Το επόμενο ποίημα

Θα μιλάει για το μυστικό λουλούδι

στο Θιβέτ,

για την ακατάλυτη νύχτα των πόλων,

Με τα οποία θα ντύσω

Το στεφάνι των στεναγμών

Που θα φοράμε κι οι δύο

Όταν πια

Χωρίς τα σώματά μας

Θα γυρνάμε με τα ποδήλατά μας

Μέσα στο αΐδιο φως.

Αθανάσιος Πάσχος

▶ Now Playing: Sigur Rós – Samskeyti

Περιορίζω την αιωνιότητα

     

Σε δώδεκα χαραγμένα όνειρα.
     

Ο χρόνος περιδίνητος
     

Απ' τους έλικες του σώματος
     

Δίχως εξουσία στον καιάδα του γκρεμίζεται
     

Με ένα δικό μας χτύπημα στον άνεμο
     

Σε κάθε ύψωση της φλόγας μας.
     

Επομένως, φαντάζει η αιώνια ζωή
     

Λίγη για να μετρήσει τους σιωπηλούς αντίλαλους
     

Της αγάπης μας..
     

Σ' αυτή την παύση
     

Ξεκινάω κι αναποδογυρίζω αριθμούς
     

Για να σβήσω στη σκιά σου
  
Να ρθεις ν' ανεβούμε στην σκάλα με ουρανό..


ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΣΧΟΣ

Να καταργήσουμε θέλω
     

Μαζί, τα αόρατα δίχτυα και να πετάξουμε μακριά
     

Έως την αιώνια ώρα -    
     

Θα μου πεις
     

Ούτε κάποιοι άγγελοι το κατάφεραν -    
     

Βαριά τα φτερά
     

Ο αέρας δυνατός.
     

Όμως η γαλάζια θάλασσα
     

Ατέλειωτα ανοιχτή και σίγουρη
      
Μας περιμένει να την δοκιμάσουμε..
      
Να κάνουμε τα πρώτα μας γενέθλια

Και να ζήσουμε μαζί μέχρι τότε

Που θα καταργήσουμε την ύπαρξη

Σαν δύο χρυσά πούπουλα,

Στην σκοτεινή Ωκεανίδα του χρόνου,

Ένα επίμονο κρίνο μες στη φωτιά.

     

ΜΗΝ ΑΡΓΗΣΕΙΣ..

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΣΧΟΣ