Rock Goddess – Ιστορία μιας θρυλικής γυναικείας μπάντας του βρετανικού heavy metal

 Οι Rock Goddess ήταν ένα αγγλικό, γυναικείο heavy metal συγκρότημα που σχηματίστηκε στο Wandsworth του Νότιου Λονδίνου το 1977 από τις αδελφές Jody και Julie Turner.

Το συγκρότημα δραστηριοποιήθηκε αρχικά στη σκηνή του New Wave of British Heavy Metal, κυκλοφορώντας δύο singles που μπήκαν στα Top 75 του Ηνωμένου Βασιλείου. Απέκτησαν cult κοινό τη δεκαετία του ’80 και επανενώθηκαν το 2013.

Η Jody (κιθάρα, φωνητικά) και η Julie (ντραμς) ήταν μόλις 13 και 9 ετών όταν ξεκίνησαν. Μαζί τους προστέθηκε η Tracey Lamb στο μπάσο, σχηματίζοντας το πρώτο line‑up. Μετά από αλλαγές στη δεύτερη κιθάρα, το τρίο άρχισε να κάνει πρόβες εντατικά και να κυκλοφορεί demo στη λονδρέζικη underground σκηνή.

Ο πατέρας τους, John Turner, που ήταν και μάνατζερ τους, τους εξασφάλισε τις πρώτες εμφανίσεις και τελικά, μετά το Reading Festival του 1982, υπέγραψαν με την A&M Records.

Η δισκογραφία

Rock Goddess (1983) – παραγωγή Vic Maile. Παρά τα νομικά εμπόδια (η Julie ήταν ανήλικη), το άλμπουμ έκανε αίσθηση στη σκηνή.

Hell Hath No Fury (1983) – παραγωγή Chris Tsangarides. Με νέα μπασίστρια, τη Dee O’Malley, περιόδευσαν με Iron Maiden, Def Leppard και Y&T. Η O’Malley αποχώρησε λόγω εγκυμοσύνης και το τρίτο άλμπουμ έμεινε ημιτελές.

Young and Free (1987) – κυκλοφόρησε μόνο στη Γαλλία λίγο πριν τη διάλυση του συγκροτήματος.

Μετά το ’80s

Το 1986 συνεργάστηκαν με τους Samson στο άλμπουμ Joint Forces, ενώ η Jody Turner μοιράστηκε φωνητικά με τον Nicky Moore στο κομμάτι Trump. Μετά από αρκετές αλλαγές και διαλύσεις, οι αδελφές Turner επανήλθαν το 1994 με νέο line‑up, αλλά το project δεν κράτησε.

Η επιστροφή

Το 2013 ανακοινώθηκε η επανένωση της αρχικής σύνθεσης (Jody, Julie, Tracey) και η προετοιμασία του άλμπουμ Unfinished Business. Το 2017 κυκλοφόρησαν το EP It’s More Than Rock and Roll, ενώ το 2019 το comeback άλμπουμ This Time μπήκε στο Top 10 του UK Rock/Metal Chart και στο Top 40 του Indie Chart. Παρά τη διάλυση το 2022, οι Rock Goddess επανενώθηκαν ξανά το 2025, συνεχίζοντας την ιστορία τους ως μία από τις πιο εμβληματικές γυναικείες μπάντες του βρετανικού metal.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#RockGoddess #NWOBHM #HeavyMetal #WomenInMetal #UKMetal #BritishRock #80sMetal #Rockanizontas #TravellersWebRadio

Read More

Fireclown - Poor Man από το Invasion (1983)

 
Το "Poor Man" είναι ένα Hard Rock τραγούδι του βρετανικού συγκροτήματος Fireclown, το οποίο κυκλοφόρησε το 1983. Αποτελεί ένα από τα κομμάτια της B-side πλευράς του μοναδικού τους 10-ιντσου EP/single με τίτλο "Invasion" (το οποίο περιελάμβανε επίσης τα τραγούδια "Invasion" και "Magic")

Οι Fireclown δημιουργήθηκαν το 1979 στο Μάντσεστερ της Αγγλίας και ανήκαν στο μουσικό κύμα του New Wave of British Heavy Metal (NWOBHM)

 Παρότι δεν γνώρισαν την εμπορική επιτυχία των Iron Maiden, Saxon ή Diamond Head, οι Fireclown άφησαν πίσω τους έναν δίσκο που ξεχωρίζει για τον συνδυασμό μελωδικού hard rock και κλασικού βρετανικού metal.

