🎙️ Travellers Radio Feed

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026

Arzachel – Clean Innocent Fun: Η ψυχεδέλεια στο πιο αυθεντικό της πρόσωπο

 Το μοναδικό άλμπουμ των Arzachel από το 1969 και η θέση του στη μετάβαση από το βρετανικό underground στη μετέπειτα Canterbury σχολή.

Οκτώ ώρες. Το group των Arzachel έζησε μόνο οκτώ ώρες, όσο ακριβώς χρειάστηκε για να ηχογραφήσουν ένα από τα τελευταία σπουδαία ψυχεδελικά albums στην Αγγλία.

Βρισκόμαστε στο 1967 και Uriel είναι το όνομα μιας μπάντας που έχει για μέλη της τους Dave Stewart (πλήκτρα), Steve Hillage (κιθάρα), Mont Campbell (μπάσο) και Clive Brooks (ντραμς), ονόματα όλα γνωστά και μη εξαιρετέα. Ο Hillage έφυγε σύντομα και οι υπόλοιποι φτιάχνουν τους Egg υπογράφοντας και συμβόλαιο με την Deram.

Κάποια στιγμή – είμαστε στο 1969 - ο Stewart συναντάει τον manager Mohamed Zachariya που τους ζητάει να ηχογραφήσουν ένα ψυχεδελικό album μέσα σε μια μέρα. Ο Stewart δέχεται και καλεί πίσω τον Hillage. Για την περίπτωση αποφασίζουν να αλλάξουν το όνομα του group σε Arzachel και υπογράφουν το δίσκο με ψευδώνυμα προκειμένου να αποφύγουν το εμπόδιο του υπογεγραμμένου με την Deram συμβολαίου.

Ο Stewart έγινε Sam Lee Uff, o Hillage Simeon Sasparella, o Campbell Njerogi Gategaka και ο Brooks Basil Dowling.

Οι Arzachel κυκλοφόρησαν το 1969 ένα και μοναδικό άλμπουμ, ηχογραφημένο με χαμηλό προϋπολογισμό και μέσα σε μία ημέρα, πριν τα μέλη τους εξελιχθούν σε βασικές μορφές της Canterbury σκηνής. Το κομμάτι “Clean Innocent Fun” αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της πρώιμης βρετανικής ψυχεδέλειας: μακρόσυρτες κιθαριστικές γραμμές, βαριά fuzz αισθητική και αυτοσχεδιαστική δομή που παραπέμπει στο underground των late ’60s.

Η παραγωγή έγινε σε στούντιο του Λονδίνου με περιορισμένο εξοπλισμό, κάτι που ενίσχυσε τον ακατέργαστο χαρακτήρα του ήχου.

Το album πάντως θεωρείται ως εξαιρετικό δείγμα ψυχεδελικού rock, αν και άλλοι το κατατάσσουν στο space rock και άλλοι στο progressive.

Διαλέγω το δεκάλεπτο (+) τραγούδι Clean Innocent Fun, το ένα από τα δυο της β’πλευράς του LP (το άλλο είναι το 16λεπτο (+) Metempsychosis


Το “Clean Innocent Fun” ξεχωρίζει για τη δομή του: ένα εκτεταμένο ψυχεδελικό jam που συνδυάζει blues μοτίβα με proto‑progressive στοιχεία. Η χρήση Hammond οργάνου και η κιθαριστική προσέγγιση του Hillage προαναγγέλλουν την κατεύθυνση που θα ακολουθούσαν αργότερα οι Egg, οι Khan και οι Gong. Παρότι το άλμπουμ δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία, θεωρείται σήμερα σημαντικό ντοκουμέντο της μετάβασης από την ψυχεδέλεια στο αναδυόμενο progressive rock.

Το άλμπουμ κυκλοφόρησε από τη Zodiac Records σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, γεγονός που το καθιστά συλλεκτικό. Οι Arzachel σχηματίστηκαν από τα μέλη των Uriel, λίγο πριν διαλυθούν και ακολουθήσουν διαφορετικές πορείες στη σκηνή του Canterbury. Το “Clean Innocent Fun” θεωρείται σήμερα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα βρετανικής ψυχεδέλειας της περιόδου 1968–69, με επιρροές από Cream, Hendrix και το underground του Λονδίνου. Η ιστορική του σημασία έγκειται στο ότι αποτυπώνει το μεταίχμιο ανάμεσα στην acid rock αισθητική και την πιο σύνθετη, οργανωμένη μορφή που θα έπαιρνε το progressive rock στις αρχές των ’70s.

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.


#Arzachel #PsychedelicRock #CanterburyScene #ProtoProg #1969 #SteveHillage #TravellersWebRadio  #Rockanizontas
Share:

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence