"Παράξενο μού είναι το σκουριασμένο μαλλί της κόμης" Yvan Goll (1891-1950)

 Παράξενο μού είναι το σκουριασμένο μαλλί της κόμης

και σχεδόν εχθρική του μυός η υπακοή στον βραχίονα

Μα πόσο οικείο πόσο αφοσιωμένο

είναι το στρίψιμο του λαιμού σου δίπλα μου

μου ανήκει ακόμα και

των αποδημητικών πουλιών η υπερταχεία

στο μάτι σου μέσα το νεφελώδες

καθώς υπερβέβαιη εξακοντίζεται στον νου μου που εκρήγνυται

για να μου αρπάξει διά της βίας το αίμα μου όπως επιπλέει

Πώς εφαρμόζει στα χέρια μου

η τρυφερή καμπύλη της σπονδυλικής σου στήλης

τα φτερά σου τα μόλις ορατά

έχουν γίνει από νιπτήρες πουλιών ψυχικώς κλονισμένων

και το κορμί σου από χιονονιφάδες πλασμένο είναι

μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

Read More

Από τότε που με γνώρισες - Ιβάν Γκολ

Από τότε που με γνώρισες
Γνώρισα κι εγώ τον εαυτό μου
Το σώμα μου το 'νιωθα πιο ξένο
Κι από μια ήπειρο μακρινή
Δεν εξεχώριζα
Ανατολή από Νότο
Ο ώμος μου απόγκρεμος
Ορθωνόταν σα βράχος
Ξάφνου το χέρι σου σοφό
Μου δίδαξε ποια είμαι
Το πόδι μου βρήκε το βήμα του
Η καρδιά μου το χτύπο της
Τώρα αγαπώ τον εαυτό μου
Όπως εσύ μ’ αγαπάς

Από τότε που με γνώρισες-Ιβάν Γκολ. Μετάφραση: Ε. Χ. Γονατάς.

Read More