ΣΕ ΚΑΘΕ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ...ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ

Κάθε φορά που πεθαίνει η νύχτα

τ' αστέρια γίνονται σκόνη

τότε γεννιούνται οι νεράιδες

απ' του φεγγαριού την μήτρα

Σ' έναν θάνατο της νύχτας

βρέθηκες μπροστά μου ξαφνικά

ντυμένη με τον μανδύα της σελήνης

κι έσβησες κάθε σκιά απ' την ψυχή μου

Έφτιαξες ένα ξέφωτο μόνο για μένα

και το έστρωσες με νυχτολούλουδα

Μα το σκοτάδι μου δεν είχε τελειωμό

και τα σκέπασε όλα...

Από τότε κάθε φορά που πεθαίνει η νύχτα

εσύ γίνεσαι σκόνη

τότε γεννιούνται κάποιοι στίχοι

μες απ' την καρδιά μου

Chris Kariotis