Travellers Radio: Blues

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Blues. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Με καριέρα που ξεκίνησε το 1962 και ολοκληρώθηκε το 2026, ο John Hammond Jr. υπήρξε από τις πιο συνεπείς και σεβαστές φωνές του αμερικανικού acoustic blues, τιμώντας τους δασκάλους του είδους με αφοσίωση και ιστορική συνέπεια.

Ο John Hammond Jr. (γεν. 13 Νοεμβρίου 1942 – απεβ. 28 Φεβρουαρίου 2026) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του αμερικανικού blues. Γεννημένος στη Νέα Υόρκη, γιος του ιστορικού παραγωγού John Henry Hammond, ο Hammond Jr. ακολούθησε έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο από τον πατέρα του: αντί για την εμπορική μουσική βιομηχανία, επέλεξε την αυστηρή παράδοση του Delta blues.

Η πρώτη του επαφή με το είδος ήρθε μέσα από τη folk‑blues σκηνή του Greenwich Village στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Σύμφωνα με το Blues Foundation, η εμφάνιση του Jimmy Reed στο Apollo Theatre υπήρξε καθοριστική, οδηγώντας τον να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στο blues.

Το 1963 κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ στη Vanguard Records, ερμηνεύοντας κομμάτια των Muddy Waters, Robert Johnson, Lightnin’ Hopkins και άλλων. Η προσέγγισή του ήταν αυστηρά παραδοσιακή: ακουστική κιθάρα, slide τεχνική, φυσαρμόνικα και έντονη φωνητική ερμηνεία.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε —σε διαφορετικές περιόδους— με ονόματα όπως Jimi Hendrix, Eric Clapton, Mike Bloomfield, Dr. John, Duane Allman και μέλη των The Band. Παρά τις υψηλού προφίλ συνεργασίες, ο Hammond Jr. παρέμεινε πιστός σε μια roots αισθητική, αποφεύγοντας τον εκμοντερνισμό του ήχου του.

Η τραγουδίστρια Shemekia Copeland μοιράστηκε ένα προσωπικό αφιέρωμα:

«Ο John Hammond ήταν ο πρώτος μου έρωτας. Ήταν ο πιο ευγενικός, γλυκός άνθρωπος που είχα γνωρίσει ποτέ. Έκανε μια φιλανθρωπική συναυλία για τον μπαμπά μου στη Νέα Υόρκη όταν ήμουν 15 ετών και ποτέ δεν ξέχασα αυτή την καλοσύνη. Τον αγαπούσα τόσο πολύ. Ο John τραγούδησε τα μπλουζ σαν να ήταν ιερά. Φρόντισε να μην ξεχαστούν ποτέ οι άνθρωποι που έκαναν αυτή τη μουσική και τους τιμούσε με κάθε τραγούδι που τραγουδούσε».

Η δισκογραφία του ξεπερνά τα 30 άλμπουμ, σε labels όπως Vanguard, Columbia, Rounder, Chesky και Palmetto. Το DownBeat τον περιγράφει ως «έναν από τους πρώτους λευκούς Αμερικανούς που ερμήνευσαν παραδοσιακό blues με απόλυτη αυθεντικότητα».

Ο Hammond Jr. παρέμεινε ενεργός μέχρι το τέλος της ζωής του, με συνεχή περιοδεία και ηχογραφήσεις. Πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, σε ηλικία 83 ετών, όπως επιβεβαίωσε ο στενός συνεργάτης του Paul James.

Ο John Hammond Jr. ήταν απόγονος της οικογένειας Vanderbilt μέσω της γιαγιάς του Emily Vanderbilt Sloane Hammond, στοιχείο που τον συνέδεε με μία από τις ιστορικότερες αμερικανικές δυναστείες. Παρά το προνομιούχο υπόβαθρο, ακολούθησε έναν δρόμο βαθιά ριζωμένο στην παράδοση του αμερικανικού blues. Η καριέρα του, που ξεκίνησε το 1962, περιλαμβάνει πάνω από 30 άλμπουμ και αμέτρητες συνεργασίες με κορυφαίους μουσικούς. Θεωρείται από τους βασικούς καταλύτες του blues revival της δεκαετίας του ’60 και ένας από τους πιο συνεπείς ερμηνευτές του είδους μέχρι τον θάνατό του το 2026.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#JohnHammondJr #Blues #DeltaBlues #AmericanBlues #VanguardRecords #BluesRevival #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Ο Luther Johnson (γεννημένος Lucious Brinson , 30 Αυγούστου 1934 ή 1941 - 18 Μαρτίου 1976), ήταν ένας Αμερικανός μπλουζ κιθαρίστας του Σικάγο τραγουδιστής και τραγουδοποιός.

Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Luther "Guitar Junior" Johnson , ούτε τον Luther "Houserocker" Johnson από την Ατλάντα της Γεωργίας

Γεννήθηκε στο Davisboro της Georgia . Οι πηγές δίνουν διαφορετικά χρόνια γέννησης, που κυμαίνονται από το 1934 έως το 1941 (σύμφωνα με την ταφόπετρα του). Μεγάλωσε σε ένα αγρόκτημα μαθαίνοντας κιθάρα.

Μετά την ολοκλήρωση της θητείας του στον στρατό των ΗΠΑ ο Luther Johnson έπαιξε κιθάρα με τους Milwaukee Supreme Angels, μια τοπική ομάδα gospel στο Μιλγουόκι του Ουισκόνσιν . Ωστόσο, έβγαλε τα μπλουζ και διαμόρφωσε το δικό του τρίο στο Μιλγουόκι. Μετακόμισε στο Σικάγο του Ιλλινόις , στις αρχές της δεκαετίας του 1960.Υποστήριξε τον Έλμορ Τζέιμς πριν από το θάνατο του Τζέιμς το 1963 και προσχώρησε στο υποστηρικτικό συγκρότημα του Muddy Waters το 1966. Ο Τζόνσον συνεργάστηκε με διάφορους μουσικούς κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συμπεριλαμβανομένου του Σικάγο Μπομπ Νέλσον. Ηχογράφησε το ντεμπούτο άλμπουμ του, Come On Home , το 1968, με το συγκρότημα του Muddy Waters.

Το 1970, ο Τζόνσον μετακόμισε στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης και βρήκε δουλειά στα φεστιβάλ μπλουζ και στα κολέγια για τα επόμενα χρόνια. Το άλμπουμ του Born in Georgia κυκλοφόρησε από την Black & Blue Records . Ακολούθησαν Chicken Shack (1974), Lonesome in My Bedroom (1975) και το τελευταίο άλμπουμ που κυκλοφόρησε στη ζωή του, Get Down to the Nitty Gritty (1976) Σε δίσκους που εκδόθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του, πιστώθηκε είτε ως Luther Johnson είτε ως Luther "Georgia Boy" Johnson, αν και ήταν επίσης γνωστός στους συγχρόνους ως Luther "Snake" Johnson.

Ο Johnson πέθανε από καρκίνο στη Βοστώνη στις 18 Μαρτίου, 1976

(Live in 1973 - France)

Σαν σήμερα, στις 4 Απριλίου του 1913, γεννήθηκε ο Αμερικανός μουσικός Muddy Waters (McKinley Morganfield).

MANNISH BOY – Muddy Waters

Μουσική-στίχοι: McKinley Morganfield (Muddy Waters), Melvin London (Mel London), Ellas McDaniel (Bo Diddley).

Πρόκειται για ένα blues τραγούδι, το οποίο ηχογραφήθηκε στις 24 Μαΐου του 1955 στο Σικάγο, με παραγωγούς τους Leonard Chess και Phil Chess, ως απάντηση στο τραγούδι «I’m A Man» του Bo Diddley (1955), το οποίο με τη σειρά του είναι εμπνευσμένο από το «Hoochie Coochie Man» που έγραψε ο Willie Dixon και ερμήνευσε ο Muddy Waters το 1954.

Το «Mannish Boy» (ή «Manish Boy» όπως ήταν ο αυθεντικός του τίτλος) περιλαμβάνει μία επαναλαμβανόμενη συγχορδία σε όλο το τραγούδι. Παρόλο που το κομμάτι καυχιέται σεξουαλικά, η επανάληψη του στίχου «I’m a man, I spell M, A child, N» θεωρήθηκε ως πολιτική. Ο Waters είχε αφήσει πρόσφατα τον Νότο για το Σικάγο. Οι μεγαλωμένοι στο Νότο Αφροαμερικανοί ποτέ δεν αναφέρονταν ως άνδρες αλλά ως «αγόρια». Σ’ αυτό το πλαίσιο, το τραγούδι είναι μία δήλωση ενός μαύρου ότι είναι άνδρας.

Είναι η μοναδική ηχογράφηση του Muddy Waters μεταξύ του Ιανουαρίου του 1953 και του Ιουνίου του 1957 στην οποία δεν συμμετείχε ο Little Walter στη φυσαρμόνικα (ο οποίος βρισκόταν σε περιοδεία υποστηρίζοντας το τότε δικό του Νο 1 «My Babe» κι έτσι δεν ήταν διαθέσιμος για την ηχογράφηση) και μία από τις λίγες ηχογραφήσεις με τον Junior Wells.

Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε single τον Ιούνιο του 1955. Το 1988 έφτασε στο Νο 51 της Μεγάλης Βρετανίας.

Ακούγεται στις ταινίες «Οι Σκοτεινές Μπίζνες Ενός Πρωτάρη» (Risky Business, 1983), «Τα Καλά Παιδιά» (Goodfellas, 1990) και «Φαντάσματα Από Το Παρελθόν» (Ghosts Of Mississippi, 1996).

Άλλες εκτελέσεις:

- Jimi Hendrix (ηχογραφήθηκε μεταξύ 1966-1970 αλλά κυκλοφόρησε το 1994 στο άλμπουμ «Blues).

- Paul Butterfield (1986, στον δίσκο «The Legendary Paul Butterfield Rides Again»).

Κωνσταντίνος Παυλικιάνης