Το "Clandestino" του Manu Chao αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια που μιλούν για τη μετανάστευση, τους πρόσφυγες και την αποξένωση. Το 2019, ο Manu Chao συνεργάστηκε με τη θρυλική τραγουδίστρια της calypso από το Τρινιντάντ, Calypso Rose, για να κυκλοφορήσουν μια ανανεωμένη, συγκλονιστική εκδοχή του κομματιού.

Αυτή η εκδοχή συνδυάζει τον χαρακτηριστικό ακουστικό και ρυθμικό ήχο του Manu Chao με τις εξωτικές, αφρο-καραϊβικές επιρροές και τη βαθιά φωνή της Calypso Rose.

 Ενώ το κομμάτι διατηρεί τους αυθεντικούς στίχους του Manu Chao για τους ανθρώπους χωρίς χαρτιά ("por no llevar papel") και την περιπλάνηση ανάμεσα σε Θέουτα και Γιβραλτάρ, η Calypso Rose προσθέτει τη δική της σπαρακτική ιστορία στα Αγγλικά. Τραγουδάει για την απόγνωση του ναυαγού: "The land in front don't want me, the land behind me burns", τονίζοντας την τραγική κατάσταση των μεταναστών που είναι παγιδευμένοι στη θάλασσα.

 Το τραγούδι αποκτά ακόμα μεγαλύτερη συναισθηματική βαρύτητα με τη συμμετοχή της Rose, φέρνοντας στο προσκήνιο τους "παρίες" της σύγχρονης κοινωνίας και τη σημασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας

Το τραγούδι συνοδεύεται από ένα δυνατό, εξαιρετικά κινούμενο σχέδιο (video animation) σε σκηνοθεσία του Wise Bird studio (Regis Raffin), το οποίο απεικονίζει τις σκιές των μεταναστών ως ανθρώπους που έχουν να προσφέρουν πολλά στην κοινωνία

Το “Clandestino” κυκλοφόρησε αρχικά το 1998 και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα τραγούδια της παγκόσμιας world‑folk σκηνής. Ο Manu Chao έχει δηλώσει ότι το έγραψε εμπνευσμένος από ιστορίες μεταναστών που γνώρισε στην Ισπανία. Η Calypso Rose, θρύλος της καριβικής μουσικής, έχει συνεργαστεί ξανά με τον Manu Chao στο άλμπουμ Far From Home (2016).

«Έγραψα το "Clandestino" για το σύνορο μεταξύ Ευρώπης και αυτών που έρχονται από φτωχότερα κράτη. Κοιτάξτε γύρω. Ίσως το 30% των ανθρώπων στο δρόμο είναι λαθραίοι. Πέρασαν δέκα χρόνια από τότε που το έγραψα και τα πράγματα είναι χειρότερα. Το Τείχος του Βερολίνου έπεσε και όλοι χαρήκαμε, αλλά τώρα νέα τείχη σηκώνονται, στην Παλαιστίνη, στις ΗΠΑ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κοίτα τον αριθμό των  ανθρώπων που πεθαίνουν προσπαθώντας να περάσουν από την Αφρική στην Ευρώπη».

Το 2019, εικοσιένα χρόνια μετά από την κυκλοφορία του θρυλικού δίσκου, το θέμα των προσφύγων παρέμενε (και συνεχίζει να παραμένει) επίκαιρο. Έτσι, ο Manu Chao αποφάσισε να ηχογραφήσει, μαζί με την 78χρονη τραγουδίστρια το 2019 από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο Calypso Rose, μια νέα εκτέλεση του “Clandestino” και να την κυκλοφορήσει δωρεάν μαζί μ’ ένα καταπληκτικό βίντεο αφιερωμένο στα προσφυγόπουλα και τις μητέρες τους.

Απόσπασμα από το δεύτερο βιβλίο του Τάσου Βαφειάδη, “Ιστορίες από τη μουσική πλευρά της ζωής”, Εκδόσεις Ζήτη.

Σήμερα ο Manu Chao συμπληρώνει 65 χρόνια ζωής. 

Έχει γενέθλια μια μέρα μετά την Παγκόσμια ημέρα προσφύγων.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#ManuChao #CalypsoRose #Clandestino #WorldMusic #LatinAlternative #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Το πρώτο single από το νέο άλμπουμ Hoggar ενώνει την έρημο του Σαχέλ με το Σουδάν, μέσα από μια παραδοσιακή μελωδία που αναβιώνει με τη φωνή της Sulafa Elyas.

