Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Small Faces. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Small Faces. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


1977 και σαν σήμερα ο
 mainstream Τύπος ανακοινώνει ότι ο κιθαρίστας Jimmy McCulloch παραιτήθηκε από τους Paul McCartney And Wings για να ενταχθεί σε ένα αναμορφωμένο line-up των Small Faces. Οι εντάσεις σιγόβραζαν λόγω της ολοένα και πιο αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς του McCulloch και της απογοήτευσής του με την απαιτητική, πειθαρχημένη ηγεσία του Paul McCartney. Ο McCartney φέρεται να έδωσε την ευλογία του για την έξοδο, λέγοντας ουσιαστικά στον frontman των Small Faces Steve Marriott, "You can have him!" Δυστυχώς, ο McCulloch βρέθηκε νεκρός από τον αδερφό του, Jack, στο διαμέρισμά του στο Maida Vale, North West London στις 27 Σεπτεμβρίου 1979.

Ο Jimmy McCulloch υπήρξε ένας απίστευτα ταλαντούχος κιθαρίστας (είχε παίξει και στο περίφημο "Something in the Air" των Thunderclap Newman σε ηλικία μόλις 15 ετών), αλλά η συνεργασία του με τον Paul McCartney ήταν καταδικασμένη λόγω της σύγκρουσης των χαρακτήρων τους.  Ο Paul McCartney διοικούσε τους Wings με απόλυτο επαγγελματισμό, αυστηρά χρονικά διαγράμματα και απαιτούσε πλήρη συγκέντρωση. Ο νεαρός κιθαρίστας ζούσε το κλασικό rock 'n' roll lifestyle της εποχής, με βαριά χρήση ουσιών και αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά, κάτι που δημιουργούσε συνεχείς τριβές, ειδικά κατά την περίοδο των ηχογραφήσεων του άλμπουμ London Town. Η μετακίνησή του στους αναγεννημένους Small Faces του Steve Marriott φαινόταν ως η ιδανική διέξοδος και για τις δύο πλευρές, με την ατάκα του McCartney "You can have him!" να δείχνει την ανακούφιση του

Η πορεία του McCulloch με τους Small Faces δεν κράτησε πολύ, καθώς το συγκρότημα διαλύθηκε σύντομα. Στη συνέχεια σχημάτισε μια μπάντα με το όνομα The Dukes.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1979, σε ηλικία μόλις 26 ετών, ο Jimmy βρέθηκε νεκρός από τον αδελφό του στο διαμέρισμά του στο Maida Vale. Η νεκροψία έδειξε καρδιακή ανακοπή λόγω υπερβολικής δόσης ηρωίνης, προσθέτοντας το όνομά του στη μακρά λίστα των πρόωρα χαμένων ταλέντων εκείνης της δεκαετίας.

Ο Jimmy McCulloch (1953–1979) υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά φαινόμενα  της βρετανικής rock σκηνής. Παρά το γεγονός ότι έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 26 ετών, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του ως ένας από τους πιο τεχνικούς, μελωδικούς και δυναμικούς κιθαρίστες της δεκαετίας του '70.

Thunderclap Newman (1969): Σε ηλικία μόλις 15 ετών, ο McCulloch έγινε ο νεότερος μουσικός που έφτασε στο No. 1 των charts του Ηνωμένου Βασιλείου με το θρυλικό single "Something in the Air", σε παραγωγή του Pete Townshend των The Who.

Stone the Crows (1972–1973): Εντάχθηκε στο κορυφαίο σκωτσέζικο blues-rock συγκρότημα για να αντικαταστήσει τον κιθαρίστα Les Harvey, ο οποίος είχε πεθάνει από ηλεκτροπληξία πάνω στη σκηνή.

Paul McCartney & Wings (1974–1977): Η πιο διάσημη περίοδος της καριέρας του. Ο McCartney εντυπωσιάστηκε από το ταλέντο του και τον έχρισε βασικό κιθαρίστα της μπάντας. Μαζί τους έζησε την απόλυτη παγκόσμια αποθέωση, παίζοντας σε εμβληματικά άλμπουμ όπως το Venus and Mars και το At the Speed of Sound, καθώς και στην τεράστια περιοδεία Wings Over America.

Small Faces & The Dukes (1977–1979): Μετά την αποχώρησή του από τους Wings, συμμετείχε για λίγο στο reunion των Small Faces και αργότερα σχημάτισε το δικό του hard rock σχήμα, τους The Dukes, με τους οποίους κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ λίγο πριν τον θάνατό του.


Αν και ήταν κυρίως γνωστός για τα εκρηκτικά του σόλο κιθάρας (όπως στο "Listen to What the Man Said"), ο McCulloch ήταν και ένας πολύ ικανός συνθέτης με ξεκάθαρη hard rock και blues κατεύθυνση.

Με τους Paul McCartney & Wings:

"Medicine Jar" (από το άλμπουμ Venus and Mars, 1975) Το έγραψε μαζί με τον Colin Allen (πρώην ντράμερ των Stone the Crows). Είναι το πιο διάσημο τραγούδι του, στο οποίο μάλιστα αναλαμβάνει και τα κύρια φωνητικά αντί του McCartney. Το τραγούδι έχει μια τραγική ειρωνεία, καθώς οι στίχοι του προειδοποιούν ενάντια στους κινδύνους της εξάρτησης από τα ναρκωτικά.
"Wino Junko" (από το άλμπουμ Wings at the Speed of Sound, 1976) – Συνθετική & Φωνητική συμβολή: Ακόμα μια εξαιρετική hard rock σύνθεση σε συνεργασία με τον Colin Allen. Ο McCulloch τραγουδά ξανά ως lead vocalist, σε ένα κομμάτι που κινείται σε παρόμοια θεματολογία με το "Medicine Jar".

Με τους The Dukes:
"Heartbreaker" (1979) – Συνθετική συμβολή: Ένα δυναμικό rock κομμάτι από το μοναδικό άλμπουμ του συγκροτήματος, το οποίο συνέγραψε με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας.

"Londonderry" (1972) – Solo Single: Ένα ορχηστρικό, γεμάτο συναίσθημα κομμάτι που κυκλοφόρησε με το όνομα "Jimmy McCulloch and White Line", δείχνοντας τις ικανότητές του στη σύνθεση πέρα από τα πλαίσια μιας μεγάλης μπάντας.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#JimmyMcCulloch #Wings #SmallFaces #ThunderclapNewman #RockHistory #70sRock #TravellersRadio #Rockanizontas

 
Το 2026 εξελίσσεται σε μια χρονιά που κανείς δεν περίμενε. Τρεις θρυλικές μπάντες Small Faces, Deep Purple, The Rolling Stones επιστρέφουν με νέες κυκλοφορίες και μια επανέκδοση που ανανεώνουν το ενδιαφέρον για το classic rock και επαναφέρουν στο προσκήνιο ήχους που σημάδεψαν ολόκληρες δεκαετίες.

Από την πιο πλήρη επανέκδοση των Small Faces, μέχρι το πιο “βαρύ” άλμπουμ των Deep Purple εδώ και χρόνια, και το 25ο στούντιο άλμπουμ των Rolling Stones με τεράστιες συνεργασίες, το 2026 γράφει ιστορία.

Small Faces – Ogdens’ Nut Gone Flake (2026 Expanded Edition)

Η πιο πλήρης επανέκδοση του ψυχεδελικού αριστουργήματος

Οι Small Faces δεν κυκλοφορούν νέο στούντιο άλμπουμ, αλλά προσφέρουν κάτι εξίσου σημαντικό την απόλυτη επανέκδοση του Ogdens’ Nut Gone Flake, του θρυλικού psychedelic rock δίσκου του 1968.

✔ Τι περιλαμβάνει η νέα έκδοση (6 Μαρτίου 2026):

3CD expanded edition

Mono + stereo mixes

Τρίτο CD με outtakes, rarities & session tapes

Half‑speed mastered LP από AIR Studios «Ειδική έκδοση βινυλίου με βελτιωμένο, πιο καθαρό ήχο»

Πλήρης αναπαραγωγή του στρογγυλού 5‑panel sleeve «Το θρυλικό στρογγυλό εξώφυλλο του άλμπουμ επανέρχεται »

  Deep Purple – Splat! (Νέο Άλμπουμ – 3 Ιουλίου 2026)

Οι Deep Purple επιστρέφουν με το Splat!, ένα άλμπουμ που χαρακτηρίζεται από τα διεθνή rock media ως:

“Το πιο heavy Deep Purple album εδώ και πολλά χρόνια.”

 Τι γνωρίζουμε:

Παραγωγός: Bob Ezrin

Θεματική: το τέλος της ανθρωπότητας ως μεταμόρφωση

Ήχος: επιστροφή στη δυναμική της περιόδου Machine Head / In Rock

Μεγάλη παγκόσμια περιοδεία 2026–2027

The Rolling Stones – Foreign Tongues (Νέο Άλμπουμ – 10 Ιουλίου 2026)

Το 25ο άλμπουμ τους, με Paul McCartney, Robert Smith & Steve Winwood

Οι Rolling Stones επιστρέφουν με το Foreign Tongues, ένα άλμπουμ που ήδη θεωρείται ιστορικό λόγω των συνεργασιών του

Paul McCartney (μπάσο) Robert Smith (The Cure) Steve Winwood Chad Smith (Red Hot Chili Peppers) Τελευταίες ηχογραφήσεις του Charlie Watts

Aτμοσφαιρικό και απόλυτα Stones — το “In The Stars” ανοίγει τον δρόμο για το Foreign Tongues.

#SmallFaces #DeepPurple #RollingStones #ClassicRock #RockLegends #NewReleases2026 #RockNews #TravellersWebRadio #Rockanizontas


 30 Ιανουαρίου 1947, γεννημένος αυτή την ημέρα, ο Steve Marriott, κιθαρίστας και τραγουδιστής/τραγουδοποιός. Ήταν μια σημαντική επιρροή σε πολλά συγκροτήματα του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Marriott ήταν μέλος των Small Faces που είχε το σινγκλ«Itchycoo Park» Νο. 3 στο Ηνωμένο Βασίλειο και Νο. 16 στις ΗΠΑ το 1967 με το Νο. 1 άλμπουμ του 1968 στο Ηνωμένο Βασίλειο «Ogden’s Nut Gone Flake». Με τους Humble Pie είχε το σινγκλ «Natural Born Bugie» Νο.4 το 1969 στο Ηνωμένο Βασίλειο . Ο Marriott πέθανε σε πυρκαγιά σε σπίτι στις 20 Απριλίου 1991


 Στις 15 Σεπτεμβρίου 1966, οι The Small Faces ανέβηκαν στο Νο.1 του βρετανικού singles chart με το «All Or Nothing», το μοναδικό τους Νο1. Σύμφωνα με την Kay Marriott, μητέρα του Steve Marriott, ο Steve έγραψε το τραγούδι για τον χωρισμό του με την πρώην αρραβωνιαστικιά του Sue Oliver, αν και η πρώτη σύζυγος Jenny Rylance δηλώνει ότι ο Marriott της είπε ότι έγραψε το τραγούδι γι 'αυτήν ως αποτέλεσμα του χωρισμού της με τον Rod Stewart.


 
Το "Tin Soldier" είναι ένα τραγούδι που κυκλοφόρησε από το αγγλικό ροκ συγκρότημα Small Faces στις 2 Δεκεμβρίου 1967, το έγραψε ο Steve Marriott (πιστώθηκε στούς Marriott/Lane). Το τραγούδι έφτασε στο νούμερο εννέα στο βρετανικό chart και στο 38 στον Καναδά. Έκτοτε έχει διασκευαστεί από πολλούς άλλους αξιόλογους ροκ καλλιτέχνες.