Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Bruce Springsteen. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Bruce Springsteen. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Bruce Springsteen & Tom Morello & Dave Matthews & Dave Grohl - Rockin' in the Free World   Power to the People 2026
 
Στις 3 Οκτωβρίου 2026, ο Bruce Springsteen, ο Tom Morello, ο Dave Matthews και ο Dave Grohl μοιράστηκαν την ίδια σκηνή στο Merriweather Post Pavilion στο Μέριλαντ, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ Power to the People που διοργάνωσε ο Morello. Μαζί, παρέδωσαν μια καταιγιστική, γεμάτη ηλεκτρισμό εκτέλεση του εμβληματικού ύμνου του Neil Young, "Rockin' in the Free World"

Το“Rockin' In The Free World” κυκλοφόρησε αρχικά από τον Neil Young το 1989 στο άλμπουμ“Freedom” και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά τραγούδια της σύγχρονης rock ιστορίας.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα ράδιο που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 
Ο Tom Morello συγκέντρωσε καλλιτέχνες και κοινό στο First Avenue για μια συναυλία αλληλεγγύης προς τις οικογένειες των Renee Good και Alex Pretti, με τον Bruce Springsteen να εμφανίζεται ως special guest.

Το “Defend Minnesota!” ήταν μία από τις πιο ηχηρές μουσικοπολιτικές παρεμβάσεις του 2026. Ο Tom Morello, γνωστός για τον ακτιβισμό του και την πορεία του στους Rage Against the Machine, οργάνωσε στις 30 Ιανουαρίου 2026 μια μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης στο ιστορικό First Avenue της Minneapolis. Στόχος ήταν η οικονομική και ηθική στήριξη των οικογενειών των Renee Good και Alex Pretti, δύο πολιτών που σκοτώθηκαν μέσα στον Ιανουάριο σε ξεχωριστά περιστατικά από πράκτορες της ICE και της CBP, γεγονότα που προκάλεσαν έντονη κοινωνική αναταραχή στην πόλη.

Η συναυλία ανακοινώθηκε μόλις δύο ημέρες πριν, στις 28 Ιανουαρίου, αλλά έγινε sold out σχεδόν αμέσως. Το lineup περιλάμβανε τους Rise Against, τον Al Di Meola, τον Ike Reilly, καθώς και τον ίδιο τον Morello, ο οποίος παρουσίασε ένα σετ που συνδύαζε πολιτικό λόγο και ηλεκτρισμένη κιθάρα. Το αποκορύφωμα της βραδιάς ήταν η εμφάνιση‑έκπληξη του Bruce Springsteen, ο οποίος ανέβηκε στη σκηνή περίπου δύο ώρες μετά την έναρξη και ερμήνευσε ζωντανά το “Streets of Minneapolis”, το τραγούδι που είχε κυκλοφορήσει μόλις δύο ημέρες πριν ως αντίδραση στα γεγονότα της πόλης. Μαζί με τον Morello παρουσίασαν και το “The Ghost of Tom Joad”, σε μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές της βραδιάς.


Ο Morello χαρακτήρισε τη συναυλία «πράξη αντίστασης απέναντι στον φασισμό», τονίζοντας ότι η Minneapolis βρίσκεται στο επίκεντρο μιας κρίσης που απαιτεί συλλογική δράση. Το κοινό ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό, μετατρέποντας το First Avenue σε χώρο ενότητας, διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης. Όλα τα έσοδα διατέθηκαν απευθείας στις οικογένειες των θυμάτων, ενώ το event απέσπασε εκτενή κάλυψη από διεθνή μέσα, τα οποία το χαρακτήρισαν ως μία από τις πιο σημαντικές μουσικές πολιτικές στιγμές της χρονιάς.

Το “Defend Minnesota!” πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο έντονης κοινωνικής έντασης στη Minneapolis, μετά τις δολοφονίες των Renee Good και Alex Pretti από ομοσπονδιακούς πράκτορες, γεγονότα που προκάλεσαν μαζικές διαδηλώσεις και διεθνή κατακραυγή. Η συναυλία οργανώθηκε σε χρόνο‑ρεκόρ από τον Tom Morello, ο οποίος ανακοίνωσε το event μόλις δύο ημέρες πριν, με αυστηρό όριο τεσσάρων εισιτηρίων ανά άτομο και μη μεταβιβάσιμα εισιτήρια μέσω AXS. Η επιλογή του First Avenue, ενός ιστορικού χώρου που συνδέεται με την πολιτιστική ταυτότητα της Minneapolis, ενίσχυσε τον συμβολισμό της βραδιάς. Η εμφάνιση του Bruce Springsteen αποτέλεσε σημείο αναφοράς, καθώς ήταν η πρώτη ζωντανή παρουσίαση του “Streets of Minneapolis”, ενώ η συνεργασία του με τον Morello στο “The Ghost of Tom Joad” επανέφερε στη σκηνή μια από τις πιο εμβληματικές πολιτικές συνεργασίες των τελευταίων δεκαετιών. Το event θεωρείται πλέον κομβική στιγμή στην καλλιτεχνική αντίδραση απέναντι στη βία των ομοσπονδιακών δυνάμεων και ενίσχυσε το κύμα αλληλεγγύης που εκδηλώθηκε σε όλη τη χώρα.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 
#TomMorello #DefendMinnesota #BruceSpringsteen #FirstAvenue #ProtestConcert #Minneapolis #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Ο Springsteen κυκλοφορεί ένα τραγούδι γραμμένο, ηχογραφημένο και δημοσιευμένο μέσα σε 48 ώρες, ως άμεση αντίδραση στις δολοφονίες των Renee Good και Alex Pretti και στη βία των ομοσπονδιακών δυνάμεων στη Minneapolis.

Το “Streets of Minneapolis” είναι η πιο άμεση και πολιτικά φορτισμένη κυκλοφορία του Bruce Springsteen εδώ και δεκαετίες. Το τραγούδι δημοσιεύτηκε στις 28 Ιανουαρίου 2026 και αποτελεί μια ωμή, αφηγηματική καταγραφή των γεγονότων που συγκλόνισαν τη Minneapolis τον Ιανουάριο του 2026. Στους στίχους του, ο Springsteen αναφέρεται ευθέως στους θανάτους των Renee Good (7 Ιανουαρίου) και Alex Pretti (24 Ιανουαρίου), οι οποίοι σκοτώθηκαν από πράκτορες της ICE, προκαλώντας διεθνή κατακραυγή και μαζικές διαδηλώσεις. 

Ο
Springsteen, σε επίσημη δήλωσή του, ανέφερε ότι έγραψε το τραγούδι το Σάββατο, το ηχογράφησε την Κυριακή και το κυκλοφόρησε τη Δευτέρα, χαρακτηρίζοντάς το ως απάντηση «στην κρατική τρομοκρατία που πλήττει τη Minneapolis». Η ενορχήστρωση είναι λιτή, με ακουστική κιθάρα και μια folk αισθητική που θυμίζει τις στιγμές της καριέρας του, όπως “American Skin (41 Shots)” και “The Ghost of Tom Joad”. Το τραγούδι περιγράφει σκηνές από τους δρόμους της πόλης: ομοσπονδιακούς πράκτορες του DHS και της ICE, συγκρούσεις με πολίτες, κατηγορίες για υπέρμετρη βία, και μια κοινότητα που θρηνεί και αντιστέκεται.

Το “Streets of Minneapolis” κυκλοφόρησε σε μια περίοδο όπου η Minneapolis βρισκόταν στο επίκεντρο διεθνούς προσοχής λόγω των επιχειρήσεων της ICE και του DHS, οι οποίες είχαν προκαλέσει σοβαρές καταγγελίες για υπέρμετρη βία, αυθαίρετες συλλήψεις και στοχοποίηση μεταναστών. Η δολοφονία της Renee Good, η οποία πυροβολήθηκε τρεις φορές στο πρόσωπο, και ο θάνατος του Alex Pretti λίγες ημέρες αργότερα, αποτέλεσαν σημείο καμπής, οδηγώντας σε μαζικές διαδηλώσεις και παγκόσμια κατακραυγή. Ο Springsteen, γνωστός για την κοινωνική του ευαισθησία, επέλεξε να παρέμβει άμεσα, γράφοντας ένα τραγούδι που λειτουργεί ως καλλιτεχνικό ντοκουμέντο της στιγμής, ενώ παράλληλα άλλοι καλλιτέχνες —όπως ο Billy Bragg, οι Thrice, ο Tom Morello και ο Neil Young— εξέφρασαν δημόσια την υποστήριξή τους στους διαδηλωτές και καταδίκασαν τις ενέργειες των ομοσπονδιακών δυνάμεων. Το τραγούδι, αν και δεν αποτελεί μέρος κάποιου άλμπουμ, θεωρείται ήδη σημαντική προσθήκη στη σύγχρονη δισκογραφία του Springsteen και ενισχύει τη θέση του ως καλλιτέχνη που συνεχίζει να σχολιάζει την αμερικανική πραγματικότητα με τρόπο άμεσο, ανθρώπινο και ιστορικά συνειδητό. 

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 
#BruceSpringsteen #StreetsOfMinneapolis #ProtestSong #FolkRock #AmericanMusic #ICE #Minneapolis #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Το “Born In The USA” επιστρέφει στο προσκήνιο μέσα από την ταινία SPRINGSTEEN: Deliver Me From Nowhere (2025), που βασίζεται στο βιβλίο του Warren Zanes και εστιάζει στη δημιουργία του άλμπουμ Nebraska (1982). Στην ταινία, το τραγούδι παρουσιάζεται ως Song Scene, αναδεικνύοντας τη δύναμη του Springsteen να μετατρέπει την κοινωνική πραγματικότητα σε rock ύμνο.

Το “Born In The USA” είναι τραγούδι του Bruce Springsteen, κυκλοφόρησε το 1984 στο ομώνυμο άλμπουμ και έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα rock anthems της εποχής. Παρά τον πατριωτικό τίτλο, το κομμάτι είναι μια κοινωνική κριτική για τους βετεράνους του Βιετνάμ και την αποξένωση τους στην αμερικανική κοινωνία.

Το 2025, στην ταινία Deliver Me From Nowhere (σε σκηνοθεσία Scott Cooper, βασισμένη στο βιβλίο του Warren Zanes), τον Springsteen υποδύεται ο Jeremy Allen White. Στις μουσικές σκηνές της ταινίας, ο Jeremy Allen White ενσαρκώνει τον Springsteen και αποδίδει το “Born In The USA”, χαρίζοντας στο τραγούδι μια νέα κινηματογραφική πνοή.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#BruceSpringsteen #BornInTheUSA #JeremyAllenWhite #DeliverMeFromNowhere #RockAnthem #Rockanizontas #TravellersWebRadio


Στις 7 Ιουνίου 2025, ο Bruce Springsteen και ο Sir Paul McCartney χάρισαν στο κοινό του Anfield Stadium στο Λίβερπουλ μια αξέχαστη στιγμή, ερμηνεύοντας μαζί το "Kansas City".

Ο McCartney, θρύλος της μουσικής και γέννημα-θρέμμα του Λίβερπουλ, ανέβηκε στη σκηνή κατά τη διάρκεια του encore της συναυλίας του Springsteen με την E Street Band. Ξεκίνησε με το "Can’t Buy Me Love", ένα από τα κλασικά τραγούδια των Beatles, και στη συνέχεια πέρασε στο "Kansas City/Hey Hey Hey Hey", ένα κομμάτι που οι Beatles είχαν διασκευάσει το 1964.

Ο Springsteen παρουσίασε τον McCartney με χιούμορ, λέγοντας: "Είμαστε τυχεροί απόψε, έχουμε έναν νεαρό άνδρα... θα παίξει μαζί μας. Νομίζω ότι έχει πολύ ταλέντο και πιστεύω ότι θα πάει μπροστά." Το κοινό ξέσπασε σε ζητωκραυγές καθώς ο McCartney μέτρησε την εισαγωγή και ξεκίνησε το τραγούδι.

Μετά την ερμηνεία, ο Springsteen εξέφρασε τον ενθουσιασμό του, λέγοντας: "Θεέ μου! Δεν μπορείτε να φανταστείτε... να βρίσκεσαι στο Λίβερπουλ και να παίζεις με έναν Beatle; Αυτό είναι ένα από τα όνειρά μου που έγιναν πραγματικότητα."

Η συναυλία αυτή ήταν η τελευταία εμφάνιση του Springsteen στο Ηνωμένο Βασίλειο για την τρέχουσα περιοδεία του, η οποία συνεχίζεται στην Ευρώπη μέχρι τις αρχές Ιουλίου.


Η "Adelita" του Bruce Springsteen είναι ένα νέο τραγούδι από το επερχόμενο αρχειακό box set του, Tracks II: The Lost Albums. Είναι εμπνευσμένο από τη μεξικανική λαϊκή μουσική και τιμά τις soldaderas, τις γυναίκες που πολέμησαν στην Μεξικανική Επανάσταση. Το κομμάτι περιλαμβάνει mariachi μπάντα, που του δίνει έναν αυθεντικό ήχο.
Ο Springsteen έγραψε το τραγούδι στο πλαίσιο του άλμπουμ Inyo, που δημιούργησε κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του με μηχανή στα νοτιοδυτικά των ΗΠΑ τη δεκαετία του '90. Το άλμπουμ αντικατοπτρίζει το ενδιαφέρον του για την ιστορία των συνόρων ΗΠΑ-Μεξικού και την πολιτιστική επιρροή της μετανάστευσης.
Η ηχογράφηση περιλαμβάνει μουσικούς όπως οι Luis Villalobos, Alberto Villalobos, Angel Ramos, Humberto Manuel Flores Gutierrez, David Glukh, Jorge Espinosa και Miguel Ponce


Glory DaysYouTube
Bruce Springsteen
Released:
May 31, 1985
Recorded:
April 3, 1982
Album
Born in the U.S.A.
June 4, 1984

Το "Glory Days" του Bruce Springsteen είναι ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια του άλμπουμ Born in the U.S.A., που κυκλοφόρησε το 1984. Το κομμάτι αφηγείται ιστορίες ανθρώπων που αναπολούν τις παλιές τους ένδοξες στιγμές, με έναν ειρωνικό και νοσταλγικό τόνο.

Το τραγούδι είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό. Ο Springsteen εμπνεύστηκε τους στίχους από μια τυχαία συνάντηση με έναν παλιό φίλο του, τον Joe DePugh, που ήταν μεγάλος παίκτης του μπέιζμπολ στο σχολείο. Η μουσική έχει έναν ζωηρό, σχεδόν γιορτινό ρυθμό, που έρχεται σε αντίθεση με το μήνυμα των στίχων.

  • Η παραγωγή έγινε από Jon Landau, Chuck Plotkin, Steven Van Zandt και τον ίδιο τον Springsteen.

Το βίντεο, σε σκηνοθεσία John Sayles, γυρίστηκε στο New Jersey και περιλαμβάνει σκηνές του Springsteen να παίζει μπέιζμπολ και να τραγουδά σε ένα μπαρ με την E Street Band.

  • Το τραγούδι έφτασε στο #5 του Billboard Hot 100 το 1985.

  • Ήταν το πέμπτο από τα επτά τραγούδια του Born in the U.S.A. που μπήκαν στο Top 10.

  • Έχει γίνει ένα από τα πιο αγαπημένα κομμάτια στις συναυλίες του Springsteen.


Ωραία! Λοιπόν, το "Blind Spot" είναι το νέο κομμάτι που κυκλοφόρησε ο Bruce Springsteen στις 17 Απριλίου 2025, σαν μέρος του επερχόμενου άλμπουμ του.

Το "Blind Spot" είναι μια επιστροφή στον πιο μελαγχολικό, ατμοσφαιρικό ήχο που έχουμε αγαπήσει στο παρελθόν από τον Springsteen, θυμίζοντας εποχές Nebraska και Ghost of Tom Joad.

Οι στίχοι του μιλούν για τα σημεία που δεν βλέπουμε στη ζωή μας – τις χαμένες ευκαιρίες, τα λάθη, τις εσωτερικές μάχες.

Μουσικά, κινείται σε ήπιους ρυθμούς με ακουστικές κιθάρες, αρμονικές και ελαφριά αίσθηση Americana.

Ο ίδιος δήλωσε ότι το κομμάτι το έγραψε κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού σε μικρές πόλεις της Αμερικής, αντλώντας έμπνευση από τις "χαμένες ιστορίες" της καθημερινότητας.
Το "Blind Spot" προέρχεται από τις "Streets of Philadelphia Sessions", ένα ακυκλοφόρητο άλμπουμ που ηχογραφήθηκε το 1994-1995, μετά την επιτυχία του ομώνυμου τραγουδιού για την ταινία Philadelphia. Αυτό το άλμπουμ, γνωστό και ως το "loops record", χαρακτηρίζεται από την πειραματική χρήση drum loops και ρυθμών εμπνευσμένων από τη West Coast hip-hop της εποχής. Ο Springsteen συνεργάστηκε με τον μηχανικό ήχου Toby Scott για τη δημιουργία αυτών των ρυθμών, ενώ ο ίδιος ανέλαβε τα περισσότερα όργανα, με συνεισφορές από την Patti Scialfa, τη Soozie Tyrell και τη Lisa Lowell. ​
Το "Blind Spot" εξερευνά θέματα αμφιβολίας και προδοσίας σε σχέσεις. Όπως δήλωσε ο ίδιος ο Springsteen:​

"Αυτό ήταν απλώς το θέμα στο οποίο επικεντρώθηκα εκείνη τη στιγμή. Δεν ξέρω πραγματικά γιατί. Η Patti κι εγώ περνούσαμε υπέροχα στην Καλιφόρνια. Αλλά μερικές φορές, αν επικεντρωθείς σε ένα τραγούδι που σου αρέσει, τότε ακολουθείς αυτό το νήμα. Είχα το 'Blind Spot' και ακολούθησα αυτό το νήμα σε όλο το υπόλοιπο άλμπουμ."



Το "Backstreets" είναι ένα από τα πιο δυνατά συναισθηματικά κομμάτια του Bruce Springsteen, από το  άλμπουμ του 1975 
Born to Run . Ηχογραφημένο στο The Record Plant στη Νέα Υόρκη και σε παραγωγή των Springsteen,Jon Landau και Mike Appel . Οι στίχοι του Springsteen, σε συνδυασμό με τις συναρπαστικές γραμμές πιάνου του Roy Bittan και τα σαρωτικά όργανα της E Street Band, κάνουν το "Backstreets" μια συγκλονιστική εξερεύνηση φιλίας, προδοσίας και απώλειας.
Το " Backstreets " είναι ένα τραγούδι του Bruce Springsteen από το άλμπουμ Born to Run. Στην αρχική έκδοση βινυλίου, ολοκληρώνει την πρώτη πλευρά του δίσκου.
Η μελωδία και το όργανο έχουν κάποια ομοιότητα με το " Positively 4th Street " του Bob Dylan , μια επιρροή του Springsteen. Το Rolling Stone ισχυρίζεται ότι ακούγεται σαν τον Ντύλαν στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ειδικά το μέρος του οργάνου που θυμίζει το Blonde on Blonde . 

Το "Night", το τρίτο κομμάτι από το "Born to Run", εκρήγνυται, ωθούμενο από τα παθιασμένα φωνητικά του Bruce Springsteen, το μπάσο του Garry Tallent, το σαξόφωνο του Clarence Clemons και το rocking  πιάνο του Roy Bittan.

Ο πρωταγωνιστής του τραγουδιού μετράει τις ώρες στη δουλειά μέχρι να μπορέσει να κάνει περιήγηση στο Asbury Park, στην Ocean Avenue και την Kingsley Street να κάνει τη βόλτα του, και να συναντήση το αντίθετο φύλο στα νυχτερινά κέντρα.
Το " Night " είναι ένα τραγούδι του Bruce Springsteen που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο άλμπουμ Born to Run το 1975 . Είναι ένα από τα λιγότερο γνωστά τραγούδια από το Born to Run . Το τραγούδι δεν παίχτηκε αμέσως κατά τη διάρκεια του Born to Run Tour το 1975 , αλλά αργότερα παιζόταν συχνά, ειδικά το 1976 και το 1977. Εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται μερικές φορές ως τραγούδι έναρξης δεκαετίες αργότερα κατά τη διάρκεια της περιοδείας Magic 2007–2008 .


Στα τέλη του 1973, ενώ βρισκόταν στο δρόμο για το Tennessee, ο Bruce ξύπνησε με τον τίτλο «Born to Run». Γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, το τραγούδι είναι ένα γράμμα αγάπης σε ένα κορίτσι που ονομάζεται Wendy.
Το " Born to Run " είναι ένα τραγούδι του Αμερικανού τραγουδιστή και τραγουδοποιού Bruce Springsteen και το ομώνυμο κομμάτι από το τρίτο στούντιο άλμπουμ του, Born to Run (1975). Ήταν η πρώτη παγκόσμια επιτυχία σε single του Springsteen, αν και σημείωσε μικρή αρχική επιτυχία εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Εντός των Η.Π.Α., ωστόσο, έλαβε εκτεταμένο airplay σε ραδιοφωνικούς σταθμούς rock ή προσανατολισμένους σε άλμπουμ . Το σινγκλ ήταν επίσης η πρώτη επιτυχία του Bruce Springsteen στο Top 40 στο Billboard Hot 100 , φτάνοντας στο #23.

Το "Born to Run" γνώρισε την αποδοχή των κριτικών και θεωρείται το χαρακτηριστικό τραγούδι του Springsteen . Κατατάχθηκε στην 27η λίστα του Rolling Stone για το 2021 με τα « 500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών », την υψηλότερη θέση για ένα τραγούδι του Springsteen. Συμπεριλήφθηκε επίσης στα 500 τραγούδια του The Rock and Roll Hall of Fame που διαμόρφωσαν το Rock and Roll .


Το "Spirit in the Night" είναι τέλειο για τη λίστα με τα νυχτερινά μας τραγούδια καθώς το κομμάτι γεννήθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες, όταν κάποιοι από το συγκρότημα είχαν ήδη ενθουσιαστεί για τη βραδιά. Το τελευταίο τραγούδι που γράφτηκε για το "Greetings from Asbury Park, NJ" του Bruce Springsteen περιλάμβανε μόνο τον σαξόφωνο του Clarence Clemons και τον ντράμερ Vini Lopez, που έτυχε να ήταν εκεί όταν ήρθε η ώρα να ηχογραφήσουν.


 
Ο κατάλογος του Johnny Cash αποτελείται από τραγούδια σχεδόν 50 ετών, μια συλλογή από αναρίθμητες επιτυχίες. O Cash ήταν μια δύναμη, και ως εκ τούτου, η μουσική του εξακολουθεί να αναγνωρίζεται σήμερα ως πρωτοποριακή. Δεν είναι περίεργο γιατί το ρεπερτόριό του επαναλαμβάνεται τακτικά.

Ωστόσο, το να κάνετε ένα κλασικό Cash αποκλειστικά δικό σας δεν είναι εύκολο κατόρθωμα. Παρακάτω είναι 10 αξιοσημείωτες διασκευές.

1. “Ring of Fire” – Blondie

Οι Blondie προσφέρουν μια νέα ερμηνεία της επιτυχίας του Cash, "Ring of Fire". Ενώ η ηχογράφηση της οικιακής κασέτας παρακάτω ακούγεται μπερδεμένη, η φωνή της frontwoman Debbie Harry είναι εξίσου αυστηρή και δυνατή με αυτή του Man in Black.

2. «I Walk the Line» – Dolly Parton

Η Dolly Parton δίνει στο "I Walk the Line" μια μικρή αίσθηση της δεκαετίας του '80. Beat-heavy αντί για κιθάρα όπως η πρωτότυπη, η εκδοχή της του 1984 είναι εκπληκτικά περισσότερο ροκ παρά country.


3. “Jackson” – Nancy Sinatra & Lee Hazlewood

Το ντουέτο της ποπ Nancy Sinatra και Lee Hazlewood παραδίδουν μια συναρπαστική ερμηνεία του μεγάλου ντουέτου June Carter-Johnny Cash «Jackson». Ενώ τα φωνητικά τους φαίνονται μονότονα σε σύγκριση με το εκφραστικό πρωτότυπο, η ερμηνεία των Sinatra-Hazelwood εξακολουθεί να είναι μια διασκεδαστική ερμηνεία.

4. “Folsom Prison Blues” – Brandi Carlile

Η Brandi Carlile συμμετείχε στο αφιέρωμα του άλμπουμ We Walk The Line: A Celebration of the Music of Johnny Cash και έδωσε μια εκπληκτική ζωντανή εμφάνιση της επιτυχίας του Cash «Folsom Prison Blues». Δεν αποκλίνει πολύ από το πρωτότυπο, αλλά η Carlile κάνει το τραγούδι εντελώς δικό της.



5. “Cry, Cry, Cry” – Norah Jones

Ζωντανά στο Farm Aid 25, η Norah Jones αναλαμβάνει την πρώιμη επιτυχία του Cash "Cry, Cry, Cry".


6. “Train of Love” – Bob Dylan

Στο Kindred Spirits: A Tribute To The Songs Of Johnny Cash , ο Bob Dylan ερμηνεύει την εκδοχή του "Train of Love" του Cash. Επιβραδύνει την κάποτε δυναμική μελωδία, δίνοντάς της μια λεπτή διάταξη με τον τρόπο του, φροντίζοντας να βυθιστεί κάθε λέξη.


7. “Long Black Veil” – Dave Matthews Band

Ο Dave Matthews μετατρέπει το μελαγχολικό Cash deep cut «Long Black Veil» σε ένα τρελά οκτάλεπτο jam.


8. “Cocaine Blues” – Billy Strings, Post Malone

Ο βιρτουόζος της κιθάρας Billy Strings προσκάλεσε τον Post Malone στη σκηνή για μια αυτοσχέδια ερμηνεία του "Cocaine Blues" του Cash.


9. «Get Rhythm» – ,

Μια άλλη διασκευή που εμφανίζεται στο άλμπουμ Kindred Spirits: A Tribute To The Songs Of Johnny Cash, το πρώιμο κλασικό "Get Rhythm" του Cash ακούγεται από τον Little Richard. Η λαμπρότητα του Ρίτσαρντ που χτυπάει το πιάνο προσθέτει περισσότερο ενθουσιασμό στην κάντρι μελωδία.


10. “Give My Love To Rose” – Bruce Springsteen

Ο Boss παίρνει το "Give My Love To Rose" του Man in Black και το απογυμνώνει ακόμα περισσότερο.



Ο Μπρους Σπρίνγκστιν είναι γνωστός για τα «κόλπα» που δοκιμάζει πάνω στη σκηνή, κατά τη διάρκεια των συναυλιών του. Αυτή τη φορά όμως, αυτό που θέλησε να κάνει, πήγε λάθος, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ο ηχολήπτης και στενός συνεργάτης του.

Συγκεκριμένα, ο ροκ σταρ έδωσε συναυλία με τους «The E Street Band» στο State Farm Arena στην Ατλάντα της Τζόρτζια. Όταν όμως, θέλησε να «εντυπωσιάσει» το κοινό, πετώντας την κιθάρα του στον αέρα, μετά από ένα σόλο του, κάτι πήγε λάθος.

Ο στόχος του όπως φάνηκε, δεν ήταν σωστός, με αποτέλεσμα η κιθάρα να προσγειωθεί στο κεφάλι του ηχολήπτη του, Κέβιν Μπούελ, ο οποίος βρισκόταν ακριβώς πίσω του. Στη συνέχεια, εκείνος γλίστρησε στη σκηνή κι έπεσε κάτω.

Αφού κατευθύνθηκε προς το μέρος του για να σιγουρευτεί ότι είναι καλά, ο Μπρους Σπρίνγκστιν απευθύνθηκε στο κοινό του λέγοντας χιουμοριστικά: «Άνθρωπος στο έδαφος».



Σύμφωνα με δημοσίευμα της DailyMail, η οποία κι εξασφάλισε το βίντεο, ο Κέβιν Μπούελ δεν τραυματίστηκε σοβαρά και συμμετείχε και στην επόμενη συναυλία του Σπρίνγκστιν, που πραγματοποιήθηκε δύο ημέρες αργότερα, στο Ορλάντο της Φλόριντα.

 
Η "Mary" σε αυτό το τραγούδι δεν είναι μια φανταστική δημιουργία, αλλά η ίδια η αδελφή του Bruce Springsteen, η Ginny. Αφηγείται το τραγούδι από την οπτική γωνία του συζύγου της Ginny, ο οποίος αφού την άφησε έγκυο όταν ήταν μόλις 18 ετών, την παντρεύτηκε βιαστικά και αμέσως μετά αναγκάστηκε να πιάσει δουλειά σε οικοδομή για να καταφέρει να συντηρήσει την οικογένεια του.

Κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας, ο Bruce Springsteen, πριν τραγουδήσει το "The River", έκανε μία εξομολόγηση για τον πατέρα του. «Όσο μεγάλωνα, εγώ και ο πατέρας μου μαλώναμε συνέχεια, σχεδόν για οτιδήποτε. Είχα πολύ μακριά μαλλιά, πολύ κάτω από τους ώμους μου. Ήμουν δεκαεπτά ή δεκαοκτώ χρονών. Ω φίλε, το μισούσε! Έμενα πολύ χρόνο έξω από το σπίτι μέχρι να μου περάσουν τα νεύρα μου και να επιστρέψω κι όταν γύριζα, με περίμενε στην κουζίνα, και έκρυβα τα μαλλιά μου μέσα στο γιακά μου. Έμπαινα μέσα και με φώναζε να καθίσω μαζί του και το πρώτο πράγμα που με ρωτούσε πάντα, ήταν τι νόμιζα ότι έκανα με τον εαυτό μου και το χειρότερο ήταν ότι δεν μπορούσα να το εξηγήσω ποτέ σε αυτόν. Θυμάμαι μια φορά, όταν είχα ένα ατύχημα με μοτοσικλέτα, με ξάπλωσαν στο κρεβάτι και έβαλε έναν κουρέα και μου έκοψε τα μαλλιά και θυμάμαι ότι του είπα ότι τον μισούσα και ότι δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Και μου έλεγε: "Φίλε, ανυπομονώ να πας στον στρατό. Όταν πας στον στρατό, θα βγάλουν έναν άντρα από εσένα. Θα σου κόψουν όλα αυτά τα μαλλιά και θα γίνεις άνδρας". Και αυτό ήταν, υποθέτω, το '68, και υπήρχαν πολλοί τύποι από τη γειτονιά που πήγαιναν στο Βιετνάμ… Θυμάμαι εκείνη τη μέρα όταν έλαβα την ειδοποίηση για να παρουσιαστώ και το έκρυψα από τους δικούς μου. Τελικά μετά από τρείς μέρες παρουσιάστηκα, και κόπηκα. Αφού γύρισα στο σπίτι ο πατέρας μου ρώτησε, "Τι έγινε;" Είπα, "Δεν με πήραν". Και απάντησε, "Αυτό είναι καλό"».

Για χρόνια, ο Springsteen και ο πατέρας του δεν τα πήγαιναν ποτέ καλά. Ο πατέρας του νόμιζε ότι χαράμιζε τη ζωή του προσπαθώντας να γίνει μουσικός. Ίσως, ο Douglas Springsteen, ένας σκληρά εργαζόμενος, ζήλευε που ο γιος του κυνηγούσε τα όνειρά του, κάτι που πάντα ήθελε να κάνει ο ίδιος, αλλά δεν μπορούσε γιατί έπρεπε να συντηρήσει μια οικογένεια. Ήθελε να επανδρώσει τον Bruce, αλλά δεν ήταν διατεθειμένος να χάσει τον γιο του σε έναν πόλεμο για αυτό.

Στο "The River", ο Bruce Springsteen δεν μιλούσε μόνο για την αδερφή του και τον κουνιάδο του. Στους στίχους, μίλησε για όλους τους ανθρώπους που πρέπει να εγκαταλείψουν τα όνειρά τους για να στηρίξουν μια οικογένεια, συμπεριλαμβανομένων ανθρώπων όπως ο πατέρας του.

Βασίλης Τερζόπουλος

 
Ευτυχισμένα 72α γενέθλια στον Αμερικανό τραγουδιστή, Bruce Springsteen, γεννημένος στις 23 Σεπτεμβρίου 1949, ο οποίος είχε το σινγκλ «Dancing In The Dark» στις ΗΠΑ Νο. 2 και Νο. 4 στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1985 , Το 1994 είχε στο Νο. 2 στο Ηνωμένο Βασίλειο  το τραγούδι «Streets of Philadelphia». Τα πιο επιτυχημένα στούντιο άλμπουμ του, Born in the U.S.A. και Born To Run επιδεικνύουν το ταλέντο να βρίσκουν μεγαλείο στους αγώνες της καθημερινής αμερικανικής ζωής. Έχει πουλήσει περισσότερα από 65 εκατομμύρια άλμπουμ στις Ηνωμένες Πολιτείες και περισσότερα από 120 εκατομμύρια παγκοσμίως.


 Το Thunderroad είναι ένα τραγούδι του 1975 που γράφτηκε και ηχογραφήθηκε από τον Bruce Springsteen και έγινε το πρώτο κομμάτι που ανοίγει το άλμπουμ του Born to Run. Αν και δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως single, το "Thunder Road" κατατάσσεται ως ένα από τα καλύτερα τραγούδια του Springsteen και ένα από τα κορυφαία ροκ τραγούδια στην ιστορία. Είναι στο Νο 86 της λίστας των 500 καλύτερων Τραγουδιών όλων των Εποχών του περιοδικού Rolling Stone, και επίσης στο Νο103 με την καλύτερη βαθμολογία στις λίστες όλων των εποχών των κριτικών σύμφωνα με την Acclaimed Music. Σπουδαίο τραγούδι!

Το "4th of July, Asbury Park "γνωστό και ως "Sandy", είναι ένα τραγούδι του 1973 από τον Bruce Springsteen, μέσα από το άλμπουμ του  The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle
Καλό μήνα με ωραίες μουσικές πάντα.
Sandy, the fireworks are hailing over Little Eden tonight
Forcing a light into all those stony faces left stranded on this warm July
Down in the town, the Circuit's full of switchblade lovers, so fast, so shiny, so sharp
As the wizards play down on Pinball Way on the boardwalk way past dark
And the boys from the casino dance with their shirts open like Latin lovers on the shore
Chasing all them silly New York virgins by the score

And Sandy, the aurora is rising behind us
This pier lights our carnival life forever
Oh, love me tonight, for I may never see you again
Hey, Sandy girl
My, my, baby

Now, the greasers, ah, they tramp the streets or get busted for sleeping on the beach all night
Them boys in their high heels, ah, Sandy, their skins are so white
And me, I just got tired of hanging in them dusty arcades, banging them pleasure machines
Chasing the factory girls underneath the boardwalk where they all promise to unsnap their jeans
And you know that tilt-a-whirl down on the south beach drag
I got on it last night and my shirt got caught
And they kept me spinning, babe, didn't think I'd ever get off

Oh, Sandy, the aurora is rising behind us
This pier lights our carnival life on the water
Running, laughing 'neath the boardwalk, ah, with the boss's daughter
I remember, Sandy, girl
Na, na, na, na, na, baby

Sandy, that waitress I was seeing lost her desire for me
I spoke with her last night, she said she won't set herself on fire for me anymore
She worked that joint under the boardwalk, she was always the girl you saw bopping down the beach with the radio
The kids say last night she was dressed like a star in one of them cheap little seaside bars, and I saw her parked with lover boy out on the Kokomo
Did you hear the cops finally busted Madame Marie for telling fortunes better than they do
For me this boardwalk life is through, babe
You ought to quit this scene too

Sandy, the aurora is rising behind us
This pier lights our carnival life forever
Oh, love me tonight and I promise I'll love you forever
Oh, I mean it, Sandy, girl
My, my, my, my, my baby
Yeah, I promise, Sandy, girl
Sha, la, la, la, la, baby