Το “Sagherat Assani” είναι το πρώτο single από το επερχόμενο άλμπουμ των Tinariwen, Hoggar, το οποίο κυκλοφορεί στις 13 Μαρτίου 2026 από τη δική τους εταιρεία Wedge. Το κομμάτι αποτελεί μια από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές της νέας δισκογραφικής περιόδου του συγκροτήματος, καθώς βασίζεται σε μια παραδοσιακή μελωδία από το Σουδάν, την οποία τα μέλη των Tinariwen άκουσαν για πρώτη φορά το 1989 στην πόλη Al Kufrah, στα σύνορα Λιβύης–Σουδάν. Εκεί, ο ιδρυτής της μπάντας Japonais (που έφυγε από τη ζωή το 2021) έμαθε το τραγούδι από έναν Σουδανό μουσικό και το ενσωμάτωσε στο ρεπερτόριο της ομάδας, επιτρέποντας στη μελωδία να ταξιδέψει μέσα στις δεκαετίες.

Η νέα εκδοχή του κομματιού φέρνει στο προσκήνιο τη Sulafa Elyas, Σουδανή τραγουδίστρια και ούτιστα που ζει πλέον εξόριστη στη Γαλλία. Η φωνή της προσθέτει μια αυθεντική διάσταση που συνδέει την παράδοση του Σουδάν με τον χαρακτηριστικό desert blues ήχο των Tinariwen. Η παραγωγή παραμένει πιστή στη λιτή, υπνωτική αισθητική της μπάντας: κιθάρες που κινούνται σε κυκλικά μοτίβα, ρυθμοί που θυμίζουν καραβάνια της ερήμου και πολυφωνίες που ενισχύουν τον τελετουργικό χαρακτήρα της σύνθεσης.

Το “Sagherat Assani” λειτουργεί επίσης ως εισαγωγή στη νέα κατεύθυνση του άλμπουμ Hoggar, το οποίο οι Tinariwen περιγράφουν ως επιστροφή στις ρίζες τους: ακουστικές κιθάρες, συλλογικό τραγούδι και ηχογραφήσεις που θυμίζουν τις πρώτες τους δημιουργίες γύρω από φωτιές στην έρημο. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στην Αλγερία, όπου το συγκρότημα έχει μετακινηθεί λόγω της πολιτικής αστάθειας στο Μάλι.

Η κυκλοφορία του single συνοδεύτηκε από animated video και την ανακοίνωση μιας παγκόσμιας περιοδείας, η οποία ωστόσο δεν περιλαμβάνει τη Βόρεια Αμερική λόγω των ισχυόντων ταξιδιωτικών περιορισμών.

Το “Sagherat Assani” αποτελεί μέρος του Hoggar, του δέκατου στούντιο άλμπουμ των Tinariwen, το οποίο περιγράφεται από το συγκρότημα ως μια επιστροφή στις θεμελιώδεις αξίες του Tuareg desert blues: ακουστικές κιθάρες, συλλογική φωνητική αρμονία και τραγούδια που αντλούν έμπνευση από την καθημερινότητα των νομάδων της Σαχάρας. Το άλμπουμ περιλαμβάνει συνεργασίες με τον José González και άλλους καλλιτέχνες, ενώ για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια οι βασικοί τραγουδιστές Ibrahim Ag Alhabib και Abdallah Ag Alhousseyni εμφανίζονται μαζί στο ίδιο κομμάτι. Η επιλογή της Sulafa Elyas για το “Sagherat Assani” υπογραμμίζει τον διαπολιτισμικό χαρακτήρα του δίσκου και τη σημασία των γυναικείων φωνών στην παράδοση των Tuareg, κάτι που σύμφωνα με τον παραγωγό Patrick Votan απειλείται από τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες της περιοχής. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ταυτόχρονα σε YouTube, Bandcamp και streaming πλατφόρμες, ενώ η φυσική έκδοση του άλμπουμ θα διατεθεί σε βινύλιο και CD με gatefold συσκευασία. 

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 

#Tinariwen #SagheratAssani #SulafaElyas #Hoggar #DesertBlues #TuaregMusic #WorldMusic #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Ένα τραγούδι-ύμνος στο Βόρειο Σέλας, όπου η μουσική συναντά την πνευματικότητα και την παράδοση.

Το τραγούδι “Aurora Boreal” των Curawaka κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2023 ως μέρος του άλμπουμ “Dreamtime”, που είδε το φως την ίδια χρονιά από την ανεξάρτητη εταιρεία Nixi Music. Το συγκρότημα, με έδρα τη Νορβηγία και διεθνείς ρίζες, αποτελείται από την τραγουδίστρια Anna Bariyani και τον κιθαρίστα/παραγωγό Tavo Vázquez, οι οποίοι συνδυάζουν world folk, παραδοσιακές μελωδίες και σαμανικά στοιχεία.

Το Dreamtime είναι το δεύτερο μεγάλο έργο τους μετά το Call of the Wild (2019) και συνεχίζει την αποστολή των Curawaka να γεφυρώνουν πολιτισμούς και να μεταφέρουν πνευματικά μηνύματα μέσα από τη μουσική.

Το “Aurora Boreal” είναι ένα τελετουργικό world folk κομμάτι που αντλεί έμπνευση από το Βόρειο Σέλας. Η μουσική του είναι ατμοσφαιρική, με παραδοσιακά όργανα, ρυθμούς που θυμίζουν σαμανικές τελετές και φωνητικά που μοιάζουν με προσευχή.

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Curawaka #AuroraBoreal #WorldMusic #TravellersRadio #Rockanizontas #MeditationMusic

                                   Marie Bruce – "Moon Chant"

Ένα ατμοσφαιρικό, ποιητικό κομμάτι που συνδυάζει pagan, world music και εσωτεριστική αισθητική, με στίχους που τιμούν τη θηλυκή ενέργεια της Σελήνης και τον κύκλο της φύσης.

Το τραγούδι είναι γεμάτο εικόνες και συμβολισμούς:

Η Σελήνη ως θεά, μητέρα, κόρη και μάγισσα.
Ο κύκλος της Σελήνης ως κύκλος ζωής, αγάπης και μεταμόρφωσης.
Η τελετουργική χορογραφία και η πνευματική σύνδεση με τη φύση.

“As I dance in the circle of her love…” “Eternal immortal the goddess remains…”

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 Τη δεκαετία του '60, ο λαός του Μάλι ξυπνούσε κάθε πρωί από τον ήχο της φωνής του Boubacar "KarKar" Traoré στο ραδιόφωνο, που τραγουδούσε για την ανεξαρτησία. Όλοι στο Μάλι θυμούνται ότι χόρευαν με τις επιτυχίες του. Αλλά επειδή η μουσική του παιζόταν μόνο στο ραδιόφωνο, δεν κέρδιζε αρκετά χρήματα για να ζήσει και έπρεπε να σταματήσει να παίζει μουσική για να δουλέψει ως ράφτης και πωλητής για να τροφοδοτήσει την οικογένειά του. Λίγα χρόνια αργότερα, η ζωή του επεφύλασσε ένα σκληρό χτύπημα: η αγαπημένη του σύζυγος, η Pierrette πεθαίνει στον τοκετό, αφήνοντάς του 6 μικρά παιδιά, ενώ έχει διακοπεί η συνεργασία του με το ραδιόφωνο καθώς συνδέται το όνομά του με το προηγούμενο καθεστώς, το οποίο ανατρέπεται. Αποπροσανατολισμένος, ο KarKar φεύγει για τη Γαλλία, εργάζεται στις κατασκευές και τραγουδάει τα Σαββατοκύριακα στα Παρισινά μεταναστευτικά καταφύγια που είναι πλέον το σπίτι του. Στο Μάλι, όλοι πιστεύουν ότι ο KarKar είναι νεκρός. Χρόνια αργότερα, ένας παραγωγός μουσικής ανακαλύπτει μια κασέτα με παλιά εγγραφή του στο ραδιόφωνο κι έτσι ξεκινάει η διεθνής καριέρα του...

Αυτή είναι η ιστορία της ζωής του Boubacar Traoré, που καταγράφεται στο βιβλίο Mali Blues, του Βέλγου συγγραφέα Lieve Joris. Από το βιβλίο εμπνεύστηκε ο Ελβετός σκηνοθέτης Jacques Sarasin, και δημιούργησε μία ταινία - ντοκυμανταίρ με τίτλο "Je chanterai pour toi" (θα τραγουδήσω για σένα) (2001), στην οποία, πρωταγωνιστεί ο ίδιος ο Traoré και είναι μια ιστορία αγάπης που περιγράφεται από έναν τραγουδοποιό, του οποίου η μουσική μας οδηγεί σε ένα κοινωνικό, πολιτικό και γεωγραφικό ταξίδι στο Μάλι από το 1960 μέχρι σήμερα...

 'Αντα Μιχαλοπούλου-Καραμάνου

 Στην προηγούμενη ανάρτηση, γνωρίσαμε τον Μαλιανό κιθαρίστα, τραγουδιστή και τραγουδοποιό Boubacar Traoré, του οποίου οι συνθέσεις, έχουν ανεξήγητα μεγάλο βάθος συναισθημάτων...

Εδώ, τον ακούμε να ερμηνεύει άλλο ένα Αφρικάνικο blues κομμάτι, μαζί με τον Vincent Bucher..

Ο Vincent Bucher, που γεννήθηκε το 1962, είναι ένας από τους αυθεντικούς παίκτες φυσαρμόνικας της Γαλλικής σκηνής.

Ξεκίνησε στα 16 να παίζει blues στους δρόμους του Παρισιού, πλάι σε πολλούς Γάλλους καλλιτέχνες. Στο blues, που ήταν το αγαπημένο του είδος, αφιέρωσε τα πρώτα του χρόνια ως μουσικός. Τα τελευταία χρόνια όμως, η μουσική του προσέγγιση έχει αποκλίνει και σε άλλα στυλ, ειδικά μέσα από συνεργασίες με μουσικούς από την Αφρική, την Μαδαγασκάρη και την Καραϊβική. Σ' αυτά τα μουσικά είδη έχει φέρει το δικό του απίστευτο ήχο κι ένα βαθύ, προαιώνιο συναίσθημα...

Απολαύστε τους, σε μία μεγαλειώδη έκρηξη δεξιοτεχνίας και συναισθήματος...

'Αντα Μιχαλοπούλου-Καραμάνου

 Θέλω να σας αφιερώσω ένα πολύ αγαπημένο μου κομμάτι, απότοκο των δικών μου μουσικών αναζητήσεων...

Το τραγούδι αυτό, συμπεριλαμβάνεται στο album "The Source" (1992).

Το 2003, ο Martin Scorsese ανίχνευε τις ρίζες του blues στη γενέτειρά του, τη Δυτική Αφρική, με το ντοκυμαντέρ "Feel Feel Going Home" στο οποίο εμφανίστηκε ο Αλί Φαρκά Τουρέ....

Ο Αλί Ιμπραήμ "Ali Farka" Touré (1939 - 2006) ήταν ένας από τους περισσότερο διεθνώς αναγνωρισμένους μουσικούς της Αφρικανικής ηπείρου. 'Ηταν τραγουδοποιός, τραγουδιστής και πολυοργανοπαίκτης και πατέρας του Vieux Farka Touré. Η μουσική του θεωρείται ευρέως ότι αντιπροσωπεύει ένα σημείο διασταύρωσης της παραδοσιακής μουσικής του Μάλι και της βορειοαμερικανίδας ξαδέλφης της, της blues. Η πεποίθηση ότι η τελευταία προέρχεται ιστορικά από την πρώτη, αντικατοπτρίζεται στον συχνά αναφερόμενο χαρακτηρισμό της παράδοσης του Τουρέ από τον Martin Scorsese ως το «DNA της blues».

Ο Touré κατατάχθηκε στον αριθμό 76 στον κατάλογο Rolling Stone με τίτλο "Οι 100 μεγαλύτεροι κιθαρίστες όλων των εποχών" και στον αριθμό 37 στον περιοδικό Spin του "100 Greatest Guitarists of All Time".

'Αντα Μιχαλοπούλου-Καραμάνου

 
Ένα όμορφο κομμάτι από το άλμπουμ Concerto for Sitar & Orchestra, που κυκλοφόρησε Νοέμβριο του 1971.

Ο Ravi Shankar συνέθεσε το κονσέρτο σε διάστημα δυόμισι μηνών μετά από παραγγελία της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου. Έγινε πρεμιέρα στο Royal Festival Hall στις 28 Ιανουαρίου 1971 με μαέστρο τον André Previn. Είναι αφιερωμένο στον γκουρού του Shankar, Ustad Allauddin Khan.

Ο Shankar γράφει στις σημειώσεις του: "Ο ακροατής δεν θα βρει πολλά από την αρμονία, την αντίστιξη ή τα ηχητικά μοτίβα που έχει συνηθίσει και που αποτελούν τη βάση της δυτικής κλασικής μουσικής. Τα έχω αποφύγει συνειδητά, χρησιμοποιώντας τα ελάχιστα, γιατί είναι στοιχεία που, αν τονιστούν, μπορούν να χαλάσουν ή και να καταστρέψουν τη διάθεση και το πνεύμα του Ράγκα.

Ravi Shankar – sitar

André Previn – orchestral direction

Terence Emery – bongos

London Symphony Orchestra

 
To μεγαλυτερο - μακραν - ονομα της συχρονης Κολομβιανης μουσικης!.... Ο 63χρονος Galy Galiano ειναι ο μοναδικος Κολομβιανος καλιτεχνης που εχει μπει τρεις φορες σε διαφορες κατηγοριες του Billboard

George Chatzakis

 
Ο Pedro Pastor Guerra ( Μαδρίτη , 18 Νοεμβρίου 1994 ) είναι ένας ανεξάρτητος Ισπανός τραγουδιστής-τραγουδοποιός, ιδιαίτερα γνωστός για τους στίχους του με αφοσιωμένο και κριτικό κοινωνικό περιεχόμενο

"Somos uno,

somos pueblo blanco y negro.

Nativos, mestizos

ardiendo en el fuego".

 Ένα εξαιρετικό τραγούδι που κυκλοφόρησε το 1981, από τον Γερμανό κοσμοταξιδιώτη και συλλέκτη εθνικών οργάνων Stephan Micus.

Ο Micus δήλωσε για τη μουσική του: "Υπάρχουν κάποια όργανα που όταν ακούς μια νότα, σε ταξιδεύει σε έναν συγκεκριμένο κόσμο. Η πρόθεσή μου είναι να δημιουργήσω έναν νέο κόσμο με αυτά τα όργανα."

Αυτή είναι η μουσική για να κλείσετε τα μάτια σας και να ταξιδέψετε σε φανταστικά μέρη χωρίς να μετακινηθείτε.

Όργανα που χρησιμοποιούνται σε αυτό το τραγούδι: 3 ισπανικές κιθάρες, 4 βαυαρικά Σαντούρια και ένα ινδονησιακό φλάουτο από μπαμπού (suling).

Campanas angelicales que ahora vienen subiendo  

Mensajes dimensionales que ahora vengo comprendiendo  

Campanas angelicales que ahora vienen subiendo  

Espacios dimensionales que ahora vengo recorriendo  

 Pinta dragon 

Pinta wacamayo 

Pinta fenix 

Pinta yage 

Pinta awacolla 

Pinta huachumita pinta sanpedrito lleno de (Saber) poder 

 Ese fenix viene volando 

Por los cielos con sus alas 

Va despegando levantando vuelo 

Iluminando nuestro camino 

Sagrado abuelo crece lindo huachumero arbolito 

lindo cactus espinoso lleno de luz estrellita de poder 

ilumina nuestro cuerpo fenix dorado luminoso 

llevanos en el camino donde nadie este perdido 

Va fluyendo como el fuego como el agua como el aire  

Purificando nuestros corazones ay mi tierrita viene sonrriendo  

Chaska ñawi awichu Kuraq taita killa inti 

Huma sacha sairy protector ay tabaquito libranos del mal 

K'anchan ñanninchis huaca hampi sairiririririri  

sairiri trananainai sairiri jaimaru jaimaru  

https://www.chrisorangemusic.com/

Οι Amit Chatterjee Alliance είναι μια ομάδα μουσικών παγκόσμιας κλάσης από διαφορετικά έθνη με επικεφαλής τον Amit Chatterjee (Amitava Chatterjee). Η μουσική είναι γεμάτη soulful, high-energy and groove oriented, ένας συνδυασμός τζαζ, world music και ροκ που ανεβάζει την καρδιά.

The band members:

Amit Chatterjee (USA, India): guitars, modeled guitars (sounds like different instruments), voice, and main composer.

Peter de Girolamo (Italy): keyboards, compositions, all production.

Walter Sitz (Austria): Drums, guitars, compositions.

Frank Marino (Italy): Bass

Alan Mian (UK): Bass

Οι Irfan είναι ένα ethereal world μουσικό συγκρότημα από τη Βουλγαρία σχηματίστηκε το 2001. Ο ήχος τους είναι ηλεκτρο-ακουστικός επηρεασμένος από την μουσική παράδοση της Βουλγαρίας, τα Βαλκάνια , την Περσία , την Μέση Ανατολή , τη Βόρεια Αφρική και την Ινδία , καθώς και από τη μουσική πνευματική κληρονομιά του Βυζαντίου και της Μεσαιωνικής Ευρώπης

O Daniel με το project του Nomadic Jurassic σε ένα πραγματικό ταξίδι στις εποχές της ιστορικής και πολιτισμικής εξέλιξης.
Ηχητικά προσωποποιημένη από το φάσμα της ανθρώπινης αντίδρασης.