Αναφέρουν τον Eric Clapton, τους ZZ Top και τους Led Zeppelin και παρόμοιους καλλιτέχνες «electric blues» ως σημαντικές επιρροές, ενώ το παρατσούκλι τους προέρχεται από έναν χαρακτήρα στο μυθιστόρημα του Michael Moorcock «Winds Of Limbo».

Η μουσική τους στο "Poor Man" και στα υπόλοιπα κομμάτια συνδύαζε το κλασικό Heavy Metal με το βρετανικό Hard Rock, θυμίζοντας μπάντες όπως οι Budgie και οι Chateaux. Συναυλιακή Δράση: Παρά τη μικρή δισκογραφική τους παρουσία, είχαν ενεργή παρουσία στη σκηνή, στηρίζοντας ως support σχήμα μεγάλα ονόματα όπως οι Motorhead, οι Budgie, οι Hawkwind και οι Diamond Head.

Σύνθεση Μπάντας (στην κυκλοφορία του 1983):

• Paul Austin (Φωνητικά)
• Tony Dowler (Lead κιθάρα, Φωνητικά)
• Steve "Gyp" Nicholson (Κιθάρα)
• Pete Dutton (Μπάσο)
• Graham Derbyshire (Ντραμς)

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Fireclown #PoorMan #Invasion1983 #NWOBHM #BritishMetal #HardRock #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Read More

Οι Tygers of Pan Tang επιστρέφουν με το “Electrifyed”

 Το “Electrifyed” αποτελεί το νεότερο single των Tygers of Pan Tang, ενός από τα ιστορικά συγκροτήματα της NWOBHM (New Wave of British Heavy Metal), που συνεχίζουν ενεργά τη δισκογραφική τους πορεία πάνω από τέσσερις δεκαετίες. Το κομμάτι εντάσσεται στη σύγχρονη δημιουργική περίοδο της μπάντας

Οι Tygers of Pan Tang σχηματίστηκαν το 1978 στο Whitley Bay και υπήρξαν μέρος της ίδιας γενιάς που ανέδειξε συγκροτήματα όπως οι Iron Maiden, Saxon και Diamond Head. Παρά τις αλλαγές στη σύνθεση, ο κιθαρίστας Robb Weir παραμένει ο βασικός πυλώνας της μπάντας, διατηρώντας τον κλασικό NWOBHM χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα ενσωματώνει σύγχρονα στοιχεία στον ήχο.

Οι Tygers of Pan Tang γνώρισαν την πρώτη τους επιτυχία με τα άλμπουμ Wild Cat (1980) και Spellbound (1981), με τον John Sykes να συμμετέχει πριν ενταχθεί στους Thin Lizzy και αργότερα στους Whitesnake. Η μπάντα επανήλθε δυναμικά τη δεκαετία του 2010 με νέα σύνθεση και σταθερή δισκογραφική παρουσία. Το “Electrifyed” αποτελεί μέρος της πιο πρόσφατης δημιουργικής τους φάσης, όπου ο συνδυασμός παραδοσιακού NWOBHM και σύγχρονης παραγωγής έχει γίνει το βασικό χαρακτηριστικό τους. Οι Tygers συνεχίζουν να περιοδεύουν σε Ευρώπη και Ηνωμένο Βασίλειο, διατηρώντας πιστό κοινό και προσελκύοντας νεότερους ακροατές.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#TygersOfPanTang #Electrifyed #NWOBHM #HeavyMetal #Rockanizontas #TravellersWebRadio

Read More

"Take My Life" Το νέο single των SPELL δείχνει μια μπάντα που εξελίσσει τον ήχο της χωρίς να χάνει την ταυτότητά της

 
Οι SPELL, το heavy metal τρίο από το Βανκούβερ, παρουσιάζουν το νέο single Take My Life, ένα κομμάτι που λειτουργεί ως κεντρικός άξονας του επερχόμενου άλμπουμ Wretched Heart, το οποίο κυκλοφορεί την 1η Μαΐου 2026 μέσω Bad Omen Records. Το single κυκλοφόρησε στις 27 Μαρτίου 2026, συνοδευόμενο από επίσημο video σε σκηνοθεσία των James Barry και Sean Edwards

Το τραγούδι αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό δείγμα της νέας δημιουργικής κατεύθυνσης των SPELL, όπου το κλασικό heavy metal ύφος συναντά μια πιο σκοτεινή, υπαρξιακή θεματολογία.

Μετά το Tragic Magic (2022), οι SPELL εισέρχονται σε μια περίοδο όπου το heavy metal παρουσιάζεται όχι ως αναβίωση, αλλά ως ζωντανή, εξελισσόμενη μορφή έκφρασης. Το Wretched Heart επιχειρεί να γεφυρώσει το vintage metal με μια πιο σύγχρονη, κινηματογραφική αισθητική

Cam Mesmer – vocals, bass, rhythm guitar, synthesizers Al Lester – vocals, lead & rhythm guitars, drums Jeff Black – lead guitar, backing vocals 

Gabriel Tenebrae – lead guitar, synthesizers

Το Wretched Heart περιλαμβάνει τα κομμάτια Dark Inertia, Lilac, Unquiet Graves, Iron Teeth και Exquisite Corpse, ενώ θα κυκλοφορήσει σε CD και τρεις διαφορετικές βινυλιακές εκδόσεις (Solid Purple, Transparent Red & Blue Marbled, Red & Black Smoke) μέσω Bad Omen Records Το Take My Life είναι το τρίτο κομμάτι του άλμπουμ και αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς για το concept, που περιστρέφεται γύρω από θάνατο, κάθαρση και προσωπική μεταμόρφωση.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Spell #TakeMyLife #WretchedHeart #HeavyMetal #BadOmenRecords #Rockanizontas #TravellersWebRadio

Read More

Pete Willis – ο κιθαρίστας που έθεσε τα θεμέλια του πρώιμου ήχου των Def Leppard.

 
«Χρόνια πολλά στον ιδρυτικό κιθαρίστα των Def Leppard, Pete Willis, που γεννήθηκε σαν σήμερα το 1960.»

Ιδρυτικό μέλος των Def Leppard, βασικός συνθέτης στα πρώτα δύο άλμπουμ και μία από τις πιο υποτιμημένες μορφές του βρετανικού NWOBHM.

Ο Pete Willis, γεννημένος στις 16 Φεβρουαρίου 1960 στο Σέφιλντ της Αγγλίας, υπήρξε ένα από τα πιο καθοριστικά πρόσωπα της πρώιμης περιόδου των Def Leppard. Ως ιδρυτικό μέλος και βασικός κιθαρίστας της μπάντας από το 1977 έως το 1982, συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση του ήχου που θα οδηγούσε το συγκρότημα στην παγκόσμια επιτυχία.

Ο Willis συμμετείχε στα άλμπουμ On Through the Night (1980) και High ’n’ Dry (1981), δύο κυκλοφορίες που τοποθέτησαν τους Def Leppard στον πυρήνα του New Wave of British Heavy Metal (NWOBHM).

Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του Pyromania (1983), ο Willis συμμετείχε σε μεγάλο μέρος των ρυθμικών κιθάρων, ωστόσο αποχώρησε από το συγκρότημα τον Ιούλιο του 1982 λόγω προσωπικών προβλημάτων. Παρά την αποχώρησή του, το υλικό που είχε ήδη ηχογραφήσει παρέμεινε στο άλμπουμ, το οποίο αργότερα θα γινόταν ένα από τα πιο επιτυχημένα της δεκαετίας.

Μετά τους Def Leppard, ο Willis συνέχισε με τους Roadhouse, ένα hard rock συγκρότημα που κυκλοφόρησε το ομώνυμο άλμπουμ Roadhouse το 1991. Το συγκρότημα είχε περιορισμένη εμπορική απήχηση, αλλά το υλικό του —όπως το “All Join Hands”— παραμένει σημείο αναφοράς για τους οπαδούς του βρετανικού melodic hard rock.

Παρά το γεγονός ότι ο Willis αποσύρθηκε από τη μουσική βιομηχανία στα μέσα της δεκαετίας του ’90, η συμβολή του στους Def Leppard αναγνωρίστηκε επίσημα το 2019, όταν εισήχθη στο Rock and Roll Hall of Fame μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της κλασικής περιόδου. Η παρουσία του στην τελετή επιβεβαίωσε τον ιστορικό του ρόλο στη διαμόρφωση ενός από τα πιο επιτυχημένα rock συγκροτήματα της εποχής.

Roadhouse (UK, 1991) – Τα πραγματικά μέλη της μπάντας του Pete Willis

Οι Roadhouse ήταν βρετανικό hard rock συγκρότημα, ενεργό στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Το lineup που ηχογράφησε το άλμπουμ “Roadhouse” (1991) ήταν το εξής:

✔️ Gary Barden – Φωνητικά

Γνωστός από τη συνεργασία του με τον Michael Schenker Group (MSG). Η φωνή του έδωσε στους Roadhouse έναν πιο μελωδικό, AOR‑προσανατολισμένο χαρακτήρα.

✔️ Pete Willis – Κιθάρα

Ιδρυτικό μέλος των Def Leppard.

✔️ Frank Noon – Ντραμς

Πρώην μέλος των Def Leppard (έπαιξε στο EP The Def Leppard E.P. του 1979).

✔️ Wayne Grant – Μπάσο

Σταθερή παρουσία στη βρετανική hard rock σκηνή.

✔️ Paul “Tonka” Chapman – Κιθάρα (σε μέρος των ηχογραφήσεων)

Γνωστός από τους UFO. Συμμετείχε σε αρκετά κομμάτια και live εμφανίσεις.

Ο Pete Willis ξεκίνησε την καριέρα του στο Σέφιλντ, όπου μαζί με τους Rick Savage και Tony Kenning σχημάτισαν τους Atomic Mass, το συγκρότημα που εξελίχθηκε στους Def Leppard. Ήταν ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον Joe Elliott και τον έφερε στη μπάντα. Η κιθαριστική του συμβολή στα πρώτα άλμπουμ θεωρείται κρίσιμη για την εξέλιξη του NWOBHM, με το “High ’n’ Dry” να αποτελεί σημείο αναφοράς για το μελωδικό heavy metal των αρχών της δεκαετίας του ’80. Μετά την αποχώρησή του από τους Def Leppard, συμμετείχε στους Gogmagog (με Paul Di’Anno και Clive Burr) και αργότερα στους Roadhouse. Παρά την αποστασιοποίησή του από τη μουσική, παραμένει μία από τις πιο σεβαστές και υποτιμημένες μορφές της βρετανικής rock σκηνής.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#PeteWillis #DefLeppard #NWOBHM #HighNDry #Pyromania #Roadhouse #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Read More

DI'ANNO: Iron Maiden's Lost Singer (Official Trailer) Ένα ντοκιμαντέρ‑πορτρέτο για μια θρυλική αλλά βασανισμένη μορφή του metal.

Το DI’ANNO: Iron Maiden’s Lost Singer είναι το πολυαναμενόμενο ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη Wes Orshoski, γνωστού από το Lemmy (2010), που αυτή τη φορά στρέφει την κάμερα στον άνθρωπο που τραγούδησε στα δύο πρώτα, θεμελιώδη άλμπουμ των Iron Maiden: Iron Maiden (1980) και Killers (1981). Το trailer παρουσιάζει μια ωμή, άμεση και συναισθηματικά φορτισμένη ματιά στα τελευταία χρόνια του Paul Di’Anno, τα οποία σημαδεύτηκαν από σοβαρά προβλήματα υγείας, οικονομικές δυσκολίες και μια μακρά περίοδο όπου ο τραγουδιστής ήταν καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο.

Η ταινία περιλαμβάνει εμφανίσεις και δηλώσεις από σημαντικές μορφές της metal σκηνής, όπως ο James Hetfield (Metallica), ο Gene Simmons (Kiss), ο Gary Holt (Exodus/Slayer), ο Steve Harris (Iron Maiden) και ο πρώην Maiden τραγουδιστής Blaze Bayley. Η παρουσία τους υπογραμμίζει τον σεβασμό που εξακολουθεί να απολαμβάνει ο Di’Anno, παρά τις προσωπικές του δυσκολίες και την αποχώρησή του από τους Iron Maiden το 1981.

Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τον Di’Anno από το 2017 μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του, καταγράφοντας την περίοδο της πανδημίας, την επιδείνωση της υγείας του, τη μετακόμισή του στην Κροατία για ιατρική φροντίδα και την προσπάθειά του να επιστρέψει στη σκηνή. Η αφήγηση περιλαμβάνει επίσης την ιστορία δύο οπαδών που ξεκίνησαν crowdfunding για να καλύψουν τα ιατρικά του έξοδα και να του προσφέρουν μια δεύτερη ευκαιρία, μια πράξη που αποδείχθηκε καθοριστική για την αποκατάστασή του.

Ο Di’Anno πέθανε τον Οκτώβριο του 2024 σε ηλικία 66 ετών, έπειτα από ρήξη αορτής, και το ντοκιμαντέρ λειτουργεί πλέον ως ένα συγκινητικό αποχαιρετιστήριο πορτρέτο ενός καλλιτέχνη που άφησε ανεξίτηλο σημάδι στο NWOBHM.

Το DI’ANNO: Iron Maiden’s Lost Singer αποτελεί παραγωγή της Cleopatra Entertainment και αναμένεται να κυκλοφορήσει το καλοκαίρι του 2026, ολοκληρώνοντας μια διαδικασία που ξεκίνησε το 2017 και περιλαμβάνει εκατοντάδες ώρες υλικού από συναυλίες, backstage στιγμές, προσωπικές συνεντεύξεις και ιατρικές μάχες. Το φιλμ παρουσιάζει τον Di’Anno όχι μόνο ως τον πρώτο τραγουδιστή των Iron Maiden, αλλά ως έναν άνθρωπο που πάλεψε με επιμονή απέναντι σε σοβαρά προβλήματα υγείας, οικονομική κατάρρευση και την απομόνωση της πανδημίας. Η ταινία αναδεικνύει επίσης τη σχέση του με τους οπαδούς του, οι οποίοι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη μεταφορά του στην Κροατία για θεραπεία, καθώς και τη σταδιακή επανασύνδεσή του με μέλη των Iron Maiden. Με εμφανίσεις από εμβληματικές μορφές της metal σκηνής και με σκηνοθεσία που δίνει έμφαση στην ανθρώπινη διάσταση, το ντοκιμαντέρ λειτουργεί ως ιστορικό ντοκουμέντο για μια από τις πιο αμφιλεγόμενες αλλά και καθοριστικές φιγούρες του heavy metal. 

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 

#PaulDiAnno #IronMaiden #DIANNO #HeavyMetal #NWOBHM #MetalDocumentary #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Read More

Μια στιγμή για τον Ace Finchum

 
Ο Ace Finchum ήταν η καρδιά και ο παλμός πίσω από τα άλμπουμ Young & Crazy (1987) και Bezerk (1990), δύο δίσκοι που καθόρισαν το glam metal των late '80s και έδωσαν στους Tigertailz τη θέση τους στο πάνθεον του είδους. Η ενέργεια, το χιούμορ και η απρόβλεπτη φύση του Ace ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας της μπάντας.

Η φράση του Jay Pepper — “we lived those moments like our lives depended on it — and maybe they did” — αποτυπώνει την ένταση και την αυθεντικότητα εκείνης της εποχής.

Ο Stephen “Ace” Finchum γεννήθηκε το 1961 και μεγάλωσε με πάθος για τη μουσική και την αδρεναλίνη της σκηνής. Πριν ενταχθεί στους Tigertailz, είχε περάσει από συγκροτήματα όπως οι Crash KO, χτίζοντας τις βάσεις για μια καριέρα γεμάτη ένταση και δημιουργικότητα.

Η εποχή των Tigertailz

Το 1984, ο Ace εντάσσεται στους Tigertailz, μια μπάντα από το Cardiff που έμελλε να γίνει σύμβολο του βρετανικού glam metal. Με τον Ace στα τύμπανα, η μπάντα κυκλοφορεί τρία εμβληματικά άλμπουμ:

Young & Crazy (1987): Ωμό, ατίθασο, γεμάτο ενέργεια.

Bezerk (1990): Το πιο εμπορικό και επιτυχημένο άλμπουμ τους, με hits όπως “Love Bomb Baby”.

Banzai! (1991): Συλλογή με B-sides και remixes, που έκλεισε την πρώτη εποχή της μπάντας.

Ο Ace ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από τον ήχο τους — άγριος, ακριβής, γεμάτος πάθος. Η σκηνική του παρουσία και το χιούμορ του τον έκαναν αγαπητό όχι μόνο στους fans αλλά και στους συνεργάτες του.

Μετά την αποχώρησή του το 1991, ο Ace συνεργάστηκε με Angel Witch, Tokyo Blade και Marseille, μπάντες που κινούνταν στον χώρο του NWOBHM και του cult heavy metal.

Το 2011, επέστρεψε στους Tigertailz για μια σύντομη περίοδο, συμμετέχοντας σε συναυλίες και επανεκδόσεις, πριν αποχωρήσει ξανά το 2013.

Ο Ace Finchum έφυγε από τη ζωή τον Οκτώβριο του 2025, σε ηλικία 64 ετών. Η είδηση έγινε γνωστή από τον πρώην τραγουδιστή Steevi Jaimz, ενώ ο κιθαρίστας Jay Pepper (Mick) έγραψε:

“Ace was the heartbeat behind it all: wild, funny, unpredictable, and always full of spirit… Peace at last mate.”

Read More

Biff Byford: Ο θρυλικός frontman των SAXON δίνει μάχη με τον καρκίνο

 

Ο Biff Byford, η εμβληματική φωνή των SAXON και ένας από τους πιο αγαπητούς εκπροσώπους του βρετανικού heavy metal, ανακοίνωσε δημόσια ότι διαγνώστηκε με καρκίνο, λίγες εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της περιοδείας του συγκροτήματος στην Ιαπωνία. Με μια συγκινητική ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, ο ίδιος μοιράστηκε με τους fans την είδηση, επιβεβαιώνοντας ότι ξεκινά σύντομα θεραπεία με χημειοθεραπείες.

Παρά τις δυσκολίες, ο Biff παραμένει αισιόδοξος. Οι γιατροί του έχουν δώσει θετική πρόγνωση, και ο ίδιος δηλώνει αποφασισμένος να συνεχίσει να μάχεται — όχι μόνο για την υγεία του, αλλά και για τη μουσική που αγαπά.

                                 Αλλαγές στο πρόγραμμα των SAXON

Η θεραπεία του Biff έχει ως αποτέλεσμα την αναβολή των προγραμματισμένων εμφανίσεων του συγκροτήματος σε Γαλλία και Ισπανία, οι οποίες μεταφέρονται για την άνοιξη του 2026. Επιπλέον, οι SAXON ακύρωσαν τη συμμετοχή τους στα φεστιβάλ Trutnoff Open Air και Neuborn Open Air, με την τελευταία να μεταφέρεται για την επόμενη χρονιά.

Ωστόσο, υπάρχει και φως στο τούνελ: η περιοδεία “Hell, Fire and Steel” σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ιρλανδία τον Νοέμβριο θα πραγματοποιηθεί κανονικά, με τον Biff να υπόσχεται μια αξέχαστη εμπειρία για τους fans. Μάλιστα, θα είναι η τελευταία φορά που οι SAXON θα παίξουν ολόκληρο το ιστορικό άλμπουμ Wheels of Steel από την αρχή ως το τέλος.

                                            Μήνυμα προς τους fans

Ο Biff Byford δεν είναι απλώς ένας τραγουδιστής. Είναι σύμβολο αντοχής, πάθους και αφοσίωσης. Με την ανακοίνωσή του, δεν ζήτησε λύπηση — ζήτησε κατανόηση και στήριξη. Και οι fans των SAXON, όπως πάντα, στέκονται στο πλευρό του.

Η δύναμη και η ειλικρίνεια του Biff Byford υπενθυμίζουν πως πίσω από τους θρύλους της μουσικής υπάρχουν άνθρωποι με ψυχή και αγώνα. Η metal κοινότητα στέκεται στο πλευρό του με σεβασμό και αγάπη. Ευχόμαστε ολόψυχα γρήγορη ανάρρωση και ανυπομονούμε να τον ξαναδούμε στη σκηνή, εκεί όπου ανήκει.

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Read More

Paul Mario Day “Η άγνωστη ιστορία του πρώτου frontman των Iron Maiden και η πορεία του στο NWOBHM”

                      “From East End to Metal Majesty: The Voice of Paul Mario Day”

Ο Paul Mario Day, ο πρώτος τραγουδιστής των Iron Maiden, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 69 ετών, χάνοντας τη μάχη με τον καρκίνο στο σπίτι του στην Αυστραλία.

 Ήταν ο αρχικός frontman του συγκροτήματος το 1975, προτού αντικατασταθεί από τον Dennis Wilcock και στη συνέχεια από τον Paul Di’Anno. Η συμβολή του ήταν καθοριστική για τις πρώτες μέρες του συγκροτήματος που αργότερα θα γινόταν θρύλος στο heavy metal.

Μετά τους Iron Maiden:

Συμμετείχε στους More, συμβάλλοντας στο άλμπουμ Warhead και εμφανιζόμενος στο φεστιβάλ Monsters Of Rock (1981), πλάι σε AC/DC, Whitesnake και άλλους.

Εντάχθηκε στους Wildfire, ηχογραφώντας δύο άλμπουμ στη δεκαετία του ’80

Συνεργάστηκε με τους Sweet, κυκλοφορώντας το Live At The Marquee, σε μια glam rock αναβίωση.

 Περιόδευσε με σπουδαία ονόματα, όπως Iron Maiden και Def Leppard, και συνέχισε να έχει ενεργή παρουσία στη NWOBHM σκηνή.

 Μια φωνή που άφησε το δικό της στίγμα στον σκληρό ήχο.

Δισκογραφία του Paul Mario Day Ο Paul Mario Day άφησε πίσω του μια πλούσια μουσική κληρονομιά, κυρίως μέσα από τη συμμετοχή του σε συγκροτήματα της NWOBHM σκηνής:

Με τους More:

Warhead (1981)
Blood & Thunder (1982)
Singles: Fire, We Are The Band, Trickster

Με τους Wildfire:

Brute Force And Ignorance (1983)
Summer Lightning (1984)
Singles: Jerusalem, Nothing Lasts Forever

Με τους Sweet:
Live At The Marquee (1986) – ζωντανή ηχογράφηση με το ιστορικό glam/hard rock συγκρότημα

Άλλες συνεργασίες:
Crimzon Lake – EP (2011)
Συμμετοχή στους Buffalo Crows στο άλμπουμ Defenders από το Bovonic Empires (2016)
Συλλογές: Brute Force & Ignorance + Summer Lightning (2020), Cart & Horses – Wasted Year 2020

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Read More