Το "Valkyrie" είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα progressive rock κομμάτια των Asia από τη νεότερη δισκογραφική τους περίοδο. Κυκλοφόρησε το 2014 ως το lead single του 13ου στούντιο άλμπουμ τους, "Gravitas".

 Το τραγούδι συνέθεσαν ο εμβληματικός τραγουδιστής και μπασίστας John Wetton μαζί με τον κιμπορντίστα Geoff Downes. Οι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από τη σκανδιναβική μυθολογία (τις Βαλκυρίες που οδηγούν τους πεσόντες πολεμιστές στη Βαλχάλα) και λειτουργούν ως ένας λυρικός ύμνος για τη λύτρωση και το τέλος των προσωπικών «μαχών» της ζωής.

Ήταν το πρώτο single της μπάντας στο οποίο δεν συμμετείχε ο αυθεντικός κιθαρίστας Steve Howe, καθώς είχε αποχωρήσει φιλικά λίγο καιρό πριν. Τη θέση του πήρε ο νεαρός βιρτουόζος Sam Coulson, δίνοντας έναν ελαφρώς πιο σύγχρονο, hard rock αέρα στον ήχο τους.

Το επίσημο κλιπ γυρίστηκε σε Λονδίνο και Λος Άντζελες. Στις αρχές Σεπτεμβρίου 2026, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά η επίσημα ψηφιακά αναβαθμισμένη HD έκδοσή του

Το Gravitas είναι το τελευταίο άλμπουμ των Asia με τον John Wetton. Κυκλοφόρησε στις 4 Μαρτίου 2014 και περιλαμβάνει κομμάτια όπως “Nyctophobia”, “Gravitas” και “Russian Dolls”. Ο Sam Coulson, που εμφανίζεται στο video, είχε αντικαταστήσει τον Steve Howe το 2013 και συμμετείχε στην περιοδεία του άλμπουμ. Το “Valkyrie” αποτέλεσε το βασικό single της κυκλοφορίας και συνοδεύτηκε από περιορισμένες live εμφανίσεις.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#Asia #Valkyrie #Gravitas #JohnWetton #GeoffDownes #ProgRock #FrontiersMusic #TravellersRadio #Rockanizontas

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια του Σκωτσέζου σαξοφωνίστα, που καθόρισε τον ήχο της σύγχρονης smooth jazz στα τέλη των ’80s και ’90s.

Το “City Lights” αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια του Richard Elliot, ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της smooth jazz σκηνής. «Το “City Lights” κυκλοφόρησε το 2014 μέσα από το άλμπουμ Lip Service, μια περίοδο όπου ο Richard Elliot είχε ήδη καθιερωθεί ως μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της smooth jazz. Παρότι ο ήχος του παραμένει βαθιά επηρεασμένος από την αισθητική των late ’80s και early ’90s, το συγκεκριμένο κομμάτι ανήκει στη σύγχρονη δισκογραφία του.»

Ο Elliot, γεννημένος στη Γλασκώβη και μεγαλωμένος στο Λος Άντζελες, ξεκίνησε την καριέρα του ως μέλος των Tower of Power, όπου διαμόρφωσε τον χαρακτηριστικό του ήχο: ζεστό, μελωδικό, αλλά και γεμάτο ενέργεια. Η σόλο πορεία του τον καθιέρωσε ως έναν από τους πιο επιδραστικούς σαξοφωνίστες της εποχής, με συνεχείς παρουσίες στα jazz charts και συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως οι Rick Braun, Jeff Lorber και Gerald Albright.

Το “City Lights” ξεχωρίζει για την καθαρή παραγωγή, τις έντονες μελωδικές γραμμές και τον τρόπο που ο Elliot χρησιμοποιεί το tenor sax για να δημιουργήσει μια αίσθηση νυχτερινής περιπλάνησης μέσα στην πόλη. Η ενορχήστρωση συνδυάζει ηλεκτρονικά στοιχεία, rhythm‑section με pop κατεύθυνση και διακριτικά keyboards που δίνουν στο κομμάτι μια αστική, σχεδόν κινηματογραφική ατμόσφαιρα.

Η παραγωγή έγινε σε στούντιο της Καλιφόρνιας, με συμμετοχή session μουσικών που είχαν ήδη εμπειρία στη West Coast jazz σκηνή. Το κομμάτι κυκλοφόρησε από την Manhattan Records, εταιρεία που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διάδοση της smooth jazz εκείνης της περιόδου.

Η ιστορική σημασία του “City Lights” βρίσκεται στο ότι αποτέλεσε ένα από τα κομμάτια που έφεραν τη smooth jazz πιο κοντά στο mainstream, χωρίς να χάσει την τεχνική ποιότητα και τον χαρακτήρα της. Για πολλούς ακροατές, ήταν η πρώτη επαφή με τον ήχο του Richard Elliot — έναν ήχο που παραμένει αναγνωρίσιμος μέχρι σήμερα.

Ο Richard Elliot έχει κυκλοφορήσει πάνω από είκοσι άλμπουμ και έχει επανειλημμένα βρεθεί στις πρώτες θέσεις των Billboard Contemporary Jazz Charts. Η περίοδος που ακολούθησε το “City Lights” τον καθιέρωσε ως βασικό πυλώνα της smooth jazz σκηνής, ενώ αργότερα έγινε μέλος του supergroup Jazz Funk Soul μαζί με τους Jeff Lorber και Everette Harp. Η επιρροή του Tower of Power παραμένει εμφανής στον τρόπο που χειρίζεται το tenor sax, συνδυάζοντας soul, funk και jazz στοιχεία. Το “City Lights” θεωρείται σήμερα ένα από τα κομμάτια που διαμόρφωσαν τον ήχο της εποχής και συνεχίζει να εμφανίζεται σε συλλογές, ραδιοφωνικές playlists και live εμφανίσεις του Elliot.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 

#RichardElliot #CityLights #SmoothJazz #JazzSax #WestCoastJazz #ManhattanRecords #TravellersWebRadio #Rockanizontas

Ας βουτήξουμε στο επικό κομμάτι “Second Sound” των Druckfarben—το πολυδιάστατο φινάλε του άλμπουμ τους με διάρκεια 18 λεπτά και 48 δευτερόλεπτα!

Είναι ένα ταξίδι—όχι απλώς ένα τραγούδι. Το “Second Sound” είναι η κορύφωση του άλμπουμ, μια progressive rock σύνθεση με πολλά μέρη που θυμίζει τις εποχές των Yes, Rush και Genesis. Είναι γραμμένο σαν μουσική αφήγηση, σχεδόν σαν “μικρή όπερα” σε μορφή τραγουδιού.

Το κομμάτι διατρέχει διάφορες μουσικές φάσεις, από:

αιθέριες εισαγωγές με πλήκτρα, σε ρυθμικές, jazzy μεταβάσεις, μέχρι κλιμακούμενα progressive ξεσπάσματα με τεχνικά τύμπανα και πολυφωνικά περάσματα.

Η μουσική δημιουργεί κυματισμούς σαν σκέψεις που μεταβάλλονται, εναλλάσσοντας σιγή, δυναμική και θεατρικότητα.

 Τι υπονοεί ο τίτλος “Second Sound”;

Ίσως συμβολίζει ένα “δεύτερο άκουσμα” ή μία φωνή πέρα από την πρώτη αντίδραση—μια δεύτερη σκέψη, ένα εσωτερικό κάλεσμα.

Ή μπορεί να υπονοεί το “εσωτερικό ηχητικό σύμπαν” που όλοι κουβαλάμε, έναν προσωπικό ήχο/μήνυμα που αφυπνίζεται μέσα μας.

Αν και οι στίχοι δεν είναι διαθέσιμοι πλήρως σε επίσημες πηγές, η ερμηνεία του Phil Naro φαίνεται να αγκαλιάζει την αναζήτηση ταυτότητας, την αμφιβολία και την ελπίδα.

Μελωδικές γραμμές διακόπτονται από απότομες αλλαγές, σαν να παλεύουν διαφορετικές φωνές εντός του ίδιου προσώπου.

 Γιατί αξίζει να το ακούσεις:

Είναι ένα κομμάτι που σε παρασύρει, απαιτώντας προσοχή και προσφέροντας αποκάλυψη σε κάθε ακρόαση.

Ιδανικό για ακροατές που αγαπούν την πλοκή στη μουσική, όχι μόνο το ρεφρέν.

Το άλμπουμ Second Sound των Druckfarben κυκλοφόρησε στις 6 Ιουλίου 2014

Το "Iris (Hold Me Close)" είναι ένα τραγούδι των U2 από το άλμπουμ Songs of Innocence (2014). Ο Bono το έγραψε ως αφιέρωση στη μητέρα του, Iris Hewson, και εκφράζει μέσα από τους στίχους τη θλίψη, τη μνήμη και την επίδραση της απώλειας. Οι στίχοι όπως "Hold me close, hold me close and don’t let me go" δείχνουν την ανάγκη σύνδεσης και νοσταλγίας.

Το επίσημο lyric video του Iris (Hold Me Close) των U2 κυκλοφόρησε στις 11 Μαΐου 2025. Το βίντεο περιλαμβάνει τους στίχους του τραγουδιού, οι οποίοι εκφράζουν τη βαθιά συναισθηματική σύνδεση του Bono με τη μητέρα του, Iris Hewson. Η κυκλοφορία του φαίνεται να συμπίπτει με τη Γιορτή της Μητέρας, γεγονός που προσθέτει μια ιδιαίτερη συναισθηματική διάσταση στην παρουσίασή του

Οι St. Paul and The Broken Bones είναι ένα αμερικανικό οκταμελές soul συγκρότημα με έδρα το Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο δημιουργήθηκε το 2012. Το συγκρότημα αποτελείται από τους Paul Janeway (vocals), Browan Lollar (guitar), Jesse Phillips (bass), Kevin Leon (drums), Al Gamble (keys), Allen Branstetter (trumpet), Amari Ansari (saxophone), and Chad Fisher (trombone).

 Έχουν κυκλοφορήσει πέντε άλμπουμ και δύο EP ενώ έκαναν διεθνείς περιοδείες.

Οι Brimstone Coven με τις Hard Rock απόκοσμες αντηχήσεις , όπως οι Black Sabbath και οι Pentagram, σε συνδυασμό με το Classic Rock στυλ των Led Zeppelin και των Pink Floyd, έχουν δημιουργήσει έναν Vintage ήχο και στυλ.

 « Όταν η ιδέα για αυτό το συγκρότημα μπήκε στις σκέψεις μου », λέει ο κιθαρίστας Corey Roth, "ήξερα ότι έπρεπε να έχει αυτήν την ατμόσφαιρα στο τέλος της δεκαετίας του '60 αρχές του '70, ήχο αναμεμειγμένο με μια ανατριχιαστική μαγική ατμόσφαιρα που υπήρχε εκείνα τα χρόνια.Ο «σταυρός του λεβιάθαν» ήταν ένα σύμβολο που πάντα ξεχώριζε για μένα και ήξερα ότι κάποια στιγμή ήθελα να το χρησιμοποιήσω για ένα συγκρότημα. Με όλα αυτά τα συστατικά να ανακατεύονται γύρω από το μυαλό μου, γεννήθηκαν οι Brimstone Coven. "

  " Θυμάμαι εκείνη την περίοδο να έχει έναν περίεργο και ανατριχιαστικό αέρα. Το νιώθω ακόμα όταν θυμάμαι κομμάτια της παιδικής μου ηλικίας. Η λαογραφία και οι θρύλοι μπορούσαν να ζουν και να αναπνέουν και η φαντασία ξέφευγε. Ο κόσμος πειραματιζόταν με μαγεία και ναρκωτικά! Ο αποκρυφιστικός συμβολισμός χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό από πολλά συγκροτήματα. Με ελκύει αυτή η πιο σκοτεινή ατμόσφαιρα και ήθελα να την αναδημιουργήσω, αλλά και να σκάψω λίγο πιο βαθιά στο σκοτάδι."

 
Ο Ólafur Arnalds γεννημένος στις 3 Νοεμβρίου 1986 είναι ένας Ισλανδός multi-instrumentalist και παραγωγός από το Mosfellsbær της Ισλανδίας. Αναμιγνύει έγχορδα και πιάνο με loops και beats, με έναν ήχο που κυμαίνεται από ambient / electronic έως ατμοσφαιρικό pop. Είναι επίσης ο πρώην ντράμερ των hardcore / metal συγκροτημάτων Fighting Shit , και Celestine.

