🎙️ Travellers Radio Feed
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Joey Ramone. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Joey Ramone. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 15 Απριλίου 2026

Σαν σήμερα, 15 Απριλίου 2001 — Ο Joey Ramone “έφυγε”


Σαν σήμερα, 15 Απριλίου 2001, ο κόσμος του rock έχασε τον εμβληματικό Joey Ramone. Ο Jeffry Ross Hyman, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, πέθανε σε ηλικία μόλις 49 ετών από λέμφωμα, σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης. Λέγεται ότι τις τελευταίες του στιγμές άκουγε το “In a Little While” των U2.

Η κληρονομιά του Joey

Η φωνή του punk: Ως frontman των Ramones, ο Joey έγινε το πρόσωπο του punk rock. Με το δερμάτινο μπουφάν, τα σκισμένα τζιν και το ύψος των 1.98 μ., δημιούργησε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες στην ιστορία της μουσικής.

Οι Ramones: Παρόλο που δεν γνώρισαν τεράστια εμπορική επιτυχία όσο ήταν ενεργοί, θεωρούνται η μπάντα που «γέννησε» το punk, επηρεάζοντας από τους Sex Pistols μέχρι τους Green Day.

Solo έργο: Μετά τον θάνατό του κυκλοφόρησε το Don’t Worry About Me (2002), με την υπέροχη punk διασκευή του “What a Wonderful World”.

Παρά τις εσωτερικές συγκρούσεις στο συγκρότημα —ιδιαίτερα με τον Johnny Ramone— ο Joey παρέμεινε η «ψυχή» και ο αιώνιος έφηβος της σκηνής του CBGB.

Η θρυλική κόντρα Joey – Johnny Ramone

Η σύγκρουση ανάμεσα στους δύο ήταν από τις πιο παγωμένες στην ιστορία της rock. Για σχεδόν 20 χρόνια δεν μιλούσαν, παρόλο που έπαιζαν στην ίδια μπάντα.

Το ερωτικό τρίγωνο — Η Linda

Στις αρχές των ’80s, ο Johnny «πήρε» την κοπέλα του Joey, τη Linda. Τελικά την παντρεύτηκε και έμειναν μαζί μέχρι τον θάνατό του. Ο Joey δεν τον συγχώρησε ποτέ. Το “The KKK Took My Baby Away” γράφτηκε γι’ αυτό το γεγονός, με την KKK να λειτουργεί ως μεταφορά για τις ακραίες δεξιές απόψεις του Johnny.

Η ιστορία πίσω από το τραγούδι

Ο Joey δεν παραδέχτηκε ποτέ δημόσια ότι το τραγούδι αφορά τον Johnny, αλλά όλοι οι φίλοι και οι βιογράφοι το επιβεβαιώνουν.

Βασικοί στίχοι:

“She went away for the holidays Said she’s going to L.A. But she never got there She never showed up The KKK took my baby away…”

Η Linda ήταν σύντροφος του Joey για περίπου τρία χρόνια (1979–1982). Υπάρχουν σπάνιες φωτογραφίες που δείχνουν και τους τρεις μαζί πριν ξεσπάσει η κόντρα.

 

Πολιτικές διαφορές

Ο Joey ήταν φιλελεύθερος hippie από το Queens. Ο Johnny ήταν σκληροπυρηνικός συντηρητικός και Ρεπουμπλικάνος. Οι τριβές στις περιοδείες ήταν συνεχείς.

Διαφορετικοί χαρακτήρες

Ο Johnny ήταν «λοχίας»: αυστηρός, πειθαρχημένος, οργανωτικός. Ο Joey ήταν ευαίσθητος, ακατάστατος και υπέφερε από OCD, κάτι που εξόργιζε τον Johnny.

Όταν ο Joey πέθαινε το 2001, ο Johnny αρνήθηκε να τον πάρει τηλέφωνο για συμφιλίωση. Αργότερα είπε: «Δεν θα γινόμασταν φίλοι ξαφνικά επειδή πέθαινε». Ωστόσο, στο ντοκιμαντέρ End of the Century παραδέχτηκε ότι ο θάνατος του Joey τον βύθισε σε κατάθλιψη για εβδομάδες.


Το ντοκιμαντέρ “End of the Century” (2003) Το απόλυτο ντοκιμαντέρ για να καταλάβει κανείς τι συνέβαινε πίσω από τις κλειστές πόρτες. Τι αποκαλύπτει: Σπάνιες συνεντεύξεις Joey & Johnny Την κυνική ειλικρίνεια του Johnny για τη Linda Τη μοναδική, τοξική αλλά ιστορική δυναμική των Ramones Τη μάχη του Joey με την υγεία του Την άρνηση του Johnny να υποχωρήσει ακόμη και στο τέλος

“She’s a Sensation” — Το άλλο τραγούδι για τη Linda

Ο Joey έγραψε και το “She’s a Sensation” για τη Linda, στο άλμπουμ Pleasant Dreams (1981). Είναι μια καθαρή ερωτική εξομολόγηση, γραμμένη όταν ήταν ακόμα μαζί.

Η Linda έχει δηλώσει ότι ήταν το αγαπημένο της τραγούδι και ότι ο Joey της έγραφε συχνά στίχους σε χαρτάκια.


 

Η στάση του Johnny απέναντι στα τραγούδια

Επαγγελματικός κυνισμός: Αν το τραγούδι ήταν καλό, το έπαιζε — ακόμα κι αν τον «έβριζε».Άρνηση: Προσποιούνταν ότι δεν ήξερε πως το “KKK…” ήταν για εκείνον.
Επιθετικότητα στη σκηνή: Έπαιζε το riff με τρόπο που έδειχνε ότι ήξερε πολύ καλά.
Η Linda στα παρασκήνια: Συχνά στεκόταν δίπλα στον ενισχυτή του Johnny, ενώ ο Joey την έβλεπε από το μικρόφωνο.
Σιωπή: Μετά τις συναυλίες δεν αντάλλασσαν ούτε βλέμμα.

