Στίχοι: Διασκευή του Θανάση Παπακωνσταντίνου πάνω σε ένα τραγούδι των Ινδιάνων Paunnee της Β.Αμερικής, μεταφρασμένο από τον Άρη Δικταίο, εκδ. Γκοβόστη

Στίχοι:   
Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Μουσική:   
Θανάσης Παπακωνσταντίνου

   Άστρο θαμπό του πρωινού 
 για χάρη σου αγρυπνούμε.
Η αναπνοή μας σου μιλά
 κι οι βράχοι κρυφακούνε, 
άστρο του πρωινού!

Το φως σου από ουρανό
 απόμακρο το στέλνεις
 άστρο θαμπό του πρωινού
 που τη ζωή μας φέρνεις
 άστρο του πρωινού!

Ένα λοφίο πορφυρό
 φορώντας πλησιάζεις, 
αστέρι, που πριν έρθεις καν, 
άστρο μου φεύγεις πάλι
 άστρο του πρωινού!

Άστρο θαμπό του πρωινού
 βλέπουμε να σιμώνεις
 κι όσο έρχεσαι λαμπρύνεσαι, 
το φως σου δυναμώνεις, 
άστρο του πρωινού!

Άστρο θαμπό του πρωινού
 για χάρη σου αγρυπνούμε
 και τούτη η μέρα ας μας βρει
 μ' αυτούς που αγαπούμε, 
άστρο του πρωινού!

Εδώ στη ρωγμή του χρόνου
Κρύβομαι για να γλιτώσω, 
απ’ του Ηρώδη το μαχαίρι
Μισολειωμένος στη Χιροσίμα σου
Κάτι προγόνων ξύδι και χολή
σ’ αυτήν την άδεια πόλη

Εδώ στη ρωγμή του χρόνου
Θάβομαι για να μεστώσω
μες του Διογένη το πιθάρι
Στον όγδοο μήνα της, είναι η ελπίδα μου
Σχεδόν το βρέφος γύρω περπατά
καθώς εσύ κουρνιάζεις

Εδώ στη γιορτή του πόνου
Ντύνομαι να μην κρυώνω
του Ουλιάνωφ το μειδίαμα
Σαντάλια του Χριστού, φορώ στα πόδια μου
Πραίτορες, βράχοι πάνω μου σωρό
μα `γω θα αναστηθώ

Φύσηξε ο Βαρδάρης και καθάρισε
Ήλιος λες και τελείωσε ο χειμώνας
Βγήκα μια βόλτα και μπροστά της βρέθηκα
Στάθηκα κι απόμεινα κοιτώντας

Φλόγες ζωηρές που τρεμοπαίζουνε
τα ρούχα, τα μαλλιά της στον αέρα
Στη στάση πέρα-δώθε σπινθηρίζουνε
τα δυο της μάτια, κάρβουνα αναμμένα

Πριν να σε χορτάσουνε τα μάτια μου
σε άρπαξε θαρρείς το λεωφορείο
κι έμεινα να κοιτώ καθώς χανόσουνα
κι έφτανε ως το κόκαλο το κρύο