🎙️ Travellers Radio Feed

Κυριακή 9 Μαΐου 2021

Rolling Stones - Laugh, I Nearly Died

 
Το λογότυπο της θρυλικής βρετανικής μπάντας, The Rolling Stones, δημιουργήθηκε το 1970 από έναν 24χρονο φοιτητή του Royal College of Art στο Λονδίνο, τον John Pasche.

Εμπνεύστηκε μόλις αντίκρυσε για πρώτη φορά τον frontman του συγκροτήματος, Mick Jagger, όταν του τράβηξε την προσοχή το ασυνήθιστα μεγάλο μέγεθος των χειλιών του τραγουδιστή. Αφού απέρριψε αρκετές προτάσεις, ο Jagger έδειξε στον καλλιτέχνη μια φωτογραφία που απεικόνιζε την ινδουϊστική θεά Κάλι, όπου η θεότητα είχε μία ιδιαίτερη γλώσσα. Το θέαμα ώθησε τον Pasche να πραγματοποιήσει την τελική του πρόταση, με αποτέλεσμα τη γέννηση του αναμφισβήτητα πιο δημοφιλούς λογότυπου στη μουσική ιστορία.

Ο Pasche υποστηρίζει ότι το λογότυπό του, προοριζόταν επίσης να είναι σύμβολο διαμαρτυρίας. «Είναι η γκριμάτσα που κάνουν τα παιδιά όταν σου βάζουν τη γλώσσα τους (για να κοροϊδέψουν)», λέει. «Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που πίστεψα ότι θα λειτουργούσε καλά».

Η κυκλοφορία του κλασικού άλμπουμ Sticky Fingers τον Απρίλιο του 1971 σηματοδότησε την πρώτη δημόσια εμφάνιση του λογοτύπου.

Ο Pasche πληρώθηκε μόλις 50 £ το 1970 (περίπου 885 £ σήμερα) και πήρε επίσης μπόνους 200 £. Μόνο το 1976, όταν υπογράφηκε επίσημο συμβόλαιο, ο σχεδιαστής άρχισε να εισπράττει δικαιώματα για το έργο του. Ο Pasche έπαιρνε σαν μερίδιο, το 10 τοις εκατό των καθαρών εσόδων από πωλήσεις εμπορευμάτων που εμφάνιζαν το λογότυπο, μέχρι το 1982, όταν πούλησε τα πνευματικά του δικαιώματα στο συγκρότημα για 26.000 £.

Πριν μερικά χρόνια ο Pasche πούλησε το πρωτότυπο έργο τέχνης - το οποίο μάλιστα είναι ασπρόμαυρο - στο Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου στο Λονδίνο για 92.500 $.

Βασίλης Τερζόπουλος


Share:

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence