Ο Serj Tankian, τραγουδιστής των System of a Down και μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές της αρμενικής διασποράς, έχει τοποθετηθεί επανειλημμένα για την Γενοκτονία των Αρμενίων του 1915, ένα ιστορικό γεγονός που εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο πολιτικών ισορροπιών και διπλωματικών πιέσεων.
Παρακάτω ο τραγουδιστής των System Of a Down, Serj Tankian για το Ισραήλ και την υποκριτική αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων, έναν αιώνα αργότερα και ενώ διαπράττει το ίδιο σε Λίβανο και Παλαιστίνη.
Το όνειρο του πλανήτη είναι το συλλογικό όνειρο δισεκατομμυρίων μικρότερων, προσωπικών ονείρων, τα οποία μαζί δημιουργούν ένα όνειρο μιας οικογένειας, ένα όνειρο μιας κοινότητας, ένα όνειρο μιας πόλης, ένα όνειρο μιας χώρας και τελικά ένα όνειρο ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Ο Κάρλος Καστανιέδα (Carlos César Salvador Arana Castañeda, 25 Δεκεμβρίου 1925 – 27 Απριλίου 1998)
Η δύναμη που κυβερνά το πεπρωμένο όλων των ανθρώπινων όντων ονομάζεται Αετός, όχι επειδή είναι αετός ή έχει σχέση με τον αετό, αλλά επειδή εμφανίζεται στο μάτι του ενορατικού σαν ένας πελώριος κατάμαυρος αετός, που στέκεται ψηλά, φτάνοντας στο άπειρο.
Ο Αετός καταβροχθίζει την επίγνωση όλων των πλασμάτων που, καθώς τη μια στιγμή είναι ζωντανά πάνω στη γη και την άλλη έχουν πεθάνει, έχουν γλιστρήσει στο ράμφος του Αετού, σαν ένα σμήνος από πυγολαμπίδες, για να συναντήσουν αυτό απ' όπου εκπορεύτηκαν, το λόγου που είχαν κάποτε ζωή. Ο Αετός αποσυνθέτει αυτές τις μικροσκοπικές φλόγες, τις λειαίνει, όπως ένας βυρσοδέψης τεντώνει ένα κομμάτι δέρμα, κι έπειτα τις καταβροχθίζει. Γιατί ο Αετός τρέφεται με την επίγνωση.
Τα δέντρα που φύονται γύρω από την κατοικία σας μπορούν να προσφέρουν μια αφοσιωμένη προστατευτική ενέργεια στο σπίτι σας.
Κατά τους αρχαίους χρόνους θεωρούσαν ότι τα δέντρα είχαν ψυχή.
Συμπεριφέρονταν σ’ αυτά σαν σε έμψυχες υπάρξεις και τα τιμούσαν ως θεϊκές πηγές σοφίας και προστασίας.
Η αρχαία νορβηγική παράδοση δεχόταν πως ο Πατέρας των Πάντων είχε δημιουργήσει το δέντρο του σύμπαντος που ονομαζόταν Ιγκντρασίλ, το οποίο συμβόλιζε όλη τη ζωή.
Οι αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν τα δέντρα, γιατί περιείχαν τη μαντική ύπαρξη των θεών. Τα δέντρα ήταν πηγές προφητείας, εξ ου και οι «ομιλούσες βελανιδιές» στο ιερό δασάκι του μαντείου της Δωδώνης.
Πίστευαν ότι όταν οι ιερείς εισέρχονταν στο δασάκι, τα δέντρα τους μιλούσαν με ανθρώπινες φωνές. Ένας μύθος λέει πως ο Δίας κατοίκησε σε μια συγκεκριμένη βελανιδιά, που έμεινε γνωστή ως η «μαντική βελανιδιά».
Οι Τσερόκι, καθώς και πολλές άλλες αμερικανικές ινδιάνικες φυλές, θεωρούσαν τα δέντρα ιερά και σεβαστά. Συνήθως χρησιμοποιούσαν δέντρα που είχαν πέσει στο έδαφος λόγω φυσικών αιτιών, και δεν έκοβαν ποτέ ένα ζωντανό δέντρο. Αν έπρεπε να αφαιρέσουν τη ζωή από ένα δέντρο, τότε ζητούσαν την άδειά του και του προσέφεραν δώρα ως αντάλλαγμα για την προσφορά της ζωής του ως δώρο στη φυλή.
Οι Μαορί στη Νέα Ζηλανδία, όπως οι άνθρωποι των περισσότερων από τις φυλές, θεωρούν ότι κάθε δέντρο έχει ψυχή. Απελπίζονται γιατί κάθε φορά που κόβεται ένα δέντρο, οι ψυχές δεν έχουν πού να πάνε κι έτσι επιστρέφουν στ’ αστέρια κι εμείς στη γη γινόμαστε πιο φτωχοί απ’ αυτή την απώλεια.
Ίσως οι άνθρωποι που φημίζονται περισσότερο απ’ όλους για την απόδοση σεβασμού στα δέντρα είναι οι Κέλτες. Τα δέντρα, προπάντων η βελανιδιά, ήταν ιερά για τους αρχαίους Κέλτες. Οι πνευματικοί σύμβουλοι των αρχηγών των κελτικών φυλών ονομάζονταν δρυΐδες.
Η λέξη «δρυΐδης» σημαίνει «άνθρωπος της βελανιδιάς». Οι δρυΐδες επικοινωνούσαν χρησιμοποιώντας ένα μυστικό αλφάβητο που αποτελούνταν από 25 γράμματα. Τα δεκατέσσερα από αυτά τα γράμματα είχαν ονομασίες δέντρων. Κάθε δέντρο αντιπροσώπευε μια ιδιαίτερη πνευματική ιδιότητα που αποδίδονταν από το γράμμα της αλφαβήτου στο οποίο αντιστοιχούσε το δέντρο.
Υπάρχουν πολλές ιστορίες για τις δρυάδες (τα πνεύματα των δέντρων) που εγκατέλειπαν τα δέντρα-σπίτια τους για να βοηθήσουν τους Κέλτες κατά τη μάχη.
Το Πνεύμα ενός Δέντρου άφηνε το δέντρο του για σύντομες χρονικές περιόδους, και δεν απομακρυνόταν από κει, γιατί, σε αντίθετη περίπτωση, αυτό σήμαινε το θάνατό του. Συχνά κατά τη διάρκεια μαχών των Κελτών τα Πνεύματα των Δέντρων έλειπαν από τα δέντρα για πολύ καιρό και πέθαιναν στην προσπάθειά τους να βοηθήσουν τους φίλους τους.
Απόσπασμα από το βιβλίο της Ντενίς Λιν «Ιερός Χώρος» από τις εκδόσεις Κέδρος
Tο θέμα είναι ότι έχουμε εκπαιδευτεί να χρησιμοποιούμε το νου μας με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Έναν τρόπο που αγνοεί ή αποκλείει το γεγονός ότι κάθε ένας από εμάς είναι ένα άνοιγμα μέσω του οποίου ολόκληρο το σύμπαν κοιτάζει προς τα έξω.
«Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;» Φερνάντο Πεσσόα
Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική.
Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα.
Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.
Οι Eagles ήταν ένα από τα βασικά γκρουπ που καθόρισαν τον ήχο της δεκαετίας του '70. Οι αρμονίες και ο ήχος της country rock αιχμαλώτισ...
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence