Η Neustadt Kunsthofpassage είναι μια μποέμικη συνοικία στη Δρέσδη της Γερμανίας, γνωστή και ως η «συνοικία των φοιτητών». Οι κάτοικοι ενός κτιρίου της περιοχής είναι, φαίνεται, φανατικοί λάτρεις της μουσικής, αφού αποφάσισαν να «μετατρέψουν» τον εξωτερικό τοίχο της πολυκατοικίας τους σε... ορχήστρα!

 Πιο συγκεκριμένα, κάλυψαν ολόκληρη την επιφάνεια με υδρορροές και χοάνες σε σχήμα μουσικών οργάνων και όταν η βροχή αρχίζει να πέφτει, αυτό το πολύχρωμο σύστημα αποστράγγισης «αιχμαλωτίζει» το νερό και μετατρέπει τον τοίχο σε εκπληκτική μουσική μπάντα, την οποία θα ζήλευε κάθε μαέστρος!
Αυτό συμβαίνει καθόλη τη διάρκεια της βροχής, όπου ανάλογα με τη δύναμη, την πυκνότητα και την ένταση των σταγόνων αναπτύσσονται κάθε φορά διαφορετικές μουσικές συνθέσεις, ενώ όσο βρέχει η γειτονιά πλημμυρίζει με εκπληκτικούς ήχους.
Το Funnel Wall (όπως έχει ονομαστεί ο πρωτότυπος αυτός... μουσικός τοίχος)... «παίζει» σλόου αλλά και γρήγορα κομμάτια και αποτελεί ένα από τα πιο αξιοπερίεργα κτίρια στην περιοχή, όπου πλήθος κατοίκων περιμένει πώς και πώς τις μεγάλες καταιγίδες!

|

Πηγή: perierga.gr
Ο Κλόουν

Με τον τίτλο «Ο μύθος του Mick Dodge» το National Geographic έφερε στο φως την απίστευτη ιστορία ενός σύγχρονου Ροβινσώνα Κρούσου που ζει στο βουνό εδώ και 25 χρόνια, εξ ολοκλήρου ως ερημίτης και μακριά από το σύγχρονο κόσμο.
Ο Mick Dodge ήταν ένας άνθρωπος σαν όλους τους άλλους, που εργαζόταν στη βιομηχανία και ζούσε σε μια βρετανική πόλη με την οικογένειά του. Μια σοβαρή πάθηση στα πόδια τον έκανε να δει τη ζωή με άλλα μάτια.

«Δεν μπορούσα καν να φορέσω παπούτσια και είχα αφόρητους πόνους. Σκέφτηκα τότε ότι η ζωή στη φύση θα με θεράπευε».

Ο Mick πέταξε τα παπούτσια και εδώ και 25 χρόνια δεν τα έχει φορέσει στα πόδια του, ενώ ιάθηκε από τους πόνους, τουλάχιστον σε έναν μεγάλο βαθμό. Σπίτι του είναι τα δέντρα, τροφή του οι καρποί, ενώ φροντίζει να περνά το κρύο του χειμώνα μέσα σε καλύβες, μαζεύοντας ξύλα για να ζεσταθεί.

Η μοναξιά δεν τον φοβίζει, «έμαθα να ζω μόνος μου ενώ η πνευματική τροφή μού είναι περισσότερο απαραίτητη από τις σοκολάτες ή τα μπισκότα!», λέει ο ίδιος, ενώ η ζωή του κυλά απλά, με φίλους μερικά ζώα.
«Η αγωνία μου για το αύριο, την επιβίωση στην πόλη, το άγχος του σύγχρονου τρόπου ζωής με έχουν εγκαταλείψει δια παντός. Ζω καλύτερα, πιο ανθρώπινα. Ο καθένας οφείλει να βλέπει τα απλά πράγματα γύρω του και όχι τα πολύπλοκα. Μόνοι μας κάνουμε τη ζωή μας πιο δύσκολη και πιο απαιτητική…», συμπληρώνει, τονίζοντας πως δεν έχει κανέναν λόγο να φύγει από το δάσος.

Πηγή