Αυτό το επικό τραγούδι των οκτώ λεπτών αναφέρεται «στην ημέρα που πέθανε η μουσική»  'the day the music died", παραπέμποντας στο αεροπορικό δυστύχημα το 1959 που σκότωσε τους αστέρες του rock and roll , Buddy Holly, The Big Bopper, και Ritchie Valens. Το δυστύχημα δεν ήταν γνωστό με αυτό το όνομα παρά μετά που το τραγούδι του McLean έγινε επιτυχία.

Το νόημα των  άλλων στίχων έχει συζητηθεί εδώ και καιρό, με τον Don McLean να αρνείται να εξηγήσει τον συμβολισμό πίσω από τους χαρακτήρες και τα γεγονότα του τραγουδιού.

Το γενικό θέμα του τραγουδιού είναι η απώλεια της αθωότητας της πρώιμης εποχής του rock and roll, όπως συμβολίζεται από το εν λόγω αεροπορικό δυστύχημα.

 
Στις 15 Ιανουαρίου 1972, το «American Pie» του Don McLean ξεκίνησε μια σειρά τεσσάρων εβδομάδων στο Νο. 1 single του αμερικανικού τσαρτ . Το τραγούδι είναι μια αφήγηση του "The Day the Music Died" ένας όρος που προέρχεται από το αεροπορικό δυστύχημα του 1959 που σκότωσε τους Buddy Holly, Ritchie Valens και The Big Bopper (Jiles Perry Richardson, Jr.). Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε ως το Νο. 5 τραγούδι στο RIAA project Songs of the Century

Starry, starry night
Paint your palette blue and gray
Look out on a summer's day
With eyes that know the darkness in my soul

Shadows on the hills
Sketch the trees and the daffodils
Catch the breeze and the winter chills
In colors on the snowy linen land

Now I understand
What you tried to say to me
And how you suffered for your sanity
And how you tried to set them free

They would not listen
They did not know how
Perhaps they'll listen now

Starry, starry night
Flaming flowers that brightly blaze
Swirling clouds in violet haze
Reflect in Vincent's eyes of china blue
Colors changing hue
Morning fields of amber grain
Weathered faces lined in pain
Are soothed beneath the artist's loving hand

For they could not love you
But still your love was true
And when no hope was left inside
On that starry, starry night
You took your life as lovers often do
But I could've told you, Vincent
This world was never meant

For one as beautiful as you

Starry, Starry night
Portraits hung in empty halls
Frameless heads on nameless walls
With eyes that watch the world and can't forget
Like the strangers that you've met
The ragged men in ragged clothes
The silver thorn, the bloody rose
Lie crushed and broken on the virgin snow

Now I think I know
What you tried to say to me
And how you suffered for your sanity
And how you tried to set them free
They would not listen
They're not listening still
Perhaps they never will . .