🎙️ Travellers Radio Feed

Τετάρτη 15 Ιουνίου 2016

Rory Gallagher - Lonesome Highway με τον Γιάννη Ρήγα

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ.... (14/6/1995)
Είναι, λοιπόν, ένας ελικοειδής μοναχικός δρόμος που λες και δεν έχει τέλος... Που πρέπει όλοι μας να τον περάσουμε αν και ξέρουμε πως αυτό θα γίνει μόνο μια φορά!... Αν είναι να 'ρθεις κι εσύ μαζί μου, δεν θα πρέπει να μου δώσεις το χέρι σου;... Ξέρεις, αυτό που ακούγεται σαν απλό μπουμπουνητό, ίσως να 'ναι τυφώνας!... κι αυτό που φαίνεται σαν αστραπή, είναι απλά ένα blues από την κιθάρα μου, που δεν είναι ίσως τόσο ελκυστικό όταν μαζεύονται τα σύννεφα της βροχής... Ναι... Ναι.. Θα ήθελα να ήταν πρωινό, επειδή η νύχτα είναι πάντα τόσο μακριά και μ' έναν ουρανό ανεμοδαρμένο δεν είναι καθόλου όμορφη... Ίσως, όμως, αύριο να είναιi η δική μου μέρα, επειδή κανείς δεν γνωρίζει το γύρισμα του τροχού............. / ... Rory Gallagher! Καθώς τραγουδά και παίζει αγγίζει συνειδητό κι ασυνείδητο μ' ένα περίεργο χάδι που κάνει μέσα σου ν' ανασαλεύουν άγνωστα υπαρξιακά στρώματα, φτιάχνοντας ένα τοπίο σαν αυτό του μοναχικού δρόμου. Αυτόν που ενώ σ' ελκύει να τον ταξιδέψεις, τραβώντας σε σαν Σειρήνα, σε κάνει να καλείς, ενδόμυχα, τον φύλακα άγγελό σου!... επειδή αυτό το τοπίο, τόσο μοναχικό και τόσο μυστηριώδες ταυτόχρονα, είναι η πιο απλή, συμβολική, απεικόνιση της ίδιας σου της ζωής!... Μαγικό τραγούδι το Lonesome Highway!... Αν τύχει ν' ακουστεί ξαφνικά ενώ οδηγείτε μόνοι σε τέτοιο δρόμο, καλύτερα να σταματήσετε!... Επειδή είναι παράτολμο να πείτε ότι γνωρίζετε... τι υπάρχει μετά τη στροφή στο βάθος!
Γιάννης Ρήγας


Share:

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence