): Εντάχθηκε στο heavy metal συγκρότημα του Mat Sinner και συμμετείχε στα πρώτα τους άλμπουμ, όπως τα Wild 'n' Evil (1982) και Fast Decision (1983). 

Tyran' Pace (1983–1986): Μαζί με τον εμβληματικό τραγουδιστή Ralf Scheepers (μετέπειτα Primal Fear), δημιούργησαν ένα σχήμα έντονα επηρεασμένο από τους Judas Priest. Ο Patrik έπαιξε στα άλμπουμ Eye to Eye (1984) και Long Live Metal (1985). 

Το 1985 πέρασε για ένα διάστημα από τους Βρετανούς Samson, το ιστορικό συγκρότημα του Νέου Κύματος του Βρετανικού Heavy Metal (NWOBHM)

Bonfire (1987–1994)

Η σημαντικότερη και πιο αναγνωρίσιμη περίοδος της καριέρας του ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1987, όταν αντικατέστησε τον Ken Mary (ο οποίος είχε παίξει ως session στο άλμπουμ Fireworks).

Point Blank (1989): Ο Patrik έβαλε τη σφραγίδα του στο κορυφαίο, ίσως, άλμπουμ των Bonfire, το οποίο ηχογραφήθηκε στο Λος Άντζελες με παραγωγό τον θρυλικό Michael Wagener.

Knock Out (1991): Ανέλαβε τα τύμπανα και τα δεύτερα φωνητικά σε μια περίοδο που το συγκρότημα προσπαθούσε να εδραιωθεί στην αμερικανική αγορά.

Live...The Best (1993)

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 
 Ian Hill ο εμβληματικός μπασίστας και το μακροβιότερο μέλος των Judas Priest.

 Γεννημένος στις 20 Ιανουαρίου 1951 στο West Bromwich της Αγγλίας, είναι ο μοναδικός μουσικός που παρέμεινε αδιάλειπτα στο συγκρότημα από την ίδρυσή του το 1969 μέχρι και σήμερα, συμμετέχοντας σε όλα τα άλμπουμ και τις περιοδείες τους.Ήταν εκείνος που έφερε τον Rob Halford στο συγκρότημα το 1973, καθώς εκείνη την εποχή ο Hill είχε σχέση με την αδερφή του Halford, Sue.

Η είδηση για την αποχώρηση του Ian Hill από τους Judas Priest είναι ολόφρεσκη και αποτελεί τεράστιο σοκ για την παγκόσμια metal κοινότητα. Ανακοινώθηκε επίσημα από το συγκρότημα και τον ίδιο στις 9 Οκτωβρίου 2026. 

Ο 74χρονος πλέον μπασίστας πήρε τη δύσκολη απόφαση να αποσυρθεί εξαιτίας σοβαρών, χρόνιων προβλημάτων υγείας που επηρεάζουν άμεσα την ικανότητά του να παίζει: 

Προχωρημένη Αρθρίτιδα: Παλεύει εδώ και χρόνια με την πάθηση, η οποία πλέον βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο στον αριστερό του ώμο και στο δεξί του χέρι, ενώ έχει εμφανιστεί στον δεξί ώμο και στα δύο του γόνατα. Μέχρι πρότινος τη διαχειριζόταν με παυσίπονα, ειδικές γέλες και ενέσεις κορτιζόνης. Ο Τραυματισμός-Καταλύτης: Το καθοριστικό χτύπημα ήρθε κατά τη διάρκεια της πρόσφατης ευρωπαϊκής τους περιοδείας. Στη συναυλία των Βρυξελλών, λίγο πριν τα encores, ο Hill υπέστη ρήξη τένοντα στον αριστερό του ώμο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να σηκώσει το χέρι του αρκετά ψηλά ώστε να φτάσει την ταστιέρα (neck) του μπάσου του. Εξαιτίας αυτού του τραυματισμού, στις 21 Σεπτεμβρίου στο Λονδίνο, ο Ian Hill έχασε την πρώτη του συναυλία με τους Judas Priest μετά από 56 ολόκληρα χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας.

Στο συγκινητικό μήνυμα που μοιράστηκε στα social media του συγκροτήματος, ο Hill εξήγησε τη φιλοσοφία του: 

«Γεια σε όλους. Για πάρα πολύ καιρό, όταν με ρωτούσαν "για πόσο ακόμα μπορείς να συνεχίσεις;", πάντα απαντούσα "μέχρι να αρχίσει να υποφέρει η απόδοσή μου"... Μισώ που το λέω, αλλά αυτή η στιγμή έφτασε.» 

 Ο ίδιος διευκρίνισε ότι κατάφερε να ηχογραφήσει κανονικά τα μέρη του μπάσου για το επόμενο στούντιο άλμπουμ των Judas Priest, αλλά η σωματική καταπόνηση μιας ζωντανής περιοδείας είναι πλέον αδύνατο να υποστηριχθεί. 

Οι Judas Priest ανακοίνωσαν αμέσως ότι τη θέση του Hill στο μπάσο αναλαμβάνει μόνιμα ο Davey Rimmer, γνωστός από τη θητεία του στους Uriah Heep και στους Elegant Weapons. Ο Rimmer είχε ήδη προσληφθεί κρυφά ως «αντικαταστάτης ασφαλείας» (understudy) σε περίπτωση που η υγεία του Hill κατέρρεε στην περιοδεία, και ήταν αυτός που έπαιξε εμβολίμως στη συναυλία του Λονδίνου. Θα αναλάβει πλήρως καθήκοντα από τις προγραμματισμένες live εμφανίσεις της μπάντας για το 2027.

Η αποχώρηση του Ian Hill αποτελεί το τέλος μιας τεράστιας εποχής.

• Ήταν το τελευταίο εναπομείναν ιδρυτικό μέλος που βρισκόταν σταθερά στην μπάντα από το 1969.

• Πλέον, το παλαιότερο ενεργό μέλος στη σκηνή είναι ο frontman Rob Halford (ο οποίος εντάχθηκε το 1973). Ο έτερος εμβληματικός κιθαρίστας Glenn Tipton παραμένει επίσημο μέλος και συνθέτει στο στούντιο, αλλά έχει αποσυρθεί από τις περιοδείες εδώ και χρόνια λόγω της νόσου Πάρκινσον.

 Ο Keith Christmas, ο σπουδαίος Άγγλος folk rock τραγουδοποιός και βιρτουόζος της ακουστικής κιθάρας, έφυγε από τη ζωή στις 9 Οκτωβρίου 2026, έπειτα από μια τετραετή μάχη με τον καρκίνο των νεφρών.

Αφήνει πίσω του μια σπουδαία μουσική κληρονομιά, έχοντας συνδέσει το όνομά του με μερικές από τις πιο εμβληματικές στιγμές της βρετανικής rock ιστορίας:

Συνεργασία με τον David Bowie: Έπαιξε την ακουστική κιθάρα στο θρυλικό άλμπουμ Space Oddity (1969) του David Bowie, τον οποίο είχε γνωρίσει στο Beckenham Arts Lab.

Το πρώτο Glastonbury (1970): Ήταν ένας από τους ελάχιστους καλλιτέχνες που εμφανίστηκαν στο πρώτο, ιστορικό Φεστιβάλ του Glastonbury το 1970

Μεγάλες Περιοδείες: Κατά τη δεκαετία του '70, περιόδευσε ανοίγοντας τις συναυλίες για μυθικά συγκροτήματα όπως οι The Who, King Crimson, Roxy Music, The Kinks και ο Frank Zappa

Κυκλοφόρησε περισσότερα από 15 προσωπικά άλμπουμ, ξεκινώντας με το εξαιρετικό ντεμπούτο του Stimulus (1969), και συνέχισε να δημιουργεί μέχρι τα τελευταία του χρόνια, με πιο πρόσφατες κυκλοφορίες όπως το Life, Life (2019) και το ζωντανό Live at the Adelphi (2025)

 
Το "Hello Fellow Travellers" είναι ένα τραγούδι που προέκυψε από τη συνεργασία του Νεοζηλανδού τραγουδοποιού Tim Finn (γνωστού από τους Split Enz και Crowded House) και του Βρετανού κιθαρίστα Phil Manzanera (Roxy Music, 801). 

Το κομμάτι κυκλοφόρησε επίσημα στις 24 Νοεμβρίου 2023 ως μέρος του EP τους με τίτλο Viento en Popa, αλλά και ως bonus track στην ειδική, περιορισμένης έκδοσης τριπλή συλλογή βινυλίου Tim Finn & Phil Manzanera (κυκλοφορία μέσω της BFD/The Orchard).

Οι δύο καλλιτέχνες γνωρίζονταν από το μακρινό 1975, όταν οι Split Enz άνοιγαν τις συναυλίες των Roxy Music στην Αυστραλία. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας (2020–2022), αποφάσισαν να συνεργαστούν εξ αποστάσεως από τα home studios τους, στέλνοντας ιδέες ανάμεσα στη Νέα Ζηλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Αυτή η «κυβερνο-συνεργασία» οδήγησε σε δύο ολοκληρωμένα άλμπουμ (Caught by the Heart το 2021 και The Ghost of Santiago το 2022), με το "Hello Fellow Travellers" να αποτελεί ένα από τα πέντε ακυκλοφόρητα κομμάτια που ηχογραφήθηκαν εκείνη την περίοδο και δημοσιεύθηκαν τελικά το 2023.

Σύμφωνα με τον Tim Finn, το τραγούδι είναι ένας ύμνος γεμάτος αγάπη και ενότητα

 αφιερωμένος σε όλους τους «συνταξιδιώτες» της ζωής—ιδιαίτερα σε εκείνους τους πιο ήσυχους, χαμηλών τόνων ανθρώπους που βίωσαν την απομόνωση των lockdowns. Μουσικά, συνδυάζει την εκφραστική φωνή και τους εσωτερικούς στίχους του Finn με τις κομψές, ατμοσφαιρικές κιθάρες του Manzanera. 

#TravellersRadio #TimFinn #PhilManzanera #SplitEnz #ArtRock #MusicHistory #HelloFellowTravellers #Rockanizontas