Από το “Feelin’ Alright?” και το “Hole in My Shoe” μέχρι τις συνεργασίες με Hendrix, Harrison, McCartney και Fleetwood Mac, ο Mason υπήρξε μια από τις πιο καθοριστικές φιγούρες του βρετανικού rock.

Ο Dave Mason (1946–2026) υπήρξε ένας από τους πιο επιδραστικούς κιθαρίστες και τραγουδοποιούς της βρετανικής rock σκηνής. Γεννημένος στο Worcester το 1946, ξεκίνησε να παίζει κιθάρα στα 16, επηρεασμένος από τον Buddy Holly. Στα μέσα των ’60s εργάστηκε ως roadie για τους Spencer Davis Group, όπου γνώρισε τον Steve Winwood — μια συνάντηση που θα καθόριζε την πορεία του.

Το 1967, ο Winwood τον κάλεσε να συμμετάσχει στη νέα του μπάντα, τους Traffic. Μέσα σε λίγους μήνες, ο Mason συνέβαλε σε δύο από τα σημαντικότερα τραγούδια της βρετανικής ψυχεδέλειας: το “Hole in My Shoe” και το “Feelin’ Alright?”, το οποίο αργότερα έγινε διεθνές hit από τον Joe Cocker και ηχογραφήθηκε από δεκάδες καλλιτέχνες, από τους Jackson 5 μέχρι τον John Belushi.

Παρά την επιτυχία, η σχέση του με τους Traffic ήταν ταραχώδης. Αποχώρησε και επέστρεψε αρκετές φορές μέσα στο 1967–1968, πριν ακολουθήσει solo πορεία. Ως session μουσικός έγινε περιζήτητος: έπαιξε 12‑string κιθάρα στο “All Along the Watchtower” του Jimi Hendrix, shehnai στο “Street Fighting Man” των Rolling Stones, συμμετείχε στις ηχογραφήσεις του All Things Must Pass του George Harrison και έπαιξε κιθάρα στο “Listen to What the Man Said” του Paul McCartney & Wings.

Η solo καριέρα του ξεκίνησε το 1970 με το Alone Together, ενώ το 1977 κυκλοφόρησε το Let It Flow, που έγινε πλατινένιο και περιείχε το hit “We Just Disagree”.

Στα ’90s συνεργάστηκε για μικρό διάστημα με τους Fleetwood Mac, ενώ συνέχισε να περιοδεύει αδιάκοπα μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2020, παρά τα προβλήματα υγείας. Το 2024 υπεβλήθη σε επείγουσα καρδιολογική επέμβαση, αλλά επανήλθε στη σκηνή το 2025.

Ο Mason πέθανε στις 19 Απριλίου 2026, σε ηλικία 79 ετών, στο σπίτι του στη Nevada. Η οικογένειά του ανακοίνωσε ότι «έφυγε ειρηνικά, στην αγαπημένη του πολυθρόνα, με τη γυναίκα του και τον σκύλο του δίπλα του».

Ο Mason συνεργάστηκε με Rolling Stones, Hendrix, Harrison, McCartney, Clapton, Michael Jackson και Delaney & Bonnie. Οι Traffic μπήκαν στο Rock & Roll Hall of Fame το 2004. Το “Feelin’ Alright?” παραμένει ένα από τα πιο διασκευασμένα τραγούδια στην ιστορία του rock. Η δισκογραφία του περιλαμβάνει πάνω από 15 solo άλμπουμ, ενώ το έργο του συνεχίζει να επηρεάζει

#DaveMason #Traffic #FeelinAlright #BritishRock #Hendrix #GeorgeHarrison #ClassicRock

Αυτό ήταν το πρώτο νούμερο ένα σινγκλ από πρώην Beatle, με τον George να έχει δώσει αρχικά το τραγούδι στον Billy Preston το 1970.

Έγραψε το "My Sweet Lord" προς έπαινο του ινδουιστικού θεού Krishna ,ενώ σκόπευε με τους στίχους να εγκαταλείψουμε τον θρησκευτικό σεχταρισμό μέσω της ανάμειξης της εβραϊκής λέξης hallelujah με τα άσματα του " Hare Krishna " και της Βεδικής προσευχής. . Συμμετέχουν επίσης οι Preston, Ringo Starr, Eric Clapton και Badfinger.

Το 1976, ο Harrison διαπιστώθηκε ότι είχε υποσυνείδητα λογοκλοπή στο «He's So Fine» από τους The Chiffons, μια απόφαση που είχε απήχηση σε όλη τη μουσική βιομηχανία.

Το " My Sweet Lord " είναι ένα τραγούδι του Άγγλου μουσικού George Harrison , που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1970 στο τριπλό του άλμπουμ All Things Must Pass . Κυκλοφόρησε επίσης ως σινγκλ, το πρώτο του Harrison ως σόλο καλλιτέχνης και ήταν στην κορυφή των charts παγκοσμίως. ήταν το σινγκλ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις του 1971 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Αμερική και τη Βρετανία, το τραγούδι ήταν το πρώτο νούμερο ένα σινγκλ από πρώην Beatle. 

 
Ο Τζορτζ Χάρισον ήταν ένα από τα τέσσερα «σκαθάρια» και έβαλε το δικό του λιθαράκι στην πορεία του συγκροτήματος «Beatles» προς την κορυφή της ποπ και ροκ μουσικής.

Μετά την διάλυσή των Beatles, ο Τζορτζ Χάρισον ακολούθησε μια άξια λόγου προσωπική καριέρα ως συνθέτης και ερμηνευτής.

Ήταν ο λιγότερο «θορυβώδης» από τους υπόλοιπους τρεις του συγκροτήματος. Tόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελματική του ζωή. Γι’ αυτό έμεινε στην ιστορία της μουσικής ως ο «ήσυχος Beatle».

Ο Τζορτζ Χάρισον (όπως και οι άλλοι τρεις Μπιτλς) γεννήθηκε στο Λίβερπουλ στις 25 Φεβρουαρίου 1943 και ήταν το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά του εισπράκτορα αστικών λεωφορείων Χάρολντ Χάρισον και της εμποροϋπαλλήλου Λουίζ Φρεντς.

Η γνωριμία του με τον συμμαθητή του Πολ ΜακΚάρτνεϊ, τον έκανε να στραφεί αποφασιστικά στην μουσική και να βελτιώσει τις επιδόσεις του στην κιθάρα. Ο ΜακΚάρτνεϊ με τον Τζον Λένον είχαν σχηματίσει στα μέσα της δεκαετίας του ’50 μια ροκ μπάντα, τους The Quarrymen, η οποία, ύστερα από πολλές αλλαγές ονομάτων, έλαβε την τελική της μορφή στους Beatles.

Ο Τζορτζ Χάρισον έγινε το τρίτο μέλος του συγκροτήματος και ο βασικός κιθαρίστας του. Aργότερα προστέθηκε και ο ντράμερ Ρίνγκο Σταρ που συμπλήρωσε την θρυλική μουσική τετράδα.

Τα τραγούδια του Τζορτζ Χάρισον για τους Beatles

Αν και τα περισσότερα τραγούδια των Beatles συνέθεσαν οι ΜακΚάρτνεϊ και Λένον, ο Χάρισον υπέγραψε μερικά από τα πιο αξιομνημόνευτα τραγούδια του συγκροτήματος. Όπως τα «While My Guitar Gently Weeps», «Here Comes the Sun», «Taxman» και «Something».

Το 1965, συνεπαρμένος από τον ήχο του σιτάρ, πήρε μαθήματα από τον μετρ του οργάνου Ραβί Σανκάρ και τον ενσωμάτωσε στο τραγούδι «Norwegian Wood». Αποτέλεσε το έναυσμα για πολλούς μουσικούς να ασχοληθούν με την ινδική μουσική.

Την εποχή εκείνη, ο Χάρισον έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τον Ινδουϊσμό. Tο 1968 παρακίνησε τους υπόλοιπους τρεις του συγκροτήματος να επισκεφθούν την Ινδία. Εκεί γνώρισαν από κοντά τον υπερβατικό διαλογισμό του γκουρού Μαχές Γιόγκι.

Το ταξίδι αυτό βοήθησε στην διάδοση των ινδουϊστικών θρησκευτικών δοξασιών στην Δύση. Αν και ο ίδιος ήταν ο μοναδικός από τους τέσσερις των Beatles, που τις ενστερνίστηκε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Η διάλυση των Beatles

Το 1968, κυκλοφόρησε ο πρώτος του προσωπικός δίσκος με τίτλο «Wonderwall». Ακολούθησε το «Electronic Sounds» (1969). Μετά την επίσημη διάλυση των Beatles το 1970, ήρθε η μεγάλη παγκόσμια επιτυχία. Ήρθε το τριπλό άλμπουμ «All Things Must Pass» στο οποίο περιέχεται το εμβληματικό του τραγούδι «My Sweet Lord».

Τον επόμενο χρόνο, πραγματοποίησε δύο φιλανθρωπικά κοντσέρτα προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για τον λιμοκτονούντα λαό του Μπανγκλαντές, του πρώην Ανατολικού Πακιστάν που μόλις είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία του από το Πακιστάν.

Οι δυο συναυλίες που έγιναν στην Νέα Υόρκη την 1η Αυγούστου 1971, όπως και ο δίσκος «Concert for Bangladesh» που κυκλοφόρησε στα τέλη της ίδιας χρονιάς αποτέλεσαν το προοίμιο για άλλες ανάλογες προσπάθειες τα επόμενα χρόνια, όπως το Band Aid του Μπομπ Γκέλντοφ.

Το 1973 κυκλοφόρησε το «Living In The Material World» που περιλάμβανε την μεγάλη επιτυχία με το το τραγούδι «Give Me Love (Give Me Peace on Earth)». Το 1987, επανήλθε στο μουσικό προσκήνιο με τον δίσκο «Cloud Nine». Το τελευταίο στούντιο άλμπουμ του, που περιείχε την παγκόσμια επιτυχία «I Got My Mind Set on You», διασκευή του ομώνυμου τραγουδιού τιου Ρούντι Κλαρκ.

Το σούπεργκρουπ με Μπομπ Ντίλαν, Τομ Πέτι και Τζεφ Λιν

Στα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα σχημάτισε μαζί με τους Μπομπ Ντίλαν, Ρόι Όρμπισον, Τομ Πέτι και Τζεφ Λιν, το σούπεργκρουπ «The Travelling Wilburys», με τους οποίους ηχογράφησε δύο άλμπουμ.

Ο Τζορτζ Χάρισον, ασχολήθηκε και με τον κινηματογράφο μέσα από την δική του εταιρεία παραγωγής «Handmade Films».

Η πρώτη του παραγωγή ήταν η σάτιρα των Μόντι Πάιθονς «Ένας Προφήτης… Μα τι Προφήτης!» («The Life of Brian», 1979). Ακολούθησαν ταινίες σημαντικών σκηνοθετών, όπως των Τέρι Γκίλιαμ («Υπέροχοι Ληστές και τα Κουλουβάχατα της Ιστορίας»), Νιλ Τζόρνταν («Μόνα Λίζα»), Νίκολας Ρεγκ («Παράξενη Έλξη») και Ντάνι Μπόιλ («127 ώρες»).

Η ζωή, όμως, στάθηκε σκληρή μαζί του. Το 1997 προσβλήθηκε από καρκίνο στον λάρυγγα και την στιγμή που έδειχνε σημάδια βελτίωσης δέχθηκε επίθεση στο σπίτι του από έναν ανισόρροπο εισβολέα. Του κατάφερε πολλές μαχαιριές προτού εξουδετερωθεί. Διέφυγε τον κίνδυνο, αλλά ο καρκίνος επανήλθε δριμύτερος και τόν κατέβαλε, στις 29 Νοεμβρίου 2001.

Ο Τζορτζ Χάρισον είχε νυμφευτεί δύο φορές. Την πρώτη φορά με την Πάτι Μπόιντ, την «Layla» του τραγουδιού του Έρικ Κλάπτον. Τη δεύτερη με την αμερικανίδα συγγραφέα Ολίβια Αρίας με την οποία απέκτησε ένα γιο , τον μουσικό Ντάνι Χάρισον.

ingr

 Στις 29 Νοεμβρίου 2001, ο κιθαρίστας των Beatles, George Harrison, πέθανε στο Λος Άντζελες από καρκίνο του πνεύμονα σε ηλικία 58 ετών. Μετά τη διάλυση των Beatles, ο Harrison είχε μια επιτυχημένη καριέρα ως σόλο καλλιτέχνης και αργότερα ως μέλος των Traveling Wilburys. Το νεότερο μέλος των Beatles, (16 ετών όταν έγινε μέλος), οι συνθέσεις του περιλαμβάνουν τα «Taxman», «Here Comes the Sun», «Something» και «While My Guitar Gently Weeps». Ο Χάρισον κυκλοφόρησε το αναγνωρισμένο τριπλό άλμπουμ, All Things Must Pass, το 1970, από το οποίο προήλθε το Νο. 1 σινγκλ παγκοσμίως «My Sweet Lord».

 
Στις 20 Νοεμβρίου 1976, ο Paul Simon έπαιξε ζωντανά στο Saturday Night Live του NBC με τον George Harrison το «Here Comes The Sun» και «Homeward Bound». Ο Paul McCartney και ο John Lennon ήταν και οι δύο στη Νέα Υόρκη παρακολουθώντας την εκπομπή στην τηλεόραση.

 
Το τραγούδι κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1988 ως ντεμπούτο σινγκλ και ως εναρκτήριο κομμάτι του άλμπουμ τους Traveling Wilburys Vol. 1. Το τραγούδι ήταν η πρώτη ηχογράφηση που έγινε από το γκρουπ, αν και αρχικά προοριζόταν ως μπόνους κομμάτι σε ευρωπαϊκό σινγκλ του George Harrison.

Το τραγούδι γράφτηκε κυρίως από τον Harrison, αν και, όπως και με όλα τα κομμάτια του Vol. 1, η πίστωση συγγραφής απαριθμεί και τα πέντε μέλη του συγκροτήματος: Harrison, Lynne, Bob Dylan, Roy Orbison και Tom Petty.

Το "Handle with Care" ήταν το πιο επιτυχημένο single των Wilburys.

25th February 1943 – 29th November 2001

 

 

Οι Beatles κυκλοφόρησαν αυτή τη διασκευή το ’64. Πάντως η πρώτη εκτέλεση ανήκει στον Chuck Berry από το 1956. Έγινε ένα από τα χαρακτηριστικά rock and roll τραγούδια, που εκείνα τα χρόνια ξεκινούσε.

Πάντως, ο ίδιος ο Chuck Berry το έγραψε απευθυνόμενος στη μεγάλη του αδελφή Lucy, που είχε κάνει “κατάληψη” στο πιάνο του σπιτιού μαθαίνοντας και εξασκούμενη στην κλασική μουσική, οπότε δεν τον άφηνε να παίξει κι αυτός τα rhythm and blues που είχε ακούσει, αλλά και τη “νέα μουσική”…

Εδώ οι Beatles, όπως το είπαν στο περίφημο live στο Washington Coliseum, όπου είναι προφανές πως τα μέλη του γκρουπ δεν μπορούσαν να ακούσουν ο ένας τον άλλον μεταξύ τους — και που δίνει ένα μικρό μόνο δείγμα της “Beatlemania”. Ένα φαινόμενο που δεν γνώρισε ποτέ κανένα άλλο όνομα στη συνέχεια.

Το τραγούδι ηχογραφήθηκε στα Abbey Road Studios τον Ιούλιο του 1963 και κυκλοφόρησε λίγους μήνες αργότερα. Στις ΗΠΑ έγινε σημαντικό κομμάτι του The Beatles’ Second Album, που έφτασε στο Νο1. Η εκτέλεση στο Washington Coliseum θεωρείται μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της Beatlemania, ενώ το κομμάτι παρέμεινε στο live ρεπερτόριο των Beatles μέχρι το 1965. Ο Chuck Berry το είχε ηχογραφήσει αρχικά για την Chess Records το 1956, και η σύνθεση θεωρείται σήμερα θεμέλιο του rock ’n’ roll.

#Beatles #RollOverBeethoven #ChuckBerry #BritishInvasion #RockAndRoll #GeorgeHarrison #TravellersRadio #Rockanizontas

Έπειτα από αρκετές ημέρες χωρίς μουσική πρόταση σήμερα έχουμε για σας τον George Harrison και το τραγούδι This Is Love μέσα από τον δίσκο του με τον τίτλο Cloud Nine (1987)

Precious words drift away from their meaning
And the sun melts the chill from our lives
Helping us all to remember what we came here for
This is love, this is la la la-la love
This is love, this is la la la-la love

Little things that will change you forever
May appear from way out of the blue
Making fools of ev'rybody who don't understand
This is love, this is la la la-la love
This is love, this is la la la-la love

This is love, this is love
This is love, this is la la la-la love

Since our problems have been our own creation
They also can be overcome
When we use the power provided free to everyone
This is love, this is la la la-la love
This is love, this is la la la-la love

This is love, this is la la la-la love
This is love, this is la la la-la love
Oh, this is love, this is la la la-la love
This is love, this is la la la-la love