Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, Ποίηση : Ντίνος Χριστιανόπουλος, Τραγούδι : Ανδρέας Καρακότας, Δίσκος :
ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ (1996).

Κάνε το σώμα μου φωλιά
Για κάθε σου μεράκι
Για να κουρνιάζουν μέσα μου
Τα όνειρά σου
Υπάρχει τόση αφθονία λουλουδιών
Γιατί λοιπόν παραπονιούνται οι μέλισσες;
Είσαι υπόκοσμος
Είμαι απόκοσμος
Καινούριο χιόνι πέφτει
Επάνω στο παλιό
Κι άλλες νιφάδες βιάζονται να γίνουν λάσπη
Όσο σε λατρεύω τόσο διαφθείρεσαι
Κάτι ξέραν οι αρχαίοι
Που λάτρευαν αγάλματα
Είσαι υπόκοσμος
Είμαι απόκοσμος
Απόψε η νύχτα στόλισε το πάρκο
Με τα πιο διαλεχτά καθάρματά της
Θανάση γιατί έκοψες το άλφα από μπροστά
Για ένα γράμμα χάνεις την Αθανασία

Αλλά κανείς δεν θέλει να πιστέψει, πως βασικό μας αίτημα, υπήρξε πάντα και είναι ο Ουρανός. Πάντα επιμένουν να μας διδάσκουν, αυτό το κάπως ύποπτο:<<επιστροφή στη Γη>>. Μας αποκρύπτουν πως το φυσικό μας αίτημα είναι να πετάμε. Πως στην τελειωτική μορφή μας θα 'χουμε φτερα...
Ονειρευόμαστε μια εποχή...που απελευθερωμένοι και ενταγμένοι σ'ένα αστρικό σύστημα θα 'χουμε ένα τραγούδι για οδηγό και για επαφή μας με τους άλλους φίλους μας πλανήτες...






Μάνος  Χατζιδάκις

1.Με την πρώτη σταγόνα της βροχής(Οδ. Ελύτη) 0:00 
2.Σ' αγαπώ (Μυρτιώτισσας) στη μνήμη του Γιώργου Παππά 3:32 
3.Μέρες του 1903 (Κ.Π. Καβάφη) 6:14 
4.Ποιος είν' τρελός από έρωτα (Γ. Σαραντάρη) 8:09 
5.Τα λιανοτράγουδα (από τα δημοτικά τραγούδια) 10:31 
6.Πέρα στο θολό ποτάμι (Ν.Γκάτσου) από το θ. έργο του Φ.Γκ.Λόρκα «Περλιμπλίν και Μπελίσα» 15:16 
7.Το όνειρο (Δ.Σολωμού) 19:23 
8.Κέλομαί σε Γογγύλα (Σαπφούς) 24:23 
9.Έρωτα εσύ (Από τη «Μήδεια» του Ευριπίδη) μεταφρ. Π.Πρεβελάκη (Στην Κατίνα Παξινού) 26:34 
10.Πάθη από τον έρωτα (Από την «Ερωφίλη» του Χορτάτζη) 30:37 
11.Κραταιά ως θάνατος αγάπη (Από το «Άσμα Ασμάτων» του Σολομώντα) 34:14

Το έργο αυτό γράφτηκε στη Νέα Υόρκη από τον Ιούνιο και τέλειωσε στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1972. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στα στούντιο της Κολούμπια στη Αθήνα από 16 Σεπτεμβρίου έως 28 Νοεμβρίου του 1972. Εξώφυλλο:Γιάννης Μόραλης

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ:
ΦΛΕΡΗ ΝΤΑΝΤΩΝΑΚΗ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 1972

Ποτέ δεν πρόκειται να τελειώσει η ανθρώπινη περιπέτεια αλλά και η ανθρώπινη ευπιστία. Πάντα ο άνθρωπος θα πιστεύει πως τα όνειρά του θα δικαιωθούν. Αλλά και πάντα θα αγνοεί πως ο ίδιος καταστρέφει τα όνειρά του με το να ξυπνά κάθε πρωί. Κάθε πρωί κι όχι για πάντα, μια και μόνη φορά.

Μάνος Χατζιδάκις

Κι αν γεννηθείς κάποια στιγμή    

Μιαν άλλη που δε θα υπάρχω    

Μη φοβηθείς    

Και θα με βρείς είτε σαν άστρο    

Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα    

Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει    

Έιτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς    

Διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος    

Γιατί ψηλά στον ουρανό που κατοικούνε τ' άστρα

Μαζεύονται όλοι οι ποιητές    

Και οι εραστές καπνίζουν σιωπηλοί πράσινα φύλλα    

Μασάν χρυσόσκονη πηδάνε τα ποτάμια    

Και περιμένουν    

Να λιγωθούν οι αστερισμοί και να λιγοθυμήσουν    

Να πέσουν μεσ' στον ύπνο σου    

Να γίνουν αναστεναγμός στην άκρη των χειλιών σου    

Να σε ξυπνήσουν και να δεις απ' το παραθυρό σου    

Το προσωπό μου φωτεινό    

Να σχηματίζει αστερισμό    

Να σου χαμογελάει    

Και να σου ψιθυρίζει    

                                                                           Καλή νύχτα 


ποίημα του Μάνου Χατζιδάκι από τη Μυθολογία