I climed 9000ft with all my gear to make this video for Nomadic Earth.
Nomadic Jurassic

Παρουσία
Κρύσταλλο καθαρό
Αγνό ως νερό
Ισχυρή ως φωτιά
Παρουσία
Εδώ, τώρα, σε ό, τι κάνω
Εδώ, τώρα, σε ό, τι μου αρέσει
Όχι χθες, όχι αύριο, είμαι εδώ
Όχι στο μέλλον
Όχι στο παρελθόν
Όχι στο μέλλον
Όχι στο παρελθόν
Είμαι εδώ
Τα πάντα κινούνται, επιπλέουν, τρέχουν
Αλλά είμαι εδώ, τραγουδώντας το τραγούδι

Παρουσία
Τραγουδώντας με το νερό
Τραγουδώντας με τη γη
Τραγουδώντας με το νερό, τη φωτιά, τον άνεμο
Με το φεγγάρι και τον ήλιο
Παρουσία στην ενέργεια
Παρουσία στο σώμα
Παρουσία εδώ στις καρδιές μας
Παρουσία

The moon rises in the silent sky
The ocean breathes between its rise and fall
The praying songs come from beyond the mountains
The songs gather the scattering pieces of memory
The wind is singing and the birds fly with no trace of wings left in the air
The road is endless, and the distant mountains are
growing when no one sees
You are walking in the water where lilies bloom
This moment, tears keep on flowing from your eyes...

Paint me a picture of a river
and let it flow
just let it flow
it will flow and wash away our differences
and love will grow

You have the power to deliver
so let it flow
When I deep my hand into your water
I feel your soul

Nafikiria kurudi shamba
Nafikiria kurudi shamba

I'll do the fire by your river of metled stone
you can drink the silver of my moonlight
as our fire burns
the fire burns

I'll slide inside your slient water
like polished stone
then break the surface with a shiver
while the river flows

Nafikiria kurudi shamba
Nafikiria kurudi shamba

Paint me a picture of the river
and let it flow
let it flow
all across the deserts and the mountains
we'll let it go
let it go.

Nafikiria kurudi shamba
Nafikiria kurudi shamba

Το “Anazazi Whispers” εντάσσεται στο ρεπερτόριο της Delia Chariker και αξιοποιεί tribal‑ambient φόρμες με επιρροές από Native American μουσικές παραδόσεις.

Το “Anazazi Whispers” κυκλοφόρησε το 2003 ως το δεύτερο κομμάτι του άλμπουμ Animas, μιας ανεξάρτητης παραγωγής της Delia Chariker που εστιάζει σε tribal‑ambient ηχοτοπία και Native American θεματικές. 

Η αισθητική του κομματιού συνδέεται με τη new‑age και world‑ambient σκηνή των αρχών της δεκαετίας του 2000, όπου η έμφαση δίνεται στη δημιουργία ηχοτοπίων και όχι σε συμβατικές δομές τραγουδιού.

Το Animas κυκλοφόρησε από τις Hungry Monk Recordings και Hungry Monk Music, εταιρείες που ειδικεύονται σε ανεξάρτητες world‑inspired παραγωγές.

Το άλμπουμ Animas κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2003, περιλαμβάνει εννέα συνθέσεις και αποτελεί μία από τις πιο ολοκληρωμένες δουλειές της Delia Chariker. Η μουσική της χαρακτηρίζεται από χρήση παραδοσιακών ρυθμικών μοτίβων, ambient drones και φωνητικών υφών που παραπέμπουν σε τελετουργικές πρακτικές. Το “Anazazi Whispers” είναι το δεύτερο κομμάτι του δίσκου και παραμένει ένα από τα πιο δημοφιλή έργα της

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#DeliaChariker #AnazaziWhispers #Animas #TribalAmbient #NativeInspired #NewAge #WorldMusic #TravellersWebRadio

Sona Jobarteh: kora, vocals
Andi McLean: bass
Mouhamadou: Sarr percussion
Derek Johnson: guitar
Westley Joseph:drums


Sona Jobarteh | The Official Website