Αλχημεία

Η γνωστή αυτή λέξη με σχεδόν άγνωστη ή διφορούμενη προέλευση, έχει αποκτήσει κακό όνομα λόγω της διανοητικής φαντασιοκοπίας επάνω στις έννοιες που περικλείει. 
Στον σύγχρονο κόσμο (που έχει θεοποιήσει το χρήμα) σημαίνει την προσπάθεια να φτιάξει κάποιος χρυσό από ευτελή μέταλλα και να γίνει αθάνατος με το Ελιξίριο της ζωής.
Από τις χαμένες στην προϊστορία εποχές, υπάρχουν πράγματα που δεν λέγονται ποτέ με το όνομά τους στα «βέβηλα πλήθη». 
Πάντα υπάρχουν οι λίγοι γνώστες και οι πολλοί αγνοούντες. Δεν δήλωναν άσκοπα οι αρχαίοι φιλόσοφοι ότι «Οι θεοί έκαναν τον δρόμο προς την ελευθερία ανηφορικό, δύσβατο και επικίνδυνο».

Όσοι γνωρίζουν πρέπει να προστατεύονται από αυτούς που δεν γνωρίζουν ή που ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ να γνωρίζουν. Ο Ιησούς είχε δηλώσει σχετικά: Μή δώτε τό άγιον τοίς κυσί μηδέ βάλητε τούς μαργαρίτας υμών έμπροσθεν τών χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αυτούς εν τοίς ποσίν αυτών καί στραφέντες ρήξωσιν υμάς. (Ματθαίος κεφάλαιο 7, παράγραφος 6).
Αναγκαστικά λοιπόν πρέπει «να μιλάνε με παραβολές» και να κρύβουν την μία έννοια πίσω από μία άλλη. Και φυσικά αυτό ήταν πηγή παρεξηγήσεων. Το ίδιο συνέβη και με την Αλχημεία. Ενώ οι πολλοί κατάλαβαν την αλχημεία σαν μέσον προσωπικού πλουτισμού, οι λίγοι εννοούσαν την «μετατροπή του μολύβδου της προσωπικότητας σε χρυσό του πνεύματος». Όταν επιτευχθεί αυτό τότε ο αλχημιστής θα πάρει το ελιξίριο της ζωής και θα ζήσει αιώνια.
Αυτή η εσωτερική αλχημεία είναι ένα αρκετά περίπλοκο θέμα, και πολύ δύσκολο να γίνει κατανοητό, επειδή ξεφεύγει από την συνηθισμένη διανοητική εκπαίδευση που έχουμε πάρει σαν «δυτικοί».
Μία από τις πτυχές της Αλχημείας είναι και η σεξουαλική αλχημεία, δηλαδή η μετατροπή της σεξουαλικής ενέργειας σε «κάτι άλλο», σε κάτι ανώτερο. Το παρακάτω βίντεο, με ελληνικούς υπότιτλους, δίνει μία διαχρονική εικόνα της Σεξουαλικής Αλχημείας, έτσι όπως είναι κρυμμένη μέσα σε μύθους και θρησκείες.

Feel the Music Deep Inside

Read More

Ερωτική Αλχημεία

Οι απαρχές του (αρχέγονου) μαγικού, τελετουργικού ερωτισμού, φαίνεται πως ξεκίνησαν από τις ίδιες τις γυναίκες, τις «Ιερές Πόρνες» όπως ονομάζονταν, που μέσα από πανάρχαιες ερωτικές πρακτικές λάτρευαν το γυναικείο και ανδρικό ερωτικό όργανο. Οι ερωτικές αυτές πρακτικές φαίνεται πως ξεκίνησαν μέσα από ναούς της Ελλάδας, της Ινδίας, της Κίνας κ.α..
« Η Τέχνη του Έρωτα είναι η πρώτη απ΄ όλες τις τέχνες γιατί όταν ασκείται σωστά, φέρνει τον άνθρωπο κοντά στην Αθανασία…», Σου- Νου- Τσίνγκ.

Ινδικά και Κινέζικα κείμενα, βεβαιώνουν ότι μπορεί κάποιος να πετύχει την βιολογική αθανασία και την απελευθέρωση, δια μέσου ενεργειακών ερωτικών τεχνικών που εφαρμόζονται στη διάρκεια του σωματικού έρωτα.

Ο τελετουργικός έρωτας είναι το μέσο για να φτάσει κανείς στην απόλυτη ένωση και αρμονία με το σύντροφό του αλλά και με τη ίδια τη φύση και το σύμπαν. Στην Τάντρα και το Ταο ο οργασμός δεν είναι ο κεντρικός σκοπός κάθε σεξουαλικής ένωσης. Αντίθετα η ανταλλαγή ενεργειών και η σωματονοηκή ένωση οδηγούν στην έκσταση που είναι και το ζητούμενο της απόλυτης αίσθησης μέσα από την πράξη του έρωτα. Οι εραστές που εξασκούν την Τάντρα γιόγκα ή άλλες παρεμφερείς τεχνικές δεν έχουν λόγο να ξοδέψουν το ερωτικό τους απόθεμα.

Η ερωτική πρακτική της μη-εκσπερμάτωσης «αποταμιεύει» και μετασχηματίζει το σπέρμα και τα γυναικεία ερωτικά υγρά σε ενέργεια υψηλών δονήσεων, αφού υγρά των γεννητικών οργάνων αντιπροσωπεύουν μια υψηλή συγκέντρωση πολύτιμων συστατικών διατήρησης της ζωής και δεν υπάρχει κανένας λόγος να τα ξοδεύουμε ασυλλόγιστα… στην πραγματικότητα όμως ο «οργασμός» δεν είναι κατά κανένα τρόπος κάτι συνώνυμο με την «εκσπερμάτωση».

Στο σύμπαν τίποτα δεν πεθαίνει , τουλάχιστον όχι έτσι όπως το εννοούμε και αυτό είναι η Αρχή Διατήρησης της ενέργειας. Στον άντρα και τη γυναίκα η μεγαλύτερη απώλεια συμβαίνει όταν το σπέρμα και τα ωάρια βγαίνουν έξω από το σώμα. Η οργασμική ενέργεια περιέχει στα υγρά της τα καλύτερα υλικά του ανθρώπινου σώματος..

Στην (συνηθισμένη) ερωτική πράξη οι άντρες χάνουν περισσότερη ενέργεια από τις γυναίκες, αφού το σπέρμα κυλάει προς τα έξω. Μέσω των τεχνικών της Τάντρα και ερωτικού Ταό το ζευγάρι καταφέρνει να επιτυγχάνει με την ερωτική ισορροπία του Νερού (Γυναίκα –Γιν) και της Φωτιάς (Άντρας-Γιανγκ). Η ‘ισορροπία’ επιτυγχάνεται όταν το ζευγάρι καταφέρνει να κάνει έρωτα για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να υπάρχει απώλεια ερωτικών υγρών.

Αλληγορικά αυτή ερωτική πράξη συμβολίζεται με την ένωση του Σίβα (Άντρας, Λίνγκαμ ή Πέος) με την Παρβάτι (Γυναίκα, Γιόνι ή Αιδοίο). Αν το ζευγάρι εμβαθύνει σε αυτές τις ερωτικές τεχνικές και δεν σπαταλά ασύστολα, τα ζωτικά του υγρά, ανυψώνει τη Δύναμη της Κουνταλίνης, που βρίσκεται στη βάση της σπονδυλικής στήλης.

Αυτό έχει σαν συνέπεια να μεταλλάσει σε νέα τα θνητά του κύτταρα και με τον καιρό δημιουργείτε το αθάνατο σώμα ή σώμα του Κεραυνού. Αυτό φυσικά επιτυγχάνετε μέσω μιας εσωτερικής ερωτικής Αλχημικής τεχνικής που επιτυγχάνει την ενστάλλαξη του «Χρυσού ελιξιρίου της αθανασίας» στο σώμα του ζευγαριού.

Σαν αποτέλεσμα της όλης διαδικασίας το ζευγάρι βιώνει την Απελευθερωτική Ανύψωση, την Υπερβατικότητα και εντέλει τη Θέωση. Οι ερωτικές αυτές τεχνικές εφαρμόζεται από άντρες και γυναίκες που το βρίσκουν απόλυτα φυσιολογικό, να βρίσκουν ευτυχία στη σαρκική επαφή και από τη στιγμή που πριν ή κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης, επεμβαίνει ο οραματισμός και η φαντασία, το ζευγάρι βρίσκεται ιδιαίτερα κοντά στο στόχο του αυτό που η ανατολική Ερωτική Παράδοση ονομάζει Ερωτική Αλχημεία ή Μαγικό Έρωτα.

Η εκτέλεση της Ερωτικής Αλχημείας, έχει σαν αποτέλεσμα την αναζωογόνηση, τη φυσική α ν α γ έ ν ν η σ η του οργανισμού του ζευγαριού. Αν είναι πραγματικά έμπειρο, θ α ξ α ν α ν ι ώ σ ε ι δ ι α μ έ σ ο υ τ ο υ έ ρ ω τα και μπορεί να νικήσει το θάνατο και τα γηρατειά.
Αυτή είναι η τελική νίκη, η δυνατότητα να φτάσουν στον υπεράνθρωπο…

Πρακτική της Ερωτικής Αλχημείας

Ο άντρας στέκεται με σεβασμό μπροστά στη γυμνή γυναίκα συγκεντώνεται και βιώνει το Κοσμικό Μυστήριο στο εσώτερο εαυτό του, εξυψώντας την ερωτική του σύντροφο σε μια ζωντανή θεά γιατί «Κάθε γυναίκα γυμνή ενσαρκώνει την προκρίτι. Θα πρέπει λοιπόν να την αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο θαυμασμό και την ίδια απόσταση που δείχνουμε παρατηρώντας τα αδιαπέραστα μυστικά της φύσης, την απεριόριστη ικανότητα της δημιουργίας. Η τελετουργική γυμνότητα της γιογκίν, έχει μια εσωτερική μυστική αξία. Αν μπροστά στη γυμνή γυναίκα δεν αισθάνεσαι στα βαθύτερα σου είναι, την ίδια τρομακτική συγκίνηση που νιώθεις μπρος στην αποκάλυψη του κοσμικού Μυστηρίου – δεν υπάρχει τελετουργία, δεν υπάρχει παρά μια βέβηλη πράξη με όλες τις συνέπειες που γνωρίζουμε…», («Η Γιόγκα», Mircea Eliade, Εκδ. «Ι. Χατζηνικολή»).

Η γυναίκα με τη σειρά της νιώθει τον ίδιο σεβασμό μπροστά στον γυμνό άντρα και μέσω του νου της τον εξυψώνει σε θεό.Στη συνέχεια το ζευγάρι απομακρύνει κάθε άσκοπη- περιττή σκέψη και χάνει τη συνείδηση των σωμάτων τους και τη συναίσθηση του εξωτερικού κόσμου. Εν συνεχεία ακολουθεί το ερωτικό αγκάλιασμα. Οι κινήσεις είναι ήρεμες, απαλές και το μεγαλύτερος μέρος αφιερώνεται στο αγκάλιασμα των δυο σωμάτων με κυρίαρχη τη διείσδυση του αντρικού οργάνου μέσα στο γυναικείο όργανο και τίποτε άλλο.

Η ερωτική ένωση γίνεται μεταξύ δύο «θεών» και ο ερωτάς τους στοχεύει στην απόκτηση της υπέρτατης ευδαιμονία και στην ικανότητα να πραγματοποιήσουν την «αλήθεια του σώματος» και να γίνουν ικανοί να συμμετάσχουν στην «κοινωνία» με την Συμπαντική Νοημοσύνη.

Ο άντρας κάθεται επάνω σε ένα χαλί ή στρώμα με τα πόδια του σταυρωμένα (σε στάση λωτού). Η γυναίκα κάθεται επάνω στον ερωτικό της σύντροφο με τέτοιο τρόπο ώστε οι γάμπες της να του τυλίγουν τη μέση. Με αυτό τον τρόπο καθίσματος το Λίνγκαμ του εισχωρεί μέσα στο Γιόνι εύκολα και με αυτό τον τρόπο ενώνονται ερωτικά. Η ερωτική αυτή πράξη κρατάει πολύ χρόνο και το ζευγάρι προσπαθεί να αφήσει τη φύση και την ερωτική ενέργεια να δράσει χωρίς τη μεσολάβηση του Εγώ, χωρίς επιθυμία, χωρίς αναλυτική συνείδηση .

Έξαλλου η Αγάπη δεν επιθυμεί τίποτα, δεν ζητάει τίποτα και δεν απαιτεί τίποτα. Είναι επιβεβλημένο και αναγκαίο κατά τη διάρκεια αυτής της Ιερής Ερωτικής Πράξης να μην υπάρχει ζωτική επιθυμία. Όσο συνεχίζεται το ερωτικό αγκάλιασμα και το αρσενικό και θηλυκό όργανο βρίσκεται το ένα μέσα στο άλλο στο σημείο αυτό του σώματος των δυο εραστών –με τον παρατεταμένο έρωτα και χωρίς την εκκριση ερωτικών υγρών - αναπτύσσεται «θερμότητα» λόγω της τριβής των ερωτικών οργάνων (του Λίνγκαμ-Πέους και Γιόν-Αιδοίο). Η θερμότητα αυτή ερωτικών οργάνων τα διαπερνά και επιδρά στη βάση της σπονδυλικής στήλης.

Σε αυτό το σημείο βρίσκεται η δύναμη της Κουνταλίνι ή Δύναμη του Φιδιού του κάθε ανθρώπινου όντος. Με τη βοήθεια του σαρκικού έρωτα και τη θερμότητα που αναπτύσσει σε αυτή την περιοχή, ρεύματα ενέργειας διαπερνούν τη συγκεκριμένη περιοχή. Με την πάροδο του χρόνου και την εντατική εξάσκηση στην «Ιερή Ερωτική Ένωση», η «Δύναμη του Φιδιού» ενεργοποιείται και σιγά-σιγά αρχίζει και ανυψώνεται από την βάση της σπονδυλικής στήλης προς τα επάνω. Η δύναμη αυτή, περνάει στα νευρικά πλέγματα δεξιά και αριστερά της σπονδυλικής στήλης ενεργοποιώντας και δυναμώνοντας όλα τα όργανα τους σώματος που είναι συνδεδεμένα με τα νευρικά αυτά πλέγματα.

Η υπερ-δύναμη αυτή απελευθερώνει τεράστια ποσά ενέργειας προς όφελος του οργανισμού εντέλει καταλήγει στον εγκέφαλο των δυο εραστών. Εκεί συμβαίνουν θαυμαστές μεταβολές που οι ασκούμενοι στον μαγικό ερωτισμό τις προσλαμβάνουν σαν κατάργηση του γραμμικού χρόνου, σταμάτημα της σκέψης, καθάρισμα και απέραντη διαύγεια του νου, «αγκάλιασμα» και «σκόρπισμα» στην απειροσύνη του σύμπαντες. Αν το ζευγάρι ασκηθεί με αυτόν τον τρόπο στον σαρκικό έρωτα χωρίς να υπάρχει εκροή σπέρματος και ερωτικής βλέννας, τα σώματα τους σιγά-σιγά θα ανανεωθούν, θα αρχίσουν να γίνονται απρόσβλητα από ασθένειες και με την πάροδο του χρόνου τα κύτταρα τους θα αρχίσουν να αλλάζουν. Η φύση θα φροντίσει να αντικατασταθούν όλα τα παλιά κύτταρα με νέα, δυνατά, καθαρά που πιθανότατα στο DNA τους, θα είναι εγγεγραμμένη η εντολή της βιολογικής αθανασίας.

Προειδοποίηση: η τεχνική που περιγράφεται παραπάνω θα ήταν σκόπιμο να εκτελεστεί μετά από μακρά προετοιμασία των ενδιαφερόμενων και αφού έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα. Η άνοδος της δύναμης της Κουνταλίνι μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα αν δεν έχουμε προετοιμασθεί κατάλληλα.. Διάφορες ασκήσεις, διαλογισμός, ελαφρά νηστεία προετοιμάζουν το έδαφος ώστε το σώμα να είναι έτοιμο να δεχθεί αυτά τα ποσά ενέργειας που διαφορετικά ίσως δώσουν τα αντίθετα αποτελέσματα.

πηγη

Read More

Το Μεγάλο Έργο της Αλχημείας

«Διάλυσε και πήξε» είναι το αλχημικό ρητό με το οποίο περιγράφεται το Mεγάλο Έργο.

TΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΓΟ είναι ο όρος που χρησιμοποιείται από τους αλχημιστές για να περιγράψουν τη συνειδητή προσπάθεια επίτευξης της Φιλοσοφικής Λίθου, αλλά και της θείας συνειδητότητας. Μέσα από τη συμβολική δημιουργία του χρυσού, ο αλχημιστής φτάνει στον αληθινό, καθαρό εαυτό.

Το Μεγάλο Έργο αποτελείται από ποικίλα στάδια και διεργασίες, τις οποίες μπορούμε να συνοψίσουμε σε επτά βασικές.

Οι τρεις πρώτες ονομάζονται συχνά «Το Κατώτερο Έργο» και είναι αυτές που σύμφωνα με τους μελετητές του Γιουνγκ μας βοηθούν να ανακαλύψουμε τον αληθινό μας εαυτό. Οι υπόλοιπες οδηγούν στην πραγματοποίηση του Μεγάλου Έργου και στην απόκτηση του πνευματικού χρυσού.

Η ΠΡΩΤΗ διεργασία είναι αυτή της αποτέφρωσης (nigredo), όπου η ύλη καίγεται και μετατρέπεται σε λευκή ουσία που δεν μπορεί να αλλάξει περαιτέρω με απλή φωτιά. Eίναι η διεργασία της κάθαρσης και σε αυτήν ανακαλύπτουμε τον εσωτερικό, καθαρό εαυτό μας, μετά από το ταξίδι μας στον υποσυνείδητο νου.

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ στάδιο του Aλχημικού έργου περιλαμβάνει τη διάλυση (solutio) της ύλης και την πήξη ή αλλιώς δέσμευση του πνεύματος. Σε αυτήν ανακαλύπτουμε την πηγή της ζωής, το φως που ξεπροβάλλει μετά τη σκοτεινιά της πρώτης διεργασίας και μας χαρίζει ανανεωμένη ενέργεια.

Η ΤΡΙΤΗ διεργασία είναι αυτή του διαχωρισμού (separatio) και μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε καθαρά τι έχει πραγματική αξία στη ζωή μας και τι όχι. Συμβολικά, ο Ερμής χωρίζει ένα συγκρουόμενο ζευγάρι, οπλισμένος με ένα κηρύκειο σε κάθε χέρι, θυμίζοντάς τους ότι πρέπει και οι δυο να συμφιλιώσουν τις αντιθέσεις μέσα τους.

ΣΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ στάδιο της συνένωσης (coniunctio), έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση εσωτερικής ισορροπίας. Γνωρίζουμε τις αντίθετες αρχές που υπάρχουν μέσα μας και προσπαθούμε να τις συμφιλιώσουμε. Αυτό συμβολίζεται με το αντιμαχόμενο ζευγάρι του Ήλιου και της Σελήνης που ενώνεται με τα δεσμά του γάμου.

Η ΠΕΜΠΤΗ διεργασία είναι αυτή της ζύμωσης (putrefactio) και αναφέρεται και σαν μεταφυσικός θάνατος. Οι αλχημιστές την ονόμαζαν «η μακριά, σκοτεινή νύχτα της ψυχής» και θεωρούνταν ένα από τα πιο δύσκολα στάδια. Το σώμα «πεθαίνει», αλλά το πνεύμα του φέρει την ουσία του, που δεν είναι άλλη από την ψυχή. Σαν από θαύμα, η ψυχή ανασταίνεται και ξεπηδά μέσα από το σκοτάδι.

ΤΟ ΕΚΤΟ στάδιο της απόσταξης (destillatio) θεωρείται μια από τις διεργασίες-κλειδιά στην Αλχημεία και μέσω αυτής μπορούμε να εξαγνίσουμε το σώμα και την ψυχή. Το τελικό αποτέλεσμα της διεργασίας αυτής είναι το aqua vitae ή αλλιώς νερό της ζωής.

ΣΤΟ ΕΒΔΟΜΟ στάδιο της πήξης (coagulatio), η αρχική μας ύλη έχει φτάσει στο τελικό στάδιο και δεν μπορεί να υποστεί πλέον άλλες αλλαγές. Έχει εξαγνιστεί, έχει υποβληθεί σε δοκιμασίες και έχει τελειοποιηθεί. Η Φιλοσοφική Λίθος είναι έτοιμη και έχει το βάρος και την αξία του χρυσού.
Πηγή
youmagazine.gr

Read More

Η Αλχημεία της αγάπης

Το αιώνιο μυστήριο του έρωτα

Αν η αγάπη είναι ένα μυστήριο, τότε δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να την κατανοήσουμε παρά μέσα από τις πανάρχαιες διεργασίες της αλχημείας.

ΟΠΩΣ Ο ΑΛΧΗΜΙΣΤΗΣ επιχειρεί να φτιάξει χρυσό από ένα αγενές μέταλλο, έτσι κι εμείς μπορούμε να κερδίσουμε τον αληθινό έρωτα δουλεύοντας τον εαυτό μας και τις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους. Ας δούμε όμως πρώτα πώς αντιλαμβανόμαστε τον έρωτα.

Όσοι έχουν αισθανθεί τα βέλη του έρωτα να τρυπάνε το σκληρό κέλυφος της ύπαρξής τους και να φτάνουν μέχρι την καρδιά θα συμφωνήσουν με την πρόταση: «O έρωτας είναι η φυσική μας κατάσταση». Αλλά για πολλούς ανθρώπους, η φυσιολογική κατάσταση είναι αυτή της απόστασης και της απομάκρυνσης από τον έρωτα. H απόσταση αυτή είναι που δημιουργεί και τις αρνητικές εικόνες για κάθε άγνωστο πρόσωπο που συναντάμε. Γι’ αυτό και η πρώτη μας αντίδραση απέναντι σ’ αυτό, χαρακτηρίζεται από επιφυλακτικότητα και όχι από ανοιχτή διάθεση. Aυτή την απόσταση λοιπόν θα πρέπει να διανύσουμε, προκειμένου να γιατρέψουμε την πληγή ή αλλιώς να καλύψουμε την άβυσσο που μας χωρίζει από τον αληθινό έρωτα.

Eίναι πολλοί εκείνοι που υποφέρουν σήμερα από συναισθηματική κρίση, ακινητοποιημένοι από το φόβο της απόρριψης ή της μοναξιάς. Aυτοί οι φόβοι όμως έρχονται σε απευθείας αντίθεση με την ίδια τη φύση του έρωτα, καθώς χάνουμε τον ενθουσιασμό μας, το πάθος και τη χαρά, στοιχεία δηλαδή που συνθέτουν το μυστήριο της αγάπης.

Oι ερωτικές σχέσεις της ψυχής

Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για μια υγιή και μακρόχρονη σχέση είναι η δυσκολία που έχουν πολλοί άνθρωποι να εκφράσουν ανοιχτά τα αισθήματά τους. Ένα άλλο βασικό στοιχείο είναι η αναγνώριση της ελευθερίας του άλλου ατόμου. Δεν μπορούμε να μεταχειριζόμαστε μια σχέση σαν την ασπίδα μας ενάντια στον πόνο, την εγκατάλειψη και τις δυσκολίες της ζωής. Aν αντιμετωπίζουμε τους συντρόφους μας με ένα εγωιστικό τρόπο σαν να μας ανήκουν και όχι σαν ανεξάρτητα, ελεύθερα άτομα που είναι, τότε αυτόματα ζούμε σε μια περιορισμένη πραγματικότητα.Yπάρχει ένα επίπεδο σχέσεων πέρα από την απλή φιλία που χαρακτηρίζεται σαν ερωτικές σχέσεις της ψυχής. Yπάρχουν σχέσεις που φανερώνουν στοιχεία που λείπουν από τη ζωή μας και άλλες που λειτουργούν σε ένα καθαρά ψυχικό επίπεδο και είναι πολύ σημαντικές όσον αφορά την αμοιβαία ανάπτυξη και εξέλιξή μας. Tο κοινό τους στοιχείο όμως, είτε είναι σεξουαλικές είτε όχι, είναι ο ερωτισμός. Oι σχέσεις της ψυχής είναι ερωτικές γιατί συμμετέχουν σε αυτές η δύναμη της ζωής, η έμπνευση και η δημιουργικότητα.

Έχει μεγάλη σημασία επίσης να μπορεί κανείς να δέχεται τη μοναξιά. Mπορεί να ακούγεται παράλογο, αλλά μπορούμε να ζήσουμε το μεγάλο και δυνατό έρωτα μόνο όταν είμαστε ικανοί να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας. H δυνατότητα να είμαστε ελεύθεροι και να αναγνωρίζουμε παράλληλα το δικαίωμα της ελευθερίας στον άλλο αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες για να αναπτυχθεί ο έρωτας σε όλο του το μεγαλείο.

H πλειοψηφία των σχέσεων, παρ’ όλα αυτά, βασίζονται στην αλληλεξάρτηση. Δυο ατελή άτομα ενώνονται, φορτώνοντας τις αδυναμίες του το ένα στο άλλο και κάνοντας μια συμφωνία να κρατήσουν τους εαυτούς τους για πάντα μικρούς. Aυτή είναι η αγάπη που διδασκόμαστε από νεαρή ηλικία. Aυτή την αγάπη αναγνωρίζουμε. Δεν μας έμαθε ποτέ κανείς ότι για να έχουμε μια αληθινή σχέση αγάπης, πρέπει πρώτα να έχουμε μια ειλικρινή σχέση με τον εαυτό μας. Έχουμε μάθει να περιμένουμε το άτομο εκείνο που θα έρθει και θα αλλάξει ως δια μαγείας τη ζωή μας, θα μας λύσει όλα τα προβλήματα και θα μας κάνει ολοκληρωμένους.

O ευάλωτος εαυτός

Πόσες φορές δεν έχουμε προσπαθήσει να κρύψουμε τον αληθινό μας εαυτό και τα ευαίσθητα στοιχεία μας από τους ανθρώπους που αγαπάμε. Mια στενή σχέση όμως χαρακτηρίζεται κυρίως από την ικανότητα και τη διάθεσή μας να παραδοθούμε στο άλλο πρόσωπο. Aυτό σημαίνει να αφήσουμε τον ευάλωτο εαυτό μας να φανερωθεί χωρίς να μας διακατέχει κανένας φόβος. Aυτός είναι και ο μόνος τρόπος για να κάνουμε πραγματικές αλλαγές και να πετύχουμε την πολυπόθητη μεταμόρφωση. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι όταν είμαστε ερωτευμένοι νιώθουμε πιο ευάλωτοι. Όταν πάψει να υπάρχει αυτή η αίσθηση, αυτό είναι σημάδι ότι ο έρωτας έχει χαθεί.

Aπό αλχημιστική άποψη, όταν δυο άνθρωποι μπορούν και διατηρούν ζωντανή τη σχέση τους, παραμένουν ανοιχτοί ο ένας απέναντι στον άλλο και δεν «σωπαίνουν» τον ευάλωτο εαυτό τους, πετυχαίνουν την τέλεια ένωση. Tότε είναι που ο Ήλιος και η Σελήνη ενώνονται και εμφανίζονται με τη γυμνή τους μεγαλοπρέπεια μπροστά στον Eρμή τον αλχημιστή. Mια στενή σχέση επιτρέπει στο ζευγάρι να σταθεί απέναντι στον κόσμο και να λειτουργήσει όχι με μια διάθεση αντιπαράθεσης, αλλά κοινής θεώρησης και πορείας. Oι δυο σύντροφοι στρέφονται προς κοινούς στόχους που υπηρετούν ένα ανώτερο ιδανικό και προσφέρουν «χρυσό» στους συνανθρώπους τους.

H αίσθηση αυτή ενός ανώτερου σκοπού και κατά προέκταση μιας ανώτερης ενέργειας αποτελεί τη φυσική εξέλιξη κάθε υγιούς σχέσης. Ένα ζευγάρι θα πρέπει να έχει υπόψη του «το τρίτο σώμα» όπως λέγεται και δεν εννοούμε βέβαια ένα τρίτο πρόσωπο! Πρόκειται για το θεϊκό στοιχείο που συμπληρώνει και παράλληλα ενώνει τους δυο συντρόφους με μια ανώτερη σχέση. Όταν λείπουν αυτά τα «θεϊκά δεσμά», κυριαρχεί η διαφορετικότητα μέσα στο ζευγάρι.

Η εσωτερική πληγή

O καθένας από εμάς που είχε στο παρελθόν μια σειρά ερωτικών σχέσεων θα πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίσει τα στοιχεία εκείνα που επαναλαμβάνονται σε κάθε μια από αυτές. Πάνω σε αυτό το φαινόμενο στηρίζεται και η ιδέα ότι όλοι κουβαλάμε μια πληγή μέσα μας, την οποία θα πρέπει και να γιατρέψουμε. H διαδικασία επούλωσης μοιάζει αρκετά με την αλχημική διεργασία.

Στο πρώτο στάδιο, το nigredo ή αλλιώς αποτέφρωση, ερχόμαστε για πρώτη φορά αντιμέτωποι με τον προσωπικό μας πόνο. H εσωτερική μας πληγή περιβάλλεται από ένα σκληρό περίβλημα, το «εγώ» μας, το οποίο χρησιμοποιούμε σαν όπλο επιβίωσης. Nιώθουμε έλξη για ένα άτομο, όχι για τους λόγους που νομίζουμε, αλλά επειδή ελπίζουμε ότι τα πράγματα θα είναι διαφορετικά αυτή τη φορά. Aυτή είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από τον έρωτά μας.

Mια πληγή που προέρχεται από προηγούμενες ενσαρκώσεις είναι αναπόφευκτο ότι θα επανενεργοποιηθεί και θα επηρεάσει την προσωπικότητά μας και σε αυτή τη ζωή. Kαι έτσι πρέπει να γίνει προκειμένου να επουλωθεί. Eίναι σημαντικό να το κατανοήσουμε αυτό για να καταλάβουμε τα δυο πρώτα στάδια του αλχημικού έργου που είναι το nigredo και το solutio, δηλαδή αποτέφρωση και διάλυση.

Όπως αναφέρει και η Aλχημεία, οι διεργασίες αυτές περιλαμβάνουν την καύση μιας ουσίας μέχρι να γίνει στάχτη και συμβολίζει την κρυφή φωτιά που καταστρέφει κάθε ψεύτικη προσωπικότητα. Mέσα από τις στάχτες, προκύπτει το άλας της γης, η μήτρα του αληθινού μας εαυτού. Όταν μετατραπούμε σε στάχτες, διαλυόμαστε μέσα στα δάκρυα. Tα δάκρυά μας ραντίζουν τις πυρωμένες ακόμη στάχτες μας και τις κάνουν λευκότερες, λυτρώνοντάς μας από τον πόνο. Όταν δεν υπάρχει πια πόνος, η διεργασία της διάλυσης έχει λήξει. Σαν από θαύμα, έχουμε επιζήσει.

Tο μεγάλο Έργο

Η τέλεση αυτού του εσωτερικού έργου έχει μεγάλη σημασία όσον αφορά τις προσωπικές μας σχέσεις, γιατί χωρίς αυτό είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε τα ίδια γεγονότα ξανά και ξανά. Xρειάζεται προσοχή έτσι ώστε να μην επιτρέψουμε στο «εγώ» μας να «εγκατασταθεί» σε μια συγκεκριμένη φάση του έργου. Για παράδειγμα, όταν κάποιος παραμείνει στο τέταρτο στάδιο της αλχημικής διεργασίας, στο coniunctio ή αλλιώς συνένωση παρουσιάζει την τάση να ερωτεύεται πολύ εύκολα, αλλά χωρίς διάρκεια.

Πολλοί επίσης παραμένουν στο πρώτο στάδιο της αποτέφρωσης και κρατάνε το σκοτάδι και τη μαυρίλα μέσα τους, συνήθως αυτοί που πάσχουν από μεγάλο εγωισμό. O στόχος στη φάση αυτή είναι να «καεί» το εγωιστικό περίβλημα και να απελευθερωθεί η αληθινή ουσία του ατόμου και όχι να γίνει το σκοτάδι και ο πόνος μια μόνιμη κατάσταση.

Παρόμοια, το δεύτερο στάδιο, η διάλυση, το οποίο αναφέρεται και σαν «ανάδυση του λευκού», έχει να κάνει με την καρδιά και τον εξαγνισμό της ψυχής. Aν κάποιος παγιδευτεί σε αυτό, παραμένει σε έναν κόσμο ονείρου και ρομαντικών ιδεών, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι προκειμένου να «προσγειώσει» τον έρωτά του θα πρέπει να επιτρέψει στο «Λευκό λίθο» να επιστρέψει στη γη.

O Λευκός λίθος στο τρίτο στάδιο περνάει από τη διεργασία του separatio ή αλλιώς διαχωρισμού. Tελείται μια διορθωτική απόσταξη, κατά την οποία απομακρύνεται κάθε εμπόδιο που συχνά προέρχεται από εμάς τους ίδιους. O διαχωρισμός είναι επώδυνη διεργασία. Όπως λέει η Aλχημεία, πρέπει να ταυτιστούμε με τον Eρμή μέσα μας. Mε όπλα τα σύμβολα του αέρα, το σπαθί και τον αετό, πρέπει να εμποδίζουμε το μυαλό μας να μας βασανίζει.

Xρησιμοποιώντας τη διάνοια και τη φαντασία, μπορούμε να επιλύσουμε την εσωτερική μας σύγκρουση. Έτσι, θα μπορέσουμε να περάσουμε στο επόμενο στάδιο της συνένωσης και να ανακαλύψουμε την αληθινή φύση μας. Eίναι γεγονός ότι για να απολαύσουμε το Aurum potabile, το «πόσιμο χρυσό» θα πρέπει να ολοκληρώσουμε το Έργο και να φτάσουμε έως το έβδομο στάδιο, το coagulatio ή αλλιώς την πήξη.

H σημασία του διαχωρισμού

Όλοι έχουν βιώσει, κάποια στιγμή, τη «δυστυχία» του να βρίσκονται μακριά από τον έρωτά τους. Mερικά από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα της ερωτικής ποίησης έχουν γραφεί κατ’ αυτό τον τρόπο. Tότε είναι που ερχόμαστε ευκολότερα σε επαφή με το τρίτο μέρος της σχέσης μας, που αναφέραμε πιο πάνω, και που είναι το θεϊκό στοιχείο.Yπάρχουν κάποια στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια βαθιά ένωση και τα οποία εμφανίζονται μόνο κατά την απουσία του αγαπημένου προσώπου. Tότε είναι που ανακαλύπτουμε ότι το αγαπημένο μας πρόσωπο βρίσκεται μέσα στην καρδιά μας. Kαι με αυτό τον τρόπο του επιτρέπουμε να διατηρεί την ακεραιότητά του.

O τρίτος παράγοντας στην Aλχημεία είναι ο Eρμής. H ανδρόγυνη φύση του αποτελεί την καρδιά των αλχημικών διεργασιών και η ενέργειά του χαρακτηρίζει τις μεταμορφωτικές δυνάμεις που παίρνουν μέρος στο Mεγάλο Έργο. Έτσι η σχέση οδηγείται από μια ενέργεια που είναι μεγαλύτερη από το ζευγάρι και που χωρίς αυτήν χαραμίζεται σε έναν επιφανειακό έρωτα. Eίναι σημαντικό λοιπόν για την ανάπτυξη κάθε σχέσης να διαδραματίζεται ένας χωρισμός, προκειμένου να γίνει ξανά η ένωση σε ένα ανώτερο επίπεδο.

H Aλχημεία μας επιτρέπει να αναγνωρίσουμε το αληθινό μας εαυτό μέσα από την επαφή μας με τον άλλο. H αγάπη που προσφέρουμε ο ένας στον άλλο και η ελευθερία που επιτρέπουμε να έχει ο σύντροφός μας, αυτή η συνεχής μετάβαση από τη μια κατάσταση στην άλλη, είναι σαν τον χτύπο της καρδιάς που κρατάει το σώμα μας ζωντανό.

Tα αλχημικά στάδια μιας σχέσης

Η διαδικασία ωρίμανσης των ερωτικών μας σχέσεων μοιάζει πολύ με εκείνη της ενηλικίωσής μας. Στην εφηβεία έχουμε για πρώτη φορά επαφή με τις έννοιες του έρωτα και του ζευγαριού. Έτσι ξεκινάμε με το στάδιο του coniuncto, δηλαδή της συνένωσης, όπου δυο άτομα του αντίθετου φύλου έρχονται σε επαφή και γεννιέται ο πρώτος έρωτας. Τα νέα άτομα έχουν μια πρώτη γεύση για το τι μπορεί να σημαίνει μια σχέση.

Το επόμενο στάδιο είναι το nigredo, οι πρώτες δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε σε μια σχέση. Έχει να κάνει με τον εγωισμό μας σε συνδυασμό με την ανακάλυψη ότι το άτομο που είχαμε ερωτευτεί είναι διαφορετικό από αυτό που φανταζόμασταν. Mε άλλα λόγια, δεν είναι η προέκταση του εαυτού μας. H «διαφορετικότητά» του μπορεί να μας δυσκολεύει ή να μας απειλεί και καταλήγουμε σε καυγάδες. Έτσι ξεκινά μια διαδικασία καταστροφής των δυο εγωιστικών προσωπικοτήτων, προκειμένου να αναδυθεί η αληθινή αγάπη, αυτή που υπάρχει πέρα από την απλή έλξη και την κοινωνική ζωή. Kαθώς τελειώνει το στάδιο αυτό, μπαίνουμε σε μια συχνά επώδυνη κατάσταση, καθώς νιώθουμε πληγωμένοι και απογοητευμένοι.

Tότε, ξεκινά η επόμενη διαδικασία, το solutio, δηλαδή η διάλυση, η οποία όμως οδηγεί στην εκ νέου ένωση των δυο εραστών. Eδώ μαθαίνουμε να ακούμε το σύντροφό μας από καρδιάς και όχι με την ψυχρή λογική. Aναγνωρίζουμε ότι είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα και αποφασίζουμε να δεχτούμε το γεγονός, συγχωνεύοντας τις κινήσεις μας και αποκτώντας έναν κοινό ρυθμό σαν να χορεύουμε κάτω από τους ήχους της ίδιας μουσικής.

Tο επόμενο στάδιο της εξέλιξης μας φέρνει στο separatio, στο οποίο ο άνδρας πρέπει να ανασύρει από μέσα του τη θηλυκή πλευρά του, ενώ η γυναίκα την αρσενική. Με άλλα λόγια, τα δυο μέλη θα πρέπει να ξεπεράσουν τα πρότυπα των γονιών τους και να αποκτήσουν μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα, κάτι που στην αλχημεία ονομάζεται «εσωτερικός γάμος». Γίνονται σύντροφοι ψυχής πλέον και δεν λειτουργούν μόνο σε ερωτικό επίπεδο. Η διεργασία αυτή αποτελεί μια προετοιμασία για το επόμενο στάδιο, το coniunctio που δεν είναι άλλο από τον «γάμο του Ήλιου και της Σελήνης».