Το 2009, ο Ólafur ίδρυσε επίσης ένα πειραματικό project techno, με τίτλο Kiasmos , με τον Janus Rasmussen από την ισλανδική ηλεκτρο-pop μπάντα Bloodgroup, ανακοινώνοντας το ηλεκτρονικό ντεμπούτο του album το 2014

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

                                 .....για όσους δεν είχαμε την τύχη να τους απολαύσουμε

Μια εκρηκτική βραδιά στο Κύτταρο, αφιερωμένη στην κληρονομιά του Rory Gallagher, με τον Gerry McAvoy να οδηγεί μια μπάντα που τιμά και ανανεώνει τον θρύλο.

Στις 12 Δεκεμβρίου 2014, το Κύτταρο υποδέχτηκε τους Gerry McAvoy’s Band of Friends, ένα σχήμα που δημιουργήθηκε για να κρατήσει ζωντανή τη μουσική κληρονομιά του Rory Gallagher. Ο Gerry McAvoy, μπασίστας και στενός συνεργάτης του Gallagher για πάνω από δύο δεκαετίες, συνεχίζει να μεταφέρει το πνεύμα, την ενέργεια και την αυθεντικότητα του Ιρλανδού κιθαρίστα σε σκηνές σε όλο τον κόσμο.

Το Live Shadow Play Vol.6 – Day 1 στο Κύτταρο ήταν μια από τις πιο δυνατές εμφανίσεις της περιόδου, με το κοινό να γεμίζει τον χώρο και να συμμετέχει σε κάθε riff, κάθε slide, κάθε blues φράση που θύμιζε γιατί ο Gallagher παραμένει ένας από τους πιο επιδραστικούς κιθαρίστες όλων των εποχών. Η μπάντα, με σεβασμό αλλά και προσωπικό ύφος, απέδωσε κομμάτια από όλο το φάσμα της δισκογραφίας του, δίνοντας έμφαση στην ωμή ενέργεια και την αμεσότητα που χαρακτήριζαν τις ζωντανές εμφανίσεις του Rory.

Η παραγωγή του live ήταν καθαρή, δυνατή και χωρίς περιττές παρεμβάσεις, επιτρέποντας στη μουσική να αναπνεύσει όπως πρέπει: με ένταση, πάθος και blues‑rock αυθεντικότητα. Το κοινό της Αθήνας, πάντα θερμό στις εμφανίσεις που συνδέονται με τον Gallagher, ανταπέδωσε με ενθουσιασμό, μετατρέποντας τη βραδιά σε μια πραγματική γιορτή.

Ο Gerry McAvoy υπήρξε ο μακροβιότερος συνεργάτης του Rory Gallagher, συμμετέχοντας σε όλες τις μεγάλες περιοδείες και ηχογραφήσεις από το 1971 έως το 1991, διαμορφώνοντας μαζί του τον χαρακτηριστικό ήχο που καθόρισε το ευρωπαϊκό blues‑rock. Οι Band of Friends δημιουργήθηκαν ως ζωντανό φόρο τιμής στην κληρονομιά του Gallagher και έχουν τιμηθεί με το European Blues Award για την αυθεντικότητα και την ενέργεια των εμφανίσεών τους. Το Κύτταρο, ένας από τους ιστορικότερους rock χώρους της Αθήνας, αποτέλεσε ιδανικό σκηνικό για τη συγκεκριμένη εμφάνιση, καθώς το ελληνικό κοινό έχει μακρά σχέση με τη μουσική του Gallagher και ανταποκρίνεται πάντα με ενθουσιασμό σε συναυλίες που συνδέονται με το όνομά του. Το setlist της βραδιάς περιλάμβανε κλασικά κομμάτια όπως “Shadow Play”, “Moonchild”, “Tattoo’d Lady” και “A Million Miles Away”, αποδίδοντας με σεβασμό αλλά και προσωπικό ύφος το πνεύμα του Ιρλανδού κιθαρίστα.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

 

#GerryMcAvoy #BandOfFriends #RoryGallagher #BluesRock #KyttaroLive #AthensConcerts #ShadowPlay #TravellersWebRadio #Rockanizontas