Δεν θα σου δώσω ομορφιά! 

Υπάρχει μόνο μία ομορφιά. 

Δίχως συμμετρία     μες στο κρανίο μου. 

Μέσα        στα μάτια μου!   

Αλλά, Ω! Ω! Τι ειν' αυτό που βλέπω μέσα στα γκρίζα σου μάτια;          

Είναι ουρανοί!      Ουρανοί νέας χάρης και δράσης! 

Είσαι η μοναδική που λάτρεψα        την ώρα που με τίμησες. 

Μαζί θα φορέσουμε καινούργιες              στολές. (Νέα μαλλιά, μάτια, στήθη κι ανάσα)            -νέες βάτες τρυφερότητας.        

Θα το σκάσουμε        από τούτη τη μακάβρια        σκηνή      με φτερά στα πόδια. 

Ομολογώντας πως μοιραία είμαστε   κρέας μέσα σε δόξα ατέλειωτη!   

Στίγμα      Μπότα     Υδράργυρος             

  Ποίημα του Μάικλ Μακ Κλουρ σε μετάφραση Γιάννη Λειβαδά από την “Ανθολογία Μπιτ Ποίησης”, Ροές, 2003)

Επιμέλεια: Δ. Πολιτάκης

Η παραδοχή της θνητότητας είναι που με γεμίζει. 

Είμαι η γέννηση και ο θάνατός μου. 

 Κάθε ανάσα με πάει μακρύτερα στο τραγούδι που είναι γραμμένο στον χλομό μπλε ουρανό από ουρές και φτερά θαλασσινών πουλιών. 

Κάποια μέρα, για άλλη μια φορά θα γίνω 

η ψυχή των βουνών και των βράχων. 

Ποίημα του Μάικλ Μακ Κλουρ σε μετάφραση Γιάννη Λειβαδά από την “Ανθολογία Μπιτ Ποίησης”, Ροές, 2003)

Επιμέλεια: Δ. Πολιτάκης