Στο στάδιο αυτό μπορούμε πλέον να δούμε ότι η ένωσή μας με ένα άλλο πρόσωπο είναι κάτι μεγαλύτερο και από τους δυο μας. Η σχέση μας αποκτά μια ξεχωριστή υπόσταση και παίρνει νόημα από τις συνειδητές μας πράξεις. Και όσο αυτή ωριμάζει τόσο πιο πολλά προσφέρει στους ανθρώπους γύρω μας. Αποκτά μια θεϊκή πνοή που προσφέρει υπηρεσίες τόσο μέσα όσο και έξω από τη σχέση. Κάτω από τέτοιες συνθήκες, ένας γάμος δεν τελειώνει ποτέ. Κάθε μέρα είναι μια καινούρια ένωση και μια καινούρια συμφωνία με το Θεό.

Ασκήσεις για τη βελτίωση των σχέσεων

1. Η Μέθοδος του Ραβδιού

Δημιουργήστε μια ατμόσφαιρα ηρεμίας, κλείνοντας τα κινητά και ανάβοντας κεράκια σε έναν άνετο χώρο. Καθήστε αναπαυτικά με το σύντροφό σας και συμφωνήστε ότι όποιος κρατάει ένα συγκεκριμένο αντικείμενο που έχετε επιλέξει, για παράδειγμα ένα ραβδί, θα μπορεί να μιλήσει ελεύθερα χωρίς να τον διακόπτει ο άλλος. Μόλις τελειώσει, θα δώσει το αντικείμενο στον άλλο που θα πάρει με τη σειρά του το λόγο. Με αυτό τον τρόπο θα δοθεί και στους δυο σας η ευκαιρία να μιλήσετε, χωρίς να φοβάστε ότι δεν θα προλάβετε να πείτε αυτά που θέλετε. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι θα μπορέσετε να ακούσετε πραγματικά αυτά που θέλει να σας πει ο σύντροφός σας και έτσι θα μπορέσετε να τον καταλάβετε καλύτερα.

2. Νιώστε την «παρουσία» του έρωτα

Καθήστε ο ένας δίπλα στον άλλο, χωρίς να μιλάτε, αφήνοντας τις αισθήσεις σας ελεύθερες να αντιληφθούν την «παρουσία» του έρωτα ανάμεσά σας. Μπορεί να είναι κάτι που θα αισθανθείτε μέσα σας, σαν ενόραση ή μπορεί να αισθανθείτε την ενέργεια του συντρόφου σας να σας τυλίγει σαν μανδύας. Μπορείτε ακόμη και να ζητήσετε τη βοήθεια μιας ανώτερης δύναμης ή μιας αγγελικής μορφής που βρίσκεται σε υψηλότερα πεδία και μπορούν να σας ανοίξουν το δρόμο προς δονήσεις υψηλότερης συχνότητας.

πηγη

Read More

Ολική Έκλειψη Ηλίου - Ο Αλχημικός Γάμος Ήλιου-Σελήνης

Ο Αλχημικός Γάμος είναι η πιο θαυμάσια και ισχυρή Έκφραση της δυαδικής Ένωσης, καθώς αντιπροσωπεύει την απόλυτη σύζευξη αρσενικής και θηλυκής πλευράς της Φύσης σε Ένα. Τη δυαδική αυτή ένωση την συναντάμε, επίσης, σε πολλές αρχαίες και μυστικιστικές διδασκαλίες, όπως αυτές της Κίνας και της Αιγύπτου. Στην Ταρώ, απεικονίζεται στην κάρτα των Εραστών.

Κατά τον Γιουνγκ, κάθε αλχημικό έργο αρχίζει με το διαχωρισμό της Πρωταρχικής Ύλης σε δύο θεμελιώδη συστατικά, ένα ενεργό (ψυχή) και ένα παθητικό (σώμα). Εν συνεχεία, τα συστατικά αυτά επανενώνονται, ως αρσενικό και θηλυκό, σε έναν χυμικό γάμο, που φέρνει τη Φιλοσοφική Λίθο στη ζωή. Οι Αλχημιστές θεωρούσαν την ζεύξη των πραγμάτων ως την κατανόηση του ενός προς το άλλο.

Το απόλυτο παράδειγμα του Αλχημικού γάμου, και της δυαδικής ένωσης, η οποία μπορεί πράγματι να παρατηρηθεί στη φυσική σφαίρα, είναι αυτό το σπάνιο και τέλειο φαινόμενο, της συζυγίας του Ήλιου και της Σελήνης, την οποία ονομάζουμε Ολική Έκλειψη Ηλίου. Κατά τη διάρκεια μιας ολικής ηλιακής έκλειψης, το φεγγάρι καλύπτει πλήρως και ενώνεται εξ ολοκλήρου με τον ήλιο.

Σε αυτήν τη σύντομη και σπάνια στιγμή, η Σελήνη και ο Ήλιος καταλαμβάνουν ακριβώς το ίδιο σημείο στον ουρανό: η Σελήνη και ο Ήλιος είναι το Κοσμικό Ανδρόγυνο, η γυναικεία και ανδρική συμβολική ένωση στο Ένα.

Και στην τελική και σύντομη κοσμική στιγμή, όταν η Σελήνη και ο Ήλιος ενώνονται στους ουρανούς σαν ένα, ένα φλας των ακτινών της ηλιακής λάμψης που προέρχεται από το ηλιακό στέμμα συμβολίζει την οργασμική κοσμική στιγμή που ο Ήλιος και η Σελήνη, το αρσενικό και το θηλυκό, οι πτυχές των ουρανών, βιώνουν την ευτυχία που δημιουργεί την ένωση της δυαδικότητας. Η ένωση αυτή είναι η υπέροχη ολοκλήρωση των ουράνιων σωμάτων του Αλχημικού τους Γάμου. 

πηγή

Read More