Είναι συγκλονιστικό ότι ο Johnny έπαιζε το solo του “She’s a Sensation” — ενός τραγουδιού αγάπης για τη γυναίκα του — ενώ ο Joey το τραγουδούσε κοιτάζοντάς τον.

Η τελευταία συναυλία των Ramones — 6 Αυγούστου 1996

Το τελευταίο τραγούδι που έπαιξαν ποτέ ήταν το “Anyway You Want It” των Dave Clark Five.

Σημαντικές στιγμές:

Ο Eddie Vedder μοιράστηκε το μικρόφωνο με τον Joey.
Το τέλος: Ο Joey είπε ένα απλό «Ευχαριστώ» και έφυγαν από τη σκηνή χωρίς να χαιρετηθούν.
Ο Johnny: Μάζεψε την κιθάρα του, μπήκε στο βαν και έφυγε χωρίς να μιλήσει στον Joey.

Μετά από εκείνη τη νύχτα, δεν μίλησαν ποτέ ξανά μέχρι τον θάνατο του Joey το 2001.

Το βίντεο δείχνει την μπάντα να δίνει την τελευταία της πνοή στη σκηνή, με τον Vedder να στηρίζει τον Joey στα φωνητικά. Παρά την κούραση και την ένταση, η ενέργεια παραμένει στα ύψη μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Share:

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2026

Σαν σήμερα το 2002: Οι Ramones μπήκαν επιτέλους στο Rock and Roll Hall of Fame

 
Σαν σήμερα θυμόμαστε τη στιγμή που οι Ramones μπήκαν επιτέλους στο Rock and Roll Hall of Fame — μια δικαίωση που άργησε, αλλά όταν ήρθε, έμοιαζε πραγματικά ιστορική. Μια μπάντα που άλλαξε το rock με τον πιο ωμό, γρήγορο και αληθινό τρόπο, επιτέλους έπαιρνε τη θέση που της άξιζε.


Η χαρά όμως είχε και μια σκιά. Ο Joey Ramone δεν ήταν πια εδώ για να ζήσει αυτή τη μεγάλη στιγμή, κάτι που έκανε την τελετή ακόμη πιο φορτισμένη. Αυτό που θα μπορούσε να είναι μια καθαρή γιορτή, έγινε και μια υπενθύμιση της απώλειας — αλλά και της τεράστιας κληρονομιάς που άφησε πίσω του.

Περισσότερα από είκοσι χρόνια μετά, οι Ramones εξακολουθούν να ακούγονται σαν να γράφτηκαν χθες: άμεσοι, δυνατοί, ακατέργαστοι. Τα τραγούδια τους μπορεί να ήταν σύντομα και απλά, αλλά το αποτύπωμά τους στη μουσική είναι τεράστιο. Σήμερα δεν τιμάμε απλώς μια ένταξη στο Hall of Fame· τιμάμε μια μπάντα που καθόρισε το punk και άφησε ανεξίτηλο σημάδι στην ιστορία του rock.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Share:

Πέμπτη 15 Απριλίου 2021

Ramones - I Wanna Be Sedated

 
"I Wanna Be Sedated"... από τους Ramones και το 4ο album "Road to Ruin" που κυκλοφόρησε το 1978. Σε μια συνέντευξη για το τραγούδι, ο Joey Ramone είπε : Αφορά τις περιοδείες. Το έγραψα το 1977, μέχρι το 1978. Ο Danny Fields ήταν ο πρώτος manager  μας είχε στο δρόμο 360 μέρες το χρόνο. Πήγαμε στην Αγγλία την περίοδο των Χριστουγέννων και την περίοδο αυτή στο Λονδίνο ήταν όλα κλειστά. Δεν υπήρχε τίποτα να κάνουμε, πουθενά. Ήμασταν στο Λονδίνο για πρώτη φορά στη ζωή μας, εγώ και ο Dee Dee Ramone μοιραζόμασταν ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο,  παρακολουθούσαμε την ταινία "Τα κανόνια του Ναβαρόνε".Έτσι δεν υπήρχε τίποτα να κάνω, εννοώ, εδώ είμαστε τελικά στο Λονδίνο και αυτό κάνουμε, παρακολουθώντας αμερικανικές ταινίες στο δωμάτιο του ξενοδοχείου". Ο Joey Ramone, το πραγματικό του όνομα ήταν Jeffrey Ross Hyman, έφυγε από τη ζωή πριν από 20 χρόνια σαν σήμερα... λίγο πριν κλείσει τα 50 του χρόνια.
Just get me to the airport, put me on a plane
Hurry hurry hurry, before I go insane
I can't control my fingers, I can't control my brain

Share:

Παρασκευή 15 Απριλίου 2016

Joey Ramone - What A Wonderful World

I see trees of green, red roses, too
I see them bloom for me and you
And I say to myself
What a wonderful world

I see skies of blue and clouds of white
Bright sunny days, dark sacred nights
And I think to myself
What a wonderful world

Colors of the rainbow are so pretty in the skies
Are also on the faces of people walkin' by
I see friends shakin' hands, sayin', "How do you do?"
They're really sayin', "I love you"

I see babies cry, what watch them grow
They'll learn much more than I'll ever know
And I think to myself
What a wonderful world

Yes, I think to myself
What a wonderful world

And I say to myself
What a wonderful world
Share:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence